08-10-10

Herfstkleuren gekombineerd met vaste planten

Alle foto's in dit postje zijn aanklikbaar, omdat natuurpracht zich niet laat vangen in een kleine foto.
Elk jaar opnieuw ben ik redelijk tot zeer tevreden over mijn tuin in september en oktober. Soms duurt de kleurenpracht zelfs tot half november; of nog langer ook, afhankelijk van wanneer we de eerste nachtvorst van betekenis krijgen.

blog081010_4.jpg

blog081010_5.jpgEn het zijn niet alleen de typische herfstkleuren van het verkleurend blad die het hem doen, het is vooral de kombinatie van enkele laatbloeiende heesters, herfstkleuren aan bomen en struiken, en langbloeiende vaste planten. En dan kom ik weer bij de geraniums uit. Hiernaast andermaal de Geranium Anne Thomson: na een kleine, en dan nog relatieve rustpauze in augustus bloeit deze prachtgeranium tot de vrieskou er een eind aan maakt. Tot dan weet Anne Thomson van geen ophouden.

blog081010_2.jpg

Ook mijn rozen staan nog volop te bloeien. Een beetje hetzelfde verhaal als hierboven: ze weten van geen ophouden. Wie mijn blog volgt weet dat dit zowat de enige planten zijn in mijn tuin waarvan ik de naam niet ken: ik vond ooit een paar exemplaren op de composthoop van een tuincentrum, en elk jaar weer is er die wonderbaarlijke vermenigvuldiging. Hoe ? Dat kan je hier lezen..

blog081010_6.jpgNet zoals voor de Geranium Anne Thomson, geldt voor de Geranium Rozanne dat die bloeit tot de nachtvorst invalt, en dat hij zich doorheen andere afstervende planten slingert, in de hoogte en in de breedte, en daardoor een hoop "lelijke herfst" verbergt. Geraniums zijn wat dat betreft echt unieke planten. Ik kan er onmogelijk genoeg van krijgen.

blog081010_1.jpg

En dan enkele laatbloeiende heesters. Zoals op de foto hierboven aan de linker kant, de Abelia Grandiflora, hier reeds uitvoeriger besproken. En in het midden vooraan de Lespedeza Thunbergii, een overweldigende bloeier, die eigenlijk nogal veel plaats inneemt met zijn doorhangende twijgen. Die twijgen, vol bloemetjes die doen denken aan brem (maar dan een andere kleur) werden in het verleden gemakkelijk drie meter lang, maar sinds vorig jaar snij ik tot halfweg de zomer tamelijk wat weg, en het resultaat is veel beter nu. En de struik met de rode besjes, in het midden meer naar achter ? Da's een Viburnum. Welke ? Ik kan er niet opkomen en ben nu eventjes te lui om naar buiten te gaan kijken op het kaartje.

blog081010_7.jpgSeptember was nat, een kolfje naar de hand van de Geranium Salome. Net als de Geranium Anne Thomson is dit overduidelijk een kruising waar de Geranium Procurrens aan te pas kwam: steeds verder zoekende vertakkingen. Bij de Geranium Procurrens blijkt dat een echte last te zijn (woekeren), de Geranium Anne Thomson vormt nergens nieuwe wortels, de Geranium Salome maar op heel weinig plaatsen. Maar hij houdt wel van voldoende vocht en voelt zich absoluut niet goed na een droogteperiode. 't Is wel een prachtige bloem.

blog081010_3.jpg

En dan zijn er natuurlijk her en der de diverse asters, en de uitbundig en lang bloeiende Rudbeckia Fulgida Goldsturm.
Het is aangenaam toeven nu in mijn tuin.

23-08-10

Ik ben veranderd.

Terwijl het buiten de laatste week al geregeld eens herfst leek (slechte herfst dan nog wel) merk ik bij mijzelf op dat ik in 2010 gelukkig iets aan het afleren ben wat mij al jaren parten speelt.
Was het te warm, dan was ik niet gelukkig, want tuinplanten hebben dat niet zo graag, en laten hun bladeren hangen. En ik voelde mij daar niet goed bij.
Was het te droog: idem.
Was het te nat, dan liep ik ambetant rond omdat de hoge vaste planten door de zware regendruppels tegen de grond geslagen worden. En ik voelde mij daar niet goed bij.
Was er teveel wind, zoals nu: idem.

Maar kijk, dat alles hieronder, uit eigen tuin en allemaal aanklikbaar, is heel onlangs getrokken na een bij momenten veel te droge zomer, vlak na enkele dagen van abnormaal veel neerslag en rukwinden.

230810-1.jpg 230810-3.jpg 230810-4.jpg

En wat blijkt, het komt altijd weer in orde. Voorlopig toch, hoe het met de natuur bij ons binnen 10, 20 of 30 jaar zal zijn, da's weer iets anders. Maar daar probeer ik in elk geval dagdagelijks mijn steentje toe bij te dragen.

230810-2.jpgIk kon vroeger al heel intens van mijn hobby genieten, maar altijd was er een soort onrust. Die raak ik nu langzaam kwijt. Ik kan nu relaxen op mijn terras, al dan niet met een drankje naast mij, en een boek in de hand. En zonder me schuldig te voelen dat ik niet aan 't werk ben in de tuin.
Ik kan nu genieten van wat ik zie, zonder gefocust te zijn op wat ik niet wil zien (verdorde of platgeregende planten). Ik geniet van de Rudbeckia Fulgida die zich openplooit (links), of van de Geranium Salome die de zon opvangt (rechts).
230810-5.jpgHet was mij al vaker gezegd en aangeraden: "relax eens wat meer, geniet van je tuin", maar het heeft geduurd tot ik twee mensen ontmoette met hetzelfde hart voor bloeiende planten, dezelfde passie voor tuinen. Hetzelfde hart, dezelfde passie, maar op een andere manier.
Een mens is nooit te oud om bij te leren.
Bedankt !
Tusen takk !

(maar 't mag nu wel stoppen met waaien !)

07-06-09

Vier voor twaalf

Neen, 't gaat hier niet over de verkiezingen en de gevolgen, want wat dat betreft is het al lang een heel eind na twaalf uur. In Belgie dan toch.

Het gaat over de droogte die - op één geweldig onweer na - het westen van ons land nu al gans het voorjaar teistert.
Maartse buien ? Geen enkele gezien meneer.
Aprilse grillen ? Afgeschaft meneer.
Een ouderwetse regenzone die van over het westen komt binnenwaaien ? Uitverkocht meneer.
Want als er dan in april of eerder in mei regenzones ons land aandeden was daar een hoog drukgebied boven IJsland dat ervoor zorgde dat de regenwolken "teruggeduwd werden". Het zuidwesten van Gent hebben ze zelden of nooit bereikt. Trouwens, ook in de weersvoorspelling was dat een konstante: in het westen van ons land blijft het zo goed als droog.
Maar het zou veranderen. Al gans de week werd voor deze morgen een regenzone aangekondigd die "gans" het land zou aandoen. Iedereen gelijk, Vlamingen, Walen, Brusselaars, op deze verkiezingsvoormiddag zouden ze ons hierboven eens leren wat gelijkheid en solidariteit is: iedereen zuipnat. Gisteren was het vijf voor twaalf, vandaag is het jammer genoeg vier voor twaalf.
Ziehier de regenzone waar ze het over hadden en waar veel tuinhobbyisten, veel boeren en ook veel koeien hun hoop hadden op gesteld.

regenzone

Alsof de duivel ermee gemoeid is: terwijl ik dit hier allemaal zit te typen zie ik om de 5 minuten één druppel vallen in mijn vijver. Ik dus rap gaan kijken op buienrader, en ja er hebben zich wat buien gevormd. Ik woon in het vierkantje, de buien trekken van linksonder naar rechtsboven, dus weer niets. Zo is dat hier al gans het jaar.

regenzone2

Voor deze namiddag worden nog buien voorspeld. Ik zou mezelf een dienst bewijzen door te gaan fietsen. Want als er in Belgie gelijk waar één bui valt én ik ben op dat moment aan het fiestsen, dan heb ik ze gegarandeerd op mijn kop. Dus: deze namiddag fiets ik rond mijn tuin. Ik moet wel nog eerst een parcourske aanleggen.

Niettegenstaande al deze relatieve miserie, heb ik gisteren toch de eerste Geranium Salome ontdekt van het jaar. Deze geranium is een kruising van de Geranium Lambertii x Geranium Procurrens. Grote lila bloemen, donker geaderd en met een zwart hart; zeer langbloeiend (in theorie van juli tot oktober); weeft zich in struiken waardoor mooie effekten ontstaan.

geranium_salome


En om te besluiten voor vandaag.

iris_hollandica