20-01-11

't Begin van 't einde

Nee, niet van mijn blog; ik ben vandaag precies 2 jaar bezig, en was het niet van MizzD geweest, ik had er helemaal niet aan gedacht.

Vandaag ontdekte ik het begin van het einde van de winter. Nog heel voorzichtig, en maar een paar enkelingen, maar één ding is zeker: niet meer tegen te houden !!

200111_1.jpg200111_3.jpg

Links herkent natuurlijk iedereen de sneeuwklokjes, rechts de bloeiende 'Viburnum Farreri 'Farrer's Pink'

200111_4.jpg200111_2.jpg

En hier zie je links de winterakoniet, en rechts een doodgewone krokus. Wie doorklikt op de link van winterakoniet zal merken dat we, niettegenstaande de koude maand december, momenteel bijna drie weken voorliggen op vorig jaar.....

Ook de foto's zijn aanklikbaar, en leiden naar een grotere foto waar ook wat meer op te zien is.

15-02-10

Hoop in bange dagen

Bijna iedereen heeft er nu stilaan de buik van vol. Als we naar buiten kijken zouden we het niet onmiddellijk vermoeden, maar de lente bereidt zich voor. Langzaam maar zeker; vooral langzaam dit jaar.

Ik ging vorige vrijdag op inspektie in de tuin.
Het sneeuwklokje en de krokus behoeven weinig uitleg. Ze staan er al, maar laten bij deze temperatuur hun hartjes niet bewonderen.

150210_1 150210_2

Er zit dus al leven in de tuin. En niet alleen maar dingen die we leuk vinden en waar we naar verlangen. Klik maar eens op onderstaande foto, en het wordt duidelijk: de slakken (in mijn tuin zijn dat naaktslakken), zijn ook al van de partij. Ze laten zich nog niet zien, maar hun aktiviteit is wel al waar te nemen.
150210_3

Erica's mogen in geen enkele tuin ontbreken, zij geven wat kleur aan de winter. Welke soort ik staan heb, durf ik niet met zekerheid zeggen, ze staan er al heel erg lang, en in die tijd noteerde ik nog niet alles. Eén ding is zeker: ze zijn niet bewerkt met de verfspuitbus of met andere rommel. Ik vraag mij trouwnes af wie zo'n dingen koopt. Erica's geven piepkleine bloemtjes, maar ze zijn wel prachtig. Klik maar op onderstaande foto.
150210_6

En dan de winterakoniet. Beide foto's ook aanklikbaar, en de bloemetjes zijn ook al aangetast door de eerste slakken.

150210_4 150210_5

Eranthis behoort tot de Ranunculaceae. Het zijn polvormende knolgewassen met komvormige bloemen (al is dat hier nog niet te zien - ze staan nog niet open) en kraagachtige, ronde schutbladen die zijn samengesteld uit vingervormige lobben. Ze worden niet hoger dan 8 à 10 cm., en bloeien op het einde van de winter en in het vroege voorjaar.
Ze hebben absoluut voorkeur voor halfschaduw en humushoudende grond die goed doorlaat, maar best niet uitdroogt in de zomer. Daarom zijn ze zo geschikt als onderbeplanting bij struiken. In de zomer sterven ze volledig af, maar het volgende voorjaar zijn ze daar terug.
Vermeerderen kan door zaad in de herfst, of - gemakkelijker - door deling van de kluiten onmiddellijk na de bloei, wanneer het blad er nog aan zit.
Let op: alle delen van de Eranthis kunnen bij inwendig gebruik lichte maagstoornissen veroorzaken, en het sap kan de huis irriteren.
Meest voorkomend is de Eranthis hyemalis. De Eranthis x tubergenii Guinea Gold vormt de grootste bloemen, en is een kruising tussen Eranthis cilicica en Eranthis hyemalis