24-03-11

Korte break

De komende twee weken zal het hier nog stiller zijn dan anders.
Volgende week zit elke dag al volledig vol, en deze week had ik wat zorgen aan mijn hoofd, en was ik niet echt in de stemming om te bloggen. Da's gelukkig ondertussen volledig uitgeklaard, maar nu heb ik zodanig veel energie dat ik het, zeker met dit weer, niet lang kan uithouden binnen.

scilla_2011_3.jpg

Zaterdag wordt het wat minder, maar daar heb ik al iets op gevonden: ik ga naar Guido Van de Steen in de voormiddag, en zal in de namiddag - weer of geen weer - de handen vol hebben.
Wie is Guido Van de Steen ? Kijk hier !

Tot slot nog een prachtig lentegewasje: de Scilla. Eigenlijk veel lieflijker dan krokussen. En wat een mooie kleur.

scilla_2011_1.jpg scilla_2011_2.jpg

10:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (9) | Tags: scilla, lente |  Facebook

07-02-10

Een zwaar dilemma

Tussen twee foto's die het onomkeerbaar bewijs vormen dat de lente van 2010 in aantocht is, een wat zwaarwichtig verhaal. Als kontrast kan het tellen.

krokus_050210

Sinds vrijdagavond is ons vader van 85 jaar terug in het rusthuis, maar daarmee zijn de problemen niet van de baan. Integendeel, ze stellen zich scherper dan ooit te voren. En er zal binnenkort een moeilijke beslissing moeten genomen worden.


Even een korte schets van zijn situatie
  • In oktober 2009 bleek dat omwille van problemen met prostaat en verkalkte urinewegen een blaassonde moest geplaatst worden. En dat i.p.v. een operatie, die teveel risico's inhield.
  • Zijn toestand was toen al licht dementerend.
  • Al gauw bleek dat dit voor hem niet de ideale oplossing was: 9 op de 10 patienten aanvaarden dat, maar we zijn nu anderhalf jaar verder en dit "vreemd voorwerp" was bij hem aanhoudend het onderwerp van "experimenten", zoals uittrekken, doorsnijden, leeglaten, gewoon aan prutsen, weer doorsnijden, ... Met veelvuldige opnames in spoed tot gevolg. Gelukkig telkens kortstondige opnames van enkele uren.
  • Begin december tradt een blaasonsteking op, waarna ook MRSA (de ziekenhuisbacterie) werd opgemekrt in zijn urine
  • Gevolg, zolang die MSRA er is, absolute isolatie in het rusthuis. Hij mag zijn kamer niet meer uit, en verkommert in eenzaamheid. Het rusthuis deed een aanvraag om hem toch in de groep toe te laten, maar dit is geweigerd. Regels zijn regels, en de ziekenhuisbacterie is gevaarlijk voor oudere mensen.
  • We zijn twee maanden verder, en de blaasontsteking komt en gaat, met koortsopstoten en met een verstopte sonde (door de etter die stolt tijdens haar weg door de sonde). En dus met opnames in het hospitaal tot gevolg.
  • Tijdens koortsopstoten schakelt de dementie een versnelling hoger, zo had hij vorige woensdag al zijn kasten geleegd, en een aantal dingen van de muur gehaald: hij ging verhuizen, terug naar huis.
    En waar hij zich in "normale" toestand bij alles neerlegt, was overnachten in het hospitaal een zwaar probleem voor hem, want er stond zogezegd een familievergadering op het programma die avond, en al zijn broers en zussen zaten op hem te wachten. De kamer in het hospitaal was ook veel te klein om al zijn kinderen (bij mijn weten 5) te slapen te leggen.

Waar draait het nu om ?
  • Volgens de laatste briefing van de uroloog is de kans zeer klein de de blaasontstekingen nog zullen verdwijnen: eens die er zijn bij een patient met een sonde zorgt het vreemd voorwerp in de blaas ervoor dat ze zo goed als niet behandelbaar zijn.
    Dus: om de twee weken enkele dagen, in volledig verwarde toestand, in het hospitaal ?
  • Eveneens volgens de uroloog is meteen ook de kans zeer klein dat de MRSA besmetting nog zal verdwijnen.
    Dus: de rest van zijn dagen moederziel alleen op zijn kamer in het rusthuis, verstoken van elk kontakt met de andere bejaarden en aktiviteiten
  • "We moeten in de huidige situatie goed overwegen of een operatie, die een groot risico inhoudt, toch geen betere oplossing is", zo sprak de uroloog van wacht donderdag laatstleden. Als hij die operatie doorstaat, is hij van de sonde verlost, en zal de blaasontsteking en de MRSA besmetting wél kunnen overwonnen worden.

De komende weken zal ik dus allerlei adviezen inwinnen, bij de huisarts, bij zijn vaste uroloog (die nu nog een week op vakantie is), en bij het rusthuis. Het advies van het rusthuis ken ik ondertussen wel al: zij verkiezen absoluut een bejaarde die desnoods volledig incontinent is maar in de groep kan verblijven boven iemand die, waar hij ook komt, een spoor van met MSRA besmette urine achterlaat. Want overal, te pas en te onmpas, draait hij het kraantje van zijn sondezak open.
Eens alle informatie er is, is het aan ons, zijn kinderen, om te beslissen: een operatie die hij misschien niet overleeft, of nog enkele jaren (?) in eenzaamheid, op en af tussen het rusthuis en de kliniek, niet wetende wat hem overkomt.

Een serieus dilemma.
Gelukkig is er de lente die in aantocht is, en zo gaat het leven door.

sneeuwklokje_050210

01-12-09

1 december 2009

Toen ik eind vorige week de Song Van De Week op mijn blog veranderde zat er een plan achter. Jammer genoeg komt het uit.
De drie foto's werden vandaag, 1 december 2009, getrokken.

De winter.
Op 1 december begint de weerkundige winter, daar kunnen we niet om heen. Het is zo, geloof het. We noemen dit een axioma: het kan niet bewezen worden, maar het is zo. Punt.

De herfst.
herfst_in_decemberZonder enige twijfel, het is nog herfst. Het waaide de afgelopen weken al te veel, vorige week viel ook een plens regen, dus... het is herfst vandaag. Dit kan wel bewezen worden. Met een simpele foto.


De zomer.
zomer_in_decemberZou al een tijdje moeten voorbij zijn, maar toch....
De éénjarigen bloeien nog volop.
Eénjarigen, vroeger ook wel eens zomerbloeiers genoemd.


De lente.
lente_in_decemberMijn klimhortensia staat op 1 december verder dan hij op 19 februari stond. Nog enkele weken en hij staat wellicht volop in blad.

Ik heb daar geen goed gevoel bij. Gelukkig is er het prachtige Four Seasons In One Day van Crowded House om wat troost te bieden.

Four seasons in one day
Lying in the depths of your imagination
Worlds above and worlds below
The sun shines on the black clouds hanging over the domain

Even when you’re feeling warm
The temperature could drop away
Like four seasons in one day

Smiling as the shit comes down
You can tell a man from what he has to say
Everything gets turned around
And I will risk my neck again, again

You can take me where you will
Up the creek and through the mill
All the things you can’t explain
Four seasons in one day

Blood dries up
Like rain, like rain
Fills my cup
Like four seasons in one day

It doesn’t pay to make predictions
Sleeping on an unmade bed
Finding out wherever there is comfort there is pain
Only one step away
Like four seasons in one day

Blood dries up
Like rain, like rain
Fills my cup
Like four seasons in one day