22-10-10

Een vogel voor de kat ?

Jolan_geeuwt.jpgLaat je niet misleiden. Deze kat ziet er gevaarlijker uit dan hij is. Geeuwen van de vaak, meer is het niet.
En toch.... eergisteren betrapte ik Jolan er op dat hij de wacht zat te houden bij een holletje in de wand van het tuinhuis waar allerlei versnipperd papier en plastiek lag, meer dan waarschijnlijk afkomstig van een muis of een nest muizen. Die zijn bij deze gewaarschuwd.

Maar daarnet hoorde ik een harde tik tegen het raam, maar zag niets. Toen ik een klein half uurtje later buiten kwam zag ik dit roodborstje. Het liet zich zomaar benaderen, ik dacht dus dat het een vogel voor de kat zou worden. Gelukkig, toen ik tot op een halve meter genaderd was om het op te pakken om het op zijn minst ergens op een meer beschutte plaats weer terug te zetten, Roodborstje.jpgvloog het weg. Eerst voorzichtig naar de 2 meter verder staande afsluiting, een minuutje later fladderde het de wijde wereld in.
Het klinkt eigenaardig, maar het roodborstje mag blij zijn dat ik Jolan heb, anders had het dit avontuur niet overleefd. Nu kreeg het een half uurtje om van de smak te bekomen, voor Jolan hier was liepen hier zoveel katten heen en weer, dat het roodborstje al lang opgepeuzeld zou geweest zijn. Drie maanden oud, maar Jolan's aanwezigheid houdt al wat andere katten weg. En da's leuk, want er zaten er een paar tussen die niet eens de moeite doen om een putje te maken, en hun behoefte zomaar midden op het gras doen. Ze zijn niet meer zoals vroeger, de katten.

11:50 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kat, vogel voor de kat, jolan, roodborstje |  Facebook

20-12-09

Een volle dagtaak

Eten wordt nu een volle dagtaak.
Nadat eergisteren de eerste sneeuw was gevallen waren de vogeltjes nog niet onmiddellijk op zoek naar eten, ofwel was het hen te min wat ze voorgeschoteld kregen.
Nu heb ik er deze morgen ook wat brood bij gedaan, en valt het wel in de smaak.
Hieronder de meest vermetele van alle roodborstjes in mijn buurt: hij of zij was de eerste die het waagde om te komen proeven, ik was nauwelijks terug binnen. 
Niets zo ontspannend in een sneeuwlandschap als het kijken naar vogels in hun natuurlijke omgeving. Alsof ze in de immense witte vlakte nóg vrijer zijn dan anders.

zonder_lange_snavel_1

Maar ook de watervogels beginnen nu wat zenuwachtig te worden, en zijn maar wat blij hier of daar nog water te vinden dat niet volledig is dichtgevrozen. Wat de vogel hieronder met zijn minstens 10 cm lange bek tussen de lavasteenjes aan de vijverrand vindt, weet ik niet. Maar het moet de moeite zijn, want zaterdag zat die daar van voor 13u tot ruim na 16u. Af en toe verdween de bek volledig onder water.
Ik heb de naam van die vogel gekend, maar ben hem ondertussen vergeten. Vanmiddag ga ik eens googelen, ondertussen is alle hulp welkom !

lange_snavel_1 lange_snavel_2 lange_snavel_3

Ik hoop dat er vandaag niemand ongemerkt langs komt en hier achteraan op verkenning gaat: na de sneeuwval van deze morgen is het quasi onmogelijk om te zien waar de vijver begint. Ik weet het natuurlijk, eventjes voorbij de ronde schaal met de sneeuwhoed.
De laatste foto is aanklikbaar, misschien komt het in 2010 nooit tot dit tafereeltje.

waar_begint_de_vijver

11:08 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (13) | Tags: roodborstje, voederen, sneeuw, watervogel, vijver |  Facebook