23-07-09

Ben ik heroïneverslaafd ?

rkAfgaande op de foto hier zou je inderdaad zeggen dat ik zopas een shot zette.
Maar neen, vandaag gaf ik voor de 111-ste keer bloed. Aan een gemiddelde bloedgift van 0.47 liter komt dat neer op meer dan 52 liter.
Het is een manier die geen enkele inspanning kost, om de medemens te helpen, alleen vraagt het een beetje van uw tijd.
Bovendien is het eigenlijk ook een gratis, zij het wellicht zeer beperkt, gezondheidsonderzoek. De bloeddruk wordt gemeten, en het bloed wordt in het labo onderzocht op een aantal elementaire parameters.
Zo ben ik eigenlijk na de eerste bloedgave al te weten gekomen dat ik lijd (nou ja, wat heet lijden) aan het Syndroom van Gilbert. Bij het syndroom van Gilbert  is door een erfelijke afwijking het enzym glucuronosyltransferase  minder actief in de lever. Daardoor wordt de bilirubine niet helemaal onschadelijk gemaakt en verhoogt de dosis . Het Syndroom van Gilbert kun je overerven van zowel je vader of je moeder. Het symptoom komt iets vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

Ondertussen moeten er dus een hoop mensen zijn die rondlopen met een beetje van mijn bloed. Ik weet natuurlijk niet wie dat allemaal zijn, en maar best ook. Ruim 80% of zelfs 90% van mijn medemensen misgun ik mijn eigen bloed absoluut niet, maar af en toe zie ik toch iemand lopen, of lees ik al eens over iemand, waarvan ik eerder het idee zou hebben van "parels voor de zwijnen".

logo_rodekruisHoewel het Rode Kruis Vlaanderen in veel gemeentes driemaandelijkse bloedkollekties organiseert, ga ik al meer dan 15 jaar naar het bloedtransfusiecentrum in Gent. Daar zit het Syndroom van Gilbert voor iets tussen. Toen ik nog bij ons in de gemeente ging werden de traditionele vragen van de dokter vooraf, gesteld door een dokter-stagair. Er was ook geen enkele privacy, maar aangezien ik niets te verbergen heb, was dat niet echt een probleem.
Tot die stagair op mijn fiche van de vorige bloedafname de verhoogde waarden van bilirubine opmerkte, en de échte dokter erbij riep, die zich aan de andere kant van de zaal bevond. Hij riep die dokter met de woorden "dokter, kunt ge eens komen ? Meneer hier heeft AIDS."
Natuurlijk zag de dokter onmiddellijk dat het over het Syndroom van Gilbert ging.

Het is wel zo dat ook bij AIDS de bilirubinewaarden verstoord zijn, maar het één duidt niet op het ander. In die tijd zat AIDS nog volop in de taboesfeer, en ik was daar absoluut niet gelukkig mee, om het nog zacht uit te drukken. Hoezeer de hoofddokter zich ook uitsloofde om zich te excuseren, en hoewel ik nadien zelfs schriftelijke verontschuldigingen kreeg van het Rode Kruis, ik besloot om voortaan naar het hoofdtransfusiecentrum te gaan. En ik ben daar blijven gaan, vooral omdat het veel flexibeler is qua openingsuren.
Niettegenstaande het voorval heb ik nooit overwogen om te stoppen met mijn 3-maandelijkse goede daad voor de medemens.

Ik kan het iedereen warm aanbevelen, niet de AIDS, ook niet het Syndroom van Gilbert, wel het bloedgeven !!