05-08-09

TMB-dag 10 (slotdag)

tmb_dag10

Op het schema: La Flégère - Ruine de Charlanon - Plan Praz - Col de Brévent - Le Brévent - Bellachat - Merlet - Statue du Christ Roi - Les Houches. Normale wandeltijd: 6u

Na een goede nachtrust - ik heb de indruk dat de meesten onder ons de steeds opnieuw vreemde bedden begonnen gewoon te worden - stonden we ‘s morgens op in een magnifiek decor: diepblauwe lucht waarmee de witte Mont-Blanc, omgeven door allerhande gletsjers, fel kontrasteerde.

tmb32

Ikzelf hinkte op twee gedachten: enerzijds was er de genoegdoening dat voor mij de fysieke inspanningen voorbij waren, anderzijds was er de spijt niet mee te kunnen naar Le Brévent.
Le Brévent beloofde ons immers het mooiste uitzicht te bieden van de ganse tocht, en volgens de rest van de groep werd die belofte ingelost.
Achteraf gezien had ik beter voor een tussenoplossing gekozen: mee omhoog de beklimming doen, maar afdalen met de kabelbaan. Maar wat voorbij is, is voorbij.
tmb33Ik stapte dus moederziel alleen van La Flégère over Chamonix naar Les Houches, toch ook een ferm tochtje. Eens gearriveerd in Les Houches kon ik me toch nog een beetje nuttig maken door de rest van het gezelschap met de auto - die we heelhuids terugvonden waar hij was achtergelaten - te gaan opwachten, daar waar ze uit het bos tevoorschijn kwamen. Op die manier kon ik hen een klein uurtje stappen besparen, van in het dal tot onze verblijfplaats, want die laatste kilometers zouden zeker niet de plezantste geweest zijn.
Onze laatste nacht brachten we door waar we onze eerste hadden doorgebracht, in Les Amis de La Nature, waar iedereen ‘s avonds werd getrakteerd op iets wat waarschijnlijk hun lokale specialiteit was.
Stilaan begon het tot ons door te dringen dat de tocht erop zat, en hoewel hij zeer zeker de moeite waard was geweest, was er toch een soort opluchting merkbaar. Alles was veilig verlopen, er was geen echte tegenslag geweest, en we konden ons lichaam nu laten rekupereren; zowel de vermoeidheid als de blaren (voor sommigen althans) hadden, figuurlijk dan toch, hun tol geëist

mont_blanc


Dertien juli 1997
Na een saaie terugreis (een terugreis is trouwens altijd saai) kwamen we aan in Wervik waar we door het thuisfront uitbundig werden ontvangen: onder een tot dan toe zeldzame Belgische zomerzon raakten we onze verhalen kwijt bij een aperitief a volonté, om nog maar te zwijgen van de koude schotel die op ons stond te wachten: perfekt.

10:30 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (8) | Tags: les houches, le brevent, la flegere, tmb, gtmb |  Facebook

30-07-09

TMB-dag 9

tmb-dag9

Op het schema: Col de Balme - Col de Posettes - Aiquille des Posettes - Tré-le-Champs - Chalet des Chescrys - La Flégère. Normale wandeltijd: 6u35.

col_de_balme_bisNa een ontbijt wat volledig in lijn lag met onze bevindingen van de avond voordien en van wat we 's nachts meemaakten (echt heel erg slechte bedden), gingen we weer op stap de volgende dag. Op weg naar La Flégère, een vrij groot ski gebied, voelde ik mij gelukkig goed gerekupereerd: de verzwakking van de dag voordien was eigenlijk te wijten aan een euvel dat mij al gans mijn leven overkomt en waar ik mij volgens de dokters geen zorgen hoef om te maken, zolang het maar eens om de zoveel maanden is: na een goed middagmaal krijg ik heel af en toe een soort appelflauwte, vergelijkbaar met suikertekort. Bergop ging weer als vanouds, maar nu was het de bergaf die begon te wegen: enkele dagen geleden had ik mijn voet omgeslagen, en die bleef precies los hangen, en sloeg bij de minste gelegenheid opnieuw om. Jammer genoeg moest ik daar reeds besluiten dat ik de volgende dag op mijn eentje een alternatieve route zou nemen. Zoniet werd het na een lange klim (geen probleem me tde voet) vijftienhonderd meter dalen (wel een probleem), en met mijn gezwollen voet was dit niet aan te raden. Nu heb ik er al veel spijt van dat ik niet wat harder op mijn tanden heb gebeten. ‘k Had misschien een voorbeeld moeten nemen aan het doorzettingsvermogen van Gery, die met immense blaren - schoot er eigenlijk nog wel iets over van zijn voet - de tocht wel volmaakte. Meer nog: tijdens die voorlaatste dag stormde hij als een jong veulen - of was het een dolle koe ? - naar beneden, de jeugd achterna en voorbij.

tmb30       

tmb31

Gedurende onze voorlaatste dag hadden we alle soorten weer: gewoon bewolkt, regen, wat mist, soms wat vochtige warmte. De tocht zelf was zonder meer mooi, zeker van Tré-le-Champ naar La Flégère. Hier en daar werden we verplicht om recht omhoog te klimmen; de weg liep langs kunstmatige konstrukties zoals klimladders, en we kregen zowaar nog de allures van echte bergbeklimmers. Al wel dat we dus niet dood zijn.
tmb28Op een bepaald ogenblik kwamen we zelfs oog in oog te staan met twee gemsen (moeder en dochter / zoon) die nog niet eens bang waren van ons.tmb27
In La Flégère wisten ze blijkbaar wel hoe het gezellig kan gemaakt worden: een zeer mooie en ruime dortoir onder het dak, een aparte bar waar de open haard was aangestoken, meer was er niet nodig om de stemming erin te krijgen. Een ideaal decor om voor de laatste maal ten overvloede te bewijzen hoe goed het ene duo (Hendrik / Geert) wel kon kaarten, en hoe flauw het andere duo (Gery / Karel) wel was.
tmb29Het avondeten was zeer lekker, zelfs van het beste dat we in een refuge al gekregen hadden. Vooral de overheerlijke flan als toetje smaak ik nu nog in mijn mond.