20-05-09

Drie weken ver in mei - 1

Elke week, elke dag, verandert er nu vanalles in de tuin. Een nieuw overzichtje.
Vandaag deel 1, overmorgen deel 2.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.

overzicht_190509

Min of meer een totaaloverzicht van het zichtvanop het terras naar achter, naar de rechtse border. Achter het tuinhuis staat de serre, verdoken. En daarachter in de diepte ligt de moestuin, ook verdoken en weggestoken achter hagen.

inkom_1_190509inkom_2_190509

De ingang van de tuin levert het zicht op van de foto links. Wat daar allemaal op te zien is van planten is teveel om op te noemen. Toch enkele: Weigela, Rododendron, Salvia Nemorosa Mainacht, Geranium Sanguineum, Alchemilla Mollis, ....
Daarnaast, de rechter foto, het zicht op wat je bij het binnenkomen achter je laat: een heel donkerkleurige rododendron, die laat bloeit, doorweven met de Geranium Psilosteman. Dit past wat mij betreft perfekt: de rododendron heeft de neiging zijn bladeren wat te verliezen, en de geranium kamoefleert dat perfekt.

geranium_psilostemon_190509rododendron_190509

Hierboven de kombinatie van de rododendron wat meer in detail. De Geranium Psilostemon, één van de twee geraniums waaruit de Geranium Anne Thomson werd gekruisd, gelijkt natuurlijk op die laatste, maar bloeit minder lang en is veel hoger. Hij wentelt de ranken met heel veel plezier tussen andere planten en kan op die manier wel meer dan een meter hoog worden. Niet geschikt om zonder steun in de buurt aan te planten.

viburnum_plicatum_cascade_1_190509viburnum_plicatum_cascade_2_190509

Eén van de broertjes van de Viburnum Plicatum Mariesii - waarover ik het eerder in detail had - is de Viburnum Plicatum Cascade. Hier zijn ze nog klein, maar binnen enkele jaren zijn die ook wel een meter of 2 hoog. Deze viburnum bloeit later, net nadat de Mariesii is uitgebloeid, met roomwitte bloemen, die iets groter zijn dan die van de Mariesii. Heeft nog meer uitgesproken een horizontaal gelaagde takkenstruktuur.

iris_pseudacorus_1iris_pseudacorus_2

De gele lis of Iris Pseudacorus heb ik nooit aangeplant. Overal waar het een beetje vochtig is verschijnt die na enige tijd vanzelfs. Zoals hier aan de rand van de moeraszone van de vijver. Tussen de Carex Muskingumensis, een zeer dankbaar siergras dat van vroeg in het voorjaar tot laat in de herfst zijn mooie groene kleur behoudt. Zowel de Iris Pseudacorus als het Carex Muskingumensis moet geregeld wat binnen de perken gehouden worden.

weigela_floridaterras_190509

Vanop het terras heb je langs de rechter zijde het uitzicht op de moeraszone, met daarachter een Weigela Florida, een rododendron en een klimhortensia.
De Weigela Florida 'Foliis Purpureis' is een bladverliezende lage bossige heester (tot hooguit 2 meter bij mij). Later in het voorjaar trechtervormige bloemen, aan de binnenkant lichtroze naar wit, aan de buitenkant dieproze. Dofpaarse of paarsgroene bladeren.

sisyrinchium_bermudianum_190509ditkenikniet_190509

Links. De Sisyrinchium Bermudianum (synoniem: Sisyrinchium Graminoidies, synoniem: Sisyrinchium Angustifolium) is een semi-wintergroene opgerichte vaste plant, met grasachtig blad. Of zo je wil: met mini iris bladeren. Aan het eind van het voorjaar en begin van de zomer lisachtige licht tot donker paarsblauwe bloemetjes met gele basis. Wordt niet hoger dan een 20-tal centimeter. Zaait zich bij mij wel gemakkelijk uit, zonder lastig te worden. Mede omdat het ook geregeld verdwijnt, want het is niet 100% winterhard.
En dan rechts: wie kan mij hier helpen? Dit plantje ken ik niet, het heeft zich enkele jaren geleden plots gevestigd tussen de Veronica en de Phlox, en bloeit in mei en juni. Meer kan ik er niet over zeggen.