14-10-11

Snoeien doet groeien

In 't voorjaar kon je hier lezen dat ik noodgedwongen mijn Catalpa moest snoeien.
De meeste soorten Catalpa's zijn echt wel forse groeiers, en het is haast ongelofelijk hoe snel het plots allemaal gaat, eens de groei echt herbonnen is.
Zo zag de boom er nog uit half maart.

IMG_3159.jpg

En met een Catalpa moet je veel geduld hebben, want ze komen in 't voorjaar echt heel traag op gang; er wijn weinig bomen die later in blad komen dan de Catalpa.
Zo zag hij er uit half april, toen wist ik al dat het goed zou komen.

IMG_3196.jpg

Jolan kruipt geweldig graag in de Catalpa, ik denk dat hij gewoon weet dat de kleur van zijn ogen mooi overeenstemt met de kleur van de bladeren, en een leuk kontrast vormt met zijn vacht.

IMG_4816.jpg

En nu, begin oktober, is het weer een grote boom. Ik vrees dat ik hem in 2013 alweer zal moeten snoeien, hij groeide dit jaar als nooit tevoren..

IMG_4895.jpg

10:28 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (6) | Tags: catalpa, jolan, snoeien, groeien |  Facebook

17-03-11

Geen ontkomen aan...

Al zeg ik het zelf, ik heb een prachtige Catalpa in mijn tuin.

catalpajuli10.jpg

Maar vorige zomer heeft het enkele dagen na elkaar ontzettend hard gewaaid, in kombinatie met wat regen, en de onderste takken, die veeleer breed uitgroeien i.p.v. de hoogte in te gaan, konden het gewicht niet meer torsen, en het resultaat zie je hieronder.catalpa_gescheurd.jpg 
In totaal waren er zeker een 8-tal takken zwaar beschadigd; alleen die takken terugsnoeien zou geen zicht geweest zijn, de symmetrische vorm en/of de bolvorm zou volledig om zeep geweest zijn. En zo kwam het dat ik me gisteren aan het snoeien zetten: met de blote hand, en een handzaag natuurlijk. Niet met de kettingzaag: ik moest vermijden dat er takken met groot gedruis in de vijver vielen - en wie weet, de folie doorboorden - en ik moest vermijden dat de omliggende perken beschadigd werden.

catalpa_gescheurd_bis.jpgVooraleer ik begon zag de boom er uit zoals hiernaast. Misschien denken jullie: nog zo laat op het jaar een boom drastisch snoeiene ? Een Catalpa loopt heel erg laat uit, en is anderzijds via snoeiwonden wél gevoelig voor invriezen. Of het de beste moment is weet ik niet, maar ik weet wel dat ik hem altijd pas na half maar snoei én dat ik een prachtige Catalpa heb. Meer moet dat niet zijn.

De klus is geklaard, en hij is serieus gekortwiekt; vanaf de zomer van 2012 zal hij weer zijn mooie vorm hebben.

catalpa_gesnoeid.jpg

10:20 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (5) | Tags: catalpa, snoeien, wind, inscheuren, zware takken |  Facebook

01-08-10

Een mens moet soms kiezen....

catalpajuli10.jpg
Ik had kunnen kiezen om een week onder deze - overigens zeer mooie, al zeg ik het zelf - Catalpa hierboven te gaan liggen en zalig niets te doen, maar ik opteer de komende dagen voor een minder luie bezigheid: een weekje gaan afzien in de bergen. Zoals vroeger, gans rechts op de foto hieronder: kleine Geert in de Zwitserse bergen.
bergenjuli10.jpg

03-11-09

Herfst en zuidenwind.

Zo'n dertien jaar geleden, toen ik mijn vijver inplantte en aanlegde, heb ik onvoldoende rekening gehouden met de klimaatverandering en vooral met wijzigingen die zich zouden voordoen in de situering van hoge en lage drukgebieden in onze kontreiën.
bladerentrisbisZo komt het dat ik ten zuid-zuid-oosten van mijn vijver een Catalpa staan heb, die nu meer dan volwassen is, en waar tot ongeveer eind oktober een tienduizend bladeren aanhangen. Grote bladeren. Hoe mijn vijver er vorige week uitzag zie je op de foto hier links, erop klikken geeft een betere aanblik.

 

En zo zag mijn vijver er zondagnamiddag omsteeks 16u uit.
bladeren

Ik kan je verzekeren, gisterenmorgen (de maandag dus) was het nog stukken erger. Nog nooit gebeurd eigenlijk. Want er zat dertien jaar terug wel degelijk een op dat moment ingenieuze redenering achter de plaats van de Catalpa t.o.v. de vijver. Iedereen die mijn blog volgt weet dat ik graag en veel ga lopen. Rond die periode had ik een vast traject van 10 km, dat pal naar west-noord-west gaat. In de herfst, ook in de winter, én in de lente, en zelfs in de zomer had ik in het doorgaans altijd de wind volledig op kop. In die tijd bestond er nog westenwind. Ik denk dat daar zelfs ooit een TV-reeks naar genoemd is.
De laatste jaren komt hij steevast meer en meer uit het zuid-westen, zodat ik aanzienlijk meer bladeren uit de vijver moet ruimen.
Nu zondag was een triest hoogtepunt in deze evolutie: een eerste echt winderige dag, waarbij de wind uit het zuid-zuid-oosten blies. Iets wat hij eigenlijk al ongeveer het ganse jaar doet.

bladerentristris

En gisteren was ik dus de pineut, want al die bladeren moesten verwijderd worden uit de vijver: na een tweetal dagen gaan ze zinken, en elke vijverliefhebber weet dat zoiets nefast is voor de kwaliteit van het water het jaar nadien. Ondoorzichtig groen wordt het dan. En dat wil ik niet.
Gisteren was ik zo ongeveer een uur of 5 bezig met bladeren opscheppen, vandaag heb ik een ontsteking aan mijn linker elleboog.
Waarom 5 uren ? Simpel: zoals je hieronder ziet, die bladeren liggen bovenop, onder en tussen de bladeren van de waterlelies, en die geven niet mee en kan je niet opscheppen met een net. Eén voor één, soms eens twee in één keer, werden al die bladeren met een lange stok, met een klein netje op het einde, opgeschept. Een monnikkenwerk.

bladerenbis

Waaom geen net over de vijver in het najaar, hoor ik u denken ? Bestaat er iets dat lelijker is dan een natuurlijke vijver met een net er over ? Neen, dus bij mij geen net over de vijver. Dan nog liever 5 uren bladeren scheppen én een ontsteking aan de elleboog.

12:04 Gepost door Geert in Vijver | Permalink | Commentaren (17) | Tags: bladeren, catalpa, zuidenwind |  Facebook

06-10-09

Green is the colour

na_regen_1

Mijn blogbericht van vandaag is assorti met mijn "Song Van De Week": Green Is The Colour.

na_regen_2Natuurlijk heb ik graag dat het mooi weer is. Maar het is niet toevallig dat water het eerste is waar naar gezocht wordt als er ergens een planeet wordt ontdekt of onderzocht. Zonder water geen leven. En bij ons geldt dat jammer genoeg ook, dat mocht de natuur in Vlaanderen de afgelopen maanden ondervinden.
De herfst is veel vroeger in 't land dan anders, tenminste die indruk hebben we. Alleen.... de meeste bladeren die nu op de grond liggen zijn daar omdat ze verdorden door de droogte, en niet omdat de sapstroom tot stilstand kwam op een natuurlijke wijze.

na_regen_4Het doet dan ook deugd om te zien hoe op die anderhalve dag tijd struiken en bomen herleven. Geen blaadjes meer die naar beneden hangen als bij bloemen die in een vaas zonder water staan. Alles staat weer fier rechtop, en hier en daar doet er nog ééntje zijn best om nog wat nieuwe blaadjes te vormen, zoals de Catalpa.
En de boeren zullen ongetwijfeld ook tevreden zijn, om nog maar niet te spreken over de koeien en alle andere grazers.
We vinden het niet leuk, maar 't is echt wel geregeld nodig dat het regent. Al is het maar om te beseffen hoe plezant het is als de zon schijnt !

na_regen_3

17:47 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (15) | Tags: regen, bomen, struiken, hortensia, catalpa, philadelphus |  Facebook

26-06-09

Geel

Vandaag één thema: geel. Net als de zon die nu al een aantal dagen genadeloos hard op ons neer schijnt.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



telekia_1_250609
telekia_4_250609


telekia_2_250609
telekia_3_250609
Telekia Speciosa. Ook wel 'koeieoog' genoemd in onze taal.
De Telekia is een forse plant met groot, heldergroen blad voor ietwat grotere tuinen. Stelt weinig eisen, zon tot halfschaduw is goed. Een voorkeur voor een vochtige boden. Eén nadeel: de plant zaait zich zeker uit als de uitgebloeide bloemen niet tijdig verwijderd worden. En gezien de omvang van het blad is ze wel niet overal zomaar welkom. Andere naam: Buphtalmum Speciosum. Geslacht: Asteraceae.



coreopsis_verticallata_1_250609
coreopsis_verticallata_2_250609
Coreopsis Verticallata of 'meisjesogen'. Deze middelhoge gele zomerbloeiers moeten in de volle zon, zodat de kleur nog uitbundiger uitkomt. Ze stellen weinig eisen en zijn goede snijbloemen. Het is een bossige vaste plant met fijn gedeeld, donkergroen blad. De bloemetjes zijn niet zo groot en stervormig. De plant 'verloopt' elk jaar een beetje: de worteluitlopers (zo'n 3 cm onder de grond) verspreiden zich enkele centimers en op de plaats waar ze het vorige jaar groeide en bloeide komen er minder nieuwe stengels voor. Geslacht: Asteraceae.


ligularia_przewalskii_250609
catalpa
Links: Ligularia Przewalskii, ook wel eens Senecio Przewalskii genoemd. Deze Ligularia is een losse pollen vormende vaste plant. De stengels zijn omgeven door rond, donkergroen, diep ingesneden blad. In de zomer toont de plant cilindervormige trossen gele bloemen. De plant houdt van een vochtige en frisse bodem (mag zelfs ronduit nat zijn zals vijverrand) en heeft last van de felle brandende middagzon. En daar loopt het bij mij faliekaant verkeerd: ze staat op een zonnige en droge plaats. Daarom een ietwat omfloerste foto. Volgend jaar beter ! Familie: Asteraceae.
Rechts mijn Catalpa Bignoniodes Aurea. Vooral in de eerste helft van het groeiseizoen zijn de bladeren groengeel. Hier nog geaccentueerd door de avondzon. Gevoelig aan de verwelkingsziekte, een schimmel die zich in de grond vestigt en de sapstromen lamlegt. Genezing is mogelijk door heel erg diep terug te snoeien, dat heb ik zelf mogen ondervinden 4 jaar geleden.


heliopsis_helianthoides_sonnenschild_2_250609heliopsis_helianthoides_sonnenschild_1_250609
Heliopsis Helianthoides Sonnenschild, of 'zonneoog'. Nog afkomstig uit de tuin van mijn moeder.
Een hele reeks namen die op elkaar trekken duiden op een hele reeks zomerbloeiers die ook op elkaar gelijken en soms moeilijk uit elkaar te houden zijn: Helenium, Helianthemum, Helianthus, Heliopsis. Tot bijna anderhalve meter hoog, of zelfs nog hoger, en heeft zeker steun nodig. Donkergroen ingesneden blad, met dubbele bloem. Stelt weinig eisen aan de bodem, maar ik merk dat de toenemende droogteperiodes minder goed verdragen worden. Da's trouwens een konstante in de tuin: beter een regenbui teveel dan er één te weinig. Wellicht daarom lukt het in Engeland allemaal zo goed. Familie: Asteraceae.


Opvallend: alle gele zomerbloeiers die hier aan bod kwamen komen allemaal uit dezelfde familie: Asteraceae.


oeps

Oeps, ik zit hier in de verkeerde post en ik ben er ook nog niet gans klaar voor.