16-04-10

Een beetje as

Pffffff.....

Al heel erg lang zou ik zo graag Noorwegen eens zien. Naarmate de jaren voorbij gingen begon ik er mij meer en meer bij neer te leggen dat het er wellicht nooit zou van komen.

Dan is er plots toch een konkreet plan, de vlucht geboekt, de valies bijna gepakt, en dan beslist een vulkaan in IJsland om uit te barsten. Net nu.
Hij heeft nog een kleine week om te kalmeren, want anders zou ik wel eens kunnen uitbarsten, en de gevolgen zouden wel eens veel groter en erger kunnen zijn.....

aswolk

Foto: HLN

10:49 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (22) | Tags: noorwegen, ijsland, vulkaanuitbarsting |  Facebook

13-04-10

Magnolia Stellata

Een Magnolia in volle bloei is ieder voorjaar weer één van de opvallendste elementen in de tuin.
Alle foto's aanklikbaar en uit eigen tuin (behalve die van de bladeren: niet uit eigen tuin).
magn_stell_1
Magnolia's zijn trage groeiers die uiteindelijk toch kunnen uitgroeien tot indrukwekkende, maar sierlijke bomen of struiken. Ze zijn ook heel waardevol als solitair in een gazon.

Sommige soorten, zoals de Magnolia Stelleta, de stermagnolia, doen het zelfs zeer goed in kleine tuintjes.
Deze heester is bladverliezend, is volledig winterhard en bloeit als één van de eerste magnolia's. De hoogte kan tot 3 meter gaan, net als de breedte, maar het is geen enkel probleem om deze magnolia kleiner te houden.

magn_stell_3

magn_stell_6

magn_stell_4

Hij bloeit op kale twijgen vanaf eind maart tot ruim over halfweg april, en de bloemen zijn vorstgevoelig. Ze ontluiken uit grote, zijde-achtige knoppen.
Een plaats, beschut tegen de koude en felle aprilwinden, kan soms soelaas brengen, maar bij late nachtvorst kleuren de helderwitte bloemen nogal heel snel bruin. Zie ook hier mijn bedenkingen daarover.
De rest van het groeiseizoen is het een vrij bossige heester, met - zoals alle mognolia's - ovale bladeren, eerder aan de dondergroene kant. Wel wat kleiner dan de bladeren van grotere magnoliastruiken of -bomen.
De bloemen zouden geurend zijn, en dat is ook zo, maar mij valt veel meer de geur van de wortels op, als ik rondom de Magnolia Stellata plant of verplant.

magn_stell_5 magn_stell_2

Net als alle magnolia's heeft ook deze soort zeer oppervlakkige wortels. En dit omdat de wortels een grote behoefte hebben aan zuurstof. Rondom een magnolia terrastegels gaan leggen is meestal geen goed idee, en zal de heester in moeilijkheden brengen. Verder is elke normale, goed doorlatende en vruchtbare bodem geschikt.

11-04-10

Waar het goed toeven is...

De gevangenis van Brugge.

Toch alvast iemand die zich heel erg goed voelt in de gevangenis van Brugge: een eend.
eend_1Zeg nu nog eens dat eenden geen verstand zouden hebben. Zodra moeder eend in het prille voorjaar voelt dat ze één of meerdere eieren moet leggen, zoekt ze nu al vier jaar na elkaar een plek op waar haar eieren maximaal beschermd zijn tegen vanalles en nog wat: de binnenplaats van de gevangenis van Brugge.

En als kort na het uitbroeden de dag aangebroken is waarop voortaan een dagelijkse zwemles voor de kuikentjes op het programma staat, wordt de zwaarbewaakte poort enige tijd op een kier gezet, zodat moeder en kroost  ongestoord en netjes op één rij, zoals het hoort in een gevangenis, naar de gracht rond de instelling kunnen waggelen.
In tegenstelling eend_3tot vele van onze gedetineerden, maken ze geen misbruik van hun tijdelijke vrijheid, want als de zwemles is afgelopen gaan ze aan de poort staan wachten tot ze weer binnen mogen. Zodra de poort wordt geopend wandelen ze in formatie het plein weer op.
Als de cipiers het eventjes te druk hebben met iets anders - wat ook wel eens voorvalt natuurlijk - en de poort niet onmiddellijk weer open gaat, dan komen ze gewoon later nog eens terug.

Hoe één en ander opgelost wordt als de cipiers in staking zijn - want ook dát gebeurt wel eens - is niet geheel duidelijk.

eend_2

Foto's van Het Nieuwsblad.

10:50 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (9) | Tags: gevangenis, brugge, eend |  Facebook

09-04-10

Het kan verkeren...

Iets meer dan een jaar geleden was ik er hier echt van overtuigd dat lopen (hardlopen) definitief tot het verleden behoorde.
Bijna dag op dag een jaar later liep ik voor het eerst in jaren nog eens 10 km aan één stuk door.
Ondertussen zit ik al aan 20 km zonder onderbreking, en aan ruim 35 km per week. Alles gaat prima, perfekt zelfs. Maar toch begin ik mij vragen te stellen.
Waarom kan ik niet lopen met mate ?
Waarom wil ik elke week meer ?
Ben ik niet aan het overdrijven ?
Zal ik binnenkort niet weer die ene stap teveel zetten ?
Zou ik niet eens een afspraak maken met de orthopedist die mij al drie keer aan de meniscus opereerde en vragen of het dát wel was wat hij bedoelde toen hij mij verzekerde dat ik gegarandeerd weer mijn geliefkoosde sport zou kunnen beoefenen ?

Maar eerst ga ik vanavond lopen !
In dit dekor.

watersportbaan_herfst

De Watersportbaan van Gent, waarvan onlangs officieel werd vastgesteld dat 1 toertje geen 5000 meter is, maar slechts 4967 meter. Drieëndertig meter korter dan al eeuwen gedacht: de Gentenaars zijn er nog niet goed van.

10:04 Gepost door Geert in Hardlopen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: watersportbaan, gent |  Facebook

07-04-10

Zomaar....

Omdat het zo'n mooi nummer is, met een mooie tekst.
R.E.M. - Country Feedback
En een beetje op mijn lijf geschreven, zeker qua muziek

Op Wikipedia staat:
Michael Stipe has claimed that he didn't even write the whole lyric down, that he "just had a piece of paper with a few words. I sang it and I walked out." The following day, the hastily-improvised take was deemed good enough and it was not re-recorded. Peter Buck has gone even further to say that "it's exactly what was on his mind that day. It was real." Stipe has stated at concerts that it is his favorite R.E.M. song.
En ik zou het nog bijna geloven ook. Muziek kan zo simpel zijn. En schoon.

This flower is scorched
This film is on
On a maddening loop
These clothes
These clothes don't fit us right
I'm to blame
It's all the same
It's all the same

You come to me with the phone in your hand
You come to me with your hair curled tight
You come to me with positions
You come to me with excuses
Ducked out in a row
You wear me out
You wear me out

We've been through fake-a-breakdown
Self hurt
Plastics, collections
Self help, self pain,
EST, psychics, fuck all
I was central
I had control
I lost my head
I need this
I need this
A paper weight, junk garage
Winter rain, a honey pot
Crazy, all the lovers have been tagged
A hotline, a wanted add
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this
I need this

10:48 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (12) | Tags: rem, out of time, country feedback, r e m |  Facebook

05-04-10

Caltha Palustris

We zijn begin april, en de tuin ligt zo goed als klaar om het groei- en bloeiseizoen te laten beginnen. Momenteel wordt de aandacht rond de vijver getrokken door de dotterbloem. Op onderstaande foto links van de vijver al opvallend aanwezig, maar ook het einde van de vijver zal weldra geel kleuren.
Alle foto's hier zijn uit eigen tuin en aanklikbaar voor een groter formaat.

caltha_p_1

De dotterbloem of Caltha behoort tot de familie van de Ranunculaceae, en is een geslacht van bladverliezende, vaste oeverplanten.
De plant is volledig winterhard.
De meestvoorkomende variëteit, de Caltha Palustris, groeit het best in ondiep water, of op vochtige oevers waar de wortels makkelijk tot in het water kunnen reiken. De bladeren zijn hartvormig, afgerond, glanzend en donkergroen. Vooraleer ze opengaan zijn de bloemknoppen net gele kogeltjes, wat typisch is voor de meeste ranunculaceae.

caltha_p_2 caltha_p_3

De hoogte, kan in voedselrijke omstandigheiden tot ruim een halve meter worden; de breedte bedraagt een kleine halve meter. In mijn tuin wordt de plant gelukkig minder hoog: in de vijver moeten ze het stellen zonder grond, ze groeien daar in een substraat van lavastenen; aan de rand van de oever, in volle grond, hou ik ze jaarlijks binnen de perken.

caltha_p_5 caltha_p_4

Vroeg in de lente ontwikkelen de kogelvormige bloemknoppen zicht tot komvormige, helder goudgele bloemen, in trossen omheen een licht opschietende stengel.

caltha_p_6

De plant is heel gemakkelijk te vermeerderen: scheuren in het najaar of het voorjaar, of spontaan laten vermeerderen via zaad in de herfst of in het vroege voorjaar. Vermeerdering via zaad kan (moet) onder kontrole gehouden worden door de zaaddozen te verwijderen vooraleer ze gerijpt zijn. Anders kan het wel eens teveel van het goede worden.

03-04-10

Een financiële opsteker

In tijden van crisis is een onverwachte meevaller altijd welkom.
En in tijden van crisis kent men zijn vrienden. Deze keer is dat de moestuin.

Om de volgende winter min of meer ongeschonden door te komen werd het hoog tijd dat ik ook daar aan de slag ging. Het was een hele verrassing om tijdens de opkuis van wat straks de nieuwe zaaibedden moeten worden, na een lange en harde winter nog iets onverwachts te vinden.
In augustus had ik, tegen beter weten in, nog wat wortels gezaaid. Waarvan ik al spoedig merkte dat niet ik maar vooral de wortelvlieg en haar nakomelingen er veel plezier zouden aan beleven. Onder het motto 'alles wat leeft moet kunnen eten' liet ik het hele zootje maar onbekommerd en vooral onbeheerd achter.
Groot was mijn verbazing eergisteren toen ik merkte dat die wortels ondertussen a) nog bestonden en b) waren uitgegroeid tot volwaardige exemplaren.

aprilwortels

Wie goed kijkt zal merken dat de nakomelingen van de wortelvlieg inderdaad in zekere mate vrij spel gekregen hebben, maar er is nog voldoende over voor mijzelf. Wortelsoep, wortelpuree of gewoon worteltjes.... wat ik er mee ga doen weet ik nog niet, maar één ding is zeker: deze verse wortels uit eigen tuin, geoogst op 1 april (jawel !!) in barre weersomstandigheden - onder meer een mini-tornado in Brugge - zullen ervoor zorgen dat het tekort op mijn begroting voor de maand april minder dramatisch zal uitvallen dan voorzien.

P.S. Iedereen die vermoedt, hoopt, of er op rekent ooit door mij wortels voorgeschoteld te krijgen, kan ik geruststellen: ze zullen van een betere kwaliteit zijn dan wat hier te zien is. Besparingen worden alleen toegepast op mijzelf. Zo ben ik.

11:16 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (12) | Tags: wortel, wortels, financiele opsteker |  Facebook

01-04-10

Goede Vrijdag

Los van elke godsdienstige overtuiging vind ik het toch wel de moeite dat ik net morgen met één simpele goede daad een hoop mensen wat blij kan maken.

Los van elke godsdienstige overtuiging, zei ik. Inderdaad, hoewel ik er geen uren, dagen of weken zit over na te denken, ik geloof al langs om minder dat er "iets" is. Vorig jaar rond deze tijd heb ik hier de leer van Darwin dan wel doorprikt, maar eigenlijk ben ik misschien wel een aanhanger van het Darwinisme.
Maar ik ben vooral een aanhanger van het principe "er niet eindeloos over praten of filosoferen, maar doén !!!"

LandegemDus morgen zet ik mij opnieuw een volle dag in als vrijwilliger in een woonomgeving voor hersenverlamden.
Ondermeer hier en hier schreef ik er al eerder iets over.
Zowel het aanwezige personeel als de bewoners zullen mij (hopelijk) graag zien komen. Er is een studiedag voor het personeel gepland en mijn aanwezigheid zorgt er voor dat er iemand extra die studiedag kan bijwonen. De mensen in de zorgsector: we kunnen ze niet genoeg bewonderen. Als je daar een dagje meedraait besef je het nog eens zo goed.
En voor de bewoners is het een welgekomen afleiding: eens iemand anders waar ze kunnen tegen zwanzen en waar ze kunnen mee lachen. Want geloof me vrij, het is daar niet allemaal kommer en kwel, integendeel zelfs, qua instelling en attitude kunnen we veel van die mensen leren.
Ik hoorde daar eigenlijk nog nooit iemand klagen, terwijl elke seconde van hun bestaan beïnvloed en bepaald wordt door hun handicap.
En in een hoekje wegkruipen ? Vergeet het maar !!! Ze zijn overal graag en dikwijls bij !

Maar het hoeft niet persé op Goede Vrijdag te gebeuren, want volgende woensdag, en de woensdag daarop ben ik weer van "dienst", met veel plezier overigens: dan trekken we telkens op uitstap. Hoe meer vrijwilliger er zijn, hoe meer bewoners mee kunnen op uitstap.

Meer weten ? Klik: A.Verburght VZW

30-03-10

Kim Gevaert versus de mier

Terwijl ik midden vorige week mijn kilometers aan het lopen was en maar moeizaam vooruit geraakte omwille van een mindere dag, en omdat ik eerder die dag voor het eerst dit jaar mocht konstateren dat die dekselse mieren in mijn gazon de winter glansrijk overleefden, bekroop mij de gedachte dat de mens op sommige punten toch tot de zwaksten van de klas van de levende wezens behoort.
D
aar zal ongetwijfeld al veel over verschenen zijn in de literatuur, ik ga er hier toch nog enkele paragrafen aan toevoegen.

kimNeem nu Kim Gevaert. Vast en zeker één van onze betere exemplaren.
Met een vermoedelijke lengte van om en bij de 1m70 slaagde zij er in haar gloriedagen dus in om in volle spurt op nagenoeg 10 seconden tijd ongeveer 59 keren haar eigen lichaamslengte af te leggen. Als ze in vorm is notabene, anders is het net iets minder.

Plaatsen we daartegenover een ordinaire huis- tuin- en keukenmier.
Meer dan waarschijnlijk ook van het vrouwelijke geslacht, anders zou ze het nooit pikken om gans haar leven te moeten werken (en dan nog zonder uitzicht op een pensioen).
De mier doet ongetwijfeld vele malen beter dan 59 keren haar eigen lichaamslengte in 10 seconden. In een krisissituatie legt mierze gemakkelijk 10 cm af per seconde, we komen dus uit op minimaal 200 keren de lichaamslengte per 10 seconden.
En dat zonder voorafgaande training, zonder persoonlijke begeleider, zonder hartslagmeter, zonder computer die alles bijhoudt en zonder te pieken naar die ene fantastische prestatie.
Niets van dat alles bij de mier, het volstaat om gewoon, en gelijk waneer, eens goed in haar nest te koteren. Keer op keer zal ze die prestatie herhalen als het moet.

Wij zijn dus eigenlijk sukkelaars als het op snelheid aankomt.
'De mier heeft meer dan 2 poten', hoor ik u denken. Niets of niemand verbiedt Kim Gevaert om de starthouding, op handen en voeten, vol te houden tot aan de eindmeet.

11:28 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (10) | Tags: mier, kim gevaert |  Facebook

28-03-10

Cornus Mas

cornus_mas_3

De Cornus Mas (of Gele Kornoelje) is een bladverliezende, breed uitgroeiende open heester of boom, die tot ruim 5 meter hoog en 5 meter breed kan worden. Is volledig winterhard.
cornus_mas_1De ovale donkergroene bladeren (hier niet op foto - ze zijn er nog niet nu) kleuren naar roodachtig paars in het najaar.
Aan het eind van de winter en in de vroege cornus_mas_2lente vormen zich aan de nog bladerloze twijgen kleine, stervormige, gele bloemen, en vervolgens eetbare, langwerpige, helderrode bessen. Deze bessen hebben in een vogelrijke omgeving weinig sierwaarde, want ze zijn zeer geliefd door de vogels, en dus opgegeten voor je er erg in hebt.
De Cornus Mas kan heel oud worden, naar verluidt tot 100 jaar.

In mijn tuin staan er een drietal samen, maar cornus_mas_4ik kan de Cornus Mas niet echt aanbevelen als sierstruik: de bloei is te onopvallend (behalve in zeer grote groepen), en na de bloei is het een vrij saaie struik.
Daardat ik de exemplaren in mijn tuin iets te groot liet uitgroeien en ze onderaan wat meer ingesloten staan, beperkt de bloei zich hoofdzakelijk tot de bovenste helft van de struik, en is daardoor nog minder opvallend.
Misschien is de struik mooier als hij wat vaker bijgesnoeid wordt, maar ik vind het geen aanrader.




Bron van deze foto: finefoodland.com
cornus_mas_5

13:00 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (14) | Tags: cornus, cornus mas |  Facebook

24-03-10

Duidelijke rolverdeling

Mij valt tegenwoordig geregeld iets op wat een normaal mens niet voor mogelijk houdt in de 21-ste eeuw.

Het fenomeen doet zich voor aan de kassa's van - in alfabetische volgorde - zowel de Aldi, de Carrefour, de Colruyt, de Delhaize, de Makro, De Lidl, en noem maar op.
Nadat de kar is volgeladen arriveert een koppel aan de kassa, en dan begint een schouwspel dat eigenlijk vaak de moeite is om te volgen.
Terwijl de vrouw alle koopwaar op de band legt (hierbij gebruikt ze meestal maar één hand, want in de andere hand moet hoognodig de handtas vastgehouden worden) steekt de man geen vinger uit: ofwel kijkt hij doelloos voor zich uit, ofwel houdt hij zijn vrouw aan de klap (zelden), ofwel kommandeert hij haar hoe en waar ze alles moet leggen op de band. Het eerste en het laatste worden vaak gekombineerd: doelloss rondkijken, maar van tijd tot tijd zijn vrouw toch een ferme sneer geven.
Terwijl de kassierster de artikelen scant kan de vrouw onmogelijk volgen om alles tijdig in zakken te steken en in de kar te leggen, maar meneer steekt geen vinger uit. Nu houdt hij zich wijselijk volledig afzijdig.
Als alles gescand is, en de rekening moet betaald worden, acht de man zijn moment gekomen, en haalt zijn portefeuille boven. Mevrouw moet nu eventjes opzij, want nu speelt hij de eerste viool: betalen is een mannenzaak.
Als dat klaar is, gaan ze zij aan zij naar buiten, de vrouw duwt de kar. Bij de auto gekomen doet meneer de koffer open, want de auto is zijn domein. Terwijl mevrouw de zakken in de koffer tilt, gaat meneer alvast achter het stuur plaats nemen, en wacht geduldig tot mevrouw de kar ging wegbrengen.

22:23 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (22) | Tags: rolverdeling man-vrouw |  Facebook

21-03-10

Een boekje tuin - de lente

Tijd om iets aan te prijzen.

Wie deze blog wat volgt zal weten dat het nu niet over BMW's of moto's zal gaan. Neen, alweer staan de natuur en de tuin centraal.

boekjetuin2

Als je deze morgen naar buiten keek, zou je het niet direkt gezegd hebben, maar de lente is begonnen. Bij veel mensen kriebelt het, misschien zelfs al een tijdje, om echt aan de slag te gaan in de tuin.
De kinderen worden groter, de zandbak krijgt minder aandacht, beetje bij beetje, of zelfs plots, willen ze wel eens helpen in de tuin. Niets belangrijker dan stelen met de ogen en goed luisteren.
boekjetuin4Maar af en toe willen ze ook wel eens iemand verrassen met weetjes die vader en moeder nog niet kenden, willen ze ook wel eens kreatief zijn met dingen uit de tuin, willen ze wel eens weten waarom een dennenboom geen bladeren heeft, vragen ze zich af wat het nut is van deze of gene insekt, of willen ze binnen gewoon gezellig in een tuinboek bladeren en lezen. Een boek dat, hoewel voor alle leeftijden, op hun maat geschreven en geïllustreerd werd.

'Een boekjetuin1boekje tuin', van de hand van Inge Bergh, Inge Misschaert, Kolet Janssen en met illustraties van Jurgen Walschot helpt hen op het "rechte pad".
In het hoofdstuk over de lente leren ze hoe ze hun zandbak kunnen omvormen tot een minimoestuin, leren ze waarom lieveheersbeestjes zo nuttig zijn, kunnen ze vader of moeder aansporen om een vergeten groente zoals warmoes te gaan zaaien, leren ze hoe ze een madeliefjeskrans maken, hoe ze lavendelsuiker maken, en nog zoveel meer.

boekjetuin3

Het is geen tuinboek zoals een ander, het is een lees- en doeboek, dat interesse opwekt voor de tuin. De tuin in al zijn aspekten. En interesse voor tuin en bloemen op jonge leeftijd kan leuke gevolgen hebben, lees maar hier: Veldbloemen, of hoe het begon.
Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !! Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan dingen in die ik nog niet wist, jawel.
Een aanrader.
ISBN 978-90-5838-609-0

En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.


Illustraties: Jurgen Walschot, uit Een boekje tuin (De Eenhoorn)

16-03-10

De eerste

Net als voor de eerste bij, is het voor mij ook nogal druk dezer dagen.

de_eerste

Oude mensen in een hospitaal.... er komt heel wat heen en weer geloop bij kijken. De verse pyama's kunnen nauwelijks op tijd aangevoerd worden.
Daarom is het hier wat stiller nu.

11:55 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook

13-03-10

Beautiful Blogger Award

De vlag dekt de lading niet. Ik ben vast en zeker geen 'beautiful blogger'.
Of "Beautiful Blog Award" een betere titel geweest zou zijn, daar spreek ik mij niet over uit.

blogaward


In elk geval, ik ontving van Nana deze fantastische onderscheiding, waarvoor ik haar niet alleen volgens de spelregels, maar ook zomaar van harte dank.
Er zijn inderdaad spelregels gekoppeld aan zo'n award:
   - je moet de blogger van wie je de award ontving bedanken
   - je moet de award op je blog zetten
   - je moet de persoon die je nomineerde linken
   - je moet 7 interessante dingen vertellen over jezelf
   - je moet 7 andere bloggers nomineren
Net als Nana ga ik afwijken van de laatste regel. Ik nomineer niemand. Elke blog verdient het om genomineerd te zijn. Dus... iedereen die dit graag opneemt: doe het !!!

En nu nog 7 al dan niet interessante dingen over mezelf.

1) Ik ben heel loyaal, en zal niet rap iemand afvallen. Integendeel, ik zal zelfs lang - soms te ? - anderen verdedigen. 
2) Ik ben niet snel kwaad te krijgen. En als ik kwaad ben duurt het nooit lang. Maar o wee als het de dag nadien nog niet over is, dan komt het misschien nooit meer goed. 
3) Ik kan veel te moeilijk gewoon klaar en duidelijk "nee" zeggen. En soms wordt daar teveel gebruik of misbruik van genaakt. Mensen die me kennen zullen anderzijds wel merken als iets tegen mijn zin is, maar het ware misschien voor iedereen gewoon duidelijker als ik "nee" zou zeggen.
4) Ik voel me soms te snel en te veel verantwoordelijk voor iets of iemand. Als ik iets aanpak, als ik mij voor iets engageer, dan wil ik er voor zorgen dat er niemand is die ook maar één opmerking zou kunnen maken. Zodanig zelfs dat anderen soms zeggen "ge zijt zot dat ge dat allemaal doet".
5) Spiritualiteit is iets wat volledig aan mij voorbij gaat, en ik ben daar heel erg blij om. Ik krijg het soms een beetje op de heupen als ik merk hoezeer er nagedacht wordt over vanalles en nog wat. Het is wat het is.
En als je vindt dat het zou mogen veranderen, wel doé er dan wat aan. Weliswaar niet zonder overleg, maar zeker zonder eindeloos gepalaver en gemediteer.
6) Ik ben overwegend optimistisch
7) Ik heb wel een gloeiende hekel aan de hypocrisie van veel mensen. Een voorbeeld ? Mensen die na een vreselijk en dodelijk ongeval met drie fietsende studentes staan roepen om meer verkeerslessen in het onderwijs, maar ondertussen met zoonlief aan de hand aan het zebrapad niet kunnen wachten tot voor hen het licht op groen springt. Of ondertussen met de kinderen op de achterbank - waar die zelfde kinderen een uitstekend zicht hebben op de kilometerteller - hier en daar, of zelfs overal, te rap rijden.

11:00 Gepost door Geert in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook

10-03-10

Viburnum Farreri

Alle foto's in dit postje uit eigen tuin en aanklikbaar. En van de variëtiet Viburnum Farreri 'Farrer's Pink'

viburnum_farreri_2

Er bestaan talloze Viburnums. Bladverliezend, bladhoudend. Winterbloeiers, voorjaarbloeiers, zomerbloeiers en herfstbloeiers.
viburnum_farreri_5Eén van de vroegste, of de laatste, afhankelijk van hoe je het bekijkt, is de Viburnum Farreri, syn. Viburnum Fragrans. Die heester bloeit immers in de late herfst en het vroege voorjaar, en bij zacht weer ook in de winter.
De plant is volledig winterhard. De ovale, scherp getande, donkergroene bladeren (hier niet getoond, want er zijn er nog geen) zijn bij het uitkomen in de lente bleekgroen tot bronskleurig, en in het najaar verkleuren ze naar rood-purper.

De hoogte viburnum_farreri_4bereikt ongesnoeid gemakkelijk 3 meter, de breedte gaat tot 2 meter. Waar voldoende plaats is kan de Viburnum Farreri gebruikt worden als haagplant. De snoei gebeurt het best in april, na de bloei.

Vanaf laat november tot maart draagt de stuik trossen met sterk geurende, buisvormige, witte tot bleekroze bloemen.
viburnum_farreri_1
Viburnum Farreri: wit tot lichtroze - bloeit voornamelijk na nieuwjaar
Viburnum Farreri'Candidissimum': volledig wit - bloeit al vanaf december
Viburnum Farreri 'December Dwarf': lichtroze - bloeit al vanaf november en blijft lager (tot anderhalve meter)
Viburnum Farreri 'Farrer's Pink', syn. Viburnum Farreri 'Roseum': donkerder roze, zeker bij gesloten bloemknoppen - bloeit al vanaf december
Viburnum Farreri 'Nanum': roze - bloeit al vanaf november en blijft lager (tot anderhalve meter)

viburnum_farreri_3

07-03-10

Oproep

Oproep aan alle pottendraaiers en pottenbakkers.

potten1       

Iemand die veel met planten bezig is, zowel voor binnen als voor op het terras, zal het al wel gemerkt hebben: het is niet gemakkelijk om mooie potten te vinden waar de plastieken plantcontainers goed in passen.
Nochtans zijn de afmetingen van plantcontainers min of meer gestandaardiseerd.

In tuincentra kan je vaak kamerplantjes kopen in heel kleine potjes: spotgoedkoop, en leuk om zelf verder groot te brengen. Zowel om ze te verpotten als om ze water te geven is het heel erg gemakkelijk als ze in plastieken containers kunnen opgekweekt worden.
Maar mochten de pottenbakkers overal ter wereld nu eens hun kreativiteit kombineren met een klein beetje logisch nadenken, de potten zouden zoveel beter afgestemd zijn op de plastieken containers. Geen toestanden zoals hieronder.

potten2 potten3 potten4

Daarom deze oproep aan alle pottendraaiers, waar ook ter wereld: neem eens wat lege plasiekpotjes mee naar de kursus, zodat jullie een mooi design én een nuttige bestemming kunnen kombineren !
De containertjes waarin de meeste zomerbloeiers worden aangeboden zijn heel erg bruikbaar om bvb. kamergeluk in te houden. Met een mooie kleien pot er rond, meer moet dat niet zijn. Die containers zijn bijna steeds de maat 10 of 10.5, zoals de 2-de en de 3-de pot van links, bovenaan: beide maat 10.5
Diameter bovenaan: 10.5 cm
Hoogte: +/- 8 cm
Diameter onderaan: +/- 7.5 cm.

potten5

04-03-10

Zonder woorden

Over krokussen valt veel te zeggen, er bestaan talloze soorten. Vroege, late, witte, blauwe, gele, paarse, gemengde, ....
Zoveel over te zeggen dat ik er niet aan begin.
Of toch: geef mij maar de felle kleuren.

Een wandelingetje door de tuin.
En aangezien zwarte krokussen niet bestaan heb ik voor een wit schaap gezorgd.

krokus_alom krokusjes_alom

21:46 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (15) | Tags: krokus |  Facebook

03-03-10

Vuur

Een klein beetje plagiaat van bij Mamapippa.
Weinig tijd vandaag, maar haar blogje deed me aan vroeger denken.

Mijn broer speelde graag met vuur. Zo stak hij ooit in zijn slaapkamer een dweil, gedrenkt in wat benzine, in brand, maar veel herinner ik mij daar niet van, ik was nog te klein.
Hij was wel heel dikwijls met lucifers bezig. Tot......

Tot die ene keer. Een jaar of 15 moet hij geweest zijn, en zijn brommer - waarmee hij eigenlijk nog niet de straat op mocht - deed het alweer niet.
Vanalles had hij geprobeerd, en uiteindelijk bleef er volgens hem nog maar 1 mogelijkheid over: er was slechte benzine in de brommer. En hij zou zijn gelijk eens gaan bewijzen !
De benzine werd afgetapt, toch bijna een halve bidon vol. Hij goot de benzine in de riool - in die tijd stak dat nog niet zo nauw - en toen volgde de praktische proef.
Vanop enige afstand stak hij enkele lucifers in brand en gooide die in de riool. En.... er gebeurde inderdaad niets. Zijn gezicht straalde.
Enkele tellen later ging hij voorzichtig naar de riool, boog zich voorover om te kijken wat daar precies aan het gebeuren was, toen op dat moment een brandende lucifer, die wellicht in een spinneweb was blijven haperen, naar beneden viel,

Whaaaaaaammmmmm. En grote steekvlam. Kort maar krachtig.
Hij was niet verbrand, wonder boven wonder. Maar hij was volledig kaal. Al zijn haar was in één korte ruk afgebrand.

Hoe het met die brommer is afgelopen, dat weet ik niet meer.

11:14 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (11) | Tags: benzine, vuur, broer, brommer |  Facebook

01-03-10

Voor en na de zondvloed

Het is een moeilijk jaar aan het worden.
Moeilijk om het evenwicht te vinden tussen wanneer wel en wanneer niet.
Het was lang te kou om echt grondig aan de winteropkuis te beginnen. En nu is het te nat om de prille en nog onzichtbare groeiknoppen van vaste planten in volle grond te verstoren.
Eén en ander heeft tot gevolg dat er al vanalles staat te bloeien doorheen de plantenresten von vorig jaar. Ah ja, want de dagen zijn al serieus gelengd, en da's een belangrijk sein voor veel plantjes om aan hun jaarlijkse groei te beginnen. Koud of niet koud.

010310_1

Gelukkig kon ik vorige week al wel een klein deel van de vasteplantenborder klaar leggen. Het lijkt een werkje van niets, maar ik deed daar toch weer twee dagen over. Want overal staat er wel iets wat zich heeft uitgezaaid en moet bewaard worden, of juist zeker weg moet.
Foto's hieronder aanklikbaar, want ze zijn nogal klein.

010310_2 010310_3

010310_4

Vandaag, na de zondvloed van gisteren, ga ik aan de slag in de voortuin. Die is qua concept gans anders, en daar hoef ik de bodem niet te betreden. Da's het strakke en onderhoudsvriendelijke deel van mijn tuin. Eigenlijk wel gemakkelijk, maar ik beperk het toch tot vooraan, want elders neig ik steeds weer naar Engelse borders: zoveel mooier, maar zoveel meer werk ook.
De klus hieronder was vandaag in 3 uurtjes geklaard: snoeien, hakselen, uitstrooien tussen de restanten ('t zal daar wel komposteren zeker, en ik ben er van af) en de boel mooi opkuisen.

010310_5 010310_6

11:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (18) | Tags: winteropkuis, strakke voortuin, zondvloed |  Facebook

26-02-10

Mijn reis naar Londen.

Onlangs was Mizzd in Londen. En ze had het daar goed.
Natuurlijk zijn er haar al veel voorgegaan, ook ik. Maar had ik het daar ook wel zo goed ?

Het moet ergens in 1983 geweest zijn. Ik was nog nooit de plas overgestoken, en plots werd ik door mijn baas gevraagd om als enige vertegenwoordiger van ons bedrijf een belangrijke vergadering bij te wonen, in Portsmouth. En ik zou overnachten in Londen. Voor de eerste keer gans alleen naar een vergadering, en dan nog wel in Engeland !

De meeting (want zo heet dat in Vlaanderen) was op een donderdag. Ik zou de woensdag in de namiddag overvliegen, overnachten in Londen, 's morgens de trein nemen naar Portsmouth, de meeting bijwonen, en nog dezelfde dag het omgekeerde trajekt afleggen.
Natuurlijk, hoe kon londen1het ook anders, was de eerste etappe al een probleem nog voor ze begonnen was: de woensdag om 17u gaf ik voetbaltraining, en ik had nog nooit een training overgeslaan, en wou dat liefst ook nu niet doen.
Gelukkig werd daar de weken voordien, na de zaterdagwedstrijd, tussen pot en pint een oplossing voor uitgewerkt. De vader van één van mijn spelertjes werkte in Zaventem en had daar wel iets te zeggen. En die woensdagnamiddag was hij van dienst. In plaats van een vlucht in de namiddag, zou ik de laatste vlucht naar Londen boeken, en die vertrok om 20u00.
Training tot 18u30, snel douchen, propere kleren aan, en dan naar Zaventem. Alles was geregeld: hij had londen2mij uitgelegd waar er een parking gereserveerd was, en naar welke ingang ik mij moest begeven. En inderdaad, ik kwam daar toe om 19u45 en dat liep daar zeer vlot; hij stond mij op te wachten, begeleidde mij naar de check-in (alleen handbagage), waar speciaal voor mij een loket werd opengemaakt, en nam me mee naar de gate. Iedereen zat al te wachten in het vliegtuig en toch verwelkomde de boordkommandant mij met een brede glimlach. En de hostessen ook :-)

Eten op het vliegtuig deed ik niet, dat zou ik straks wel in het hotel doen. En het zou mij smaken, want het was al van 's middags geleden dat ik iets had binnengespeeld.
Maar dat mislukte. Eer ik het vliegtuig had verlaten, buiten stond, een taxi had genomen, en aan het hotel geraakte, was het restaurant daar gesloten. Ik besloot om van de nood een deugd te maken, en vroeg in bed te kruipen. Zo zou ik de honger niet te lang voelen, zou ik 's morgens goed uitgerust op de meeting aankomen, en zou ik dubbel zoveel trek hebben om eerst een uitgebreid Engels ontbijt te proeven.

's Morgens was ik ruim op tijd wakker voor een verkwikkende douche. Ik was op alles voorzien, londen3want ik moest er op mijn eerste buitenlandse opdracht toch een beetje proper uitzien, en had dus natuurlijk mijn scheerapparaat mee.
Klein probleem echter: het paste niet in het stopkontakt in Engeland. Om een lang verhaal kort te maken, eer ze mij daar in het hotel aan een "normaal" stopkontakt konden helpen was er zeker 20 minuten gepasseerd, was ik zo zenuwachtig als maar kon zijn, was ik doodsbang geworden om strakt mijn trein ook nog te missen, en besloot ik maar om het ontbijt op mijn buik te schrijven en onmiddellijk te vertrekken naar het station. Omvallen van de honger zou ik wel niet doen, en ze hadden mij op het werk gezegd dat er tijdens zo een meeting 's middags uitgebreid geluncht werd.

Ik haalde nog net de trein, en was opgelucht dat ik op tijd bij BAe (British Aerospace) aankwam. Tijdens de meeting zat ik de hele tijd op mijn horloge te kijken, verlangend naar 12u, wanneer we zouden gaan lunchen. Want ondertussen had ik toch wel wat honger gekregen.

Het werd 12u30 en de meeting schoot niet goed op. Ik had wel al gemerkt dat er nog waren die op hun horloge zaten te kijken, wellicht begonnen die ook serieuze honger te krijgen.
Maar 't werd snel londen4duidelijk waarom ze op hun horloge zaten te kijken. De voorzitter van de meeting begon plots iets te brabbelen over "nog veel punten te bespreken", "vliegtuigen die moesten gehaald worden" en "een lunch die dan misschien beter gewoon werd overgeslaan". Of dat iedereen daar mee akkoord kon gaan ? En iedereen was akkoord, opgelucht zelfs.
Iedereen ? Ja, iedereen. Ik ging mij daar niet belachelijk maken door mijn verhaal te vertellen; 'k had het trouwens zo al lastig genoeg op mijn eerste buitenlandse meeting.

Neen, op londen5de terugreis was er geen tijd in het station om iets te eten, ook niet in de luchthaven; zelfs op het vliegtuig werd er "omwille van een aktie van het cateringpersoneel" alleen koffie aangeboden.
Die avond heb ik aan het eerste het beste frietkot in Zaventem dorp de heerlijkste frieten gegeten die er zijn. Met drie frikandellen !!

11:52 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bae, british aeropsace, londen, geen eten |  Facebook