01-04-10

Goede Vrijdag

Los van elke godsdienstige overtuiging vind ik het toch wel de moeite dat ik net morgen met één simpele goede daad een hoop mensen wat blij kan maken.

Los van elke godsdienstige overtuiging, zei ik. Inderdaad, hoewel ik er geen uren, dagen of weken zit over na te denken, ik geloof al langs om minder dat er "iets" is. Vorig jaar rond deze tijd heb ik hier de leer van Darwin dan wel doorprikt, maar eigenlijk ben ik misschien wel een aanhanger van het Darwinisme.
Maar ik ben vooral een aanhanger van het principe "er niet eindeloos over praten of filosoferen, maar doén !!!"

LandegemDus morgen zet ik mij opnieuw een volle dag in als vrijwilliger in een woonomgeving voor hersenverlamden.
Ondermeer hier en hier schreef ik er al eerder iets over.
Zowel het aanwezige personeel als de bewoners zullen mij (hopelijk) graag zien komen. Er is een studiedag voor het personeel gepland en mijn aanwezigheid zorgt er voor dat er iemand extra die studiedag kan bijwonen. De mensen in de zorgsector: we kunnen ze niet genoeg bewonderen. Als je daar een dagje meedraait besef je het nog eens zo goed.
En voor de bewoners is het een welgekomen afleiding: eens iemand anders waar ze kunnen tegen zwanzen en waar ze kunnen mee lachen. Want geloof me vrij, het is daar niet allemaal kommer en kwel, integendeel zelfs, qua instelling en attitude kunnen we veel van die mensen leren.
Ik hoorde daar eigenlijk nog nooit iemand klagen, terwijl elke seconde van hun bestaan beïnvloed en bepaald wordt door hun handicap.
En in een hoekje wegkruipen ? Vergeet het maar !!! Ze zijn overal graag en dikwijls bij !

Maar het hoeft niet persé op Goede Vrijdag te gebeuren, want volgende woensdag, en de woensdag daarop ben ik weer van "dienst", met veel plezier overigens: dan trekken we telkens op uitstap. Hoe meer vrijwilliger er zijn, hoe meer bewoners mee kunnen op uitstap.

Meer weten ? Klik: A.Verburght VZW

11-01-10

De Westerplas

Na de Reytmeersen bracht ik een bezoekje aan de Westerplas. De gebeurt eigenlijk heel regelmatig, want de Westerplas ligt in vogelvlucht op amper 500m van waar ik woon..
De Westerplas ligt op het grondgebied van Sint-Martens-Latem, deels in de deelgemeente Deurle, in het min of meer meest zuidelijke deel van Latem-Deurle, aan de grens met De Pinte en Nazareth. En ik woon op een paar honderd meter na op de plaats waar De Pinte, Deurle, Latem en Nazareth elkaar raken.
westerplas1

De reden waarom de Westerplas in 2006 werd aangelegd moet gezocht worden in problemen met afwatering, waardoor enkele jaren na elkaar een hele woonwijk onder water kwamen te staan. 
Vijf hectare weiland werd afgegraven tot op het gemiddelde zomerpeil van de beken rondom: de Nazarethbeek, de Hooglatembeek en de Rosdambeek.
westerplas2

Het totale bekken beslaat 6.5 hectare en heeft een buffercapaciteit van 36.000 kubieke meter om toestromend water uit Nazareth en Deurle op te vangen.
westerplas3

De kombinatie van slikken, zeer natte graslanden, grachtjes en poelen heeft belangrijke troeven voor natuurontwikkeling. Tal van aan water gebonden plant- en diersoorten vinden er hun toevlucht. Vooral voor vogels is het een uitgelezen voedselgebied om op krachten te komen tijdens de trekperiode. Van zodra het water enkele centimeters boven het maaiveld staat is het dan ook een af-en-aan gevlieg van steltlopers, eenden, reigers, enz...
westerplas4

De belangrijkste uitdaging voor het beheer bestaat uit het bosvrij houden van een aaneengesloten centrale zone. Wilg en zwarte els vinden er ideale kiemomstandigheden en nemen de modderplaatjes snel in. Om dit onder kontrole te houden werd gekozen voor begrazing met Herdwickschapen, een zeldzaam ras uit het Engelse Lake District.
westerplas5

Het is een eerder compact en robuust schaap met een dikke waterdichte vacht en stevige poten. In Engeland staat het geboekstaafd als hun sterkste schapenras. Hoewel schapen normaal gezien niet graag in natte gebieden leven is de Herdwick een echt moerasschaap. Je zal dan ook makkelijk kunnen vaststellen dat ze de Westerplas inlopen ook al staat er enkele centimeter water in het bekken. Ook in het Lakedistrict waar de klimatologische omstandigheden harder zijn dan bij ons blijven ze zomer en winter buiten staan. Een schuilhok hebben deze dieren niet nodig. Meer info over de Herdwicks vind je op http://www.herdwickschaap.be
westerplas6

De schapen zijn wandelaars langsheen het domein gewoon, maar sommige zijn het wel beu om steeds gefotografeerd te worden, en hebben spontaan geleerd om van nee te schudden. Ik heb mij daar niets van aangetrokken.

De zuidzijde is niet toegankelijk voor het publiek, daar bevindt zich een echte moeraszone waar ook de schapen niet bij kunnen, en waar schuwe vogels in de lente en de zomer hun broed- en schuilplaats vinden. In de winter ziet dit stukje - foto hieronder - er zeer verstorven en desolaat uit, maar vergis je niet: waterplanten zijn vaak de eerste die aan hun groei beginnen. Vanaf april is dit ontoegankelijk en in de zomer is het volledig dichtgegroeid.
westerplas7

07-01-10

De Reytmeersen

Eergisteren maakte ik een mooie wandeling in het natuurgebied De Reytmeersen. Dicht tegen de stad Oudenaarde is de bewoonde wereld nooit veraf, maar op het moment zelf waant de wandelaar zich in de weide wereld. Het domein is immers volledig vrij toegankelijk, en - heel uitzonderlijk - het is niet eens verplicht om op de paden te blijven. Maar door de begroeiing is dat quasi onmogelijk.

De tocht begon aan Zingen Brug, de brug over De Schelde, gelegen tussen Zingem en Nederzwalm.
reytmeersen1

Enkele kilometers aan een stuk liep ik gewoon over een trekweg langs De Schelde, steeds in het gezelschap van de talrijke watervogels.
reytmeersen2

Na een klein uurtje stappen kwam ik aan het natuurgebied de Reytmeersen. Vroeger bestond de Reytmeersen uit laag gelegen natte weilanden langs De Schelde. In '79 werd dit meersengebied opgehoogd, met het oog op inplanting van industrie. Dit plan ging echter niet door en in '99 werd de Reytmeersen bestemd als natuurgebied.
reytmeersen3

Nu bestaat de Reytmeersen uit een bonte lappendeken van ruigtes, wilgen- en berkenbosjes, partijen riet, een oude Scheldemeander en enkele - tot voor kort nog in gebruik - weilanden en akkers.
Centraal in het gebied ligt een zandig terrein, waar konijnen graven en grazen dat het een lieve lust is. Zo houden ze dit terrein open en kan het duizendguldenkruid elk jaar opnieuw deze zandvlakte opfleuren.

Door een wisselend landschap ging ik op zoek naar de lokale bewoners.
reytmeersen5

De kleine grazer - de konijnen - krijgen in de Reytmeersen versterking van Gallowayrunderen, en ik hoopte er enkele te kunnen zien. Deze grote grazers trekken door het gebied en verorberen onderweg het malse gras. Zo leggen ze de bodem klaar voor tal van kleurrijke bloemen en kruiden, een waar festijn voor vlinders en bijen.
Er zijn ook nog enkele konikpaarden. De Galloways eten het gras half lang en maken zo de maaltijd voor de konikpaarden klaar. Zij zijn namelijk verlekkerd op kort gras. Zowel de Gallowayrunderen als de konikpaarden knabbelen aan jonge boompjes en struiken.
Zo ontstaat een afwisselend landschap met bosjes, doorspekt met open, struweelrijke graslanden.

De vraag was: zou ik ze tegenkomen.
Tot plots....
reytmeersen6

In het echt veel indrukwekkender dan op foto.
En ze waren met veel.
reytmeersen7

Maar ze lieten zich niet gemakkelijk benaderen. Behalve ééntje, een nog wat jonger exemplaar.
reytmeersen8

Een beetje verder zag ik dan ook twee konikpaarden, die lieten zich niet verstoren.
reytmeersen4

Op de weg terug, het werd al avond, zag ik dat Nederename in brand stond.
reytmeersen9

De gloed was tot kilometers ver te zien.
reytmeersen10

Echt een heel erg leuke namiddag in de vrieskou. Alleen in de natuur, tussen dieren die het duidelijk heel erg naar hun zin hebben. En heel veel plaats hebben.

De ontnuchtering kwam 's avonds, toen ik e.e.a. opzocht op internet over de Reytmeersen. Blijkt dat de stad Oudenaarde zou besist hebben dat alles daar weg moet. De dieren en de natuur moeten plaats ruimen voor het winnen van klei.
We zijn nu anno 2000 en een beetje. We kennen allemaal onze geschiedenis, en weten hoe het anno 1000 ongeveer was. Waar gaat dat eindigen anno 3000 ????

14-08-09

Dagbesteding

Gisteren was ik opnieuw mee als vrijwilliger om een aantal bewoners van de Revalidatiestichting Angele Verburght in Landegem een aangename dag te helpen bezorgen. Zie ook hier, voor meer informatie. Vrijwilligers zijn nog steeds welkom, maar niet allemaal tegelijkertijd !!

We gingen naar het Boudewijnpark in Brugge.
Na de picknick ter plaatse brachten we een bezoekje aan de show die de zeeleeuwen opvoerden. Zij die met de elektrische rolwagen waren, konden vanop de eerste rij de show volgen. Hieronder Dieter, Simon en Wouter terwijl ze nog aan het wachten waren op het begin van de opvoering.
En daaronder een zeeleeuw in volle aktie.

bp_1
bp_2

In afwachting van de show met de dolfijnen werd het hele park een beetje verkend. De meeste attrakties zijn afgestemd op kinderen; toch liet Eric zich verleiden om samen met begeleidster Maggy een toertje te maken in de oldtimers. Eric had ook nog heel veel zin om met een luchtmatras de waterroetsjbaan af te dalen, helaas moest er vooraf veel geklommen worden, via trappen en hellende vlakken en voor Eric is dat niet zo gemakkelijk.
Hieronder Eric, Simon en Dieter, op weg naar het dolfinarium.

bp_3

Deze show was echt wel heel erg de moeite. En in tegenstelling tot mijn indrukken in en over de dierentuin, kwam ik hier wél buiten met het idee dat de dolfijnen het nog leuk vonden ook. Heel knap van de dolfijnen en hun verzorgers / verzorgsters.
Omdat het echt wel de moeite was, he ik de foto's van de dolfijnen aanklikbaar gemaakt, zodat je ze in een groot formaat ziet.

bp_4bp_5

 

bp_6bp_7

10-08-09

Calluna Vulgaris

Vorige donderdag was ik met een heel lieve blogkollega in De Peel. En dit net op de warmste dag van 2009, tot nog toe.
Op haar blog, zowel hier als hier, zijn de foto's natuurlijk veel mooier dan wat ik hier toon, ik ben maar een beginneling zonder veel ambitie op het gebied van fotografie. Toch zijn alle foto's - in een poging om er nog iets van te maken - aanklikbaar hier bij mij.
Bij haar niet :-)

peel_1

De Peel is een veengebied in Nederland, op de grens tussen Brabant en Limburg. Vroeger werd de veengrond als brandstof gebruikt (turf). peel_2Op de hoger gelegen gebieden van De Peel, waar het veen volledig werd afgegraven blijft nu nog enkel arme zandgrond over, de ideale situatie voor heideplanten.
Waar het droog is zal je vooral struikheide (Calluna Vulgaris) aantreffen, in de nattere delen zal het eerder dopheide zijn (Erica). Op sommige internetsites wordt Calluna genoemd als dopheide, iets wat pertinent onjuist is (bvb op tuinkrant.com)
Calluna Vulgaris is een groenblijvende bossige heester die volledig winterhard is. peel_6Met een enigszins vlezig, lijnvormig blad, in tegenoverstaande en overlappende paren. De kleur van het blad varieert van heldergroen tot vele schakeringen grijs, geel, oranje en rood, wat toch wel te zien is op de foto's hierbij.
peel_7Het grijs is meer voor de winter voorbehouden.
De heester vormt trossen met klok- tot urnvormige bloemen (enkele of dubbele), van de midzomer tot het einde van de herfst. Wil Calluna Vulgaris in het wild goed in stand gehouden worden op arme zandgronden, dan is begrazing zeer aanbevolen.
Anders dan bij Erica is de kleur van de bloemen vooral te danken aan de kelkbladen. Daardoor is de kleur veel minder uitgesproken en opvallend dan bij Erica
Calluna Vulgaris verlangt zure grond en verdraagt absoluut geen kalk, wordt tot 60 cm hoog en per plant tot 45 cm breed.

peel_3


peel_4 Omwille van de heel hoge zuurtegraad van de grond kleurt het water van de venen en de moerassen tamelijk donker. Veel leven zit er in water met een hoge zuurtegraad niet, maar blijkbaar trekt het toch watervogels aan, zelfs een reiger staat achteraan in het midden op uitkijk; er zal dus wel iets te vinden zijn.
Overigens zijn de Brabantse koeien, die De Peel begrazen, allesbehalve beleefd.

peel_5

09-07-09

Uitstap naar Bourgoyen

Gisteren was ik voor een wandeling in Bourgoyen. Bourgoyen is een stukje natuurreservaat net aan de rand van Gent, waar voornamelijk in de winter heel wat vogels verzamelen. Naar verluidt staat het domein 's winters voor een groot deel onder water. Meer informatie over Bourgoyen vind je hier of hier of hier.

bourgoyen_1

Ik was daar met een zestal bewoners van de VZW Angele Verburght en nog 2 begeleiders. Af en toe ga ik als vrijwilliger mee op uitstap, zodat er zoveel mogelijk bewoners gebruik kunnen maken van de aangeboden aktiviteiten. Het probleem is immers niet het aanbod van aktivieteiten, dan wel de begeleiding: bepaalde personen hebben iemand nodig die hen persoonlijk begeleidt op een aktiviteit.
In principe ben ik gebonden aan een plicht tot geheimhouding, maar wat hier vandaag verschijnt op mijn blog is eigenlijk vrij toegankelijk via het internet, folders, of andere media. En voor die ene foto van een aantal bewoners werd expliciet hun toestemming gevraagd. Drie waren onmiddellijk akkoord, drie anderen twijfelden, en zoiets moet volledig uit vrije wil zijn, daarom staan ze er niet op.

bourgoyen_2

We hebben alle negen (zes bewoners en drie begeleiders) zonder twijfel genoten van deze mooie wandeling in het natuurpark. 's Morgens regende het nog pijpestelen, in de namiddag hebben we hooguit een drietal minuutjes motregen gehad; verwaarloosbaar dus.
Vanuit de vogelkijkhut zagen we een aantal ganzen maar ook een ooievaar die in het domein was neergestreken. En even later moeder eend met haar bijna volwassen kroost, allen netjes op één recht lijn. Al komt dat niet echt tot uiting op de foto, ik was net enkele seconden te laat, de rechte lijn was plots een kromme geworden.

bourgoyen_4

De zes bewoners die 's avonds moe maar tevreden terug huiswaarts keerden waren Bess, Annick, Hendrik, Stefan, Hilde en Dieter. Op de foto hieronder zien we Stefan, Hilde en Dieter. Dieter was trouwens de hele namiddag in een zeer humoristische bui, we hebben dan ook heel wat afgelachen en met volle teugen genoten van de uitstap.

bourgoyen_3

Een kort woordje over de Revalidatiestichting en de bewoners.
Doelgroep van de VZW zijn personen met een aangeboren of verworven motorische of meervoudige handicap, tengevolge van een letsel aan het centraal zenuwstelsel. Indien aangeboren is dit niet zelden het gevolg van zuurstofgebrek tijdens de geboorte (meen ik te weten). Deze mensen zijn absoluut niet onder te brengen in de groep van de mentaal gehandicapten, dat merk je heel snel. Alleen: hun lichaam reageert niet zoals het zou moeten op hetgeen hun hersenen bevelen. Bij de ene uit zich dat in moeilijkheden om te spreken, bij de andere in moeilijkheden om te bewegen, en vaak ook in een kombinatie van beide. Maar het zijn stuk voor stuk echt toffe mensen, elk met hun eigen persoonlijkheid. Zoals u en ik.

Waarom zijn vrijwilligers nodig ? Mij werd verteld dat de gemiddelde graad van handicap van de nieuwe bewoners door de jaren heen is gestegen. En dit zonder dat hier meer personeel tegenover staat. Méér zorgbesteding met hetzelfde aantal personeelsleden gaat ten koste van de dagbesteding. Daarom dat vrijwilligers steeds belangrijker worden om die mensen iets te bieden dat de normale zorg overstijgt.
Iedereen die zich zou geroepen voelen om zich hier voor in te zetten - ook al is het maar enkele keren per jaar - kan kontakt opnemen met algemeen@verburght.be

08-03-09

Vakantie op Fuerteventura

't Zit er dus al weer enkele dagen op.
Vroeger trok je foto's, moest je nog eventjes wachten want het rolletje was nog niet leeg, kon je daarna je foto's laten ontwikkelen en nadat je ze ontving kon je er snel eens naar kijken om ze nadien in de kast te leggen waar ze pas na je dood weer tevoorschijn kwamen.
Tegenwoordig gaat dat gans anders. Je trekt foto's, hoe meer hoe beter, want die welke mislukt zijn kan je "deleten", wat overigens nooit gebeurt. Je komt thuis met ik-weet-niet-hoeveel gigabytes aan foto's, en wat doe je ermee ? Op een blog zetten natuurlijk. Veel verschil met vroeger is er niet: er kijkt ook geen mens meer naar. Maar ze staan nu toch wel lekker op het www. Gans de wereld kan ze zien.

Over onze verblijfplaats kan ik geen enkel negatief punt kwijt. Ligging, netheid, onderhoud, prijs, personeel, eten, rust, andere gasten.... alles was op en top in orde. Het Las Playitas Grand Resort richt zich vooral op een publiek dat iets anders zoekt dan "Blankenberge in de eeuwige zon" en doet veel inspanningen om ook sportmensen (lees: triatleten) aan te trekken. En dit aangezien de omstandigheden heel gelijkend zijn met die van de moeder van alle triatlons: de Iron Man in Hawai. Er zitten veel Zweden, Denen en Duitsers, maar één ding hebben ze allemaal gemeen: respekt voor de andere gasten. Geen luidruchtige braspartijen, geen dikke buiken (dié Duitsers komen daar dus NIET), geen te opzichtig geschminkte dames. Wel jonge mensen - soms met kleine kinderen - die een weekje rust zoeken te kombineren met wat sport, minder jonge mensen die eigenlijk hetzelfde zoeken, en gepensioneerden die liever wat aktief zijn, of wat rusten, veeleer dan van de ene café naar de andere pannekoekengelegenheid te hollen en daabij geen enkele boetiek te willen overslaan.
Alle foto's zijn aanklikbaar om groter te bekijken in een nieuw venster.

Het resort in zijn geheel zag er als volgt uit. Blijkt ook dat eind februari al vele planten uitbundig bloeien, wellicht doen ze dat quasi het ganse jaar door.

resort_las_playitas_1 pelargonium_in_february

Het uitzicht vanuit ons klein appartementje was dik in orde.

room_with_a_view_1 room_with_a_view_2

En ook vanop de plaats waar we 's morgens buiten van een ontzettend uitgebreid ontbijtbuffet konden genieten hadden we een prachtig uitzicht.

breakfast_with_a_view

De meeste stranden hebben zwart zand, en dat is toch wel even wennen. Op één week tijd word je dat niet echt gewoon.

fuerteventura_west_coast_3fuerteventura_black_sand

En dan het eiland zelf.
Fuerteventura lijkt op het eerste zicht niet mooi qua landschap, daarvoor is het te weinig begroeid, en te vulkanisch. Maar toch.... als je op verkenning gaat merk je toch heel veel mooie plekjes en adembenemende uitzichten.
Zoals hieronder, gewoon in het binnenland.

fuerteventura_view

Of langs de noord-oost kust, waar je plots in een stukje woestijn terechtkomt. Naar verluidt allemaal zand dat met de wind rechtstreeks uit de Sahara komt aangewaaid.

fuerteventura_desert fuerteventura_desert_2

Niet ver daar vandaan, langs de noord-west kust, lijkt het dan wel weer Bretagne, met stijle klippen en een klotsende zee. Jammer dat het op dat moment heel eventjes wat minder mooi weer was.

fuerteventura_northwest_coast_1 fuerteventura_northwest_coast_2

Een klein beetje dieper, langs de west kust, was het zo mogelijk nog mooier, met grotten die door de zee in de stijle wanden zijn uitgespoeld.

fuerteventura_west_coast_1 fuerteventura_west_coast_2

Nog wat dieper, langs de zuid-west kust is het een paradijs voor golfsurfers. Niet te verwarren met windsurfen, wat heel wat gemakkelijker is, naar het schijnt. Voor golfsurfen heb je hoge golven nodig, en die zijn daar, het jaar rond, aanwezig.

fuerteventura_southwest_coast_1 fuerteventura_southwest_coast_2

En tenslotte, de lokale bevolking.
Zeer vriendelijk, en ze laten zich gemakkelijk tot op enkele meters benaderen om te fotograferen.

local_living_creatures_1 local_living_creatures_2

14:09 Gepost door Geert in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) | Tags: fuerteventura |  Facebook

05-03-09

Terug thuis van Fuerteventura

Voorwaar een zeer speciaal eiland, maar de week vakantie was meer dan voortreffelijk. Meer informatie volgt zeker later deze week.
Bizarre landschappen, nu eens zonder begroeiing, dan weer met hier en daar iets groen, en plots beland je temidden een prachtig resort, waar alles kunstmatig werd aangeplant.

resort

10:59 Gepost door Geert in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: fuerteventura |  Facebook

28-02-09

Echt gebeurd

Naar verluidt echt gebeurd op een examen.

TrouverX

10:30 Gepost door Geert in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: humor |  Facebook

25-02-09

Ik ben vertrokken

Ondertussen ben ik al vertrokken naar zonniger oorden. Er eventjes tussenuit, wat warmte opslaan, wat energie opdoen, om dan met volle moed de maanden maart en april aan te vatten. Die zijn veruit de druktste in een tuin met veel vaste planten.

Waar ik zit - of lig - wordt duidelijk door op de foto's te klikken: de Canarische Eilanden - Fuerteventura - Las Playitas - het resort

Canarische eilandenFuerteventura_
Las PlayitasHet resort

08:15 Gepost door Geert in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: fuerteventura, vakantie |  Facebook