28-07-10

I am just a dreamer, but you are just a dream....

In december vorig jaar schreef ik hier hoe ik soms kan overrompeld worden door een muzieknummer dat ik niet ken. Het gebeurt zelden, maar in dat geval weet ik meteen dat het een nummer is dat ik voor de rest van mijn dagen zal blijven beluisteren. En dikwijls.

Niemand zal het mij kwalijk genomen hebben dat ik Wires van Athlete niet kende. Zelf vind ik het schandalig dat ik "Like A Hurricane" van Neil Young niet kende. Of toch zeker niet goed.
Maar nu wel !!!
Eerder dit jaar bracht iemand deze song onder mijn aandacht, en ik wist het meteen: voor mij de ontdekking van 2010. En 't is verdorie een song geschreven in 1975, uitgebracht in 1977. Maar beter laat dan nooit.
U mag met mij meegenieten, naar keuze. Ofwel hier vlak onder, de unplugged versie, ofwel daaronder een live versie, ofwel in mijn rechtse kolom, als song van de week: de LP versie. Die song van de week zal er wel een maandje blijven staan.
Al vrees ik dat er zullen zijn die het maar niet vinden, en zelfs zouden wagen te zeggen dat hij wat vals zingt.
Durf niet hé !!!!!!!!

Volgende week vertrek ik naar Oostenrijk. Al goed dat er iemand meerijdt, anders was ik in staat om de ganse weg, u leest het goed, de ganse weg, naar de LP-versie te luisteren. Dat nummer kikkert mij op als ik me minder voel, en als ik mij goed voel zorgt het er voor dat ik me nog beter voel.

22-05-10

The World Is Outside

Uitgerekend in de dagen voor de bloggersbijeenkomst zit ik in een dipje wat het bloggen betreft.

Er kruipt tijd in, soms teveel tijd, en ik stel me de vraag "voor wie en voor wat doe ik dit eigenlijk allemaal ?"
Er zijn ogenblikken dat ik het wel een beetje gehad heb met het virtuele.
En toch... het was en het is de moeite.
Leuke mensen leren kennen virtueel.
Leuke mensen leren kennen in het echt.
Een nieuw stuk van de wereld opengegaan: ik was nooit in Noorwegen geraakt ...
Maar vooral ook enkele mensen leren kennen waar ik daadwerkelijk iets aan heb. En waarmee de echte kontakten het virtuele ver overstijgen. Geen tientallen, en dat hoeft ook niet. Voor mij althans niet. Kwaliteit boven kwantiteit was altijd al mijn motto.

De frekwentie waarmee ik blog zal afnemen, het aantal blogbezoekjes ook. Ik was al vaak buiten te vinden, ik zal voortaan nog meer buiten te vinden zijn.

Heel erg zwart-wit gesteld, de stukjes begeleidende tekst hieronder, maar toch het nadenken waard, niet alleen voor mij !

Where'd your sense of adventure go?
You sit at home, with dinner on a tray,
The world is outside.

. . . . . .

Open your eyes; the world is outside your door,
Oh oh oh,
Don't tell me your story if you don't have one.

. . . . . .

07-04-10

Zomaar....

Omdat het zo'n mooi nummer is, met een mooie tekst.
R.E.M. - Country Feedback
En een beetje op mijn lijf geschreven, zeker qua muziek

Op Wikipedia staat:
Michael Stipe has claimed that he didn't even write the whole lyric down, that he "just had a piece of paper with a few words. I sang it and I walked out." The following day, the hastily-improvised take was deemed good enough and it was not re-recorded. Peter Buck has gone even further to say that "it's exactly what was on his mind that day. It was real." Stipe has stated at concerts that it is his favorite R.E.M. song.
En ik zou het nog bijna geloven ook. Muziek kan zo simpel zijn. En schoon.

This flower is scorched
This film is on
On a maddening loop
These clothes
These clothes don't fit us right
I'm to blame
It's all the same
It's all the same

You come to me with the phone in your hand
You come to me with your hair curled tight
You come to me with positions
You come to me with excuses
Ducked out in a row
You wear me out
You wear me out

We've been through fake-a-breakdown
Self hurt
Plastics, collections
Self help, self pain,
EST, psychics, fuck all
I was central
I had control
I lost my head
I need this
I need this
A paper weight, junk garage
Winter rain, a honey pot
Crazy, all the lovers have been tagged
A hotline, a wanted add
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this

10:48 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (12) | Tags: rem, out of time, country feedback, r e m |  Facebook

18-02-10

Nostalgie...

Pure nostalgie.
Nochtans heb ik die periode niet echt bewust meegemaakt, daarvoor ben ik net iets te jong. Maar een oudere zus met platen van The Beatles beïnvloedt een mens danig.
Ik luisterde in 't geniep, 's avonds onder mijn dekens, naar Radio Luxemburg. Op de Lange Golf. Die zender had de eigenschap van om de paar minuten enkele seconden weg te deemsteren, om nadien langzaam terug te komen. Het hoorde erbij.

En op een dag...... op een dag kondigden ze 12u non-stop The Beatles aan. Van 18u 's avonds tot 6u 's morgens. Lennon trok meer en meer met Yoko Ono op, en McCartney lag steeds moeilijk in de groep; steeds vaker werd het einde van de groep aangekondigd.
Ik moest en ik zou die non-stop uitzending op mijn overjaarse bandrecorder opnemen. Een jaar of dertien was ik toen. De radio in de woonkamer had geen langegolfontvangst, dus restte er eigenlijk maar één serieus alternatief: een klein portatiefje. Niet met een rechtstreekse verbinding, maar met een echte micro werd alles opgenomen.
Hét probleem daarbij was: hoe vermijd ik dat iedereen die mij tussen 18u en pakweg 24u zot komt verklaren met zijn of haar stem ook nog eens niet in mijn opnames staat ?
Zo komt het dat ik de ganse nacht in afzondering ging in de garage, weggkropen in de auto van mijn vader, om zo weinig mogelijk storend achtergrond geluid te hebben. Tegen 's morgens had ik ALLE nummers van The Beatles op mijn bandopnemer.

En dit was één van mijn favorieten. Ja, natuurlijk een Lennon-nummer. Toen al !!
Ik krijg er nog steeds rillingen van.

17-01-10

Poëzie en muziek...

.... of doe maar "muziek en poëzie".

Ik heb helemaal niets met poezie, maar des te meer met muziek. Als die twee verenigd worden, dan lukt het wel.

Ik ben een Beatles-fan. Jawel, nog steeds, zoiets ben je voor het leven.
En vooral een Lennon-fan, maar dat wisten jullie al. Het geniale wint het bij mij altijd van de ijver. Wellicht omdat ikzelf genoeg van het tweede heb, en te weinig van het eerste ? En als de twee dan nog gekombineerd worden....
Zo zal ik altijd Henin boven Clijsters zetten.
Zo zal ik altijd McEnroe boven Borg zetten.
Zo zal ik altijd Boussoufa boven Jelle Van Damme zetten.
Zo zal ik altijd Dali boven Rubens zetten.
Zo zal ik altijd Lennon boven McCartney zetten.

Across The Universe, een Lennon nummer op de LP Let It Be. Een typisch Lennon nummer.
Lennon was meer dan een zanger, was meer dan een componist, was meer dan een dichter, het was een kunstenaar met een missie.

Words are flowing out like endless rain into a paper cup
They slither while they pass, they slip away across the universe
Pools of sorrow, waves of joy are drifting through my open mind
Possessing and caressing me

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world

Images of broken light which dance before me like a million eyes
They call me on and on across the universe
Thoughts meander like a restless wind inside a letter box
they tumble blindly as they make their way across the universe

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world

Sounds of laughter shades of life are ringing
through my open views inciting and inviting me
Limitless undying love which shines around me like a million suns
It calls me on and on across the universe

Jai guru deva om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world
Jai guru deva
Jai guru deva


De eigenaardige zin "Jai guru deva om" laat al jaren iedereen toch een beetje gissen naar de betekenis ervan, al zijn de meningen wel gelijklopend.
Guru Deva is wellicht Guru Dev, de leraar van de Maharishi, bij wie The Beatles in 68 Transcendente Meditatie leerden. De naam op zich heeft ook een betekenis, want Guru betekent leraar. En Dev betekent goddelijke.
Jai betekent heil.
En de klank om wordt aangenomen de natuurlijke vibratie van het universum te zijn. Vandaar het "ooooohhhmmmmm" geluid tijdens meditatie sessies.
De betekenis is dus "Heil aan de goddelijke leraar". 

04-12-09

Erg, erger, ergst...

Madrugada met "Majesty" uit Grit
Live met "Lightning Crashes" uit Throwing Copper
Athlete met "Wires" uit Tourist

Drie songs die ik niet kende tot ik telkens toevallig enkele zinnen ervan hoorde in een TV serie. Telkens was ik ONMIDDELLIJK getroffen. Ik kan dat hebben met een nummer, dat het echt blijft plakken. Ze staan alle drie met stip op mijn iPod.

Terwijl ik vorige week donderdag in het ziekenhuis enkele uren wachtte op nieuws van de dokter over mijn 85-jarige vader keek ik de ganse tijd recht in de kinderafdeling, waar met de regelmaat van een klok borelingen heen en weer gedragen werden. Borelingen met veel kabeltjes. Wires. Coming in. Coming out. Wat een kontrast met een moegestreden oude man van 85.
Hun ouders zullen zich de eerste levensdagen ongetwijfeld heel anders hebben voorgesteld. Mogelijk neemt de toekomst van die ouders hier en nu in dat hospitaal een totaal andere wending....

En gisterenavond, precies een week later hoorde ik dus 2 zinnen uit "Wires". Nog nooit voordien één noot of één woord van gehoord, maar 'k was na 5 seconden al verkocht. Ik ging onmiddellijk googelen, en kon nadien niet anders dan er eveneens onmiddellijk een postje aan te wijden.
Hier is het resultaat, luister, kijk en lees.....

You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
You got tears, making tracks
I got tears, that are scared of the facts

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes


You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
There's dry blood, on your wrist
Your dry blood on my fingertip

Running, down corridoors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know

I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright
I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright

Alright

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes
down corridors, through automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know.

10:04 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (19) | Tags: athlete, wires |  Facebook

11-09-09

Een moment van stilte

Zo goed als iedereen weet nog perfekt waar hij/zij was op 11 september 2001 en wat hij/zij aan het doen was.

Geen enkel nummer werd zo emotioneel verbonden met "nine-eleven" als Overcome van Live. Velen denken zelfs dat het speciaal voor 11 september geschreven werd, maar dit klopt niet. De CD zou pas de week nadien uitkomen, maar Overcome werd op het moment van de aanslag toevallig op één van de belangrijkste radiozender in premiere gedraaid. En omdat het lied de sfeer en het gevoel blijkbaar weerspiegelt, werd het vervroegd uitgebracht en al snel onlosmakelijk gekoppeld aan deze dramatische gebeurtenis.

Kijk, luister en lees. Ook al is de muziekopname van mindere kwaliteit in dit Youtube filmpje, het blijft beklijvend.

Overcome

Even now the world is bleedin'
But feelin' just fine all numb in our castle
Where we're always free to choose never free enough to find
I wish somethin' would break cuz we're runnin' out of time

And I am overcome I am overcome
Holy water in my longs I am overcome

These women in the street pullin' out their hair
My master's in the yard givin' light to the unaware
This plastic little place is just a step amongst the stairs

So drive me out out to that open field
Turn the ignition off and spin around
Your help is here but i'm parked in this open space
Blockin' the gates of love

Beautiful drowning
This beautiful drowning
This holy water
This holy water is in my lungs
And I am overcome
I am overcome
I... I... I am overcome
I am overcome

18:40 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (15) | Tags: 11 september, terrorisme, live, overcome |  Facebook

24-08-09

How ?

Terwijl ik een weekje op vakantie ben mogen jullie van dit prachtig nummer van John Lennon genieten. Let niet al te veel op de video, maar volg de tekst.

How can I go forward when I don't know which way I'm facing?
How can I go forward when I don't know which way to turn?
How can I go forward into something I'm not sure of?
Oh no, oh no.

How can I have feeling when I don't know if it's a feeling?
How can I feel something if I just don't know how to feel?
How can I have feelings when my feelings have always been denied?
Oh no, oh no.

You know life can be long
And you got to be strong
And the world is so tough
Sometimes I feel I've had enough. 

How can I give love when I don't know what it is I'm giving?
How can I give love when I just don't know how to give?
How can I give love when love is something I ain't never had?
Oh no, oh no.

You know life can be long
And you got to be strong
And the world is so tough
Sometimes I feel I've had enough.

How can we go forward when we don't know which way we're facing?
How can we go forward when we don't know which way to turn?
How can we go forward into something we're not sure of?
Oh no, oh no. 

08:15 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (11) | Tags: how, john lennon |  Facebook

22-06-09

Kort bericht

In "Song van de week", wat ongeveer wekelijks ververst wordt, voortaan nu ook af en toe eens iets wat een beetje "kraakt", rechtstreeks van LP naar mp3. Een song die kraakt: kan het nog nostalgischer ?

13:41 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook

17-06-09

Muzikaal intermezzo

Tijd voor een muzikaal intermezzo.
In blogs worden vaak belangrijke knopen doorgehakt, of toch minstens meegedeeld.
Rekening houden met anderen is goed, en moet. Maar als we er ons niet meer goed bij voelen moeten we durven knopen doorhakken. Weg met alles, alleen uzelf telt nog, de essentie van alles. "I just believe in me". Zonder dat het egoïstisch hoeft te zijn.

John Lennon zei het ons voor op zijn eerste solo-LP. De meeste nummers werden geschreven en opgenomen toen The Beatles nog bestonden. Voor wie wat thuis is in dat tijdperk: de stempel van Phil Spector als producer is in deze song overduidelijk - vind ik toch.
The Beatles, en meer bepaald John Lennon, hebben een heel grote invloed gehad op mijn muzikale voorkeur.
Voor wie 4 minuten tijd heeft, en da's veel voor een blog, zak onderuit en laat je meeslepen door de eenvoudige pianomuziek, met een o zo openhartige tekst. De steeds wisselende piano-akkoorden én de expressieve stem van John Lennon, maken van een eentonige lange opsomming één van de hoogtepunten van een heel erg ingetogen maar tegelijk heel extroverte LP.

God is a concept,
By which we measure,
Our pain,
I'll say it again,
God is a concept,
By which we measure,
Our pain,
I don't believe in magic,
I don't believe in I-ching,
I don't believe in bible,
I don't believe in tarot,
I don't believe in Hitler,
I don't believe in Jesus,
I don't believe in Kennedy,
I don't believe in Buddha,
I don't believe in mantra,
I don't believe in Gita,
I don't believe in yoga,
I don't believe in kings,
I don't believe in Elvis,
I don't believe in Zimmerman,
   (Bob Dylan n.v.d.r.)
I don't believe in Beatles,
I just believe in me,
Yoko and me,
And that's reality.
The dream is over,
What can I say?
The dream is over,
Yesterday,
I was dreamweaver,
But now I'm reborn,
I was the walrus,
But now I'm John,
And so dear friends,
You just have to carry on,
The dream is over.

09:55 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (13) | Tags: john lennon, god |  Facebook