18-05-11

Even niet meer

Ik voel dat ik momenteel niets anders kan dan eventjes stoppen met de blog.
Er is nog nauwelijks inspiratie zonder in herhaling te vallen. En vooral, ik ben de laatste weken geen aangenaam gezelschap en dat zou ik zonder enige twijfel overbrengen op mijn blog. En ik wil niet steeds opnieuw over hetzelfde zagen, ook al is het sterker dan mijzelf. Dus: de blok erop voor een tijdje.
Om wat draait het ? Net zoals de laatste jaren weeral over hetzelfde, maar dan in het kwadraat: de droogte.
Dit is hier voornamelijk een tuinblog, en daar valt momenteel weinig plezier aan te beleven. Ik kan het - voorlopig - nog wel bolwerken, maar het dag in, dag uit sleuren met tuinslangen en sproeiers, het angstvallig alle internetweerberichten doorzoeken naar een spatje regen, het doet mij geen deugd. Ik kom maar niet tot rust. Ik ben elke dag weer blij als de nacht valt (omdat de verdamping dan afneemt) en da's een beangstigende gedachte.

En toch heb ik grote plannen, maar ik moet daar nog een maand of drie mee wachten. Het zal hier vanaf september wellicht heel druk zijn, en ik zal dan wel via mijn blog verslag uit te brengen van de verwezenlijking van die plannen.
Het is de bedoeling om in een eerste stap de helft van mijn borders met lente- zomer- en herfstbloeiers om te vormen tot iets waar ik minder werk aan heb. Enerzijds met pijn in het hart, want alles zal veel monotoner groen kleuren. Monotoon wel te verstaan, niet verwarren met het iets negatiever klinkende ééntonig. Op die manier hoop ik tijd en moed te hebben om in de toekomst de rest van de borders wél te kunnen besproeien bij langdurige droogteperiodes.
In een tweede stap, de jaren daarop, zal ik de borders die ik wél in stand wil houden, volledig vernieuwen, gebaseerd op planten die beter bestand zijn tegen de droogte. Eind juni ga ik alvast inspiratie opdoen in Kent, het bakermat van de Engelse tuinen. Daar breng ik wel verslag over uit, op voorwaarde dat ik heelhuids thuisgeraak natuurlijk.

Het is eigenlijk de gedachte aan mijn plannen die mij momenteel overeind houdt, zo diep zit het. Ik vrees dat het zelfs niet meer gezond is, zo erg zie ik er van af. Ik moet mij dus dringend herpakken.
En dat begint nú: de fiets achter op de auto en eens een paar uurtjes gaan fietsen aan zee.

10:38 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (8) | Tags: droogte |  Facebook

21-09-09

Solidariteit kan wreed zijn

De natuur is solidair met de boeren die klagen over de melkoverschotten. En op haar manier zorgt ze ervoor dat er volgend jaar minder melkoverschotten zullen zijn, want er zal gewoon niet voldoende eten zijn voor de koeien. En minder eten is minder melk - vermoed ik. Hoe klein de tweede foto ook is hier op een computerscherm, hij is wel bijna op ware grootte weergegeven. 't Geeft een idee van de omvang van de maiskolven.

mais_20-09-09_1Natuurlijk is dat allemaal niet om mee te lachen, en de problematiek van al dan niet subsidies voor de boeren laat ik over aan de politiekers, al heb ik er wel mijn idee over. Het zou het eerste (landbouw-)produkt niet zijn dat door overmatige Europese subsidies uitgevoerd wordt tot in Afrika en daar de bevolking al weer geen kans geeft zelf iets op te bouwen.

Maar de foto's van de mais, of wat er nog moet voor doorgaan staan symbool voor de grote droogte in sommmige delen van Vlaanderen. Overal is het droog, maar gisteren kon ik aan den lijve ondervinden dat het hier en daar nog net iets erger gesteld is dan elders.
mais_20-09-09_2Ik fietste gisteren van het Gentse over Aalter tot voorbij Brugge, en vanaf Beernem is de toestand beduidend minder erg, staan de weilanden er nog net iets groener bij, en heeft het gras in de bermen nog een klein beetje kleur.
In Aalter is het ook heel erg gesteld. Wie bewondert er niet in het voorjaar de prachtig bloeiende rododendrons die zich langs de E40 op weg naar de kust tussen de bossen vlak voor Aalter bevinden. Als je met de fiets over de baantjes tussen de huizen in die bossen rijdt, dan zie je hoe metershoge en dus jarenoude rododendrons 2009 misschien niet overleven. Of toch minstens een klap van jewelste zullen gekregen hebben, waarvoor ze jaren tijd nodig zullen hebben om daarvan te bekomen. Jammer dat ik daar geen foto's van heb, of misschien net goed, want het is echt geen prettig beeld.

Vlaanderen op weg naar een woestijn ? Zo'n vaart zal het niet lopen, maar ik zou toch graag eens statistieken zien over de evolutie van het cumulatief neerslagtekort per streek, over pakweg de laatste 20 jaren. Ik heb ze dan ook opgevraagd bij onze Frank Deboosere. Ben benieuwd.

11:09 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) | Tags: 2009, droogte |  Facebook