18-02-10

Nostalgie...

Pure nostalgie.
Nochtans heb ik die periode niet echt bewust meegemaakt, daarvoor ben ik net iets te jong. Maar een oudere zus met platen van The Beatles beïnvloedt een mens danig.
Ik luisterde in 't geniep, 's avonds onder mijn dekens, naar Radio Luxemburg. Op de Lange Golf. Die zender had de eigenschap van om de paar minuten enkele seconden weg te deemsteren, om nadien langzaam terug te komen. Het hoorde erbij.

En op een dag...... op een dag kondigden ze 12u non-stop The Beatles aan. Van 18u 's avonds tot 6u 's morgens. Lennon trok meer en meer met Yoko Ono op, en McCartney lag steeds moeilijk in de groep; steeds vaker werd het einde van de groep aangekondigd.
Ik moest en ik zou die non-stop uitzending op mijn overjaarse bandrecorder opnemen. Een jaar of dertien was ik toen. De radio in de woonkamer had geen langegolfontvangst, dus restte er eigenlijk maar één serieus alternatief: een klein portatiefje. Niet met een rechtstreekse verbinding, maar met een echte micro werd alles opgenomen.
Hét probleem daarbij was: hoe vermijd ik dat iedereen die mij tussen 18u en pakweg 24u zot komt verklaren met zijn of haar stem ook nog eens niet in mijn opnames staat ?
Zo komt het dat ik de ganse nacht in afzondering ging in de garage, weggkropen in de auto van mijn vader, om zo weinig mogelijk storend achtergrond geluid te hebben. Tegen 's morgens had ik ALLE nummers van The Beatles op mijn bandopnemer.

En dit was één van mijn favorieten. Ja, natuurlijk een Lennon-nummer. Toen al !!
Ik krijg er nog steeds rillingen van.

17-01-10

Poëzie en muziek...

.... of doe maar "muziek en poëzie".

Ik heb helemaal niets met poezie, maar des te meer met muziek. Als die twee verenigd worden, dan lukt het wel.

Ik ben een Beatles-fan. Jawel, nog steeds, zoiets ben je voor het leven.
En vooral een Lennon-fan, maar dat wisten jullie al. Het geniale wint het bij mij altijd van de ijver. Wellicht omdat ikzelf genoeg van het tweede heb, en te weinig van het eerste ? En als de twee dan nog gekombineerd worden....
Zo zal ik altijd Henin boven Clijsters zetten.
Zo zal ik altijd McEnroe boven Borg zetten.
Zo zal ik altijd Boussoufa boven Jelle Van Damme zetten.
Zo zal ik altijd Dali boven Rubens zetten.
Zo zal ik altijd Lennon boven McCartney zetten.

Across The Universe, een Lennon nummer op de LP Let It Be. Een typisch Lennon nummer.
Lennon was meer dan een zanger, was meer dan een componist, was meer dan een dichter, het was een kunstenaar met een missie.

Words are flowing out like endless rain into a paper cup
They slither while they pass, they slip away across the universe
Pools of sorrow, waves of joy are drifting through my open mind
Possessing and caressing me

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world

Images of broken light which dance before me like a million eyes
They call me on and on across the universe
Thoughts meander like a restless wind inside a letter box
they tumble blindly as they make their way across the universe

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world

Sounds of laughter shades of life are ringing
through my open views inciting and inviting me
Limitless undying love which shines around me like a million suns
It calls me on and on across the universe

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Jai guru deva
Jai guru deva


De eigenaardige zin "Jai guru deva om" laat al jaren iedereen toch een beetje gissen naar de betekenis ervan, al zijn de meningen wel gelijklopend.
Guru Deva is wellicht Guru Dev, de leraar van de Maharishi, bij wie The Beatles in 68 Transcendente Meditatie leerden. De naam op zich heeft ook een betekenis, want Guru betekent leraar. En Dev betekent goddelijke.
Jai betekent heil.
En de klank om wordt aangenomen de natuurlijke vibratie van het universum te zijn. Vandaar het "ooooohhhmmmmm" geluid tijdens meditatie sessies.
De betekenis is dus "Heil aan de goddelijke leraar". 

24-08-09

How ?

Terwijl ik een weekje op vakantie ben mogen jullie van dit prachtig nummer van John Lennon genieten. Let niet al te veel op de video, maar volg de tekst.

How can I go forward when I don't know which way I'm facing?
How can I go forward when I don't know which way to turn?
How can I go forward into something I'm not sure of?
Oh no, oh no.

How can I have feeling when I don't know if it's a feeling?
How can I feel something if I just don't know how to feel?
How can I have feelings when my feelings have always been denied?
Oh no, oh no.

You know life can be long
And you got to be strong
And the world is so tough
Sometimes I feel I've had enough. 

How can I give love when I don't know what it is I'm giving?
How can I give love when I just don't know how to give?
How can I give love when love is something I ain't never had?
Oh no, oh no.

You know life can be long
And you got to be strong
And the world is so tough
Sometimes I feel I've had enough.

How can we go forward when we don't know which way we're facing?
How can we go forward when we don't know which way to turn?
How can we go forward into something we're not sure of?
Oh no, oh no. 

08:15 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (11) | Tags: how, john lennon |  Facebook

17-06-09

Muzikaal intermezzo

Tijd voor een muzikaal intermezzo.
In blogs worden vaak belangrijke knopen doorgehakt, of toch minstens meegedeeld.
Rekening houden met anderen is goed, en moet. Maar als we er ons niet meer goed bij voelen moeten we durven knopen doorhakken. Weg met alles, alleen uzelf telt nog, de essentie van alles. "I just believe in me". Zonder dat het egoïstisch hoeft te zijn.

John Lennon zei het ons voor op zijn eerste solo-LP. De meeste nummers werden geschreven en opgenomen toen The Beatles nog bestonden. Voor wie wat thuis is in dat tijdperk: de stempel van Phil Spector als producer is in deze song overduidelijk - vind ik toch.
The Beatles, en meer bepaald John Lennon, hebben een heel grote invloed gehad op mijn muzikale voorkeur.
Voor wie 4 minuten tijd heeft, en da's veel voor een blog, zak onderuit en laat je meeslepen door de eenvoudige pianomuziek, met een o zo openhartige tekst. De steeds wisselende piano-akkoorden én de expressieve stem van John Lennon, maken van een eentonige lange opsomming één van de hoogtepunten van een heel erg ingetogen maar tegelijk heel extroverte LP.

God is a concept,
By which we measure,
Our pain,
I'll say it again,
God is a concept,
By which we measure,
Our pain,
I don't believe in magic,
I don't believe in I-ching,
I don't believe in bible,
I don't believe in tarot,
I don't believe in Hitler,
I don't believe in Jesus,
I don't believe in Kennedy,
I don't believe in Buddha,
I don't believe in mantra,
I don't believe in Gita,
I don't believe in yoga,
I don't believe in kings,
I don't believe in Elvis,
I don't believe in Zimmerman,
   (Bob Dylan n.v.d.r.)
I don't believe in Beatles,
I just believe in me,
Yoko and me,
And that's reality.
The dream is over,
What can I say?
The dream is over,
Yesterday,
I was dreamweaver,
But now I'm reborn,
I was the walrus,
But now I'm John,
And so dear friends,
You just have to carry on,
The dream is over.

09:55 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (13) | Tags: john lennon, god |  Facebook