25-07-10

In de (tomaten-)puree...

Het wordt een "annus horribilis" voor mijn tomaten. Het wil maar niet lukken zoals andere jaren.
Een groot toeval is het natuurlijk niet, want dit jaar deed ik zowat alles anders dan andere jaren. Te beginnen met het plantgoed.
Het begon eigenlijk al vorig jaar. De zaak waar tomaten2_250710.jpgik mijn plantgoed koop wordt jaar na jaar wat meer verwaarloosd, en vorig jaar bleken aperitieftomaatjes uit te groeien tot trostomaten, trostomaten werden vleestomaten, en ga zo maar door: niets was wat het had moeten zijn. Maar ik had wél tomaten.

Dit jaar zag het er daar nog wat sloriger uit dan voorheen, en behalve twee plantjes voor aperitieftomaten kocht ik er niets. En terecht zo blijkt, want hier linksboven zie je mijn aperitieftomaatjes. Als je er zo twee binnen hebt, hoeft de hoofdschotel niet meer, da's misschien ook wel een gemak.

tomaten1_250710.jpgEén plant kocht ik bij de Aveve, en da's de enige die doet wat ze moet doen, zij het met een kleine opbrengst, maar da's voor straks. In elk geval, de tomaten ontwikkelen zich normaal en ze hangen kort bij de hoofdstam aan een stevige vertakking die het gewicht makkelijk lijkt te kunnen dragen. Zoals een tomatenplant moet groeien, zoals op de tweede foto hier.

De andere tomaten zou ik dan maar zelf zaaien. Een beetje laat op 't jaar, maar enkele weken achterstand is snel ingehaald, en dat is nu ook niet het probleem. De keuze viel - onder invloed van Peter Goossens - op Cœur de Bœuf. tomaten4_250710.jpgHet kan nog fel veranderen, ant ik at er nog niet van, maar tot nu toe een ferme tegenvaller. De zijvertakkingen van de Cœur de Bœuf zijn naar mijn smaak véél, maar dan ook véél te lang, waardoor ze afknakken nog vooraleer de tomaten op halve grootte zijn. Zoals je ziet op de derde foto. Sommige van die zijvertakkingen strekken zich tot meer dan 30 cm uit, en de eerste tomaat hangt 10 cm van de hoofdstam, geen wonder dat die vertakkingen dat niet kunnen dragen.

En dan het allergrootste probleem. De bestuiving. Twee keer pech dit jaar, want nog nooit zag ik zo weinig insekten (hommels) in mijn serre als dit jaar;dat wordt toch een probleem in de toekomst. Maar ook: het was te warm. Het ideaal tipstip voor bestuiving schijnt rond tomaten3_250710.jpgde middag te liggen, dat heeft te zien met vochtigheid: het stuifmeel is dan droog genoeg om los te laten, en de stamper is nog plakkerig genoeg om het stuifmeel te vangen. Maar de optimale temperatuur is 25 graden, boven de 35 graden lukt het bijna niet meer. In mijn serre was het dit jaar nog voor de middag bijna telkens zo'n 40 graden, hoewel alles maximaal open stond.....
Resultaat van een slechte bestuiving zie je op de foto hier: de vruchtbeginsels vallen gewoon af.

Tot overmaat van ramp was ik ook nog eens zodanig fier op mijn zelfgezaaide Cœur de Bœuf , dat ik een 5-tal plantjes uitdeelde aan bevriende "boeren". Wat zullen die nu wel niet denken....
Het wordt dus een hongerige en eenzame winter: geen tomaten om soep te maken, en geen bevriende boeren meer om troost bij te zoeken.....

03-04-10

Een financiële opsteker

In tijden van crisis is een onverwachte meevaller altijd welkom.
En in tijden van crisis kent men zijn vrienden. Deze keer is dat de moestuin.

Om de volgende winter min of meer ongeschonden door te komen werd het hoog tijd dat ik ook daar aan de slag ging. Het was een hele verrassing om tijdens de opkuis van wat straks de nieuwe zaaibedden moeten worden, na een lange en harde winter nog iets onverwachts te vinden.
In augustus had ik, tegen beter weten in, nog wat wortels gezaaid. Waarvan ik al spoedig merkte dat niet ik maar vooral de wortelvlieg en haar nakomelingen er veel plezier zouden aan beleven. Onder het motto 'alles wat leeft moet kunnen eten' liet ik het hele zootje maar onbekommerd en vooral onbeheerd achter.
Groot was mijn verbazing eergisteren toen ik merkte dat die wortels ondertussen a) nog bestonden en b) waren uitgegroeid tot volwaardige exemplaren.

aprilwortels

Wie goed kijkt zal merken dat de nakomelingen van de wortelvlieg inderdaad in zekere mate vrij spel gekregen hebben, maar er is nog voldoende over voor mijzelf. Wortelsoep, wortelpuree of gewoon worteltjes.... wat ik er mee ga doen weet ik nog niet, maar één ding is zeker: deze verse wortels uit eigen tuin, geoogst op 1 april (jawel !!) in barre weersomstandigheden - onder meer een mini-tornado in Brugge - zullen ervoor zorgen dat het tekort op mijn begroting voor de maand april minder dramatisch zal uitvallen dan voorzien.

P.S. Iedereen die vermoedt, hoopt, of er op rekent ooit door mij wortels voorgeschoteld te krijgen, kan ik geruststellen: ze zullen van een betere kwaliteit zijn dan wat hier te zien is. Besparingen worden alleen toegepast op mijzelf. Zo ben ik.

11:16 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (12) | Tags: wortel, wortels, financiele opsteker |  Facebook

14-12-09

Pastinaak.

Wat een idee om bij de eerste vrieskou hier over de moestuin te beginnen ??

Toch niet !
Hoewel ik van nature uit graag een beetje of zelfs veel (schrappen wat niet past) tegendraads ben, is de invallende winter niet hét sein bij uitstek om met z'n allen nóg meer ingevoerde groenten of groenten uit serres te gaan eten.
Ik hou een pleidooi voor al dan niet vergeten seizoensgroenten, en zal dit vanaf nu nog meer en geregeld herhalen.
Gisteren geoogst, en er zit nog meer in de grond !

pastinaak

Wat volgt: bron= www.groentenfruitbureau.nl

Beschrijving.
Voordat men aardappelen kende, was pastinaak een zeer geliefd gerecht. Tegenwoordig rekenen we de pastinaak tot de vergeten groenten want bijna niemand kent de pastinaak nog. Het is een lange ivoorkleurige wortel die wel 300 gram per stuk kan wegen. De smaak is intens, aromatisch en enigszins zoet en ligt tussen de smaak van wortel en knolselderij in. Pastinaak kan rauw, gestoofd en gekookt gegeten worden.

Wat kan ik ermee ?
Raspen en serveren als salade met een dressing
Koken en serveren bij vlees of wild
In plakjes schaven en frituren tot chips
In lange repen schaven en smoren
In blokjes gesneden stoven samen met pompoen, en wortel
Koken en pureren en mengen met aardappelpuree
Als soep

Waar let ik op bij het kopen ?
Kies stevige, harde wortels. Zachte wortels zijn al wat ouder, maar nog wel geschikt voor puree of soep.

Hoe bewaar ik ze ?
Net als wortels kan je pastinaak redelijk lang bewaren, ca. 2 weken. Bewaar ze in de groentenla van je koelkast.

Wanneer zijn ze er ?
September tot en met januari.

Bereidingstijden
Koken: 20 minuten
Smoren: 20 minuten

Wat zit er in ? (per 100 gram)
Kcal: 80
Vitamine C: 18 mg
Calcium: 50 mg
Vezels: 5 gram

Reken 225-250 gram pastinaak per persoon om 200 gram op je bord te hebben.

04-08-09

Oogstmaand

Komkommertijd ?
Was het maar waar: mijn komkommers willen dit jaar niet zo goed groeien. Heel erg groot is mijn serre nu ook weer niet, in de loop der jaren zag ik de groeiprestaties van mijn komkommerplantjes steeds achteruitgaan. Uitputting van de grond wellicht.

I.p.v. komkommertijd is het nu worteltijd.
Driekwart van de eerste oogst is altijd bestemd voor de diepvriezer. In het sprookje van de krekel en de mier ben ik ongetwijfeld de mier.
Wat je hieronder ziet werd ondertussen al gewassen, in stukjes gesneden, geblancheerd en in de diepvriezer gestoken. Daar zit nu al spinazie, brocoli, peultjes, boontjes, tomaten, courgettesoep en nu ook wortels.
Als ik de lente van 2010 niet haal zal het niet van de honger zijn....

wortels_040809

10:30 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (13) | Tags: komkommers, wortels |  Facebook

04-07-09

Gezond ? Lekker ?

Dat zal wel zijn !!

tomaatbrocoli



Iedereen die wat bezig is met tuin, moestuin of landbouw zat gisteren - voor de zoveelste keer dit jaar - tevergeefs te wachten op de "mogelijk zeer hevige onweersbuien, met wateroverlast, hagel, rukwinden en alles erop en eraan."
Voor de zoveelste keer dit jaar was 't een scheet in een fles: niets dus.
In Limburg, en al zeker in de Ardennen, zullen ze zich afvragen waar ik hier nu eigenlijk over klaag, maar ten west-zuid-westen van Gent is er na Pasen maar zeer weinig water gevallen.

Een boer kan zijn veld moeilijk beginnen besproeien, gelukkig kan ik dat wel met de moestuin. En met de serre. Want ik ben natuurlijk niet alleen met de siertuin bezig.
Nog nooit had ik zo vroeg op 't jaar mijn eerste eigen tomaat. 't Zal ook de eerste zijn die ik eet dit jaar. Ik hou mij voor een heel groot deel aan de seizoenen, of met andere woorden, wat de moestuin mij opbrengt. Tot nu toe zijn daar in de winter nog geen tomaten bij - 't kan natuurlijk nog komen binnen enkele 10-tallen jaren, als we tenminste nog niet onder de zeespiegel verdwenen zijn tegen dan.

groenten

Tot nader order dus wordt er hier gegeten wat de tuin opbrengt, en vandaag was dat heel wat: één tomaat (de rest zal nu snel volgen), enkele brocoli's, wat peultjes, wat boontjes (boterboontjes, van die gele), rucola, heel jonge courgetjes en sjalotten.
Mochten vandaag nog niet mee op de foto: de worteltjes, de ajuintjes en de gewone sla.
Ondertussen zit de brocoli al in de diepvriezer, en de boontjes ook. De rucola zit in mijn buik, evenals de tomaat, de peultjes en de helft van de courgetjes.

12-06-09

(Levende) Vers

Gisterenavond en maandagavond heb ik peultjes gegeten. Ook bekend als sluimerwten. Net als spinazie zijn peultjes vers uit de tuin niet te vergelijken met wat je in de winkel koopt, echt niet.

peultjes_120609

De oogst dit jaar is per definitie groter dan die van vorig jaar: elke keer als ik peultjes ga plukken heb ik er 10% meer dan vroeger. Waarom precies 10% ? De reden is simpel. Tot vorig jaar had ik bij het plukken van de peultjes gezelschap in de moestuin. Aran liet geen kans voorbij gaan als het om rauwe groenten ging. Het seizoen begon voor haar bij de peultjes.
De oogst werd eerlijk verdeeld - althans naar mijn normen: 10 peultjes plukken voor mij, het elfde was voor Aran. Vandaar die 10% meeropbrengst nu. Soms kreeg ze er wel eentje extra: te dikke peultjes zijn niet meer zo lekker, maar voor haar stak dat niet zo nauw. Zij was nog van het gezonde principe: een peultje is een peultje.

Ik heb ze gemist, vooral toen ik maandag de eerste oogst van dit jaar ging halen. Buitenkomen met een plastieken potje stond jáááren aan een stuk synoniem voor Aran die zich rechtstelde, en geduldig achter mij aanliep, op naar de moestuin. Heel gedisciplineerd liet ze mij altijd voorgaan. En zodra ik begon te plukken stond ze heel geduldig te wachten en te kijken. Recht naar mij. "Waar blijven de peultjes?" vroeg ze zich af. Maar ze werd nooit bedrogen: 10 voor mij, ééntje voor haar. Zo ging dat.


Niet alleen bij de peultjes was dit de routine. Bij vanalles en nog wat. Ik som op in chronologische volgorde van oogsten. Het werd hier misschien al eerder aangehaald, maar ik wil het graag nog eens herhalen.
  • Eigenlijk begon het oogstseizoen voor Aran bij de wilde bosaarbeien. Daar was het ieder voor zich. Ik plukte en at ter plaatse op, Aran plukte ook zelf en deed hetzelfde.
  • Dan kwamen de peultjes: 10 voor mij, 1 voor Aran.
  • Nadien de vruchtjes van de krentenboom: ieder voor zich. Aran had daar een dagtaak aan want er waren er heel veel.
  • In de buurt staat ergens in 't wild een kersenboom, met échte kersen: ieder plukte voor zichzelf. En op de terugweg smeet ik dan af en toe een kers ergens weg waarop Aran die steevast ging zoeken. Of ik rolde een kers zoals een knikker voor mij uit op de weg, Aran ging erachterna.
  • Bij de boontjes geldde hetzelfde als bij de peultjes: 10% voor Aran.
  • De aardappelen werden iets minder eerlijk verdeeld: alleen de heel erg kleine aardappeltjes, of die welke met een riek doorboord werden bij het opgraven, waren voor haar.
  • Van de frambozen mocht ze ook eten zoveel ze kon, maar alleen als ik zelf ook plukte. Los daarvan kwam ze nooit in de verleiding om zelf te gaan stelen.
  • Later op 't jaar was ze vooral zot van vlierbessen en ook van jeneverbessen. De techniek om die te eten was voor beide hetzelfde: ik stak een tros in haar muil, zij deed de muil dicht, en ik trok de steel er weer uit vantussen haar tanden. De bessen bleven dan waar ze thuishoorden: in Aran's muil. Niet voor lang natuurlijk. N.v.d.r.: wij zeggen jeneverbessen tegen rode aalbessen, het gaat hier dus niet over echte jeneverbessen, met van die doornen aan !
  • Braambessen in het wild op de wandeling: ook die plukte ze zelf. Als er één viel ging ze die zoeken in 't hoge gras, maar ze had al snel door dat zoiets verloren tijd was als er nog veel andere plukklaar aan de braamstruik hingen. Een hond leert snel de efficiënste oplossing te kiezen.
  • Tomaten: elke dag één tomaat.
  • Druiven: zoals bij Klein Duimpje, het pad tussen de serre en het huis werd bestrooid met druiven. Aran at ze op.
  • Mais op de wandeling: ze kon dat zelf plukken, deed er zelf de omhulsels af, en at de mais. Jonge mais werd met kolf en al binnengespeeld. Rijpe mais werd er afgeschraapt met haar tanden.

12:09 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (12) | Tags: peultjes, aran |  Facebook

02-05-09

Laat de crisis maar doen...

.... ik zal alvast niet vergaan van de honger.


sla_020509rucola_020509

Sla genoeg om er alle dagen wat te eten mocht het echt nodig zijn. En om de smaak wat te varieren kan ik er binnenkort wat rucola bijdoen.

tomaten_1_020509tomaten_2_020509Bij de tomaten verloopt alles ook naar wens, de oudste plantjes staan in bloei, dus de eerste mini-mini-mini tomaatjes zijn al een feit.

druiven_020509brocoli_020509Er moet ook fruit zijn bij een evenwichtige en gezonde voeding, daar zullen mijn druiven helpen voor zorgen in het najaar. Natuurlijk zijn ze veel beter dan die in de winkel, het zijn échte muscatdruiven.
En de brocoli groeit ook al voortreffelijk, nog eventjes en hij is bestand tegen de eerste aanvallen van het koolwitje. Tenminste, de brocoli zal sterk genoeg zijn om mij toe te laten tijdig in te grijpen zodra ik iets merk. Tijdig ingrijpen is hier gewoon wat water vernevelen op de rupsen, ze laten zich dan gewoon op de grond vallen, en daar houden ze het niet zo lang uit. 't Zijn dus echt wel domme rupsen hier bij ons in de buurt.

wortels_020509pastinaak_020509 De wortels en de pastinaak staan ook al goed boven de grond, en mogen binnenkort uitgedund worden. Volgens de regels van de teeltwisseling zouden hier geen uien mogen bijstaan, maar ik voorlopig trek ik mij dat niet aan: een rijtje uien, een rijtje wortels, een rijtje uien, een rijtje pastinaak, en zo opnieuw. Op die manier ben ik de wortelvlieg én de ajuinvlieg te slim af. De wortelvlieg kan niet tegen de geur van ajuinen, en de aljuinvlieg houdt niet van de geur van wortels. Simpeler kan het dus niet.

peultjes_020509sjalot_020509Nog een maand of zo, en dan kan ik ook beginnen aan de verse peultjes. Nu zijn de plantjes nog klein, maar dat blijft natuurlijk niet duren. En om die op smaak te brengen staan de sjalotten al klaar. Vóór de peultjes staat de spinazie al mooi in blad, dat zal nu heel snel gaan. Niets lekkerder dan verse spinazie: plukken, stomen, eten.... heerlijk.




Er is natuurlijk nog meer, maar dat komt later wel eens aan bod.

21-04-09

Kort bericht

Vandaag eventjes geen tijd voor de blog. Ik ben druk bezig in de moestuin. Achteraan links, in het perceel met de spinazie.

moestuin

08:45 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (14) | Tags: spinazie |  Facebook

28-03-09

Eindelijk - verse sla

Vanavond eet ik sla van eigen kweek, recht uit de tuin.

Sla_280309


Nog te klein ? Ah ja ? En wie gaat er mij tegenhouden om er twee, drie of desnoods vier te eten ?
Er is er toch genoeg, gratis en voor niets.

15:15 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (10) | Tags: meikoningin, sla |  Facebook

24-03-09

Voor mij NÚ geen tomaten, dank u

tomaten_eigen_kweekGisteren was het deels nog voor de grap, vandaag ben ik bloedserieus: het wordt tijd dat we wat meer teruggrijpen naar wat ónze bodem ons te bieden heeft in de 4 verschillende seizoenen.
Ikzelf heb ook best wel trek in een lekkere tomaat, maar door dat te zeggen sluit ik al meteen uit dat ik nú tomaten zal kopen. Ik sprak immers van een lékkere tomaat. En die vind je nu niet. Ze komen uit verwamde serre's, werden opgekweekt met kunstlicht, ze smaken vooral te weinig naar tomaat, en ze leveren een bijdrage tot het onleefbaar maken van onze planeet voor onze achterkleinkinderen. Tenminste, als't nog zo lang zal duren, maar die discussie ga ik hier niet aan.
Om nog eventjes bij de tomaat te blijven: in onze kontreien is die te oogsten gedurende de zomer en de herfst.

Ikcaltha_palustris raad jullie allemaal aan om de seizoensgroente- en fruitkalender van het VELT te raadplegen. Dit kan je hier. Niet alleen zal je zo een aantal 'vergeten' groenten herontdekken, ook en vooral zal je merken, als je dit toepast, dat een groente gewoon veel beter smaakt in het seizoen waarin ze op een normale manier werd gekweekt en geoogst.
VELT staat voor Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren. Laat je vooral niet afschrikken door het woord ecologisch. Eén van de basisregels is even logisch als eenvoudig: alles op het juiste moment en op de juiste plaats.
Zoals dus: tomaten in de zomer en de herfst.
En zoals bijvoorbeeld een dotterbloem (caltha palustris): die zet je niet op een droge zandgrond welke geen water ophoudt, maar in natte grond, zoals hier langs mijn vijver. Die is daar trouwens vanzelfs gekomen, hét bewijs bij uitstek dat dit de natuurlijke habitat is voor zo'n plant.

10:58 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (9) | Tags: tomaat, velt |  Facebook