29-11-09

Waakvlammetje

Vier dagen geleden schreef ik dokter komt zo, ondertussen kan ik daar twee korte anekdotes aan toevoegen, de ene alles bijeen prettig, de andere alles behalve prettig.

Ons vader werd nog die avond opnieuw opgenomen in spoed, en daar merkte ik dat ik oud word. Aan wat merkte ik dat ? Wel, vroeger waren dokters geleerde oude en norse mannen, nu zijn dokters heel geleerde jonge, mooie en vrolijke dames. Wat heeft dat met oud worden te maken ? De perceptie natuurlijk.... en ook de vaststelling dat de mathematische kans op een jonge dokter groter wordt naarmate je zelf ouder wordt.

Maar helaas bevestigen uitzonderingen de regel, en die viel mij 's anderendaags te beurt. Om 10u was ik in het ziekenhuis in de hoop te weten te komen wanneer de dokter haar ronde deed. En 'k had geluk. "Ze was bezig, en 't zou geen kwartier meer duren eer ze bij me was", zo werd me verteld. Een uur later 't zelfde verhaal, maar nog overtuigender gebracht. Enzovoort. Op den duur zit je daar al zo lang te wachten dat het belachelijk zou zijn om het af te trappen. Tot ik ze om 15u gedurende 30 seconden kon spreken. En die 30 seconden waren ruimschoots voldoende: ze had niets te vertellen, en was alleen geleerd - tenminste, dat hoop ik voor haar. Niet jong, niet mooi en niet vrolijk... En da's nog zacht uitgedrukt.

In afwachting van wat minder heen- en weergerij naar het ziekenhuis staat mijn blog op een waakvlammetje.

10:30 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (16) | Tags: dokter, spoed, spoedopname, wachten, ziekenhuis |  Facebook

25-11-09

Dokter komt zo

Wat hebben een file en een ziekenhuis gemeen ?
Als je er in geraakt weet je nooit op voorhand wanneer je er weer uit geraakt.

Iedereen maakt het al te vaak mee. Je belandt op een onverwachte plaats in een file die helemaal niet opschiet en niet de file is zo erg, maar het gebrek aan informatie. Tot je plots hoort "daar op die plaats, 8 km verder, is een ongeval gebeurd en er zijn maar 2 rijstroken vrij". Plots wordt die file draaglijker. Je hebt een referentiepunt.

Gisteren belandde ik met mijn vader in de spoedafdeling van een groot Spoedziekenhuis. Niets ernstigs, maar een onverwacht probleem met zijn sonde kan alleen in een operatiekwartier door een uroloog opgelost worden, ook al neemt het nog geen 5 minuten in beslag.
Dat de uroloog niet beschikbaar is als ik daar toekom vind ik bemoedigend. Stel je maar eens voor dat ze een uroloog op je afsturen die zit te wachten op werk....
Maar dat er niemand is die korrekte informatie, of zelfs informatie tout-court, kan geven, daar kan ik niet zo goed bij. "De dokter komt", zeggen ze telkens. Ja natuurlijk !!! Ze zouden eens moeten zeggen "de dokter zal niet komen".

Geloof het of niet, veel patienten zouden er alle begrip voor hebben mochten ze zeggen dat het vermoedelijk nog 3 uren kan duren, veel meer dan dat je niets weet. En na 2 uren wachten mogen ze voor mijn part zelfs nog laten weten dat het nog eens 2 uren zal duren i.p.v. 1 uur omdat er bijvoorbeeld een noodgeval is tussengekomen.
Maar informeer ons alsjeblief !!!



Wachten....
Wachten is iets eigenaardigs. De 20 minuten wachten in een station, omdat je te vroeg bent, zijn veel minder erg dan die 2 minuten die er nadien nog bijkomen omdat de trein te laat is. Want dan begint de onzekerheid weer een rol te spelen.