28-07-10

I am just a dreamer, but you are just a dream....

In december vorig jaar schreef ik hier hoe ik soms kan overrompeld worden door een muzieknummer dat ik niet ken. Het gebeurt zelden, maar in dat geval weet ik meteen dat het een nummer is dat ik voor de rest van mijn dagen zal blijven beluisteren. En dikwijls.

Niemand zal het mij kwalijk genomen hebben dat ik Wires van Athlete niet kende. Zelf vind ik het schandalig dat ik "Like A Hurricane" van Neil Young niet kende. Of toch zeker niet goed.
Maar nu wel !!!
Eerder dit jaar bracht iemand deze song onder mijn aandacht, en ik wist het meteen: voor mij de ontdekking van 2010. En 't is verdorie een song geschreven in 1975, uitgebracht in 1977. Maar beter laat dan nooit.
U mag met mij meegenieten, naar keuze. Ofwel hier vlak onder, de unplugged versie, ofwel daaronder een live versie, ofwel in mijn rechtse kolom, als song van de week: de LP versie. Die song van de week zal er wel een maandje blijven staan.
Al vrees ik dat er zullen zijn die het maar niet vinden, en zelfs zouden wagen te zeggen dat hij wat vals zingt.
Durf niet hé !!!!!!!!

Volgende week vertrek ik naar Oostenrijk. Al goed dat er iemand meerijdt, anders was ik in staat om de ganse weg, u leest het goed, de ganse weg, naar de LP-versie te luisteren. Dat nummer kikkert mij op als ik me minder voel, en als ik mij goed voel zorgt het er voor dat ik me nog beter voel.

04-12-09

Erg, erger, ergst...

Madrugada met "Majesty" uit Grit
Live met "Lightning Crashes" uit Throwing Copper
Athlete met "Wires" uit Tourist

Drie songs die ik niet kende tot ik telkens toevallig enkele zinnen ervan hoorde in een TV serie. Telkens was ik ONMIDDELLIJK getroffen. Ik kan dat hebben met een nummer, dat het echt blijft plakken. Ze staan alle drie met stip op mijn iPod.

Terwijl ik vorige week donderdag in het ziekenhuis enkele uren wachtte op nieuws van de dokter over mijn 85-jarige vader keek ik de ganse tijd recht in de kinderafdeling, waar met de regelmaat van een klok borelingen heen en weer gedragen werden. Borelingen met veel kabeltjes. Wires. Coming in. Coming out. Wat een kontrast met een moegestreden oude man van 85.
Hun ouders zullen zich de eerste levensdagen ongetwijfeld heel anders hebben voorgesteld. Mogelijk neemt de toekomst van die ouders hier en nu in dat hospitaal een totaal andere wending....

En gisterenavond, precies een week later hoorde ik dus 2 zinnen uit "Wires". Nog nooit voordien één noot of één woord van gehoord, maar 'k was na 5 seconden al verkocht. Ik ging onmiddellijk googelen, en kon nadien niet anders dan er eveneens onmiddellijk een postje aan te wijden.
Hier is het resultaat, luister, kijk en lees.....

You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
You got tears, making tracks
I got tears, that are scared of the facts

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes


You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
There's dry blood, on your wrist
Your dry blood on my fingertip

Running, down corridoors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know

I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright
I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright

Alright

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes
down corridors, through automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know.

10:04 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (19) | Tags: athlete, wires |  Facebook