08-10-10

Herfstkleuren gekombineerd met vaste planten

Alle foto's in dit postje zijn aanklikbaar, omdat natuurpracht zich niet laat vangen in een kleine foto.
Elk jaar opnieuw ben ik redelijk tot zeer tevreden over mijn tuin in september en oktober. Soms duurt de kleurenpracht zelfs tot half november; of nog langer ook, afhankelijk van wanneer we de eerste nachtvorst van betekenis krijgen.

blog081010_4.jpg

blog081010_5.jpgEn het zijn niet alleen de typische herfstkleuren van het verkleurend blad die het hem doen, het is vooral de kombinatie van enkele laatbloeiende heesters, herfstkleuren aan bomen en struiken, en langbloeiende vaste planten. En dan kom ik weer bij de geraniums uit. Hiernaast andermaal de Geranium Anne Thomson: na een kleine, en dan nog relatieve rustpauze in augustus bloeit deze prachtgeranium tot de vrieskou er een eind aan maakt. Tot dan weet Anne Thomson van geen ophouden.

blog081010_2.jpg

Ook mijn rozen staan nog volop te bloeien. Een beetje hetzelfde verhaal als hierboven: ze weten van geen ophouden. Wie mijn blog volgt weet dat dit zowat de enige planten zijn in mijn tuin waarvan ik de naam niet ken: ik vond ooit een paar exemplaren op de composthoop van een tuincentrum, en elk jaar weer is er die wonderbaarlijke vermenigvuldiging. Hoe ? Dat kan je hier lezen..

blog081010_6.jpgNet zoals voor de Geranium Anne Thomson, geldt voor de Geranium Rozanne dat die bloeit tot de nachtvorst invalt, en dat hij zich doorheen andere afstervende planten slingert, in de hoogte en in de breedte, en daardoor een hoop "lelijke herfst" verbergt. Geraniums zijn wat dat betreft echt unieke planten. Ik kan er onmogelijk genoeg van krijgen.

blog081010_1.jpg

En dan enkele laatbloeiende heesters. Zoals op de foto hierboven aan de linker kant, de Abelia Grandiflora, hier reeds uitvoeriger besproken. En in het midden vooraan de Lespedeza Thunbergii, een overweldigende bloeier, die eigenlijk nogal veel plaats inneemt met zijn doorhangende twijgen. Die twijgen, vol bloemetjes die doen denken aan brem (maar dan een andere kleur) werden in het verleden gemakkelijk drie meter lang, maar sinds vorig jaar snij ik tot halfweg de zomer tamelijk wat weg, en het resultaat is veel beter nu. En de struik met de rode besjes, in het midden meer naar achter ? Da's een Viburnum. Welke ? Ik kan er niet opkomen en ben nu eventjes te lui om naar buiten te gaan kijken op het kaartje.

blog081010_7.jpgSeptember was nat, een kolfje naar de hand van de Geranium Salome. Net als de Geranium Anne Thomson is dit overduidelijk een kruising waar de Geranium Procurrens aan te pas kwam: steeds verder zoekende vertakkingen. Bij de Geranium Procurrens blijkt dat een echte last te zijn (woekeren), de Geranium Anne Thomson vormt nergens nieuwe wortels, de Geranium Salome maar op heel weinig plaatsen. Maar hij houdt wel van voldoende vocht en voelt zich absoluut niet goed na een droogteperiode. 't Is wel een prachtige bloem.

blog081010_3.jpg

En dan zijn er natuurlijk her en der de diverse asters, en de uitbundig en lang bloeiende Rudbeckia Fulgida Goldsturm.
Het is aangenaam toeven nu in mijn tuin.

11-06-09

Bestand tegen de regen

Ontegensprekelijk doet het slechte weer heel veel deugd aan de tuin- en landbouw. Het was dus echt wel eens nodig: een aantal dagen na elkaar regenen zodat het water de grond kan indringen.
Straks komt de zon natuurlijk terug, in afwachting is de totale aanblik van de tuin eerder somber - maar toch mooi. Veel bloeiende planten staan letterlijk gebukt onder het gewicht van de regen, maar een droge dag zal alles doen herleven.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.

tuin_110609

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om nog eens de enkelbloemige struikrozen onder de aandacht te brengen. Struikrozen zijn rijkbloeiend, langbloeiend, vereisen weinig of geen zorgen of kennis (het snoeien kan als het ware met de haagschaar, al doe ik dát nu ook weer niet) én de meeste blijven bij regenbuien gewoon onbewogen overeind staan. Zoals je ziet op de eerste foto links hieronder, genomen na een lange nacht van intense regen. Terloops: bij mij bijvoorbeeld geen Hydrangea arborescens Annabelle in de tuin, ik word gek als ik die mooie, witte, immense bollen na een regenbui op de grond zie hangen, waarbij gans de plant is opengevallen.
Ik maakte reeds eerder een bijdrage over deze rozen; vandaag zijn er nog altijd een 5-tal stekken die wachten op een nieuwe eigenaar. Iedereen die interesse heeft mag reageren; tegen eind dit jaar zijn ze leverbaar. Gratis en voor niets. In het artikel waarnaar ik zopas verwees moest ik toegeven dat ik de naam niet ken, lees het en je zal weten waarom.



roos_4_110609
roos_1_110609
roos_2_110609
roos_3_110609

Ook mijn klimrozen zijn enkelbloemig. De kleur is overwegend wit, maar bij het ontluiken van de knoppen zit er een gele waas aan de kelkblaadjes, en de eerste dagen is het hart ook geelgekleurd. Het is een zeer sterk groeiende struik, waarvan een aantal takken tot wel zes meter ver langsheen een afsluiting geleid zijn. De struik komt nu tot bloei. Alleen jammer: de bloei is tamelijk kort, en er is geen nabloei, ook al heb ik al geprobeerd om door middel van snoeien een tweede bloei te forceren. Zeer opvallend: de hemelse geur die deze roosjes verspreiden.
Ook hier ken ik de naam niet: ze komen uit iemand anders tuin, waar ze mij al een aantal jaren opgevallen waren, en waar ik enkele stekken mocht nemen.
Als de struik echt volop bloeit, binnen een week of zo, komen hier zeker nog foto's.

roos_7_110609
roos_6_110609


roos_8_110609

roos_5_110609