09-01-10

Zelfportret

Er gebeurt bitter weinig in deze vrieskou rondom mij. Noem het dus maar gerust een gebrek aan inspiratie, maar ik ben aan het schilderen gegaan.
Dit doek gebruikte ik onlangs om een zelfportret te schilderen.

zelfportret1

Ik kan dan wel niet zo goed schilderen, deze keer is het goed gelukt ! En vooral: rap klaar ! Net als dit logje....

zelfportret2

13:21 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (20) | Tags: zelfportret, sneewtapijt |  Facebook

07-01-10

De Reytmeersen

Eergisteren maakte ik een mooie wandeling in het natuurgebied De Reytmeersen. Dicht tegen de stad Oudenaarde is de bewoonde wereld nooit veraf, maar op het moment zelf waant de wandelaar zich in de weide wereld. Het domein is immers volledig vrij toegankelijk, en - heel uitzonderlijk - het is niet eens verplicht om op de paden te blijven. Maar door de begroeiing is dat quasi onmogelijk.

De tocht begon aan Zingen Brug, de brug over De Schelde, gelegen tussen Zingem en Nederzwalm.
reytmeersen1

Enkele kilometers aan een stuk liep ik gewoon over een trekweg langs De Schelde, steeds in het gezelschap van de talrijke watervogels.
reytmeersen2

Na een klein uurtje stappen kwam ik aan het natuurgebied de Reytmeersen. Vroeger bestond de Reytmeersen uit laag gelegen natte weilanden langs De Schelde. In '79 werd dit meersengebied opgehoogd, met het oog op inplanting van industrie. Dit plan ging echter niet door en in '99 werd de Reytmeersen bestemd als natuurgebied.
reytmeersen3

Nu bestaat de Reytmeersen uit een bonte lappendeken van ruigtes, wilgen- en berkenbosjes, partijen riet, een oude Scheldemeander en enkele - tot voor kort nog in gebruik - weilanden en akkers.
Centraal in het gebied ligt een zandig terrein, waar konijnen graven en grazen dat het een lieve lust is. Zo houden ze dit terrein open en kan het duizendguldenkruid elk jaar opnieuw deze zandvlakte opfleuren.

Door een wisselend landschap ging ik op zoek naar de lokale bewoners.
reytmeersen5

De kleine grazer - de konijnen - krijgen in de Reytmeersen versterking van Gallowayrunderen, en ik hoopte er enkele te kunnen zien. Deze grote grazers trekken door het gebied en verorberen onderweg het malse gras. Zo leggen ze de bodem klaar voor tal van kleurrijke bloemen en kruiden, een waar festijn voor vlinders en bijen.
Er zijn ook nog enkele konikpaarden. De Galloways eten het gras half lang en maken zo de maaltijd voor de konikpaarden klaar. Zij zijn namelijk verlekkerd op kort gras. Zowel de Gallowayrunderen als de konikpaarden knabbelen aan jonge boompjes en struiken.
Zo ontstaat een afwisselend landschap met bosjes, doorspekt met open, struweelrijke graslanden.

De vraag was: zou ik ze tegenkomen.
Tot plots....
reytmeersen6

In het echt veel indrukwekkender dan op foto.
En ze waren met veel.
reytmeersen7

Maar ze lieten zich niet gemakkelijk benaderen. Behalve ééntje, een nog wat jonger exemplaar.
reytmeersen8

Een beetje verder zag ik dan ook twee konikpaarden, die lieten zich niet verstoren.
reytmeersen4

Op de weg terug, het werd al avond, zag ik dat Nederename in brand stond.
reytmeersen9

De gloed was tot kilometers ver te zien.
reytmeersen10

Echt een heel erg leuke namiddag in de vrieskou. Alleen in de natuur, tussen dieren die het duidelijk heel erg naar hun zin hebben. En heel veel plaats hebben.

De ontnuchtering kwam 's avonds, toen ik e.e.a. opzocht op internet over de Reytmeersen. Blijkt dat de stad Oudenaarde zou besist hebben dat alles daar weg moet. De dieren en de natuur moeten plaats ruimen voor het winnen van klei.
We zijn nu anno 2000 en een beetje. We kennen allemaal onze geschiedenis, en weten hoe het anno 1000 ongeveer was. Waar gaat dat eindigen anno 3000 ????

05-01-10

Kerstbomen

Stilaan worden her en der de kerstbomen ontmanteld.
Bij de ene belandt hij in de tuin, om een bos aan te planten, uit te breiden of als solitair, misschien voor hergebruik. Bij de andere wordt hij op straat gezet waarbij de gemeente een ophaaldienst verzekert, bij nog andere is het een nep-exemplaar dat op zolder belandt.

De nieuwigheid van 2009 was een kerstboom adopteren. Die wordt aan huis gebracht, wordt weer opgehaald, wordt voorzien van een label en wordt weer teruggezet bij zijn broertjes en zusjes, in een kerstbomenbos.
En.... je kan hem gaan bezoeken. Ik las er zelfs bij dat dit volgens mensen die daarvoor heel lang aan de universiteit studeerden - en naar ik mag hopen, nog geslaagd zijn ook - pedagogisch heel waardevol zou zijn voor de kinderen.
Al doet deze uitspraak mij er toch over twijfelen of ze met brio dan wel gewoon met voldoening hun diploma haalden.
Wij hebben thuis, vroeger als ik klein was, nooit een kerstboom geadopteerd, gelukkig ook die ene niet die op kerstavond in brand vloog omdat de kaarsjes onder de kerstboom niet wilden blijven rechtstaan in het rijkelijk uitgestald engelenhaar. Stel je voor: dan adopteer je iets, en vliegt het in brand.

Wie op zoek is naar echt pedagogisch verantwoorde aktiviteiten die verband houden met de natuur, zal ik later op het jaar een waardevolle tip geven. Ik ken iemand die werkt aan een lees-doe boek voor kinderen, waarbij ze aktief bij het tuin- en natuurgebeuren betrokken worden.
Ik weet zeker dat het iets wordt wat perfekt past in het kader van deze blog; meer daarover zodra het er is.

14:05 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (16) | Tags: natuur, kerstboom, adopteren, lees-doe boek |  Facebook

03-01-10

Vuurwerk

Wat volgt is misschien nogal zwart-wit... En ook deels gegroeid omdat mijn hond, Aran, net zoals de meeste dieren, een panische angst had rond de jaarwisseling. Maar toch...

vuurwerk1 vuurwerk2 vuurwerk3 vuurwerk4 vuurwerk5

Het was me weer wat op 31 december om middernacht. Zodra de klok het Nieuwe Jaar aankondigt is er voor de helft van de welvarende wereld nog maar één ding dat telt: vuurwerk afsteken. En dan heb ik het niet over een georganiseerd vuurwerk zoals bijvoorbeeld Antwerpen dat jaar na jaar organiseert, en in een feeërieke sfeer tienduizenden mensen bij elkaar brengt. Of zoals het vuurwerk in Brussel, en nog vele andere grote steden...

Neen, ik heb het hier over het partikulier vuurwerk, waarvan het nut mij totaal ontgaat.
Of toch... voor sommigen de gelegenheid om kortstondig te verbroederen met hun buren, champagne in de hand (en vooral in 't hoofd), waarna ze er weer tegen kunnen om elkaar de rest van 't jaar gewild of ongewild te negeren.

vuurwerk9 vuurwerk6 vuurwerk8 vuurwerk11 vuurwerk7

Is er iets wat vergankelijker is dan vuurwerk ? Je steekt het op, en binnen de paar seconden is het weg. Wég ! Het enige wat overblijft ligt wellicht in de tuin van de buren.
Dan ben je inderdaad beter af met een fles champagne: veel kans dat je daar 's anderendaags ook nog iets van voelt.

Pleit ik hier nu voor een sfeerloze overgang van Oud naar Nieuw ? Bijlange niet. Kom samen, lach, drink een glas, praat, maak het gezellig !! Ik krijg het alleen maar een klein beetje op de heupen van massa-gedoe.
Het is zoals met de kerstmannen op het dak (of op de gevel of op de schouw): toen er jaren terug hier en daar één enkeling was die zijn huis versierde was dat nog leuk, tot je een paar jaar later geen huis meer kon passeren zonder dat er wel ergens zo'n rood-witte pop hing. Gelukkig is die hype zo goed als voorbij, het werd belachelijk.
Zo is het ook met het vuurwerk gegaan. Hier en daar iemand die wat vuurwerk kocht, al dan niet in samenspraak met wat buren, en dan om middernacht kwam de buurt bij elkaar: goed voor de sfeer en de relaties.
Anno 2010 heeft iedereen zijn eigen vuurwerk, dat in de eigen achtertuin wordt ontstoken. En dat liefst net iets hoger raakt dan dat van de buren, dat liefst net iets kleurrijker is dan dat van de buren, en dat zeker luider moet knallen dan dat van de buren.
Klokslag middernacht: snel naar buiten, snel vuurwerk ontsteken, snel weer naar binnen. Tot volgend jaar.

vuurwerk3b vuurwerk5b vuurwerk9b vuurwerk1b vuurwerk7b vuurwerk2b vuurwerk4b vuurwerk6b vuurwerk8b

Ikzelf doe daar niet aan mee, maar dat had je wellicht al door. Ik schonk wel 50 EUR extra aan Artsen Zonder Grenzen.
Zodat er ooit, misschien...., in Afrika ook kinderen zijn die oud genoeg worden om vuurwerk te mogen aanschouwen, al was het maar op een foto, of op de enige TV die hun dorp rijk is.

 




P.S.1. Ik vraag me af hoe groot de CO2 uitstoot zou zijn, wereldwijd, door de produktie, het transport en het ontsteken van dat al bij al nutteloos vuurwerk.

P.S.2. Natuurlijk viseer ik niemand in het biezonder; wellicht ken ik zelf een aantal heel sympathieke mensen die me nauw aan het hart liggen, die ook vuurwerk afstaken. Maar ik er is zoveel armoe en leed in de wereld, waar we nooit genoeg kunnen voor doen. En terwijl onze wereldbol bijna hoorbaar schreeuwt om minder moet alles altijd meer en groter zijn....

31-12-09

Zonder woorden

2010

14:19 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (15) | Tags: 2010 |  Facebook

24-12-09

Winterslaap

bloggen_kerstverlof

09:37 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (23) | Tags: winterslaap, bloggen, blogronde |  Facebook

22-12-09

Facebook, Twitter, Blog

Heel af en toe plaats ik hier iets wat ik uit de media overneem. Iets grappigs, of iets heel serieus, aangevuld met wat bedenkingen.

Het Nieuwsblad 19-12-09
Moeder twittert terwijl zoontje verdrinkt.
Terwijl haar tweejarige zoontje Bryson verdronk in het zwembad, twitterde moeder Shellie Ross over het ongeval. Mensen over de hele wereld reageren geschokt.
Shellie Ross is een populaire blogster onder de naam ‘Military Mom'. Meer dan 5.400 mensen volgen haar belevenissen op Twitter. Om 17.22 uur twitterde ze over haar spelende kinderen in de tuin. Een minuut later belde haar 11-jarige zoon de hulpdiensten omdat zijn broertje roerloos in het zwembad dreef. Een halfuur later plaatste Ross een oproep op Twitter: ‘Bid alstublieft, mijn tweejarige zoontje is in het zwembad gevallen'. Vijf uur daarna, toen Bryson dood was verklaard, schreef ze ‘Herinner mijn kind uit de duizend' en stelde ze foto's van haar zoontje beschikbaar.

Facebook-en (hoe schrijf je dat ?) en twitteren (wat ik zelf niet doe) mag dan al leuk zijn, je mag dan al een hoop nieuwe leuke of minder leuke mensen leren "kennen", af en toe is het wel eens nodig dat we het medium wat meer relativeren. En het niet belangrijker laten worden dan het is.
En ook, vooral misschien, onszelf - inkluis onze bijdrages - niet belangrijker achten dan we zijn.

Misschien het overwegen waard in een periode waarin traditioneel nieuwe voornemens worden gemaakt ?

10:31 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (8) | Tags: facebook, bloggen, twitter, blog |  Facebook

20-12-09

Een volle dagtaak

Eten wordt nu een volle dagtaak.
Nadat eergisteren de eerste sneeuw was gevallen waren de vogeltjes nog niet onmiddellijk op zoek naar eten, ofwel was het hen te min wat ze voorgeschoteld kregen.
Nu heb ik er deze morgen ook wat brood bij gedaan, en valt het wel in de smaak.
Hieronder de meest vermetele van alle roodborstjes in mijn buurt: hij of zij was de eerste die het waagde om te komen proeven, ik was nauwelijks terug binnen. 
Niets zo ontspannend in een sneeuwlandschap als het kijken naar vogels in hun natuurlijke omgeving. Alsof ze in de immense witte vlakte nóg vrijer zijn dan anders.

zonder_lange_snavel_1

Maar ook de watervogels beginnen nu wat zenuwachtig te worden, en zijn maar wat blij hier of daar nog water te vinden dat niet volledig is dichtgevrozen. Wat de vogel hieronder met zijn minstens 10 cm lange bek tussen de lavasteenjes aan de vijverrand vindt, weet ik niet. Maar het moet de moeite zijn, want zaterdag zat die daar van voor 13u tot ruim na 16u. Af en toe verdween de bek volledig onder water.
Ik heb de naam van die vogel gekend, maar ben hem ondertussen vergeten. Vanmiddag ga ik eens googelen, ondertussen is alle hulp welkom !

lange_snavel_1 lange_snavel_2 lange_snavel_3

Ik hoop dat er vandaag niemand ongemerkt langs komt en hier achteraan op verkenning gaat: na de sneeuwval van deze morgen is het quasi onmogelijk om te zien waar de vijver begint. Ik weet het natuurlijk, eventjes voorbij de ronde schaal met de sneeuwhoed.
De laatste foto is aanklikbaar, misschien komt het in 2010 nooit tot dit tafereeltje.

waar_begint_de_vijver

11:08 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (13) | Tags: roodborstje, voederen, sneeuw, watervogel, vijver |  Facebook

18-12-09

Geen honger - nog niet

De zomer en de herfst hebben blijkbaar lang genoeg geduurd voor de vogeltjes. Tot enkele weken geleden vlogen er nog insekten, waren dewormen nog aktief in 't gras, en dachten zelfs de spinnen dat er nog iets te vangen was in hun web.
De vogeltjes hebben dus nog geen honger.

eten_181209_3

Alles hangt klaar, maar het blijft voor het grootste deel onaangeroerd.

eten_181209_2Toch zitten ze wel al heel dicht in de buurt, om en rond het huis. Roodborstjes zag ik al, vinken, een winterkoninkje, koolmeesjes, zelfs een ijsvogel gisteren, en natuurlijk merels en duiven in overvloed. En gelukkig ook al heel wat mussen. Sinds ik een vijver heb merk ik aanzienlijk meer mussen in de tuin.

eten_181209_1Ze hebben dus nog geen grote honger, één enkele uitzondering niet te na gesproken 


Ik kreeg ook al enkele keren de vraag of ik nu al zou kunnen schaatsen op mijn vijver. Nu nog niet, en nooit.
Eén: er moet steeds een deel ijsvrij blijven om de gassen van gistend afval af te voeren, anders stikken de vissen.
En twee: schaatsen op een vijver waar vis in zit is zeer slecht voor de vissen. Naar verluidt maakt dat onder water dermate veel lawaai, dus trillingen, dat de kans groot is dat het evenwichtsorgaan van de vissen verstooord geraakt. 

eten_181209_4

12:41 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (16) | Tags: vijver, ijsvrij, winter, vogels, vissen |  Facebook

16-12-09

Lopen met steunzolen

Lopen (hardlopen) met steunzolen valt niet echt mee.
Maar 't zal wel beteren.

De klachten waarvoor ik steunzolen kreeg voorgeschreven (metatarsalgie en herhaaldelijke verrekking van de kuitspier) zijn heel fel verbeterd, of zelfs bijna opgelost, maar ik heb nu telkens opnieuw last van blaarvorming in de holte van de voet. En dit van zodra ik meer dan 5 km afhaspel.
Door mijn holvoeten - omgekeerde van platvoeten - had ik op die plaatsen nooit enige steun, en zit ik daar nog met een babyvelleke :-)
Het wordt dus een werk van lange adem om dat in orde te krijgen: na elke loopsessie een dag of 4 verplichte rust; voorlopig helpt Compeed ook nog niet.

Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek, dus ik verbijt de pijn.

10:42 Gepost door Geert in Hardlopen | Permalink | Commentaren (15) | Tags: metatarsalgie, steunzolen, blaren |  Facebook

14-12-09

Pastinaak.

Wat een idee om bij de eerste vrieskou hier over de moestuin te beginnen ??

Toch niet !
Hoewel ik van nature uit graag een beetje of zelfs veel (schrappen wat niet past) tegendraads ben, is de invallende winter niet hét sein bij uitstek om met z'n allen nóg meer ingevoerde groenten of groenten uit serres te gaan eten.
Ik hou een pleidooi voor al dan niet vergeten seizoensgroenten, en zal dit vanaf nu nog meer en geregeld herhalen.
Gisteren geoogst, en er zit nog meer in de grond !

pastinaak

Wat volgt: bron= www.groentenfruitbureau.nl

Beschrijving.
Voordat men aardappelen kende, was pastinaak een zeer geliefd gerecht. Tegenwoordig rekenen we de pastinaak tot de vergeten groenten want bijna niemand kent de pastinaak nog. Het is een lange ivoorkleurige wortel die wel 300 gram per stuk kan wegen. De smaak is intens, aromatisch en enigszins zoet en ligt tussen de smaak van wortel en knolselderij in. Pastinaak kan rauw, gestoofd en gekookt gegeten worden.

Wat kan ik ermee ?
Raspen en serveren als salade met een dressing
Koken en serveren bij vlees of wild
In plakjes schaven en frituren tot chips
In lange repen schaven en smoren
In blokjes gesneden stoven samen met pompoen, en wortel
Koken en pureren en mengen met aardappelpuree
Als soep

Waar let ik op bij het kopen ?
Kies stevige, harde wortels. Zachte wortels zijn al wat ouder, maar nog wel geschikt voor puree of soep.

Hoe bewaar ik ze ?
Net als wortels kan je pastinaak redelijk lang bewaren, ca. 2 weken. Bewaar ze in de groentenla van je koelkast.

Wanneer zijn ze er ?
September tot en met januari.

Bereidingstijden
Koken: 20 minuten
Smoren: 20 minuten

Wat zit er in ? (per 100 gram)
Kcal: 80
Vitamine C: 18 mg
Calcium: 50 mg
Vezels: 5 gram

Reken 225-250 gram pastinaak per persoon om 200 gram op je bord te hebben.

12-12-09

Oproep aan iedereen

Gisteren heb ik de bladeren in mijn voortuin samengeharkt en opgeruimd.
Ja, u leestbladhark het goed: samengeharkt. Met een ouderwetse bladhark.

Daarnet zag ik hier in de buurt een man die hetzelfde idee had: bladeren ruimen. Maar wel op een manier die beter past bij onze levensstijl van de 21-ste eeuw. Hoewel hij bijna letterlijk uit zijn kleren barstte en dus best wat beweging zou kunnen gebruiken, ging hij de bladeren te lijf met een elektrische bladblazer / bladzuiger.

Ondertussen bladblazerzit de wereld in Kopenhagen bijeen om een oplossing proberen te bedenken voor de opwarming. Nog steeds voor veel te veel mensen een fel overschat probleem. Of een probleem waar ze niet bij stil staan omdat ze gemakkelijkheidshalve er van uit gaan dat we individueel daar niets kunnen aan doen.
Nochtans.... Het probleem van de CO2 uitstoot is voornamelijk een probleem van de macht van het getal: vele kleintjes maken een groot.
Net daar ligt ook de oplossing: vele kleine bijdrages in het vermijden van nutteloos energieverbuik maken een wereld van verschil.

Aan iedereen die gepland heeft om straks met een bladblazer aan de slag te gaan: doe het op de ouderwetse manier. Blijf je koppig volhouden dat één bladblazer minder of meer niets aan het probleem zal veranderen, bedenk dan dat wat lichaamsbeweging op zijn minst goed is voor de gezondheid.

10-12-09

Eindelijk rust

Niet onbelangrijk: ik kan weer mijn eigen agenda plannen.

Drie dagen geleden bleek nog dat ons vader zou ontslagen worden uit het ziekenhuis, maar het was een "vergissing". De sociale dienst had de woorden van de dokter blijkbaar verdraaid.
Maar nu hoorde ik het zélf uit de mond van de dokter: straks, vanaf 14u, is het heen en weer geloop achter de rug.

garage_1Ondertussen is ook de miserie met de boilers achter de rug, en ik ben tevreden. Toen ik zaterdag konstateerde dat de nieuwe boiler een fabrikagefout vertoonde en niet eerder dan maandag een andere kon halen, bleek dat achteraf gezien net genoeg tijd om eens e.e.a. anders te plannen.
garage_2De boiler vervangen onder het dak, op een plaats die eigenlijk niet toegankelijk is, lukte nu nog (tamelijk goed zelfs). Maar zou dat binnen 10 jaar ook nog lukken ? Misschien niet, en zeker niet binnen 20 jaar, en dan zou ik op een stielman beroep moeten doen. Niets tegen stielmannen, maar ik doe liever alles zelf.
garage_3Dus werd in het weekend een nieuw plaatsje gezocht voor de boiler, en de keuze viel op de garage, die nu vers en fris geschilderd is, en volledig op orde werd gezet. Een gevolg was wel dat ook de waterleiding en de elektriciteit moesten aangepast worden, maar ik vind van mijzelf dat ik dat heel erg netjes heb opgelost. En om eerlijk te zijn: ik had ook niets anders verwacht.

Volgende week gaar het vriezen, met de wind uit het noord-oosten. Een ideaal moment om wat elsen te knotten.

10:36 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (12) | Tags: heen en weer geloop, ziekenhuis, boiler |  Facebook

07-12-09

Miserie, miserie !!!

Heen en weer lopen van en naar het zieknhuis, wachten op dokters.

Tussendoor konstateren dat 's nachts de stroom is uitgevallen en de elektrische accumulatieverwarming niet werd bijgeladen.

Nog wat later konstateren dat de boosdoener de boiler is.

Ondertussen heen en weer lopen van en naar het ziekenhuis, wachten op dokters.

Een nieuwe boiler kopen, de oude afbreken en de nieuwe installeren, dat allemaal in een ruimte die amper 90 cm hoog is en waar een kat zich met moeite kan draaien.

Blij zijn dat dat karweitje volledig slaagde, zonder één enkel waterlek.

Kontateren dat de boiler niet opwarmt en vrij snel een fabrieksfout ontdekken.

Ondertussen heen en weer lopen van en naar het ziekenhuis, wachten op dokters.

Elders moeten gaan douchen om toch eens proper en fris te zijn.

Gelukkig geen enkel probleem hebben om de leverancier door middel van een mooi samengesteld dossier, inklusief verhelderende foto's, in een oogwenk te doen beslissen voor een gratis omruiling.

Ik heb nu 2 nieuwe boilers: één die gemonteerd is en waar een fabrieksfout in zit, en één die nog in de verpakking zit en waar hopelijk geen fabrieksfout in zit. Kwestie is nu die twee van plaats te wisselen. Pas dan zal ik wat herademen. En als ondertussen de dokters ook nog eens zouden beslissen dat het hospitaal niet de beste plaats is om een oude man lang in onder te brengen....



P.S. Bij het ter perse gaan werd ik opgebeld door de sociale dienst van het ziekenhuis met de melding dat de dokters in het weekend beslist hebben dat de patient morgen terug naar het rusthuis mag. Eindelijk, geen dag te vroeg !!!

10:58 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) | Tags: boiler, ziekenhuis, heen en weer geloop |  Facebook

04-12-09

Erg, erger, ergst...

Madrugada met "Majesty" uit Grit
Live met "Lightning Crashes" uit Throwing Copper
Athlete met "Wires" uit Tourist

Drie songs die ik niet kende tot ik telkens toevallig enkele zinnen ervan hoorde in een TV serie. Telkens was ik ONMIDDELLIJK getroffen. Ik kan dat hebben met een nummer, dat het echt blijft plakken. Ze staan alle drie met stip op mijn iPod.

Terwijl ik vorige week donderdag in het ziekenhuis enkele uren wachtte op nieuws van de dokter over mijn 85-jarige vader keek ik de ganse tijd recht in de kinderafdeling, waar met de regelmaat van een klok borelingen heen en weer gedragen werden. Borelingen met veel kabeltjes. Wires. Coming in. Coming out. Wat een kontrast met een moegestreden oude man van 85.
Hun ouders zullen zich de eerste levensdagen ongetwijfeld heel anders hebben voorgesteld. Mogelijk neemt de toekomst van die ouders hier en nu in dat hospitaal een totaal andere wending....

En gisterenavond, precies een week later hoorde ik dus 2 zinnen uit "Wires". Nog nooit voordien één noot of één woord van gehoord, maar 'k was na 5 seconden al verkocht. Ik ging onmiddellijk googelen, en kon nadien niet anders dan er eveneens onmiddellijk een postje aan te wijden.
Hier is het resultaat, luister, kijk en lees.....

You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
You got tears, making tracks
I got tears, that are scared of the facts

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes


You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
There's dry blood, on your wrist
Your dry blood on my fingertip

Running, down corridoors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know

I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright
I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright

Alright

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes
down corridors, through automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know.

10:04 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (19) | Tags: athlete, wires |  Facebook

01-12-09

1 december 2009

Toen ik eind vorige week de Song Van De Week op mijn blog veranderde zat er een plan achter. Jammer genoeg komt het uit.
De drie foto's werden vandaag, 1 december 2009, getrokken.

De winter.
Op 1 december begint de weerkundige winter, daar kunnen we niet om heen. Het is zo, geloof het. We noemen dit een axioma: het kan niet bewezen worden, maar het is zo. Punt.

De herfst.
herfst_in_decemberZonder enige twijfel, het is nog herfst. Het waaide de afgelopen weken al te veel, vorige week viel ook een plens regen, dus... het is herfst vandaag. Dit kan wel bewezen worden. Met een simpele foto.


De zomer.
zomer_in_decemberZou al een tijdje moeten voorbij zijn, maar toch....
De éénjarigen bloeien nog volop.
Eénjarigen, vroeger ook wel eens zomerbloeiers genoemd.


De lente.
lente_in_decemberMijn klimhortensia staat op 1 december verder dan hij op 19 februari stond. Nog enkele weken en hij staat wellicht volop in blad.

Ik heb daar geen goed gevoel bij. Gelukkig is er het prachtige Four Seasons In One Day van Crowded House om wat troost te bieden.

Four seasons in one day
Lying in the depths of your imagination
Worlds above and worlds below
The sun shines on the black clouds hanging over the domain

Even when you’re feeling warm
The temperature could drop away
Like four seasons in one day

Smiling as the shit comes down
You can tell a man from what he has to say
Everything gets turned around
And I will risk my neck again, again

You can take me where you will
Up the creek and through the mill
All the things you can’t explain
Four seasons in one day

Blood dries up
Like rain, like rain
Fills my cup
Like four seasons in one day

It doesn’t pay to make predictions
Sleeping on an unmade bed
Finding out wherever there is comfort there is pain
Only one step away
Like four seasons in one day

Blood dries up
Like rain, like rain
Fills my cup
Like four seasons in one day

29-11-09

Waakvlammetje

Vier dagen geleden schreef ik dokter komt zo, ondertussen kan ik daar twee korte anekdotes aan toevoegen, de ene alles bijeen prettig, de andere alles behalve prettig.

Ons vader werd nog die avond opnieuw opgenomen in spoed, en daar merkte ik dat ik oud word. Aan wat merkte ik dat ? Wel, vroeger waren dokters geleerde oude en norse mannen, nu zijn dokters heel geleerde jonge, mooie en vrolijke dames. Wat heeft dat met oud worden te maken ? De perceptie natuurlijk.... en ook de vaststelling dat de mathematische kans op een jonge dokter groter wordt naarmate je zelf ouder wordt.

Maar helaas bevestigen uitzonderingen de regel, en die viel mij 's anderendaags te beurt. Om 10u was ik in het ziekenhuis in de hoop te weten te komen wanneer de dokter haar ronde deed. En 'k had geluk. "Ze was bezig, en 't zou geen kwartier meer duren eer ze bij me was", zo werd me verteld. Een uur later 't zelfde verhaal, maar nog overtuigender gebracht. Enzovoort. Op den duur zit je daar al zo lang te wachten dat het belachelijk zou zijn om het af te trappen. Tot ik ze om 15u gedurende 30 seconden kon spreken. En die 30 seconden waren ruimschoots voldoende: ze had niets te vertellen, en was alleen geleerd - tenminste, dat hoop ik voor haar. Niet jong, niet mooi en niet vrolijk... En da's nog zacht uitgedrukt.

In afwachting van wat minder heen- en weergerij naar het ziekenhuis staat mijn blog op een waakvlammetje.

10:30 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (16) | Tags: dokter, spoed, spoedopname, wachten, ziekenhuis |  Facebook

27-11-09

Intermezzo

Wat men ook moge beweren,
Ik laat me doorgaans niet graag dicteren.
Over wat er op mijn blog moet staan,
Nu toch, voor één keer, en dan is het gedaan.
Onze Piet
Weet het nog niet.
Maar als hij dit hier leest,
Is hij vast niet aan het feest
Jaja Piet, 't is waar,
Vandaag ben jij de sigaar.
Een blog
Die smaakt naar nog
Met foto's van onze mooie streek
Afgewisseld met geregeld een leuke preek
Of nuttige info over aquarel
Kunst.. voor mij zowat de hel
In navolging van MizzD
Kreeg Piet onlangs een goed idee
Hij wandelt nu ook geregeld door weer en wind
En dat maakt hem zo blij als een kind
Dan moet je ook nog weten,
Als ze het hierboven niet vergeten:
Het beste voor Piet moet nog komen,
Hopelijk niet alleen in zijn dromen...

De blog van Piet
Vergeet ik niet:
Pietluttig
Maar nuttig

10:22 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook

25-11-09

Dokter komt zo

Wat hebben een file en een ziekenhuis gemeen ?
Als je er in geraakt weet je nooit op voorhand wanneer je er weer uit geraakt.

Iedereen maakt het al te vaak mee. Je belandt op een onverwachte plaats in een file die helemaal niet opschiet en niet de file is zo erg, maar het gebrek aan informatie. Tot je plots hoort "daar op die plaats, 8 km verder, is een ongeval gebeurd en er zijn maar 2 rijstroken vrij". Plots wordt die file draaglijker. Je hebt een referentiepunt.

Gisteren belandde ik met mijn vader in de spoedafdeling van een groot Spoedziekenhuis. Niets ernstigs, maar een onverwacht probleem met zijn sonde kan alleen in een operatiekwartier door een uroloog opgelost worden, ook al neemt het nog geen 5 minuten in beslag.
Dat de uroloog niet beschikbaar is als ik daar toekom vind ik bemoedigend. Stel je maar eens voor dat ze een uroloog op je afsturen die zit te wachten op werk....
Maar dat er niemand is die korrekte informatie, of zelfs informatie tout-court, kan geven, daar kan ik niet zo goed bij. "De dokter komt", zeggen ze telkens. Ja natuurlijk !!! Ze zouden eens moeten zeggen "de dokter zal niet komen".

Geloof het of niet, veel patienten zouden er alle begrip voor hebben mochten ze zeggen dat het vermoedelijk nog 3 uren kan duren, veel meer dan dat je niets weet. En na 2 uren wachten mogen ze voor mijn part zelfs nog laten weten dat het nog eens 2 uren zal duren i.p.v. 1 uur omdat er bijvoorbeeld een noodgeval is tussengekomen.
Maar informeer ons alsjeblief !!!



Wachten....
Wachten is iets eigenaardigs. De 20 minuten wachten in een station, omdat je te vroeg bent, zijn veel minder erg dan die 2 minuten die er nadien nog bijkomen omdat de trein te laat is. Want dan begint de onzekerheid weer een rol te spelen.

 

23-11-09

Stom, stommer, stomst

Mijn nieuwe garagepoort onlangs herinnerde er mij aan dat mijn oude poort, door een minder nauwkeurige plaatsing, er voor verantwoordelijk was dat de vloer in mijn garage lichtjes afhelt naar binnen i.p.v. naar buiten. Ooit brak mij dat zuur op, al was niet de poort of de vloer de hoofdschuldige, maar wel mijn ongeduld en eigen stommiteit.

Toen ik nog dag in dag uit met de auto naar Antwerpen reed - later ben ik overgeschakeld op de trein, wat ik veel eerder had moeten doen - was diesel een serieuze uitgavepost. 'k Heb toen op een bepaald moment besloten om mij een tank van 1200 liter aan te schaffen, op die manier kon ik, toen nog in Belgische franken, een frank of twee uitsparen per liter.
Maar zo'n tanktank kost ook geld, en als er dan nog een pomp bij moet gekocht worden, zou het veel te lang duren eer die investering terugverdiend was, laat staan eer ik daadwerkelijk zou beginnen besparen.
Dus.... geen pomp.
De tank stond in mijn garage op een verhoog, en door de wetten van de zwaartekracht volstond het dat ik de kraan open draaide, en de diesel stroomde in mijn autotank. Tamelijk traag, dat wel....
In 't begin bleef ik dan ook trouw wachten, maar na enige tijd had ik toch door dat het minstens een minuut of 7 duurde eer mijn tank was volgelopen. Ondertussen snel iets anders doen én het uurwerk in de gaten houden, dat moest kunnen. En dat lukte ook.

Tot ik op een keer van thuis uit aan het werken was.
Tegen 18u werd ik voor 't werk ergens in Genval verwacht, en rond 15u dacht ik er aan dat mijn autotank moest bijgevuld worden. Zo gezegd, zo gedaan.
In die 7 minuten zou ik nog snel een mail beantwoorden, waarom niet ? Terwijl de mail beantwoord werd kwam er een telefoontje binnen; van het ene telefoontje kwam een tweede mail, en nog een telefoontje en nog een hoop mails. Het werd 16u, tijd om een douche te nemen, want ik moest er proper uitzien in Genval.
Zodra ik de deur van mijn bureau opende rook ik terstond wat ik t o t a a l vergeten was, en de paniek sloeg toe. Snel naar de garage, alsof die 3 seconden het verschil zouden maken, en daar wachtte mij noch min noch meer een katastrofe. Gans de garagevloer vol met diesel. Aan de kant van de poort een kleine centimer, aan de overzijde minstens  2 centimeters. Achteraf heb ik het uitgerekend, en gemeten aan de tank: 300 à 400 liter diesel  moet er in de garage gestaan hebben.

En dan begon het.....
Snel de garage in om de kraan toe te zetten. Resultaat: een eerste paar kousen doordrenkt met diesel.
Kousen uit in de garage, op blote voeten naar de badkamer enkele badhanddoeken halen om de voeten proper te maken.
De 4 meter tussen de garage en de badkamer onmiddellijk met detergent schuren en dweilen, want de diesel die nog aan mijn voeten hing de kans geven om in de vloer van de gang te dringen was geen optie.
Werkgever verwittigd "dat ik wat later zou kunnen zijn".
Dan moest de auto buitengereden worden. Hoe geraak je in een auto die rondom in een 2 centimeter hoge dieselplas staat, zonder één druppel diesel binnen te brengen, in de wetenschap dat het enige paar laarzen dat ik rijk was, plat op de grond lag in de verste hoek van de garage en dus ook onderlopen was ? Dát is gelukt, maar met als resultaat: 1 paar schoenen naar de bliksem, en een badhanddoek voor de vuilbak.
"Lege" garage overschouwen en merken dat er vanalles aan 't zwemmen is in de diesel: gereedschapskisten, werkschoenen, enkele dozen oud papier, een elektrische laspost, haagschaar, emmers, tapijt, .... tja, wat staat er al niet allemaal op de grond in een garage....

Werkgever verwittigen en proberen overtuigen dat ik niet naar Genval zou komen, wat me meteen een tweede schrobbeurt van de vloer van de gang tussen de garage en de bureau kostte.
Alle emmers die ik rijk was, en alles wat kon dienen om iets in te doen werd gevuld met diesel, opgeschept van de vloer met een vuilblik.
Zodra het niveau voldoende gezakt was dat het niet meer via de openstaande poort langs de oprit naar de straat zou kunnen lopen, ben ik in mijn auto gesprongen, naar de 
Makro om 20 zakken rijnzand, 1000 kg. Daarbij sneuvelde een volgende badhanddoek. 
Vooraleer ik het zand uitstrooide kreeg ik nog het verhelderend idee om op mijn blote voeten eerst nog wat diesel op te scheppen met het vuilblik. Op mijn blote voeten, natuurlijk, want ondertussen was een tweede paar schoenen ook al gesneuveld. En nu komt het. Diesel op een gladde vloer tovert die vloer om tot een glijbaan, zeker op blote voeten. Ik ben dan ook uitgegleden, en plat achterover gevallen, languit in de diesel...... En mijn garagepoort stond open, dus misschien heeft iemand dat wel gezien ???

Tegen middernacht was alle smurrie opgekuist, maar de spullen die ik nadien nog heb mogen afvoeren naar het containerpark zijn niet op 5 handen te tellen. Gans mijn huis heeft dagen, zelfs weken, onuitstaanbaar gestonken naar de diesel. De garage zelf heeft bijna een jaar nodig gehad om min of meer geurvrij te worden, aangezien de diesel op sommige plaatsen tot 40 cm hoog in de bakstenen muren was omhoog getrokken.

Toch ook vermelden dat er niet één druppel naar buiten is gevloeid, door alles beredeneerd aan te pakken, en dat niettegenstaande de lichte vorm van paniek. De smurrie werd op een legale manier afgevoerd via het containerpark.

Uw eigen dieseltank in de garage, ik kan het iedereen aanraden, het is een winstgevende bezigheid.