04-07-09

Gezond ? Lekker ?

Dat zal wel zijn !!

tomaatbrocoli



Iedereen die wat bezig is met tuin, moestuin of landbouw zat gisteren - voor de zoveelste keer dit jaar - tevergeefs te wachten op de "mogelijk zeer hevige onweersbuien, met wateroverlast, hagel, rukwinden en alles erop en eraan."
Voor de zoveelste keer dit jaar was 't een scheet in een fles: niets dus.
In Limburg, en al zeker in de Ardennen, zullen ze zich afvragen waar ik hier nu eigenlijk over klaag, maar ten west-zuid-westen van Gent is er na Pasen maar zeer weinig water gevallen.

Een boer kan zijn veld moeilijk beginnen besproeien, gelukkig kan ik dat wel met de moestuin. En met de serre. Want ik ben natuurlijk niet alleen met de siertuin bezig.
Nog nooit had ik zo vroeg op 't jaar mijn eerste eigen tomaat. 't Zal ook de eerste zijn die ik eet dit jaar. Ik hou mij voor een heel groot deel aan de seizoenen, of met andere woorden, wat de moestuin mij opbrengt. Tot nu toe zijn daar in de winter nog geen tomaten bij - 't kan natuurlijk nog komen binnen enkele 10-tallen jaren, als we tenminste nog niet onder de zeespiegel verdwenen zijn tegen dan.

groenten

Tot nader order dus wordt er hier gegeten wat de tuin opbrengt, en vandaag was dat heel wat: één tomaat (de rest zal nu snel volgen), enkele brocoli's, wat peultjes, wat boontjes (boterboontjes, van die gele), rucola, heel jonge courgetjes en sjalotten.
Mochten vandaag nog niet mee op de foto: de worteltjes, de ajuintjes en de gewone sla.
Ondertussen zit de brocoli al in de diepvriezer, en de boontjes ook. De rucola zit in mijn buik, evenals de tomaat, de peultjes en de helft van de courgetjes.

12-06-09

(Levende) Vers

Gisterenavond en maandagavond heb ik peultjes gegeten. Ook bekend als sluimerwten. Net als spinazie zijn peultjes vers uit de tuin niet te vergelijken met wat je in de winkel koopt, echt niet.

peultjes_120609

De oogst dit jaar is per definitie groter dan die van vorig jaar: elke keer als ik peultjes ga plukken heb ik er 10% meer dan vroeger. Waarom precies 10% ? De reden is simpel. Tot vorig jaar had ik bij het plukken van de peultjes gezelschap in de moestuin. Aran liet geen kans voorbij gaan als het om rauwe groenten ging. Het seizoen begon voor haar bij de peultjes.
De oogst werd eerlijk verdeeld - althans naar mijn normen: 10 peultjes plukken voor mij, het elfde was voor Aran. Vandaar die 10% meeropbrengst nu. Soms kreeg ze er wel eentje extra: te dikke peultjes zijn niet meer zo lekker, maar voor haar stak dat niet zo nauw. Zij was nog van het gezonde principe: een peultje is een peultje.

Ik heb ze gemist, vooral toen ik maandag de eerste oogst van dit jaar ging halen. Buitenkomen met een plastieken potje stond jáááren aan een stuk synoniem voor Aran die zich rechtstelde, en geduldig achter mij aanliep, op naar de moestuin. Heel gedisciplineerd liet ze mij altijd voorgaan. En zodra ik begon te plukken stond ze heel geduldig te wachten en te kijken. Recht naar mij. "Waar blijven de peultjes?" vroeg ze zich af. Maar ze werd nooit bedrogen: 10 voor mij, ééntje voor haar. Zo ging dat.


Niet alleen bij de peultjes was dit de routine. Bij vanalles en nog wat. Ik som op in chronologische volgorde van oogsten. Het werd hier misschien al eerder aangehaald, maar ik wil het graag nog eens herhalen.
  • Eigenlijk begon het oogstseizoen voor Aran bij de wilde bosaarbeien. Daar was het ieder voor zich. Ik plukte en at ter plaatse op, Aran plukte ook zelf en deed hetzelfde.
  • Dan kwamen de peultjes: 10 voor mij, 1 voor Aran.
  • Nadien de vruchtjes van de krentenboom: ieder voor zich. Aran had daar een dagtaak aan want er waren er heel veel.
  • In de buurt staat ergens in 't wild een kersenboom, met échte kersen: ieder plukte voor zichzelf. En op de terugweg smeet ik dan af en toe een kers ergens weg waarop Aran die steevast ging zoeken. Of ik rolde een kers zoals een knikker voor mij uit op de weg, Aran ging erachterna.
  • Bij de boontjes geldde hetzelfde als bij de peultjes: 10% voor Aran.
  • De aardappelen werden iets minder eerlijk verdeeld: alleen de heel erg kleine aardappeltjes, of die welke met een riek doorboord werden bij het opgraven, waren voor haar.
  • Van de frambozen mocht ze ook eten zoveel ze kon, maar alleen als ik zelf ook plukte. Los daarvan kwam ze nooit in de verleiding om zelf te gaan stelen.
  • Later op 't jaar was ze vooral zot van vlierbessen en ook van jeneverbessen. De techniek om die te eten was voor beide hetzelfde: ik stak een tros in haar muil, zij deed de muil dicht, en ik trok de steel er weer uit vantussen haar tanden. De bessen bleven dan waar ze thuishoorden: in Aran's muil. Niet voor lang natuurlijk. N.v.d.r.: wij zeggen jeneverbessen tegen rode aalbessen, het gaat hier dus niet over echte jeneverbessen, met van die doornen aan !
  • Braambessen in het wild op de wandeling: ook die plukte ze zelf. Als er één viel ging ze die zoeken in 't hoge gras, maar ze had al snel door dat zoiets verloren tijd was als er nog veel andere plukklaar aan de braamstruik hingen. Een hond leert snel de efficiënste oplossing te kiezen.
  • Tomaten: elke dag één tomaat.
  • Druiven: zoals bij Klein Duimpje, het pad tussen de serre en het huis werd bestrooid met druiven. Aran at ze op.
  • Mais op de wandeling: ze kon dat zelf plukken, deed er zelf de omhulsels af, en at de mais. Jonge mais werd met kolf en al binnengespeeld. Rijpe mais werd er afgeschraapt met haar tanden.

12:09 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (12) | Tags: peultjes, aran |  Facebook

02-05-09

Laat de crisis maar doen...

.... ik zal alvast niet vergaan van de honger.


sla_020509rucola_020509

Sla genoeg om er alle dagen wat te eten mocht het echt nodig zijn. En om de smaak wat te varieren kan ik er binnenkort wat rucola bijdoen.

tomaten_1_020509tomaten_2_020509Bij de tomaten verloopt alles ook naar wens, de oudste plantjes staan in bloei, dus de eerste mini-mini-mini tomaatjes zijn al een feit.

druiven_020509brocoli_020509Er moet ook fruit zijn bij een evenwichtige en gezonde voeding, daar zullen mijn druiven helpen voor zorgen in het najaar. Natuurlijk zijn ze veel beter dan die in de winkel, het zijn échte muscatdruiven.
En de brocoli groeit ook al voortreffelijk, nog eventjes en hij is bestand tegen de eerste aanvallen van het koolwitje. Tenminste, de brocoli zal sterk genoeg zijn om mij toe te laten tijdig in te grijpen zodra ik iets merk. Tijdig ingrijpen is hier gewoon wat water vernevelen op de rupsen, ze laten zich dan gewoon op de grond vallen, en daar houden ze het niet zo lang uit. 't Zijn dus echt wel domme rupsen hier bij ons in de buurt.

wortels_020509pastinaak_020509 De wortels en de pastinaak staan ook al goed boven de grond, en mogen binnenkort uitgedund worden. Volgens de regels van de teeltwisseling zouden hier geen uien mogen bijstaan, maar ik voorlopig trek ik mij dat niet aan: een rijtje uien, een rijtje wortels, een rijtje uien, een rijtje pastinaak, en zo opnieuw. Op die manier ben ik de wortelvlieg én de ajuinvlieg te slim af. De wortelvlieg kan niet tegen de geur van ajuinen, en de aljuinvlieg houdt niet van de geur van wortels. Simpeler kan het dus niet.

peultjes_020509sjalot_020509Nog een maand of zo, en dan kan ik ook beginnen aan de verse peultjes. Nu zijn de plantjes nog klein, maar dat blijft natuurlijk niet duren. En om die op smaak te brengen staan de sjalotten al klaar. Vóór de peultjes staat de spinazie al mooi in blad, dat zal nu heel snel gaan. Niets lekkerder dan verse spinazie: plukken, stomen, eten.... heerlijk.




Er is natuurlijk nog meer, maar dat komt later wel eens aan bod.