15-10-10

Ik lach me te pletter

Met Jolan natuurlijk.
Ondertussen zijn er nog weinig plekjes in de tuin die hij nog niet kent. Maar waar ik ook ben: of hij is in mijn buurt, of hij staat te miauwen omdat hij mij niet ziet.

151010_1.jpg

Een deugniet tot en met, maar bovenal heel erg aanhankelijk.
Af en toe lijkt het wel een hondje, juist omdat hij zo aanhankelijk is en niet alleen wil gelaten worden. Zoals op onderstaand filmpje. Voor de eerste keer waren we samen achter in de tuin, maar hij was te druk bezig om te merken dat ik teruggekeerd was. Dus riep ik maar, en hij kwam. Onderweg eerst nog eens verdwaald, maar een 5-tal minuutjes later, bij hetzelfde scenario, had hij zijn lesje geleerd.

Komen op bevel dus, al blijft het een kat natuurlijk, 't zal dus nog wel veranderen.
Hij krijgt trouwens meer en meer echte kattemanieren. Zoals miauwen aan de achterdeur omdat hij binnen wil, en als ik de deur open doe gewoon blijven zitten. Hijzelf komt niet binnen, de muggen wel. Doe ik de deur weer toe, dan begint het spelletje van voor af aan.

Ooit had Brazilie zijn zwarte parel: Pélé. Binnenkort heeft Belgie ook een zwarte parel: Jolan. Niet in dezelfde discipline als Pélé, maar in de atletiek, met name de spurt. Jolan oefent zich momenteel in het moeilijkse onderdeel: de eerste 10 meter, met de juiste houding in de startblokken en een snelle reaktie op het startschot. Een start'schot' zou voor een dier zeer ongepast zijn, daarom is het vervangen door "allé ze!"