15-06-09

Twee weken ver in juni - 2

Na deel 1 gisteren, deel 2 vandaag.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



buphtalum_salicifolium_1_150609
buphtalum_salicifolium_2_150609
buphtalum_salicifolium_4_150609
buphtalum_salicifolium_3_150609 style=
De zomer nadert, de kleuren in de tuin worden enigszins anders. Veel tuinarchitecten - en bijgevolg ook veel tuinbezitters - trekken hun neus een beetje op voor geel. Geel is "not done". Waarom ? Ik zou het begot niet weten, voor mij hoort het bij de zomer en zeker ook bij het najaar, wacht maar !!
Wie kan ontkennen dat deze Buphtalmum Salicifolium niet prachtig is. En de plant laat zich wél kombineren, bij de lavendel en de vrouwenmantel bijvoorbeeld.
Deze margrietachtige bloem, met als nederlandse naam "koeieoog" zorgt vanaf nu vier maanden lang voor een vrolijke noot in de tuin. Het is tevens een zeer goede snijbloem voor een zonnige plek. De hoogte schommelt rond de 40 centimeter, en de plant vermeerdert gemakkelijk via zaad. Gelukkig zonder zich overal te gaan tussen zetten.
Er is nog een gele bloem die in onze taal koeieoog genoemd wordt: de Telekia Speciosa, die komt later aan bod.


campanula_portenschlagiana_2_150609campanula_portenschlagiana_1_150609 style=
Het is ook volop de tijd van de Campanula's. Zoals deze hier: de Campanula Portenschlagiana. Een volledig groenblijvende campanula, die in het vroege voorjaar een trekpleister is voor kleine slakjes: het moment dus om ze daar te vangen. Al kan het ook nóg vroeger, want de plant - omdat ze groen blijft, hoe wéten ze het op voorhand - is in het najaar bij de slakken in trek om hun eitjes af te zetten, waar ze vorstvrij, want beschut door de groene blaadjes, kunnen overwinteren. Zoek de eitjes, en je bent een hoop slakken kwijt.
De Campanula Portenschlagiana is een bodembedekker en vormt boven de plant uitlopers waaraan de bloemen komen. Die slingeren zich gemakkelijk enkele 10-tallen centimer in ander planten. De kleur is blauw. Het is een beetje een lastige plant, omdat ze ook ondergrondse uitlopers vormt, en nogal snel teveel plaats gaat innemen. Die uitlopers vormen dicht zoden, en zijn eigenlijk niet zo goed te verwijderen. Gelukkig zijn het wel zeer korte ondergrondse uitlopers, het gaat hier over een uitbreidingsdrang van enekel centimers per jaar. Maar ze zaait zich ook uit, dus goed in de gaten houden. Toch zeker geen reden om de plant niet aan te planten: het groenblijvend karakter is een zeer sterke troef. Na de bloei de plant verjongen door ze met de hand kaal te plukken, na enkele dagen staat ze er weer fris bij. Dit doe ik ook vlak na de winter.



onbekend_1_140609
onbekend_2_140609
Wie kan mij hier helpen ? Deze plant zie ik dit jaar voor het eerst opduiken in de moeraszone van de vijver, en aan de vijverrand. Ik weet niet wat het is, en waar ik moet beginnen zoeken. Qua blad en qua  voorkomen vóór de bloei dacht ik aan een soort uit de Orchidaceae. Want ze kwam uit de grond zoals de Dactylorhizza Fuchsii in een postje van enkele weken geleden.


dianthus_deltoides_flashing_light_2_150609
dianthus_deltoides_flashing_light_1_150609
Het mag ook wel eens rood zijn van kleur. Zoals bij de bodembedekker Dianthus Deltoides Flashing Light. De Deltoides soorten woorden niet hoger dan 20 cm, het bladgroen blijft zelfs vaak onder de 5 cm. Het is een niet zo lang levende vaste plant, maar eigenlijk merk je dat met moeite, omdat ze zich - bij mij althans - ook uitzaait, maar heel erg matig.


veronica_austriaca_knallblau_2_150609veronica_austriaca_knallblau_1_150609
Een andere bodembedekker, de Veronica Austriaca Knallblau, is prachtig in bloei. Eén mooi echt blauw tapijt. Volgens de literatuur zou hij moeten bloeien tot in augustus, maar hij wil in mijn tuin niet goed meewerken. De bloei is veel korter: van half mei tot half juni, en dan is het voorbij. Het is een kalkminnende plant die niet hoger wordt dan 25 à 30 centimeter. Zeer gemakkelijk voor de rest in vergelijking met sommige andere Veronica soorten. Denk maar aan de Veronica Longifolia: een prachtige bloeier ook, maar die kan ik niet in toom houden. Da's voor de volgende keer, binnen een tweetal weken.

02-06-09

De klokken zijn daar...

Wie beweert dat de klokken met Pasen komen, dwaalt. 't Is elk jaar een heel stuk later:eind mei, begin juni, niet eerder.
't Gaat hier dan ook niet over de Paasklokken, maar over de Campanula. Meer specifiek over de Campanula Persicifolia.
Zoals steeds: alle foto's uit eigen tuin en aanklikbaar.

campanula_persicifolia_5_310509

De nederlandstalige naam is 'perzikbladig klokje'. Het is een rozetvormende, breed uitgroeiende vaste plant die tot 1 meter hoog en 30 cm breed wordt en volledig winterhard is. In de vroege zomer verschijnen knikkende, klokvormige, papierachtige witte of blauwe bloemen boven de smal lancetvormige, heldergroene bladeren. De plant zaait zich uit en vermeerdert zich ook via ondergrondse uitlopers, die wel steeds heel erg dicht bij de moederplant naar boven komen. Dus zeker geen woekeraar.
Als je die een tijdje in de tuin hebt, dan nestelen ze zich hier en daar tussen, in het wit en in een veelheid van blauw. Ooit ben ik begonnen met de Campanula Persicifolia 'Grandiflora Alba' (wit) en de 'Grandiflora Coerulea' (blauw). Nu heb ik witte, en bleekblauwe, helblauwe, paarsblauwe, ...

campanula_persicifolia_2_310509campanula_persicifolia_4_310509
campanula_persicifolia_3_310509campanula_persicifolia_6_310509
campanula_persicifolia_9_310509campanula_persicifolia_8_310509
campanula_persicifolia_1_310509campanula_persicifolia_7_310509

Nog meer klokvormig is de Campanula Punctata  Sarastro, paars van kleur. Persoonlijk vind ik die wat tegenvallen: de klokken zijn zodanig groot (tot 10 cm) dat ze vertikaal naar beneden hangen, en meer dan een aubergine-achtige aanblik is er niet te zien. Het is een plant om van dicht te bewonderen, dan kan ze vast en zeker wel bekoren, maar in een vasteplantenborder geeft ze van ver - wat mij betreft - weinig extra's. Moet ook absoluut ondersteund worden.
campanula_punctata_sarastro_1_310509
campanula_punctata_sarastro_2_310509