13-05-09

Deutzia Rosea

Deutzia_rosea_1De Deutzia (Nederlandse naam: Bruidsbloem) is een tamelijk populaire struik in tuinen. Op enkele soorten na zijn alle Deutzia's geheel winterhard in onze streken. Maar die enkele soorten zijn hier zo goed als onvindbaar. Er bestaan wel een 60-tal natuurlijke soorten die van nature voornamelijk in Oost-Azie voorkomen. Sommige soorten zijn nauwelijks Deutzia_rosea_2van elkaar te onderscheiden, tenzij met een microscoop. Deutzia's groeien het best in vochthoudende, humusrije grond, liefst in volle zon al kan halfschaduw ook wel. Maar eigenlijk zijn ze niet zo heel erg kieskeurig wat hun standplaats betreft.
Meestal blijven ze toch net onder de 2 meter qua hoogte, en worden niet veel breder dan 1 meter. Tenzij ze erzelf voor zorgen dat hun aantal wordt uitgebreid door Deutzia_rosea_3hun onderste takken die de grond raken te laten inwortelen. Dan ontstaat er namelijk een nieuwe struik vlak in de buurt. De Deutzia Rosea, waarvan hier op één na alle foto's zijn (uit eigen tuin alweer, en aanklikbaar) heeft heel lichtroze bloemen, maar de roze kleur is beduidend opvallender aan het begin van de bloeiperiode, omdat de knoppen echt wel volledig roze van kleur zijn.
Deutzia_rosea_4De bloeiperiode is mei-juni. Na de bloei mag de struik goed teruggesnoeid worden, tot net in het oude hout. Dan zullen zich snel nieuwe takken vormen, die het jaar daarop opnieuw bloemen zullen dragen. Snoei deze struik dus niet in de herfst of vlak na de winter, want dan wordt het maar een povere bloei. Het is ook Deutzia_rosea_5aangeraden bij struiken die iets ouder zijn na de bloei een aantal oude loten bij de grond af te knippen. Zodat de struik zichzelf voortdurend verjongt.
Vermeerderen gebeurt door kruidachtige stekken in de zomer. Of ook door afleggers. Dit laatste gaat doorgaans iets trager, maar bij de Deutzia is succes gegarandeerd op die manier. Afleggen kan door takken die op natuurlijke wijze de grond raken op die plaats te Deutzia_rosea_6bedekken met wat aarde en ervoor te zorgen dat ze daar gefixeerd zijn. Het is natuurlijk ook mogelijk zelf takken naar de grond te leiden.

Deutzia_gracilisDe laatste foto toont een Deutzia Gracilis. Die heeft bloemen die volledig wit blijven, wordt niet veel hoger dan 1 meter en heeft een iets meer doorbuigende groei. Ook hebben de knoppen sneller te lijden onder de vorst - in dat geval blijven de bloemetjes heel erg klein, of is er zelfs geen bloei.