25-07-10

In de (tomaten-)puree...

Het wordt een "annus horribilis" voor mijn tomaten. Het wil maar niet lukken zoals andere jaren.
Een groot toeval is het natuurlijk niet, want dit jaar deed ik zowat alles anders dan andere jaren. Te beginnen met het plantgoed.
Het begon eigenlijk al vorig jaar. De zaak waar tomaten2_250710.jpgik mijn plantgoed koop wordt jaar na jaar wat meer verwaarloosd, en vorig jaar bleken aperitieftomaatjes uit te groeien tot trostomaten, trostomaten werden vleestomaten, en ga zo maar door: niets was wat het had moeten zijn. Maar ik had wél tomaten.

Dit jaar zag het er daar nog wat sloriger uit dan voorheen, en behalve twee plantjes voor aperitieftomaten kocht ik er niets. En terecht zo blijkt, want hier linksboven zie je mijn aperitieftomaatjes. Als je er zo twee binnen hebt, hoeft de hoofdschotel niet meer, da's misschien ook wel een gemak.

tomaten1_250710.jpgEén plant kocht ik bij de Aveve, en da's de enige die doet wat ze moet doen, zij het met een kleine opbrengst, maar da's voor straks. In elk geval, de tomaten ontwikkelen zich normaal en ze hangen kort bij de hoofdstam aan een stevige vertakking die het gewicht makkelijk lijkt te kunnen dragen. Zoals een tomatenplant moet groeien, zoals op de tweede foto hier.

De andere tomaten zou ik dan maar zelf zaaien. Een beetje laat op 't jaar, maar enkele weken achterstand is snel ingehaald, en dat is nu ook niet het probleem. De keuze viel - onder invloed van Peter Goossens - op Cœur de Bœuf. tomaten4_250710.jpgHet kan nog fel veranderen, ant ik at er nog niet van, maar tot nu toe een ferme tegenvaller. De zijvertakkingen van de Cœur de Bœuf zijn naar mijn smaak véél, maar dan ook véél te lang, waardoor ze afknakken nog vooraleer de tomaten op halve grootte zijn. Zoals je ziet op de derde foto. Sommige van die zijvertakkingen strekken zich tot meer dan 30 cm uit, en de eerste tomaat hangt 10 cm van de hoofdstam, geen wonder dat die vertakkingen dat niet kunnen dragen.

En dan het allergrootste probleem. De bestuiving. Twee keer pech dit jaar, want nog nooit zag ik zo weinig insekten (hommels) in mijn serre als dit jaar;dat wordt toch een probleem in de toekomst. Maar ook: het was te warm. Het ideaal tipstip voor bestuiving schijnt rond tomaten3_250710.jpgde middag te liggen, dat heeft te zien met vochtigheid: het stuifmeel is dan droog genoeg om los te laten, en de stamper is nog plakkerig genoeg om het stuifmeel te vangen. Maar de optimale temperatuur is 25 graden, boven de 35 graden lukt het bijna niet meer. In mijn serre was het dit jaar nog voor de middag bijna telkens zo'n 40 graden, hoewel alles maximaal open stond.....
Resultaat van een slechte bestuiving zie je op de foto hier: de vruchtbeginsels vallen gewoon af.

Tot overmaat van ramp was ik ook nog eens zodanig fier op mijn zelfgezaaide Cœur de Bœuf , dat ik een 5-tal plantjes uitdeelde aan bevriende "boeren". Wat zullen die nu wel niet denken....
Het wordt dus een hongerige en eenzame winter: geen tomaten om soep te maken, en geen bevriende boeren meer om troost bij te zoeken.....

15-01-10

Erover !

Behalve kiwi's en tomaten, is er nu nog iets dat ik niet meer eet.
Was het de vorige keren nog om CO2 redenen, zoals bij de kiwi's (wat je hier kan lezen), of deels ook omwille van gewoon smaakloos op dit moment, zoals bij de tomaten (wat je hier kan lezen), dan is het nu simpelweg uit protest.

milkaWe zijn 15 januari, iedereen is nog volop aan het regimen na de feestdagen (sommigen zijn zelfs nog niet begonnen), en ze zijn daar al met de paaseieren. De commerce moet draaien.
Ik was daarnet in de Makro, en daar staat een enorme stand met Milka paaseieren, je kan er bijna niet omheen. En al zeker niet met een Makrokar in de hand. Die gaan alle richtingen uit, behalve die welke je zelf wilt. Of die doen zelfs op een gladde vloer alsof ze over kasseien hobbelen.
Maar er stonden daar dus op 15 januari al miljoenen paaseieren te wachten om gekocht, én gegeten te worden.

Let op mijn woorden: ik eet dit jaar geen enkel paasei.
Bij deze: iedereen die mij in 2010 betrapt op het nuttigen van een paasei, of zelfs maar op het kopen van een paasei, heeft recht op de som van 10 euro.
Zal Milka dat voelen ? Ik denk het niet, maar er moet iemand mee beginnen !!
Zal ik dat voelen ? Dát zou wel eens kunnen....


Korrektie: natuurlijk eet ik tomaten, en veel zelfs, maar alleen eigen gekweekte. Dát zijn tenminste tomaten.

02-05-09

Laat de crisis maar doen...

.... ik zal alvast niet vergaan van de honger.


sla_020509rucola_020509

Sla genoeg om er alle dagen wat te eten mocht het echt nodig zijn. En om de smaak wat te varieren kan ik er binnenkort wat rucola bijdoen.

tomaten_1_020509tomaten_2_020509Bij de tomaten verloopt alles ook naar wens, de oudste plantjes staan in bloei, dus de eerste mini-mini-mini tomaatjes zijn al een feit.

druiven_020509brocoli_020509Er moet ook fruit zijn bij een evenwichtige en gezonde voeding, daar zullen mijn druiven helpen voor zorgen in het najaar. Natuurlijk zijn ze veel beter dan die in de winkel, het zijn échte muscatdruiven.
En de brocoli groeit ook al voortreffelijk, nog eventjes en hij is bestand tegen de eerste aanvallen van het koolwitje. Tenminste, de brocoli zal sterk genoeg zijn om mij toe te laten tijdig in te grijpen zodra ik iets merk. Tijdig ingrijpen is hier gewoon wat water vernevelen op de rupsen, ze laten zich dan gewoon op de grond vallen, en daar houden ze het niet zo lang uit. 't Zijn dus echt wel domme rupsen hier bij ons in de buurt.

wortels_020509pastinaak_020509 De wortels en de pastinaak staan ook al goed boven de grond, en mogen binnenkort uitgedund worden. Volgens de regels van de teeltwisseling zouden hier geen uien mogen bijstaan, maar ik voorlopig trek ik mij dat niet aan: een rijtje uien, een rijtje wortels, een rijtje uien, een rijtje pastinaak, en zo opnieuw. Op die manier ben ik de wortelvlieg én de ajuinvlieg te slim af. De wortelvlieg kan niet tegen de geur van ajuinen, en de aljuinvlieg houdt niet van de geur van wortels. Simpeler kan het dus niet.

peultjes_020509sjalot_020509Nog een maand of zo, en dan kan ik ook beginnen aan de verse peultjes. Nu zijn de plantjes nog klein, maar dat blijft natuurlijk niet duren. En om die op smaak te brengen staan de sjalotten al klaar. Vóór de peultjes staat de spinazie al mooi in blad, dat zal nu heel snel gaan. Niets lekkerder dan verse spinazie: plukken, stomen, eten.... heerlijk.




Er is natuurlijk nog meer, maar dat komt later wel eens aan bod.