20-07-09

TMB-dag 7

tmb_dag7

Op het schema: La Fouly - Araz de Fort - Issert - Champex - Relais d'Arpette. Normale wandeltijd: 4u25

Na een redelijke nacht en een verkwikkende ochtenddouche konden we opnieuw op pad. Onder ons hotelletje was een winkel, dus hadden we wat voorraad kunnen inslaan.
dag7_1Op papier kregen we die dag een overgangsetappe voorgeschoteld. Eerst langzaam dalen, nadien langzaam stijgen naar Relais d’Arpette. De geestelijke vader van onze tocht, Dirk, noemde het  in zijn beschrijvingen zelfs een rustdag. Het draaide wel eventjes anders uit. De moeilijkheidsgraad was, op de laatste klim na, niet erg hoog, maar er moesten zestien kilometers afgelegd worden. En hoe dan ook, na zes in de kleren kruipende dagen, en met twaalf tot veertien kilogram op de rug is dit geen makkie. Onze rustdag was dan ook geen dag voor echte mietjes.
Het grootste deel van de tocht liep door bossen en langs mooie kleine ongerepte Zwitserse dorpjes, waar er klaarblijkelijk nooit toeristen halt hielden.
Ergens langs een riviertje aten we: zeer lekker stokbrood met worst en kaas en een in de rivier gekoeld biertje.

dag7_2            

Een klein uurtje voor we het eindpunt van de zevende dag zouden bereiken passeerden we door Champex, waarvan ik me nu nog steeds afvraag wat al die toeristen daar komen zoeken: weliswaar zeer mooi gelegen langsheen een groot meer, maar veel te druk en vooral veel te mondain: het Knokke-Het Zoute van Wallis.
De tocht van Champex naar Relais d’Arpette was wel heel mooi: voortdurend vrij steil klimmen, maar relais_darpettede aanblik en het verfrissende geluid van het bergriviertje waarlangs ze ons stuurden deed je alle vermoeidheid vergeten.
Ondertussen hadden we ons voorgenomen om in Relais d’Arpette te informeren naar mogelijkheden om onze bagage ‘s anderendaags, tijdens de geprogrammeerde koninginnerit, via wegvervoer ter bestemming te laten brengen, zodat we de kilo’s op onze rug voor één dagje zouden kwijt zijn: de eerste tekenen dat we nu toch echt wel moe aan het worden waren.
Toen we aan de relais arriveerden leek het daar op het eerste gezicht heel druk; de meeste mensen die daar op het terras zaten waren echter dagjestoeristen, want toen de zon zich wegstak achter dreigende onweerswolken werd het plots heel wat kalmer.
relais_darpette_viewHet uitzicht vanuit de relais was weeral de moeite waard, en dat beloofde voor de koninginne-etappe van de dag daarop. Nadat we de vermoeidheid van ons konden laten afstromen onder de douche konden we ons moreel beginnen voorbereiden op die tocht.
Al snel bleek echter dat de koninginne-etappe zou worden ingeruild voor alweer een alternatieve tocht. ‘s Avonds brak er immers een onweer uit, met vooral veel regen, dat ons deed besluiten de ‘Fenêtre d’Arpette’ links te laten liggen. De Fenêtre was immers als zéér gevaarlijk en vooral zeer glad omschreven bij regenweer. Daarenboven bleek dat we onze bagage inderdaad konden laten afhalen, mits betaling uiteraard, maar dan waren we wel verplicht om over Triënt te gaan om ze weer op te pikken, en dit viel niet te kombineren met de Fenêtre d’Arpette.
Terwijl we ‘s avonds aan tafel zaten (overigens een lekker avondmaal) kwam ook het heugelijke ietwat bizarre, maar zeker verrassende nieuws dat Dirk terug zou komen om de laatste twee dagen nog mee te maken. In Chalet de Balme (eindpunt van de volgende dag) zou hij ons opwachten. Na de nodige onderzoeken in Brugge was immers gebleken dat alles in orde was.
Voor het eerst sinds ons vertrek was er ‘s avonds een evenwichtige bezetting van de bedden (m/vr) in onze dortoir: bij ons sliepen immers twee jeugdige Braziliaanse schoonheden, die de Europese Alpen kwamen verkennen.
Zo konden we eens een nachtje heerlijk dromen.....

10:38 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (10) | Tags: la fouly, champex, tmb, gtmb, relais d arpette |  Facebook

17-07-09

TMB-dag 6

tmb_dag6

Op het schema: vertrek Lavachy - Arnuva hut - Grand Col Ferret - Ferret - La Fouly. Normale wandeltijd: 6u15'

tmb20

tmb23


's Anderendaags troffen we het alweer: voor de derde dag op rij mooi weer. En voor de derde dag op rij zouden we getrakteerd worden op grandioze uitzichten. Maar Gery heeft daar weinig oog voor en vraagt zich zelfs openlijk af of hij de tocht zal kunne verder zetten: de voetblaren spelen hem danig parten.
De dag was mooi evenredig verdeeld: ongeveer drie uren klimmen en ongeveer drie uren dalen. tmb22In de afzink van Grand Col Ferrethielden we onze tweede pick-nick in open lucht, ditmaal met een beter gewaardeerd lunchpakket uit La Vachey. Boven op de Grand Col Ferret, alwaar we twee echte Russen mochten ontmoeten, kwamen we in Zwitserland. Het mag eigenaardig klinken, maar dat zag je aan de natuur: de Alpen in Zwitserland zijn anders, liefelijker, minder robuust en groener.
En je kan natuurlijk ook niet in Zwitserland verblijven zonder je eens af en toe onder de lokale bevolking te mengen.

tmb26

tmb25In de vroege vooravond bereikten we het plaatsje ‘La Fouly’. Voor het eerst overnachten op Zwitsers grondgebied. Onze dortoir deelden we met een gezinnetje uit Wortegem-Petegem: vader, moeder en dochter. Met ons vergeleken waren het min of meer ‘tricheurs’ omdat ze de tocht deden zonder bagage, maar in ons binnenste beseften we wel dat ze te benijden waren. De bagage werd door een organisatie van de ene slaapplaats naar de andere gebracht, zo is't natuurlijk niet moeilijk.
Ofschoon de keuken dik in orde was kregen we toch ook hier weer semoule opgeschept, opnieuw met een schamel aantal stukjes stoofvlees, maar ‘t was tenminste lekker klaargemaakt. Er was ook een lekkere soep en dito voorgerecht aan vooraf gegaan, dus namen we de hoofdschotel er maar bij. Achteraf kregen we zelfs een degustiefje geserveerd.
 

13:03 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (9) | Tags: la fouly, tmb, gtmb, lavachy, grand col ferret |  Facebook