10-05-09

Gespot: Anne Thomson

Gisteren voor het eerst dit jaar gespot, ergens tussen andere planten: de eerste bloem van de Geranium Anne Thomson.
Mijn lievelingsplant, en ook een beetje mijn plant. Mijn plant, waarom ? Lees dit.
Vanaf nu tot een eind in oktober zal Anne Thomson haar beste bloemetje voorzetten.

Ik draag deze mooie bloem vandaag op aan alle moeders.

Ger_Anne_Thomson_1_090509Ger_Anne_Thomson_2_090509

08-04-09

Veldbloemen, of hoe het begon...

veldbloem2Gisteren zag ik langs, of zelfs bijna in de beek die mijn tuin scheidt van een veld waar nog échte koeien lopen (vanaf half april tot oktober) deze bloemetjes staan (aanklikbaar).
Het deed me denken aan vroeger. Naar verluidt kwam ik als klein jongetje dus bijna dagelijks thuis met een boeketje veldbloemen voor mijn moeder.
Toen ik een jaar of 4 was zijn wij dan een korte tijd in de stad gaan wonen, en wanneer we later in ons nieuw gebouwd huis introkken was ik een jaar of 8 en had ik andere prioriteiten dan veldbloemen. Er moest gevoetbald worden op straat - dat kón toen nog - en er moest in het bos gespeeld worden en er moest in bomen geklommen worden, ... De tijd die er buiten dat alles nog overbleef spendeerde ik aan het plagen van mijn jongste zus. Elke minuut werd dus nuttig besteed.

tuin fabiolalaan Maar toch, de liefde voor bloemen zat er in gebakken en is er later weer uitgekomen. Veel te laat weliswaar, want ons moeder hield van haar prachtige tuin (zie foto hierbij - aanklikbaar). Het was, ocharme dat mens, het enige wat haar wat vreugde schonk, samen met haar 5 kinderen natuurlijk.
Veel te laat zeg ik, en daarmee bedoel ik dat ik pas nu goed besef hoeveel plezier ik haar had kunnen doen met wat vaker te helpen in de tuin, of - als ik al eens hielp - met wat nauwkeuriger te werk te gaan. Ik was de vaste grasmaaier. Ooit, toen ik een jaar of 10 was, bleef ik maar aandringen om ook eens met de grasmachine te mogen rijden - dat leek me leuk - en na een aantal weken kreeg ik mijn zin.... De grasmachine is nadien door niemand anders meer aangeraakt, en dat was absoluut minder naar mijn zin. paardebloemJe hebt er geen gedacht van hoe snel gras groeit als je een jaar of 18 bent en daar geen tijd of goesting voor hebt. Maar zo ging dat bij ons.
Ik ben het gras blijven maaien tot moeders dood, ik was toen al 40 jaar. Vooral in mijn jongere jaren nam ik het niet te nauw als er wat bloemen aan de rand van de border over het gras hingen: ik reed daar gewoon over. Tot grote wanhoop, en soms tot immens verdriet van mijn moeder.
Nu weet ik wel beter, ik wou dat ik het kon herdoen. Maar misschien kijkt ze wel mee als ik nu dagdagelijks in de tuin bezig ben. En ze zal zien dat het goed is.

veld_zonder Maar eerst een terug naar de veldbloemen. Het viel me ook op hoe groen de weide aan de andere kant van de beek wel is: geen enkele paardebloem of ander kleurtje te bespeuren. Die hierboven staat aan mijn lkant van de beek. De boer zal weer kwistig geweest zijn met verdelgingsmiddelen. Echte veldbloemen worden zeldzaam, véél te zeldzaam. En we hebben er allemaal schuld aan.
Later is de interesse teruggekomen. Weliswaar niet altijd op het moment dat het nodig was, en dat mijn moeder het had gewild, maar er was vooruitgang: als ik tijd had hielp ik haar geregeld bij de opkuis van de tuin of bij het verplanten van struiken of bloemen. Als ik tenminste de gevels niet moest herschilderen, of de goot moest uitkuisen, of met haar auto naar de garage moest rijden, of .... Soms heb ik de indruk dat het allemaal alleen maar aan mij gevraagd werd, maar ik kan natuurlijk (een klein klein beetje) verkeerd zijn...

Het is pas nadat ik mijn eigen klein tuintje had dat ik zelf de éénjarigen begon te kweken: die voor mij, én die voor mijn moeder. En zo ben ik er langzaam aan weer ingerold.
jul08Na haar dood, ik had pas een andere en heel drukke job waardoor ik in de weekends liever wat rust opzocht, heb ik dan het geluk gehad om achter mijn tuin een tweede perceel te kunnen bijkopen. Een dubbel geluk: ik zou het nu nog voor geen geld van de wereld willen missen, maar als belegging voor later - als ik écht oud ben - kocht ik het op een ideaal moment.
Wellicht volgt ooit nog wel eens een relaas hoe dit stuk samen met wat ik reeds had van tuin, werd omgevormd tot wat er nu is (aanklikbaar).

12:05 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (11) | Tags: bloemen, veldbloemen, moeder |  Facebook

21-03-09

Reden om fier te zijn

Aangezien mijn verkenningstocht gisteren naar Het Wilgenbroek op een fiosco uitliep ben ik vandaag naar mijn vertrouwde adres gegaan om te kopen wat ik gisteren niet vond, of liever gezegd: niet wou kopen.
Op de vaste plantenkwekerij van Guido Van de Steen vond ik natuurlijk wél wat ik zocht, en mét de vereiste kwaliteit.

Anne_Thomson_kleinerMaar nu komt het.
Het was mij al opgevallen dat de Geranium hybride "Anne Thomson", die al een aantal jaren niet meer te vinden was in de Lage Landen, vanaf dit jaar weer volop te koop is bij vaste plantenkwekers. In de catalogus van Jan Spruyt staat zelf naast de Anne Thomson: "soort voor de eerste keer in ons assortiment, meestal beperkt in aantal".
En wat vernam ik vandaag ? Hoe komt het dat die prachtige geranium er weer is ? Dankzij mij verdorie !!
Omdat ze jaren terug nog nergens te krijgen was had ik toen Guido Van de Steen één van mijn planten geschonken om te vermeerderen via weefselcultuur (een hybride kan per definitie niet uit zaad gewonnen worden). Ik betreurde hier een aatal dagen geleden nog dat ik daar niets meer van vernomen had. Maar sinds vandaag weet ik dat, na twee mislukte pogingen, een derde cultuur wel is aangeslaan. En vanaf dan gaat het vermeerden zeer snel.
Ik ben niet weinig trots dat de plant die ik jaren geleden al aanduidde als de mooiste in mijn tuin, mijn lievelingsplant dus, nu door mijn toedoen terug bestaat in de gespecialiseerde handel.
Misschien moeten ze de naam veranderen ? Laat maar, Anne Thomson klinkt perfekt !!


Later op het jaar, als ze in bloei staat, zal ik er hier eens een serieuze bijdrage aan wijden.

16:00 Gepost door Geert in Geranium | Permalink | Commentaren (6) | Tags: geranium anne thomson, bloemen |  Facebook

17-03-09

Ik ga op verkenning

Ik ga op verkenning. Meestal ga ik rond deze tijd van 't jaar een bezoekje brengen aan één van de beste vasteplantenkwekers van de streek, of misschien zelfs van Belgie. Dit jaar ga ik eens elders rondneuzen: Het Wilgenbroek in Oostkamp. Waarschijnlijk vrijdag, zodat ik nog enkele dagen tijd heb om mijn verlanglijstje bij te werken.

Anne_ThomsonWat daar zeker op zal staan is de Geranium Anne Thomson. Ik ben gek op Geraniums, dat zullen jullie hier nog wel merken. En vooral op de hybride Anne Thomson. Deze hybride is een kruising tussen de Geranium Psilostemon en de Geranium Procurrens.
Anne Thomson was de afgelopen jaren vaak moeilijk verkrijgbaar in Belgie. Het zou kunnen dat die nu deels door mij weer vlot verkrijgbaar is bij de vasteplantenkwekers. Jaren geleden heb ik één van mijn planten opgeofferd opdat Guido Van de Steen via weefselkweek (klonen) in zijn labo de plant zou kunnen vermeerderen en terug op de markt zou kunnen brengen. Hij zou mij daarvan op de hoogte houden, maar ik heb daar jammer genoeg niets meer van vernomen.

Mijn bevindingen over Het Wilgenbroek zal ik hier zeker met jullie delen.

11:45 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen, geranium anne thomson |  Facebook

14-03-09

Het geel van paaslelies

Zóveel heb ik er (nog) niet.

1a-narcis-tete-calvrt


Met de stijgende temperaturen van de afgelopen dagen zijn ook de paaslelies of narcissen beginnen bloeien. Straks wordt het onmogelijk om alles wat bloeit op de blog te zetten, maar nu is daar nog even de tijd voor.
Voor de narcissen geldt bij mij hetzelfde als voor de krokussen: geen meerkleurige soorten in mijn tuin. Hoewel ik ze wel graag zie - elders dan - in mijn opvatting hoort een paaslelie effen geel te zijn.

narcis1Ik had vroeger tamelijk wat bollen in de grond zitten van een prachtige soort, waarvan ik de naam niet meer weet, die jammer genoeg tamelijk hoog op hun steel bloeien. Met als groot nadeel dat ze altijd wel een reden vonden om hun eigen gewicht niet meer te kunnen dragen. Een nachtje vorst, onvermijdelijk in maart en april, wat felle regenbuien met veel wind, of een hagelbui, en ze stonden voorovergebogen met hun bloemblaadjes tot tegen de grond. En daar bleven ze, want ze geraakten niet meer recht. De gevreesde ziekte voor paaslelies: impotentitis narcissae.

narcis2Nu hou ik het voornamelijk bij de Narcissus Tête-à-tête. Die worden niet hoger dan 15 tot 20 cm, vermeerderen zich heel gemakkelijk en vormen bosjes die steun vinden bij elkaar. Bovendien hebben ze de eigenschap dat ze zich bijna steeds weer rechten na een voorjaarsnachtje vorst. Een extra bijkomend voordeel is ook nog dat het loof na de bloei niet te hoog gaat opschieten.narcis3
Vooral vooraan in de border, langs de graskant, durft dat wel eens hinderlijk zijn. Zeker als er kort nadien op die plaats een lage vaste plant moet bloeien. Bijvoorbeeld Phlox Subulata. Zoals je weet is het belangrijk om het loof van uitgebloeide bollen (krokussen, narcissen, ...) te laten groeien en spontaan te laten afsterven. Indien het wordt weggeknipt heeft de bol onvoldoende energie kunnen opslaan voor het jaar daarop, en zal er minder bloei zijn. narcis4
Indien deze fout herhaaldelijk wordt gemaakt zal de plant verdwijnen. Om die reden zet ik geen bloembollen in mijn grasperk.

En waar zit de spin ???



Ik hoop dat er af en toe eens lezers op mijn blog komen die wat kunnen bijleren, hen wil ik nu toch meegeven dat de ziekte "impotentitis narcissae" bij mijn weten niet bestaat.

12:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (5) | Tags: narcis, bollen, bloemen |  Facebook

09-03-09

Krokussen alom

De krokussen zijn nu op hun mooist. Toch die in mijn tuin. Er zijn ongelofelijk veel soorten krokussen, maar geef mij toch maar de éénkleurige. Gestreepte krokussen zal je bij mij niet zien.
Hopelijk kunnen ze nog enkele dagen genieten van af en toe een streepje zon. Want straks, als de maartse buien écht beginnen krijgen ze het hard te verduren: regen, rukwinden tijdens de buien, eventueel wat hagel, en.... ze liggen plat.
Je zal maar een krokus zijn: je uit de koude grond omhoogworstelen, rap rap wat zon meepakken, en dan genadeloos neergeslagen worden.

Een grotere foto zie je door erop te klikken.

links1rechts2 rechts1links2

17:42 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen, krokus |  Facebook

14-02-09

Gisteren en vandaag

Of wat een beetje zon kan doen.

Dit is gisteren.

krokus_130209_mini

Dit is vandaag, op dezelfde plaats.

krokus_140209_mini
Ze stralen van geluk. Tijd om hen wat ruimte te geven en het afgestorven materiaal van vorig jaar weg te halen. De komposthoop zal ook blij zijn.

13:57 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: krokus, bloemen |  Facebook

12-02-09

Dromen

De winterkou blijft maar duren.
In afwachting dat we écht aan de slag kunnen in de tuin zit er niets anders op dan te dromen..........

13:27 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen |  Facebook

28-01-09

Ik wil dat 't lente wordt !

Nu !! Onmiddellijk !!
Zodat ik buiten kan zijn, kan genieten van de zon en in de tuin kan werken. Het begint serieus te kriebelen. En er is zoveel te doen. Maar ja .... geduld is een schone deugd, alles op zijn tijd.

tuin_03
tuin_02
tuin_01
tuin_04

19:29 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vijver, tuin, bloemen, zomer |  Facebook

24-01-09

Daar zijn ze weer, de nieuwe....

.... krokussen. Vandaag, 24 januari, gespot op een plaats waar elk jaar opnieuw veel bladresten voor de nodige bescherming zorgen. De vrieskou is nog maar net weg, en de natuur schiet wakker. Vanaf nu zal alles snel gaan. De komende weken zullen dan ook in het teken staan van de winteropkuis in de tuin.

Welke soort krokussen het precies is weet ik niet meer. Maar het is alleszins een soort waar ik medelijden mee heb. Die arme sukkelaars zijn jaar na jaar de eerste die in mijn tuin de kop opsteken. En in tegenstelling tot latere krokussen, die bij mooi weer hun kroonblaadjes wijd openspreiden om uitbundig van de zon te proeven, zullen deze een stille dood sterven na enkele weken, zonder dat ze ooit hun bloem geopend hebben. Zij zijn gedoemd om te leven op een tijdstip dat de zon nog geen warmte uitstraalt. De sukkelaartjes....

krokus1_240109

krokus2_240109

19:16 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: bloemen, krokus |  Facebook