24-05-11

Toeval ?

Morgen heel vroeg vertrek ik naar Fuerteventura - wie wil zien wat ik daar zal aantreffen: behalve mijn nicht Melina en haar vriend Nick, die daar wonen, ook nog dit.

Maar da's niet de reden voor dit korte berichtje.
Wel: het is voldoende dat ik een vliegreis boek of er barst een vulkaan uit op IJsland. 't Was vorig jaar ook al van dat.

28-04-11

Noorwegen - deel 5 - zomaar een uitstapje

Morgen dag op dag een jaar geleden.
Zomaar, op goed geluk af, samen met Ann de gastvrouw, in de wagen gesprongen en ons laten leiden door onze inspiratie en door de bewegwijzering naar kleine en grotere bezienswaardigheden.
Ik ga ze niet allemaal opsommen of tonen, 't zou een veel te lang postje worden.
Een keuze maken is ook niet gemakkelijk, toch doe ik het. Sorry voor wat uit de boot viel....

Hier, in dat huisje in de verte, zou ik wel willen wonen, echt waar. Op de terugweg naar huis, enkele dagen later, maakte ik een ommetje om de plek ook nog eens in beter weer te zien. En ik kan niet anders dan herhalen: hier zou ik wel willen wonen !!
Noorwegen_290410_1.jpgNoorwegen_290410_2.jpg
En dan, bijna temidden Stavanger, jammerlijk omgeven door grote gebouwen - hier niet te zien, maar toch intakt bewaard: huisjes van de vikingen vroeger. Voor een deel onder de grond, en alle plaatsen staan met elkaar in verbinding: de leefruimte, de slaapruimte, en de stallingen. Kwestie van de geur gewoon te worden, maar de warmte van de dieren was 's nachts zeker welgekomen.
Noorwegen_290410_3.jpgNoorwegen_290410_4.jpgNoorwegen_290410_6.jpgNoorwegen_290410_7.jpg
Onnoemelijk veel schapen zagen we die dag. En ik vind schapen zeer fascinerende dieren. Daarom deze bloemlezing. De tekst die op straat staat kunnen jullie wellicht zelf wel vertalen, maar voor wie er niet aan uitgeraakt: het gras is altijd groener aan de andere zijde.
Jawel, ook voor schapen !!!
Noorwegen_290410_schaap_0.jpgNoorwegen_290410_schaap_1.jpgNoorwegen_290410_schaap_2.jpgNoorwegen_290410_schaap_3.jpg

Ooit ga ik daar nog terug, zeker weten !!!!

11:30 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (7) | Tags: noorwegen, stavanger, rogaland, forsand |  Facebook

08-04-11

Noorwegen - deel 4 - Gloppedalsura

Bijna een jaar geleden begon ik stilaan af te tellen voor iets wat nadien een onvergetelijke herinnering zou blijken: mijn reis naar Noorwegen.
Om onverklaarbare redenen is mijn verslag over die reis blijven steken op 3 afleveringen, en da's volledig onterecht. Niet alleen is Noorwegen misschien wel het mooiste wat ik ooit zag, ook de gastherenbehoren tot de liefste mensen die er zijn.

Nadat ik twee dagen op rij het onvergetelijke Preikestolen gezien had, trok ik in de regen - ah ja, want het deed daar die dag niets anders - naar een andere indrukwekkende bezienswaardigheid: Gloppedalsura.
Gloppedalsura bestaat uit imposante rotsblokken die bij een lawine naar beneden zijn gekomen en rusten op een eindmorene van een gletsjer. De gletsjer die het hele gebied bedekte, is pas 10.000 jaar geleden gesmolten.
Meer uitgebreid, maar dan in het Engels, klinkt het zo:

Gloppedalsura consists of avalanche boulders that are piled on top of an end moraine.
10,000 years ago the ice sheet that covered the area, melted away. For a period of time the massive end moraine dammed the Hunnedal river's former course, towards Veen and Vikeså, and formed a lake in Byrkjedalsgryta. The terraces in Byrkjedal at 240 metres altitude are evidence of this moraine-dammed lake. The annual cycle of frost and expanding ice broke free a vast number of boulders and rocks and sent them tumbling down the southern mountainside. This debris settled as a 100-metre thick scree on top of the moraine.
Hunnedal river and the lake in Byrkjedalsgryta were forced to find a new outlet; the water burrowed a gully from Byrkjedal towards Gilja - Giljajuvet.

Maar in dit geval is er om dit te omschrijven echt niets krachtiger dan het het beeld. Bij voorkeur zelfs gewoon het menselijk oog, maar jullie zullen het met een aantal foto's moeten doen.
Vergeef mij de opsomming van foto's, maar ze zijn echt de moeite. Vind ik toch. Maar dat zal zijn omdat ik het in het echt zag, sommige dingen laten zich niet fotograferen. Toch niet door mij !

En de regen ? Die hoorde erbij, en stoorde NIET !!

forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland
Dit is de eerste indruk die je krijgt als je het smalle dal binnenrijdt, met in de verte de enorme rotsblokken die de bergwanden verbinden.
forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland
De foto hierboven en hieronder, en ook de onderste foto geven een indruk van de grootte van de rotsblokken; en dan staan de grootste er nog niet eens op: die liggen meer in het midden van het dal, in de rivier, maar bij gebrek aan referentie komen dat niet tot uiting op een foto.
forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland
forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland
Waar deze foto precies genomen is herinner ik me niet meer, maar ik vond het een prachtig beeld. Het zal heus wel heel mooi geweest zijn bij zonnig weer ook, maar door de regen en de mist heeft dit toch iets magisch.
forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland
Een vergelijkbaar zicht met de bovenste foto, maar dan genomen vanaf de andere kant van het korte dalletje.

forsand,gloppedalsura,stavanger,noorwegen,rogaland

04-11-10

Nationaal Park Eifel

Vrijdag, zaterdag, zondag en maandag was ik op het juiste moment op de juiste plaats. Het Eifelgebied is wellicht in het najaar veel mooier dan in de zomer, zeker als de verkleurde bladeren nog net aan de bomen hangen en de zon er volop doorschijnt. We verbleven in Einruhr, dicht bij de Ruhrsee.
Neem daarbij prachtig mooi weer, veel wandelplezier, lekker eten en drinken, en veel lachen .... meer moet dat niet zijn.

Het is niet mijn gewoonte hioer zo maar wat foto's te zetten, maar voor deze ene keer maak ik toch een uitzondering: het was daar PRACHTIG. Alle foto's aanklikbaar.

eifel_5.jpg eifel_6.jpgeifel_1.jpgeifel_2.jpgeifel_3.jpgeifel_7.jpgeifel_8.jpgeifel_4.jpg

31-10-10

Er op uit !!

rursee.jpgAls MizzD elke maand van 't jaar drie keer op reis mag gaan, dan mag ik er toch ook wel eens enkele dagen op uit trekken zeker ?

Ik zit momenteel hier, of toch minstens in de buurt, en zal nog vandaag nog niet terugkeren.
En Jolan ? Die is in goede handen en komt vast en zeker niets tekort !!!

12:15 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (6) | Tags: eifel, monschau |  Facebook

13-09-10

Zoveel te vertellen...

Ik heb nog zoveel te vertellen, van maanden terug eigenlijk al. Mijn reis naar Noorwegen moet vast en zeker nog verder aan bod komen, want ik ben blijvensteken bij deel 3, en had op z'n minst nog 2 verslagjes in mijn hoofd.
Ik ben ook naar Oostenrijk geweest, en buiten mijn stommiteiten met Ellen (de GPS), vertelde ik daar nog niets over. Komt dus zeker nog.
En niet te vergeten, ik was in het Zuid-Oosten van Engeland voor een paar dagen: Kent en East-Sussex, ronduit onvergetelijk !! Met wat ik daar zag zal ik jullie zeker en vast nog uitgebreid om de oren slaan.

Maar voorlopig kom ik niet verder dan wat foto's van de laatste stuiptrekkingen van de zomer. Ik heb dit jaar meer dan ooit van mijn tuin kunnen genieten, en 't zal de volgende jaren alleen maar in stijgende lijn gaan. De winter is nog lang niet aan de orde, dat zie je hieronder.

En gans onderaan ...... Jolan: nog geduld tot overmorgen, en hij loopt, rolt, speelt, slaapt, springt hier ook door mijn huis. En enkele weken later zal hij mij gezelschap houden terwijl ik in de tuin bezig ben. Of zal hij mij opwachten als ik thuiskom. Maar eerst moet hij door enkele moeilijke dagen: de scheiding van zijn moeder, da's voor woensdag dus.

130910_2.jpg 130910_1.jpg 130910_3.jpg 130910_4.jpg 130910_5.jpg

10:16 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (11) | Tags: noorwegen, oostenrijk, zomer, herfst, winter, jolan |  Facebook

07-08-10

Ellen

Ik was bij de eersten in Vlaanderen die over het internet surfte, maar een GSM hoefde voor mij niet. Overal bereikbaar zijn en op de meest onmogelijke momenten kunnen opgebeld worden, niets voor mij. Maar vroeg of laat ben ik toch op die kar gesprongen, al gebruik ik hem maar sporadisch en dan nog meestal voor een sms-je.

Zo ook met de GPS. Ik kon zélf wel kaarten en wegwijzers lezen, niemand hoefde mij te vertellen langs waar ik moet rijden. Maar met twee geplande reizen deze zomer schafte ik onlangs dan toch een toestel aan.
De grote test kwam er eerder deze week, op weg naar Oostenrijk, en op de terugweg.

Mijn vetrouwen in Ellen - want zo heet ze - was al niet bijster groot, want ze weet mij niet eens mijn eigen doodlopende straat in de juiste richting uit te loodsen. En onderweg naar Oostenrijk dacht ik dat ze helemaal de kluts kwijt was. Maar Ellen is slimmer dan ik dacht. Erger nog, Ellen is slimmer dan ikzelf, en da's een pijnlijke vaststelling. Lees maar...

We waren rustig aan het rijden met heel weinig verkeer toen Ellen plots fier verkondigde dat we over 1600 meter de afrit naar rechts moesten nemen. We keken elkaar aan en schoten in een lach: we hadden immers nog ruim 500 km autostrade voor de boeg. Een grandioze miskoop die GPS, dat was nu wel overduidelijk. Natuurlijk trokken we ons daar niets van aan, Ellen was volledig aan het flippen.
Maar ze gaf niet af. Tien km verder wou ze ons weer absoluut het niemandsland insturen, en ze zei er zelfs bij waarom: "druk verkeer vooruit". Helemáál om te lachen natuurlijk, we waren zo goed als alleen op dat stukje autostrade in Duitsland.
Twee km verder stonden we stil: wegwerkzaamheden. Het kostte ons meer dan een uur om 5 km af te leggen.
Ellen was plots in onze achting gestegen.

Maar een man vergeet snel. Zeker als het een vrouw is die denkt het beter te weten.
Op de terugweg, onmiddellijk na een zondvloed die in Vorarlberg 24 uren had geduurd, hadden we de eerste 20 km op de Bregenzerwaldstrasse al alpenweiden die op de baan gespoeld waren moeten doorploeteren, hadden we al ettelijke keren de brandweer zich zien opmaken om ondergelopen wegen af te sluiten toen Ellen ons weer rechts deed afslaan, in een onooglijk klein en kronkelend weggetje dit keer. De verbijstering was zodanig groot dat ik het nog deed ook, maar 200 meter verder zijn we teruggekeerd. Wat dacht Ellen wel ? Was ze helemaal zot geworden ? We waren op amper 5 km van de autoweg die ons binnen de 5 minuten uit Oostenrijk zou brengen. Een stuk autoweg dat we op de heenweg niet hadden genomen (wegens geen vignet), en dat ons een uur stapvoets verkeer in Bregenz had gekost. Ellen lulde wellicht maar wat uit de nek, het kon niet anders.
Vijf km verder zorgde de politie er aan de oprit voor dat niemand de ondergelopen autoweg opkon. Terugkeren naar Ellen haar klein weggetje mocht ook niet: niemand mocht nog het Bregenzerwald in. De enige optie was de autoweg nemen in de verkeerde richting tot aan de eerste afrit: in plaats van alleen door Bregenz zouden we nu én door Lustenau én door Hard én door Bregenz moeten rijden. En vooral: we waren niet alleen. Drie uren later waren we in Duitsland. Nadien, op de kaart, bleek dat Ellen ons op 15 minuten naar Duitsland zou geloodsd hebben.

Vanaf nu luister ik blindelings naar elke stem waarvan de eigenares Ellen heet.

19-06-10

Erop uit.... binnenkort

Mijn verslagje over de onvergetelijke trip naar Noorwegen is voorlopig blijven hangen bij aflevering 3, maar daar komt vast en zeker nog een vervolg op. Daarvoor was het te leuk, te goed en te ingrijpend.
Maar ik heb al plannen voor een aantal nieuwe uitstapjes dit jaar. Voorlopig drie, en da's genoeg.

Eéntje waar ik zelfs niet onderuit kom, omdat er een weddenschap aan verbonden is. Mijn favoriete nichtje Melina, waarvan ik peetje-lap ben, woont in Fuerteventura, en vraagt zich terecht af waar ik zo lang blijf. Ik was er vorig jaar begin maart, dat lees je hier, en ik heb beloofd dit jaar nog eens terug te gaan.
Fue
Ik heb dat zelfs stellig beloofd, want er is aan toegevoegd dat ik de vliegreis van haar en haar vriend betaal om mij te bezoeken, als ik er dit jaar niet meer zou geraken. Zo gierig ben ik nu nog net wel: ik zal wel zélf gaan, ergens in oktober/november; nu is het mij daar te warm.


Een tweede uitstap is gepland voor ergens deze zomer: een vijfdaagse in Mellau, Vorarlberg, Oostenrijk, waar ik met dezelfde wandelcompagnon van vorig jaar in de Vogezen (zie hier), van 's morgens tot 's avonds in de bergen zal te vinden zijn.
mellau
Eindelijk nog eens naar Oostenrijk, vroeger ging ik er wel vaker, maar nu was dat al veel te lang geleden. 'k Heb wel geen zo'n goede herinneringen aan Vorarlberg, want op de Silvretta Hochalpstrasse, foto hieronder, die Vorarlberg verbindt met het Paznauntal (Tirol), reed ik ooit de motor van mijn 2pk-tje volledig aan flarden.
silvretta
In Oostenrijk bestonden toen omzeggens geen Citroën garages, mijn vader is ons komen halen met een grote aanhangwagen, waarmee het 2pk-tje gerepatrieerd werd....

 


En dan is er nog een derde uitstap die ik nog ergens tussendoor wil proberen inlassen. Maar dat hou ik voorlopig nog voor mezelf. Een mens moet niet alles op het wereldwijde net zwieren.

De tweede helft van 2010 belooft heel plezant te worden. Het plannen kan beginnen, ik kijk er echt wel naar uit !!!

16-05-10

Noorwegen - deel 3 - Preikestolen

Wie is er zo zot om één van de mooiste en bekendste plekken rond Stavanger te beklimmen op een dag dat de mist zo dicht is dat je soms moet zoeken naar de aanduidingen van het wandelpad ? Ikke.

En wie is er zo zot om dat de volgende dag in de gietende regen nog eens opnieuw te doen omdat het in de mist zodanig veel indruk maakte ? Ikke.

En wie is er zo zot om daar geen seconde spijt van te hebben ? Ikke.

preik_10

preik_9

Hier was ik dus, helaas... de twee eerste foto's zijn niet van mij maar ergens gepikt op het www. Alle foto's zijn aanklikbaar, en probeer abstraktie te maken van de weersomstandigheden, dat deed ik ook.
Op de eerste twee hieronder is te zien welke de weersomstandigheden waren, en wat de 'klim' voorstelt.
De volgende twee geven een zicht op het wandelparcours: meestal heel veel stenen, uitzonderlijk eens een knuppelpad over een veengebied; op die foto zie je ook waar het pad heen leidde: precies in het midden, tussen de twee toppen, dan was de tocht bijna halfweg.
En dan zijn er nog twee foto's met een zicht op de omgeving tijdens het klimwandelen, en tenslotte wat ik daar boven zag. Maar het oog ziet echt wel meer dan de camera.

preik_1 preik_2

Preikestolen is één van de bekendste toeristische attrakties van Forsand in de provincie Rogaland. Het is een alles in acht genomen heel groot plateau dat 604 meter boven de Lysefjorden uitsteekt. Van daarboven heb je een fantastisch uitzicht over de bergen en de Lysefjorden. Het pad er naar toe loopt nu eens via smalle en heel steile wandelpaadjes, met rotsblokken bezaaid, en dan weer via immense rotsvlaktes, omgeven door meertjes. De attraktie wordt jaarlijks door ruim 100.000 mensen bezocht, en het meest indrukwekkende is dat de plateau bovenaan niet eens is afgezet door een afsluiting. Erg dicht bij de rand durfde ik alvast niet komen.

preik_3 preik_4

Het was dus iets wat zeker de moeite waard zou zijn.
Over mijn eerste klim naar de top, de eerste dag in de mist, kan ik kort zijn: een heel erg aangename bergwandeling, maar we zagen niets, en moesten zelfs geregeld enkele tientallen meters op onze stappen terugkeren omdat we niet zo goed zagen waarlangs de markeringen ons leidden. Er waren nochtans voldoende en heel duidelijke markeringen, maar de mist was tamelijk dicht.
Jammer maar helaas.

preik_5 preik_6

De volgende dag dan maar opnieuw, op mijn ééntje, want mijn gastheer kon moeilijk elke dag verlof nemen, en ik kende nu de weg daarheen.
Geen mist.... wel regen, van 's morgens tot 's avonds....

preik_7 preik_8

En toch, een onvergetelijke herinnering. Trouwens, heroïsche tochten blijven veel langer in het geheugen hangen dan gewoon eens de straat op en af wandelen.
De woeste natuur, de uitzichten (hoewel niet optimaal door de regen, verre van zelfs), het gevoel van één zijn met de natuur, het gevoel van nietigheid in die omgeving en terzelfdertijd het gevoel van macht omdat je de klim overwint.... het zal me allemaal bijblijven.
En de rust.... 100.000 bezoekers per jaar en ik kwam die dag niemand tegen, behalve de laatste 10 minuten. Dat alleen al maakte het waard om het eens in de regen opnieuw te doen.

Ik was daar de enige zot....

11-05-10

Noorwegen - deel 2 - Omgeving Stavanger

Voor zover de moeite: alle foto's aanklikbaar.

Noorwegen2_8Noorwegen2_4

Langzaam groeit het besef hoe moeilijk het is een reisverhaal te brengen als het weer tegenviel, zeker als het gaat over een land als Noorwegen, waar toch vooral de natuur een overweldigende indruk naliet. Zelfs met dat slecht weer, ja.
Alleen, ik kan het niet bewijzen op de foto's.

Noorwegen2_6Noorwegen2_7

Het menselijk oog ziet altijd al veel breder en met meer diepte dan een foto, en als het zicht beperkt was blijft van de fotos niet veel meer over dan een persoonlijke en onvergetelijke herinnering.

Noorwegen2_1Noorwegen2_2

Eind april was de natuur nog niet echt begonnen met groen worden, en dat merk je wel; het accentueert echter nog meer en beter de ruwheid van alvast dat deel van Noorwegen.
Op maandag en donderdag verkenden we de nabije buurt van Stavanger. Talloze bezienswaardigheden, elk op zich niet op en top spektakulair, maar samen met de prachtige omgeving meer dan de moeite waard. Twee fantastische dagen dus.
Voor de toeristen staat elke markante plek ook telkens vrij goed aangeduid langs de weg; het volstaat er de tijd voor te nemen en een klein ommetoertje te maken.

Noorwegen2_5Noorwegen2_3

Ik hoop echt dat ik er een klein beetje in geslaagd ben de unieke omgeving van Stavanger weer te geven, want het is echt waar de moeite. In mijn laatste verslag, binnen enkele dagen, komen enkele foto's met wat meer kleur, want zo gaat dat: als het een hele week slecht weer is, dan vertrek je op je laatste dag 's morgens onder een staalblauwe hemel naar huis....

Voor wie het niet duidelijk mocht zijn: het slechte weer heeft mij geen seconde belet om te doen wat ik wou doen en om te genieten van deze heerlijke week.

10:57 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (14) | Tags: noorwegen, randaberg, amoy, floyola, stavanger |  Facebook