11-02-10

Osteopathie

Ik vertoon een aantal eigenaardigheden. Ze allemaal opnoemen is een quasi onbegonnen werk, ik zal mij beperken tot die waar ik ondertussen van af ben. Meer dan waarschijnlijk dankzij de osteopathie.

Ten eerste. Ik kan, of liever ik kon, dienen osteo3als kompas. Van kleinsaf, zolang ik mij kan herinneren, ben ik altijd een goede slaper geweest. Op één voorwaarde echter: mijn hoofd moest altijd in dezelfde windrichting liggen. Werd daar van afgeweken, dan stond ik 's anderendaags gegarandeerd licht duizelig op.
Als kind is het plezant uw kamertje eens her in te richten. Gezien de afmetingen van onze kamertjes bleef dat bij mij in de praktijk beperkt tot mijn bed ondersom te laten opmaken, zodat ik met mijn hoofd lag waar voordien mijn voeten lagen. Het duurde telkens enkele dagen eer ik daaraan gewoon geraakte.
Zo ook op vakantie: ik kon van elk bed bepalen of het wel of niet dezelfde orientatie had als mijn bed thuis. Eventjes er op gaan liggen was voldoende. Geloof het of niet, maar het klopte echt wel.

Ten tweede. Los van de orientatie van mijn bed kon ik geregeld 's morgens toch wakker worden met een duizelig gevoel. Dat bleef dan voor de rest van de dag zo, 's anderendaags was dat dan weer over.

Ten derde. Ik had frekwent bonkende osteo2hoofdpijn. Die kon op elk moment van de dag opduiken. Gebeurde het 's morgens, dan had ik pech, was het tegen de avond, dan had ik geluk. Immers, maar één ding was zeker, ze ging alleen weer weg na een nachtje slapen.

Een dikke tien jaren geleden werd die duizeligheid dermate storend, ook omdat ze dag na dag begonop te treden, dat ik het zelf onverantwoord begon te vinden om met de auto dagelijks naar A'pen te rijden. En ik trok naar de huisdokter. Bleek dat alles rond mijn nek geblokkeerd was, en hij raadde mij aan een kinesist op te zoeken. "Of neen", zei hij, "misschien is een osteopaat wel beter." Hij mocht dat eigenlijk niet al te duidelijk zeggen, want kollega's kinesisten hoorden dat niet graag.
Na twee sessies was ik van de duizeligheid verlost, nog twee weken later had ik voor de allerlaatste keer hoofdpijn, en of ik met mijn hoofd naar het noorden, het oosten, het westen of het zuiden lig, het kan mij allemaal niets meer schelen. Ik slaap en word gezwind weer wakker.

Toeval ? Ik denk het niet.
Sindsdien ga ik om de drie maanden voor een onderhoudsbeurt. 'k Heb dan daarbij nog het geluk dat het niet bij een osteopaat is, maar wel bij een osteopate.

osteo1