15-06-09

Twee weken ver in juni - 2

Na deel 1 gisteren, deel 2 vandaag.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



buphtalum_salicifolium_1_150609
buphtalum_salicifolium_2_150609
buphtalum_salicifolium_4_150609
buphtalum_salicifolium_3_150609 style=
De zomer nadert, de kleuren in de tuin worden enigszins anders. Veel tuinarchitecten - en bijgevolg ook veel tuinbezitters - trekken hun neus een beetje op voor geel. Geel is "not done". Waarom ? Ik zou het begot niet weten, voor mij hoort het bij de zomer en zeker ook bij het najaar, wacht maar !!
Wie kan ontkennen dat deze Buphtalmum Salicifolium niet prachtig is. En de plant laat zich wél kombineren, bij de lavendel en de vrouwenmantel bijvoorbeeld.
Deze margrietachtige bloem, met als nederlandse naam "koeieoog" zorgt vanaf nu vier maanden lang voor een vrolijke noot in de tuin. Het is tevens een zeer goede snijbloem voor een zonnige plek. De hoogte schommelt rond de 40 centimeter, en de plant vermeerdert gemakkelijk via zaad. Gelukkig zonder zich overal te gaan tussen zetten.
Er is nog een gele bloem die in onze taal koeieoog genoemd wordt: de Telekia Speciosa, die komt later aan bod.


campanula_portenschlagiana_2_150609campanula_portenschlagiana_1_150609 style=
Het is ook volop de tijd van de Campanula's. Zoals deze hier: de Campanula Portenschlagiana. Een volledig groenblijvende campanula, die in het vroege voorjaar een trekpleister is voor kleine slakjes: het moment dus om ze daar te vangen. Al kan het ook nóg vroeger, want de plant - omdat ze groen blijft, hoe wéten ze het op voorhand - is in het najaar bij de slakken in trek om hun eitjes af te zetten, waar ze vorstvrij, want beschut door de groene blaadjes, kunnen overwinteren. Zoek de eitjes, en je bent een hoop slakken kwijt.
De Campanula Portenschlagiana is een bodembedekker en vormt boven de plant uitlopers waaraan de bloemen komen. Die slingeren zich gemakkelijk enkele 10-tallen centimer in ander planten. De kleur is blauw. Het is een beetje een lastige plant, omdat ze ook ondergrondse uitlopers vormt, en nogal snel teveel plaats gaat innemen. Die uitlopers vormen dicht zoden, en zijn eigenlijk niet zo goed te verwijderen. Gelukkig zijn het wel zeer korte ondergrondse uitlopers, het gaat hier over een uitbreidingsdrang van enekel centimers per jaar. Maar ze zaait zich ook uit, dus goed in de gaten houden. Toch zeker geen reden om de plant niet aan te planten: het groenblijvend karakter is een zeer sterke troef. Na de bloei de plant verjongen door ze met de hand kaal te plukken, na enkele dagen staat ze er weer fris bij. Dit doe ik ook vlak na de winter.



onbekend_1_140609
onbekend_2_140609
Wie kan mij hier helpen ? Deze plant zie ik dit jaar voor het eerst opduiken in de moeraszone van de vijver, en aan de vijverrand. Ik weet niet wat het is, en waar ik moet beginnen zoeken. Qua blad en qua  voorkomen vóór de bloei dacht ik aan een soort uit de Orchidaceae. Want ze kwam uit de grond zoals de Dactylorhizza Fuchsii in een postje van enkele weken geleden.


dianthus_deltoides_flashing_light_2_150609
dianthus_deltoides_flashing_light_1_150609
Het mag ook wel eens rood zijn van kleur. Zoals bij de bodembedekker Dianthus Deltoides Flashing Light. De Deltoides soorten woorden niet hoger dan 20 cm, het bladgroen blijft zelfs vaak onder de 5 cm. Het is een niet zo lang levende vaste plant, maar eigenlijk merk je dat met moeite, omdat ze zich - bij mij althans - ook uitzaait, maar heel erg matig.


veronica_austriaca_knallblau_2_150609veronica_austriaca_knallblau_1_150609
Een andere bodembedekker, de Veronica Austriaca Knallblau, is prachtig in bloei. Eén mooi echt blauw tapijt. Volgens de literatuur zou hij moeten bloeien tot in augustus, maar hij wil in mijn tuin niet goed meewerken. De bloei is veel korter: van half mei tot half juni, en dan is het voorbij. Het is een kalkminnende plant die niet hoger wordt dan 25 à 30 centimeter. Zeer gemakkelijk voor de rest in vergelijking met sommige andere Veronica soorten. Denk maar aan de Veronica Longifolia: een prachtige bloeier ook, maar die kan ik niet in toom houden. Da's voor de volgende keer, binnen een tweetal weken.

22-05-09

Drie weken ver in mei - 2

Elke week, elke dag, verandert er nu vanalles in de tuin. Eergisteren een eerste overzichte bijna eind mei, vandaag een tweede.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.

delphinium_pacific_black_knight_1_210509
delphinium_pacific_black_knight_4_210509
delphinium_pacific_black_knight_2_210509delphinium_pacific_black_knight_3_210509
De Delphinium Pacific Black Knight zou ongeveer 180 cm hoog moeten worden, dit jaar doet hij daar bij mij een meter bij. Misschien door de warme nachten in april ? De plant komt nu in bloei, en ongetwijfeld wordt die straks bij een regen- of onweersbui neergesabeld. Bij die hoogte zijn ze veel te kwetsbaar. Maar eer het zover is, is het wel genieten van de donkerblauwe of donkerviolette kleur, met zwart hart. Wordt ook overvloedig door insekten bezocht.



kolkwitzia_1_200509
kolkwitzia_2_200509
De Kolkwitzia Amabilis is een bladverliezende heester die goed winterhard is en heel mooi bloeit met vele roze bloemen. Voorkeur voor volle zon en vruchtbare goed doorlatende bodem. Oude en beschadigde takken worden na de bloei bij voorkeur weggesnoeid. Vermeerderen kan uit een halfrijpe stek in de zomer. Wordt tot 3 meter hoog en breed. Prachtige struik, een aanrader.


veronica_austriaca_knallblau_200509

myositis_210509
Twee keer blauw, maar heel verschillend. De Veronica Austriaca (synoniem Veronica subsp. Teucrium) Knallblau komt nu stilaan in bloei, en zal gedurende enkele weken de ene rand van mijn vijver knalblauw kleuren. De naam zegt het zelf. Heel wat lichter blauw zien we bij het vergeet-mij-nietje (Myositis).



trandescantia_andersoniana_innocence_220509
trandescantia_andersoniana_Zwanenburg_blue_220509
De ééndagsbloem. Links de Tradescantia Innocence, rechts de Tradescantia Zwanenburg Blue. Beide zijn niet volledig winterhard, maar bij ons valt dat heel erg goed mee. Ze kunnen terugvriezen in het voorjaar, maar komen nadien weer glorierijk te voorschijn. De planten kunnen na enige tijd wat rommelig worden, en mogen dan teruggesnoeid worden. Elke bloem bloeit één dag, maar de plant houdt dat wel vol van in mei tot diep in september.


geranium_svelte_lilac_2_200509
geranium_svelte_lilac_1_200509
Natuurlijk mogen ook de geraniums hier weer niet ontbreken. Dé ideale plant om alleen te staan, of in groep, of als tussenbeplanting in andere groepen. Eergisteren zagen we hoe de Geranium Psilostemon zo mooi opklimt tussen een rododendron, nu zien we de Geranium Nodosum Svelte Lilac, die een plaatsje zoekt tussen de hosta's. Voordeel is ook: de geranium staat er vroeger op 't jaar dan de hosta's en past zijn hoogte aan aan de groei van de hosta's. Heel gemakkelijk. Zaait zich wel een klein beetje uit, telkens soortvast.



dactylorhiza_210509
iris_hollandica_delft_blue_210509

Links iets wat ik zelf nooit rond de vijver of in de moerraszone gezet heb, maar er nu volop te vinden is: de Dactylorhiza Fuchsii of bosorchis. Een soort wilde orchidee. Ik ben er alleszins heel tevreden mee dat die is komen aanwaaien.
En rechts de o zo mooie Iris Hollandica Delft Blue. Prachtige bloem, jammer dat ze niet lang bloeit.



geranium_johnson_blue_200509salvia_nemorosa_mainacht_200509
Over de Geranium Johnson Blue had ik het eerder al, maar toen was de bloei nog maar pas ingetreden; nu staat hij volop in bloei. En ook de Salvia Nemorosa Mainacht kwam al aan bod, maar stond ook nog niet echt in vol ornaat te pronken: nu wel.