28-10-10

Beweging...

Lang geleden dat ik hier iets schreef over mijn sportieve prestaties.
Ongeveer dag op dag een jaar geleden werd een diagnose gesteld: metatarsalgie. Wat dat precies inhoudt lees je hier.

Het woord diagnose hoeft niet steeds een slechte bijklank te hebben, voor mij was het een nieuw begin. schoen.jpgSteunzolen in mijn gewone schoenen, steunzolen in mijn loopschoenen, en weer langzaam beginnen opbouwen. Sinds het voorjaar van 2010 loop ik toch weer minimaal 30 km per week, en ik heb geen enkel probleem meer.
Momenteel doe ik nog "amper" 27 minuten over een toertje rond de watersportbaan, dat ik het ooit in 18 minuten deed is nog slechts een leuke herinnering; het is goed zoals het nu is. En eigenlijk speelt de tijd geen rol, maar het is sterker dan mezelf..... Begrijpelijk toch, want er moet toch ergens een uitdaging zijn, ook al speel ik nu in een gans andere kategorie dan vroeger...

Straks ben ik weer weg voor een dik uurtje; iedereen die het aankan, raad ik het absoluut aan: beweeg !!! Het gevoel nadien is en blijft heerlijk !!!

10:31 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

22-10-10

Een vogel voor de kat ?

Jolan_geeuwt.jpgLaat je niet misleiden. Deze kat ziet er gevaarlijker uit dan hij is. Geeuwen van de vaak, meer is het niet.
En toch.... eergisteren betrapte ik Jolan er op dat hij de wacht zat te houden bij een holletje in de wand van het tuinhuis waar allerlei versnipperd papier en plastiek lag, meer dan waarschijnlijk afkomstig van een muis of een nest muizen. Die zijn bij deze gewaarschuwd.

Maar daarnet hoorde ik een harde tik tegen het raam, maar zag niets. Toen ik een klein half uurtje later buiten kwam zag ik dit roodborstje. Het liet zich zomaar benaderen, ik dacht dus dat het een vogel voor de kat zou worden. Gelukkig, toen ik tot op een halve meter genaderd was om het op te pakken om het op zijn minst ergens op een meer beschutte plaats weer terug te zetten, Roodborstje.jpgvloog het weg. Eerst voorzichtig naar de 2 meter verder staande afsluiting, een minuutje later fladderde het de wijde wereld in.
Het klinkt eigenaardig, maar het roodborstje mag blij zijn dat ik Jolan heb, anders had het dit avontuur niet overleefd. Nu kreeg het een half uurtje om van de smak te bekomen, voor Jolan hier was liepen hier zoveel katten heen en weer, dat het roodborstje al lang opgepeuzeld zou geweest zijn. Drie maanden oud, maar Jolan's aanwezigheid houdt al wat andere katten weg. En da's leuk, want er zaten er een paar tussen die niet eens de moeite doen om een putje te maken, en hun behoefte zomaar midden op het gras doen. Ze zijn niet meer zoals vroeger, de katten.

11:50 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kat, vogel voor de kat, jolan, roodborstje |  Facebook

15-10-10

Ik lach me te pletter

Met Jolan natuurlijk.
Ondertussen zijn er nog weinig plekjes in de tuin die hij nog niet kent. Maar waar ik ook ben: of hij is in mijn buurt, of hij staat te miauwen omdat hij mij niet ziet.

151010_1.jpg

Een deugniet tot en met, maar bovenal heel erg aanhankelijk.
Af en toe lijkt het wel een hondje, juist omdat hij zo aanhankelijk is en niet alleen wil gelaten worden. Zoals op onderstaand filmpje. Voor de eerste keer waren we samen achter in de tuin, maar hij was te druk bezig om te merken dat ik teruggekeerd was. Dus riep ik maar, en hij kwam. Onderweg eerst nog eens verdwaald, maar een 5-tal minuutjes later, bij hetzelfde scenario, had hij zijn lesje geleerd.

Komen op bevel dus, al blijft het een kat natuurlijk, 't zal dus nog wel veranderen.
Hij krijgt trouwens meer en meer echte kattemanieren. Zoals miauwen aan de achterdeur omdat hij binnen wil, en als ik de deur open doe gewoon blijven zitten. Hijzelf komt niet binnen, de muggen wel. Doe ik de deur weer toe, dan begint het spelletje van voor af aan.

Ooit had Brazilie zijn zwarte parel: Pélé. Binnenkort heeft Belgie ook een zwarte parel: Jolan. Niet in dezelfde discipline als Pélé, maar in de atletiek, met name de spurt. Jolan oefent zich momenteel in het moeilijkse onderdeel: de eerste 10 meter, met de juiste houding in de startblokken en een snelle reaktie op het startschot. Een start'schot' zou voor een dier zeer ongepast zijn, daarom is het vervangen door "allé ze!"

08-10-10

Herfstkleuren gekombineerd met vaste planten

Alle foto's in dit postje zijn aanklikbaar, omdat natuurpracht zich niet laat vangen in een kleine foto.
Elk jaar opnieuw ben ik redelijk tot zeer tevreden over mijn tuin in september en oktober. Soms duurt de kleurenpracht zelfs tot half november; of nog langer ook, afhankelijk van wanneer we de eerste nachtvorst van betekenis krijgen.

blog081010_4.jpg

blog081010_5.jpgEn het zijn niet alleen de typische herfstkleuren van het verkleurend blad die het hem doen, het is vooral de kombinatie van enkele laatbloeiende heesters, herfstkleuren aan bomen en struiken, en langbloeiende vaste planten. En dan kom ik weer bij de geraniums uit. Hiernaast andermaal de Geranium Anne Thomson: na een kleine, en dan nog relatieve rustpauze in augustus bloeit deze prachtgeranium tot de vrieskou er een eind aan maakt. Tot dan weet Anne Thomson van geen ophouden.

blog081010_2.jpg

Ook mijn rozen staan nog volop te bloeien. Een beetje hetzelfde verhaal als hierboven: ze weten van geen ophouden. Wie mijn blog volgt weet dat dit zowat de enige planten zijn in mijn tuin waarvan ik de naam niet ken: ik vond ooit een paar exemplaren op de composthoop van een tuincentrum, en elk jaar weer is er die wonderbaarlijke vermenigvuldiging. Hoe ? Dat kan je hier lezen..

blog081010_6.jpgNet zoals voor de Geranium Anne Thomson, geldt voor de Geranium Rozanne dat die bloeit tot de nachtvorst invalt, en dat hij zich doorheen andere afstervende planten slingert, in de hoogte en in de breedte, en daardoor een hoop "lelijke herfst" verbergt. Geraniums zijn wat dat betreft echt unieke planten. Ik kan er onmogelijk genoeg van krijgen.

blog081010_1.jpg

En dan enkele laatbloeiende heesters. Zoals op de foto hierboven aan de linker kant, de Abelia Grandiflora, hier reeds uitvoeriger besproken. En in het midden vooraan de Lespedeza Thunbergii, een overweldigende bloeier, die eigenlijk nogal veel plaats inneemt met zijn doorhangende twijgen. Die twijgen, vol bloemetjes die doen denken aan brem (maar dan een andere kleur) werden in het verleden gemakkelijk drie meter lang, maar sinds vorig jaar snij ik tot halfweg de zomer tamelijk wat weg, en het resultaat is veel beter nu. En de struik met de rode besjes, in het midden meer naar achter ? Da's een Viburnum. Welke ? Ik kan er niet opkomen en ben nu eventjes te lui om naar buiten te gaan kijken op het kaartje.

blog081010_7.jpgSeptember was nat, een kolfje naar de hand van de Geranium Salome. Net als de Geranium Anne Thomson is dit overduidelijk een kruising waar de Geranium Procurrens aan te pas kwam: steeds verder zoekende vertakkingen. Bij de Geranium Procurrens blijkt dat een echte last te zijn (woekeren), de Geranium Anne Thomson vormt nergens nieuwe wortels, de Geranium Salome maar op heel weinig plaatsen. Maar hij houdt wel van voldoende vocht en voelt zich absoluut niet goed na een droogteperiode. 't Is wel een prachtige bloem.

blog081010_3.jpg

En dan zijn er natuurlijk her en der de diverse asters, en de uitbundig en lang bloeiende Rudbeckia Fulgida Goldsturm.
Het is aangenaam toeven nu in mijn tuin.

04-10-10

Stap voor stap

Stap voor stap wordt Jolan een echte kat, met vallen en opstaan.
Hij komt nu volop buiten, maar alleen als ik buiten ben. En hij loopt als een hondje achter mij aan. Ziet hij mij niet, dan gaat de keel open.
Jolan_041010_1.jpg

Eén konstante is er wel: geen half werk voor Jolan.
Als hij wil kennis maken met de vijver, dan doet hij dat meteen goed, en valt er prompt in. Daar is natuurlijk geen foto van, ik had toen wel iets anders te doen.

Als hij voor de eerste keer een boom ziet, dan kruipt hij er meteen in. Toevallig was het fototoestel binnen handbereik én bleef hij daar een 10-tal seconden poseren, vooraleer hij - tot mijn ontsteltenis - plots met een serieuze tempoversnelling uitpakte en na luttele seconden minimum 5 meter hoog zat. De ladder moest er aan te pas komen. Klik op de foto voor de vergrootte sprookjesachtige versie.
Jolan_041010_2.jpg

Als hij speelt in huis, is het met volle overtuiging - de laatste paar dagen zelfs met iets teveel overtuiging. Hier op het korte videofragment is het nog noprmaal te noemen.

En als hij slaapt, dan slaapt hij echt. Plat, languit of zoals een pas overreden kat. De laatste foto ook aanklikbaar.
Maar wel altijd op mijn schoot. Voorwaar niet zo gemakkelijk. Ook nu weer zit ik hier met mijn benen stijf dichtgeknepen. En 't is niet omdat ik dringend moét.
Jolan_041010_3.jpgJolan_041010_4.jpg

12:16 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (15) | Tags: jolan, kat, kater, kitten |  Facebook

01-10-10

Vroeger......

Vroeger moest je al een gediplomeerde mol zijn om een molshoop te mogen maken.
Tegenwoordig is het voldoende als je een gewone mier bent. Al lukt het waarschijnlijk niet alleen dan.

molshoop.jpg

17:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (8) | Tags: mol, mier, mieren, molshoop |  Facebook

28-09-10

Een boekje tuin - de herfst

Foei ! Ik ben precies een week te laat.
Op 21 maart kwam ik hier heel enthousiast aandraven met "Een boekje tuin - de lente". Drie maand later, op 21 juni, was ik nog even enthousiast, en volgde "Een boekje tuin - de zomer". En intussen ben ik nog steeds een fervente aanhanger van Een boekje tuin, en zijn we in de herfst aanbeland.
boekjetuin8.jpg

En ook voor dit seizoen is 'Een boekje tuin' van Inge Bergh, Inge Misschaert en Kolet Janssen, met illustraties van Jurgen Walschot, een aanrader.

boekjetuin9.jpgOok nu weer komen allerlei thema's aan bod die ontegensprekelijk geassocieerd zijn met "de herfst": bladeren in al hun verscheidenheid, hoe verspreidt zaad zich, .... en nog zoveel meer.
boekjetuin1.jpg

Ook een artikeltje, dat ik zelf eens wat vaker zou moeten lezen: hoe nuttig spinnen wel niet zijn, en dat je die best gewoon weer buiten zet in plaats van te verpletteren.
En natuurlijk, ook nu weer zijn er een hoop tips om de kinderen zelf aan het werk te zetten: knutsels en frutsels, spelletjes, recepten, .... voor elk wat wils !
Gelukkig dat ik dit hoofdstuk ook nog eens goed las vandaag, ik zou anders nog bijna vergeten zijn dat het stilaan tijd wordt om de bollen weer aan de grond toe te vertrouwen.

En dan benadruk ik nog eens wat ik al eerder schreef.
Pure reklame ? Ik maak geen reklame, ik prijs iets aan, en da's een groot verschil. En waarom ? Omdat ik er, als fervent tuin- en natuurliefhebber, van overtuigd ben dat de liefde voor alles wat de planten en de natuur ons te bieden hebben, heel veel gemakkelijker wordt doorgegevenboekjetuin10.jpg via iets wat uitnodigt om aktief aan deel te nemen. Aan het spreekwoord "al doende leert men", voeg ik vandaag één zinnetje toe: "al doende krijgt men interesse". En interesse voor alles wat de tuin ons geeft kan er niet vroeg genoeg zijn.

Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !! Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan een aantal dingen in die ik nog niet wist, jawel. Een aanrader. ISBN 978-90-5838-609-0
(ik heb er eigenlijk 2: ééntje om te gebruiken, en ééntje om te bewaren)

En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.


Illustraties: Jurgen Walschot, uit Een boekje tuin (De Eenhoorn)

22-09-10

Eventjes van de plank

Jolan kreeg maandag zijn eerste inentingen, en was daar absoluut niet goed van.
Kort na de middag was ik met hem bij de dierenarts, en tegen een uur of 5 in de namiddag begon hij zich echt slecht te voelen. Miauwen of slapen, dat was het enige wat nog lukte.

Jolan_220910_1.jpg

's Avonds laat begon het gelukkig al te beteren, en 's anderendaags, gisteren dus, was daar hoegenaamd niets meer van te merken. Hij is dan een paar uurtjes buiten geweest, om mij te "helpen" in de tuin. 't Ging nog nooit zo rap vooruit.... NIET dus !
Ondertussen is hij weer helemaal de oude.
Als ik de eerste week van Jolan in zijn nieuwe thuis eens overloop kom ik tot twee vasstellingen:
Eén. Ik heb het geweldig met hem getroffen: lief, speels, aanhankelijk, zelfzeker, gezond,  ...
Twee. Ik hoop dat hij opgroeit met veel zelfdiscipline, want ik ben niet goed bezig: Jolan mag alles. Misschien krijg ik daar nog wel spijt van....

Jolan_220910_3.jpgJolan_220910_2.jpgJolan_220910_4.jpg

11:53 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (20) | Tags: jolan, kat, kater, kitten |  Facebook

18-09-10

Veel drukker dan verwacht....

Als je, zoals ik, niet tegen het schreiend gemiauw van een jong katje kan, dat schreit omdat hij niet alleen wil gelaten worden, dan zijn de eerste dagen dat je een kitten in huis haalt wonderwel gevuld.

jolan_180910_2.jpg

Jolan laat mij niet gerust. Is hij wakker, dan moet er gespeeld worden, moet er gekeken worden of hij geen kattekwaad uitsteekt, moet hem aangeleerd worden wat mag en niet mag, .... Slaapt hij, dan is het op mijn schoot. Jolan wil overdag niet slapen in zijn mand: alleen mijn schoot is goed genoeg voor meneer, soms is hij tevreden met mijn schouder ook. Zet ik hem in zijn mand, dan zoekt hij mij toch onmiddellijk weer op, en kruipt gewoon langs mijn broekspijpen omhoog tot hij is waar hij wil zijn: op mijn schoot. Zet ik hem weer in zijn mand, en sluit ik de keuken af, dan is er een concert. Een cencert waar ik dus niet tegen bestand ben....

Ik heb verdorie de indruk dat een volwassen kat veel meer slaapt dan zo een klein spook. Maar 't is zo een lieve, zo een leuke en zo een mooie. Daar doet een mens al eens iets voor :-D

jolan_180910_1.jpg

18:23 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (25) | Tags: jolan, kat, kater, kitten |  Facebook

16-09-10

Hij slaapt.... voor eventjes

Mijn respekt voor ouders en grootouders die op hun heel jonge kroost moeten passen, is weer een beetje gegroeid.
Jolan is immers aangekomen, en dat gaat niet ongemerkt voorbij.

jolan_160910_1.jpg

De rit in de auto van West-Vlaanderen naar hier was een verschrikking. Het lawaai dat Jolan toen maakte ging door merg en been. En hij was kwaad, heel kwaad.
Maar eens in zijn nieuwe thuis was hij wonderwel heel erg snel op zijn gemak. Spelen, de keuken verkennen, en vooral: hij is heelerg blij met zijn mand, die was onmiddellijk zijn houvast.

jolan_160910_2.jpg

't Was de bedoeling dat hij de eerste paar dagen de open keuken niet zou kunnen verlaten, daarom was de verbinding met de living gebarrikadeerd met een afsluiting van 60 cm hoog. Het heeft geen half uur geduurd eer die hindernis genomen was....
En 's avonds werd zowat heel het huis al volop verkend; Jolan was niet moe te krijgen. Gelukkig ging de pijp tegen middernacht toch uit, ik had ondertussen voor de nacht iets in elkaar geknutseld waar hij niet uit kon ontsnappen, en de eerste nacht alleen is voor Jolan heel erg vlot verlopen.

Aangezien ik tijd en geduld heb is er al volledig afgeweken van het oorspronkelijke plan om hem enkele dagen alleen in de keuken te houden. Momenteel slaapt hij, hét moment om de wereld kennis te laten maken met Jolan.

jolan_160910_3.jpg

Ik ben twee Inge's, mijn zus Inge - veearts - en deze Inge, en ook Bientje dankbaar dat ze mij (al bij al vrij vlot) konden overtuigen om Jolan tot zijn 8 weken bij de moeder te laten. Mede daardoor heeft hij een heel zelfzeker karakter, is absoluut niet schuw of bang en is al zindelijk. Het enige wat hij nog niet leek te kunnen was drinken, maar dat lukt ondertussen ook al. Een bewijs dat zijn moeder lang en goed voor hem gezorgd heeft, gisteren nog had hij pas een hele geut moedermelk binnen toen ik hem ging ophalen. En ook het gezin, waar Jolan zijn eerste 8 weken doorbracht, ben ik dankbaar. Ik merk aan hem dat daar heel verstandig met de kittens is omgegaan.

Op de onderste foto zie je het best welke kleur Jolan momenteel heeft. Het is een kleur die zich heel moeilijk laat fotograferen, bij de minste verkeerde lichtinval ziet Jolan op foto donkerder dan in het echt. En een verkeerde lichtinval is niet moeilijk: Jolan zit nooit stil, slecht 1 op de 10 foto's is een klein beetje gelukt.

jolan_160910_4.jpg

13:11 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (17) | Tags: jolan, kat, kater, kitten |  Facebook

13-09-10

Zoveel te vertellen...

Ik heb nog zoveel te vertellen, van maanden terug eigenlijk al. Mijn reis naar Noorwegen moet vast en zeker nog verder aan bod komen, want ik ben blijvensteken bij deel 3, en had op z'n minst nog 2 verslagjes in mijn hoofd.
Ik ben ook naar Oostenrijk geweest, en buiten mijn stommiteiten met Ellen (de GPS), vertelde ik daar nog niets over. Komt dus zeker nog.
En niet te vergeten, ik was in het Zuid-Oosten van Engeland voor een paar dagen: Kent en East-Sussex, ronduit onvergetelijk !! Met wat ik daar zag zal ik jullie zeker en vast nog uitgebreid om de oren slaan.

Maar voorlopig kom ik niet verder dan wat foto's van de laatste stuiptrekkingen van de zomer. Ik heb dit jaar meer dan ooit van mijn tuin kunnen genieten, en 't zal de volgende jaren alleen maar in stijgende lijn gaan. De winter is nog lang niet aan de orde, dat zie je hieronder.

En gans onderaan ...... Jolan: nog geduld tot overmorgen, en hij loopt, rolt, speelt, slaapt, springt hier ook door mijn huis. En enkele weken later zal hij mij gezelschap houden terwijl ik in de tuin bezig ben. Of zal hij mij opwachten als ik thuiskom. Maar eerst moet hij door enkele moeilijke dagen: de scheiding van zijn moeder, da's voor woensdag dus.

130910_2.jpg 130910_1.jpg 130910_3.jpg 130910_4.jpg 130910_5.jpg

10:16 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (11) | Tags: noorwegen, oostenrijk, zomer, herfst, winter, jolan |  Facebook

08-09-10

Voila

Vooraleer ik mijn "blogaktiviteiten" herneem, eerst dit. En dan sluit ik meteen dit hoofdstuk af.

ongeval.jpg

Voila, dit is het, of liever: dit was het.
Zelf ben ik niet gekwetst. En meer ga ik daar niet over vertellen. Niet hier, en niet op Facebook. Waarom ?
Dit is, geloof me vrij, een dermate aangrijpende gebeurtenis, dat ik op dat moment sommige, weliswaar goed bedoelde steun kon missen als kiespijn. Bij zo een gebeurtenis heb ik wel heel veel aan steun en een luisterend oor van echte vrienden of van mensen waar ik een grote sympathie voor heb. En de meesten daarvan hebben het wel geweten. Maar het vooruitzicht om zowel hier als op Facebook overladen te worden door steunknuffels maakte mij niet bepaald vrolijker.
Wie mij een beetje kent zal daar niet geweldig van verschieten. Maar het houdt hoegenaamd geen veroordeling in van wie ik niet op de hoogte bracht. Iedereen verwerkt zoiets op zijn manier.
En ik laat mij niet graag dwingen :-)

10:11 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) | Tags: ongeval, total loss, perte totale |  Facebook

01-09-10

Zware tegenslag...

Omwille van een zware en onverwachte tegenslag, die ik liever niet aan de grote klok hang, zal deze blog eventjes gesloten blijven. Tot ik bekomen ben.
Maar geen nood, alles komt altijd terug in orde. Het had veel erger kunnen zijn ....

Zodra Jolan er is, zal ik ook wel weer volledig in mijn ritme zitten.

15:00 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

27-08-10

Ik heb een uitzet gekocht

Neen, natuurlijk niet voor mij, wel voor Jolan.

eetbak.jpgspeeltje.jpg

mand.jpg

Iets om uit te eten en te drinken. Vanalles om mee te spelen. En een plekje om te slapen. Al schijnt het dat een kat zich niet laat dikteren waar ze slaapt en waar ze gaat liggen.

boksbal.jpgMet Aran was ik de baas in huis, met Jolan zal mijn rol veranderen in die van butler. Maar ik zit daar niets mee in.

Jolan heeft ook al een eerste cadeautje. Van Muis. Hoe ik het zou noemen weet ik niet, het lijkt op een boksbal, maar hij zal er dolle pret mee beleven, da's zeker !

13:22 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook

23-08-10

Ik ben veranderd.

Terwijl het buiten de laatste week al geregeld eens herfst leek (slechte herfst dan nog wel) merk ik bij mijzelf op dat ik in 2010 gelukkig iets aan het afleren ben wat mij al jaren parten speelt.
Was het te warm, dan was ik niet gelukkig, want tuinplanten hebben dat niet zo graag, en laten hun bladeren hangen. En ik voelde mij daar niet goed bij.
Was het te droog: idem.
Was het te nat, dan liep ik ambetant rond omdat de hoge vaste planten door de zware regendruppels tegen de grond geslagen worden. En ik voelde mij daar niet goed bij.
Was er teveel wind, zoals nu: idem.

Maar kijk, dat alles hieronder, uit eigen tuin en allemaal aanklikbaar, is heel onlangs getrokken na een bij momenten veel te droge zomer, vlak na enkele dagen van abnormaal veel neerslag en rukwinden.

230810-1.jpg 230810-3.jpg 230810-4.jpg

En wat blijkt, het komt altijd weer in orde. Voorlopig toch, hoe het met de natuur bij ons binnen 10, 20 of 30 jaar zal zijn, da's weer iets anders. Maar daar probeer ik in elk geval dagdagelijks mijn steentje toe bij te dragen.

230810-2.jpgIk kon vroeger al heel intens van mijn hobby genieten, maar altijd was er een soort onrust. Die raak ik nu langzaam kwijt. Ik kan nu relaxen op mijn terras, al dan niet met een drankje naast mij, en een boek in de hand. En zonder me schuldig te voelen dat ik niet aan 't werk ben in de tuin.
Ik kan nu genieten van wat ik zie, zonder gefocust te zijn op wat ik niet wil zien (verdorde of platgeregende planten). Ik geniet van de Rudbeckia Fulgida die zich openplooit (links), of van de Geranium Salome die de zon opvangt (rechts).
230810-5.jpgHet was mij al vaker gezegd en aangeraden: "relax eens wat meer, geniet van je tuin", maar het heeft geduurd tot ik twee mensen ontmoette met hetzelfde hart voor bloeiende planten, dezelfde passie voor tuinen. Hetzelfde hart, dezelfde passie, maar op een andere manier.
Een mens is nooit te oud om bij te leren.
Bedankt !
Tusen takk !

(maar 't mag nu wel stoppen met waaien !)

19-08-10

Mag ik u voorstellen.....

Jolan

jolan2.jpg

En ja, 't is een kat. Hier besliste ik met pijn in het hart dat het beter was om geen nieuwe hond meer in huis te halen. Voor de enen verstaanbaar, voor de anderen misschien minder: er bestaat voor mij maar één hond, en dat is Aran. "Bestaat" en "is", in de tegenwoordige tijd. Jawel ! Aran zal nooit volledig weg zijn.

Is een kat daarom tweede keus ? Absoluut niet. Integendeel, Jolan zal nu alle kansen krijgen, een tweede hond had die misschien niet gekregen.
Ik zag Jolan gisteren nog maar eventjes, en ik ben er al verliefd op. Wat een schatje !

jolan1.jpg jolan3.jpg




Van waar de namen Aran en Jolan ?
Die zijn afkomstig van de stripreeks "Thorgal". Jolan was de zoon van Thorgal, Aran was de naam van een land: het Land van Aran.

11:30 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (23) | Tags: jolan, kat, kitten, kater, sneeuwvacht |  Facebook

13-08-10

Buiten dienst

Deze blog zal enkele dagen - hopelijk niet langer - volledig buiten dienst zijn omwille van computerproblemen.

Ik kwam al minder dan vroeger andere blogjes bezoeken, dat zal nu eventjes nihil zijn.

13:53 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

07-08-10

Ellen

Ik was bij de eersten in Vlaanderen die over het internet surfte, maar een GSM hoefde voor mij niet. Overal bereikbaar zijn en op de meest onmogelijke momenten kunnen opgebeld worden, niets voor mij. Maar vroeg of laat ben ik toch op die kar gesprongen, al gebruik ik hem maar sporadisch en dan nog meestal voor een sms-je.

Zo ook met de GPS. Ik kon zélf wel kaarten en wegwijzers lezen, niemand hoefde mij te vertellen langs waar ik moet rijden. Maar met twee geplande reizen deze zomer schafte ik onlangs dan toch een toestel aan.
De grote test kwam er eerder deze week, op weg naar Oostenrijk, en op de terugweg.

Mijn vetrouwen in Ellen - want zo heet ze - was al niet bijster groot, want ze weet mij niet eens mijn eigen doodlopende straat in de juiste richting uit te loodsen. En onderweg naar Oostenrijk dacht ik dat ze helemaal de kluts kwijt was. Maar Ellen is slimmer dan ik dacht. Erger nog, Ellen is slimmer dan ikzelf, en da's een pijnlijke vaststelling. Lees maar...

We waren rustig aan het rijden met heel weinig verkeer toen Ellen plots fier verkondigde dat we over 1600 meter de afrit naar rechts moesten nemen. We keken elkaar aan en schoten in een lach: we hadden immers nog ruim 500 km autostrade voor de boeg. Een grandioze miskoop die GPS, dat was nu wel overduidelijk. Natuurlijk trokken we ons daar niets van aan, Ellen was volledig aan het flippen.
Maar ze gaf niet af. Tien km verder wou ze ons weer absoluut het niemandsland insturen, en ze zei er zelfs bij waarom: "druk verkeer vooruit". Helemáál om te lachen natuurlijk, we waren zo goed als alleen op dat stukje autostrade in Duitsland.
Twee km verder stonden we stil: wegwerkzaamheden. Het kostte ons meer dan een uur om 5 km af te leggen.
Ellen was plots in onze achting gestegen.

Maar een man vergeet snel. Zeker als het een vrouw is die denkt het beter te weten.
Op de terugweg, onmiddellijk na een zondvloed die in Vorarlberg 24 uren had geduurd, hadden we de eerste 20 km op de Bregenzerwaldstrasse al alpenweiden die op de baan gespoeld waren moeten doorploeteren, hadden we al ettelijke keren de brandweer zich zien opmaken om ondergelopen wegen af te sluiten toen Ellen ons weer rechts deed afslaan, in een onooglijk klein en kronkelend weggetje dit keer. De verbijstering was zodanig groot dat ik het nog deed ook, maar 200 meter verder zijn we teruggekeerd. Wat dacht Ellen wel ? Was ze helemaal zot geworden ? We waren op amper 5 km van de autoweg die ons binnen de 5 minuten uit Oostenrijk zou brengen. Een stuk autoweg dat we op de heenweg niet hadden genomen (wegens geen vignet), en dat ons een uur stapvoets verkeer in Bregenz had gekost. Ellen lulde wellicht maar wat uit de nek, het kon niet anders.
Vijf km verder zorgde de politie er aan de oprit voor dat niemand de ondergelopen autoweg opkon. Terugkeren naar Ellen haar klein weggetje mocht ook niet: niemand mocht nog het Bregenzerwald in. De enige optie was de autoweg nemen in de verkeerde richting tot aan de eerste afrit: in plaats van alleen door Bregenz zouden we nu én door Lustenau én door Hard én door Bregenz moeten rijden. En vooral: we waren niet alleen. Drie uren later waren we in Duitsland. Nadien, op de kaart, bleek dat Ellen ons op 15 minuten naar Duitsland zou geloodsd hebben.

Vanaf nu luister ik blindelings naar elke stem waarvan de eigenares Ellen heet.

01-08-10

Een mens moet soms kiezen....

catalpajuli10.jpg
Ik had kunnen kiezen om een week onder deze - overigens zeer mooie, al zeg ik het zelf - Catalpa hierboven te gaan liggen en zalig niets te doen, maar ik opteer de komende dagen voor een minder luie bezigheid: een weekje gaan afzien in de bergen. Zoals vroeger, gans rechts op de foto hieronder: kleine Geert in de Zwitserse bergen.
bergenjuli10.jpg

28-07-10

I am just a dreamer, but you are just a dream....

In december vorig jaar schreef ik hier hoe ik soms kan overrompeld worden door een muzieknummer dat ik niet ken. Het gebeurt zelden, maar in dat geval weet ik meteen dat het een nummer is dat ik voor de rest van mijn dagen zal blijven beluisteren. En dikwijls.

Niemand zal het mij kwalijk genomen hebben dat ik Wires van Athlete niet kende. Zelf vind ik het schandalig dat ik "Like A Hurricane" van Neil Young niet kende. Of toch zeker niet goed.
Maar nu wel !!!
Eerder dit jaar bracht iemand deze song onder mijn aandacht, en ik wist het meteen: voor mij de ontdekking van 2010. En 't is verdorie een song geschreven in 1975, uitgebracht in 1977. Maar beter laat dan nooit.
U mag met mij meegenieten, naar keuze. Ofwel hier vlak onder, de unplugged versie, ofwel daaronder een live versie, ofwel in mijn rechtse kolom, als song van de week: de LP versie. Die song van de week zal er wel een maandje blijven staan.
Al vrees ik dat er zullen zijn die het maar niet vinden, en zelfs zouden wagen te zeggen dat hij wat vals zingt.
Durf niet hé !!!!!!!!

Volgende week vertrek ik naar Oostenrijk. Al goed dat er iemand meerijdt, anders was ik in staat om de ganse weg, u leest het goed, de ganse weg, naar de LP-versie te luisteren. Dat nummer kikkert mij op als ik me minder voel, en als ik mij goed voel zorgt het er voor dat ik me nog beter voel.