09-02-11

Eindelijk !!

Eindelijk ?
Niet echt eigenlijk, want 't is al een tijdje aan de gang.
Maar omdat ik her en der in reakties op blogs lees dat na de sneeuwklokjes de krokusjes nu wel snel zullen volgen: hier staan er al heel veel bijna een week in bloei; de eerste zijn al weer uitgebloeid zelfs.

En gisteren, volop zon, profiteerden ze van het licht en de warmte.
Verder dan dit hier kan je als krokus niet opengaan.

krokus2_2011.jpg

Die gele stond ergens eenzaam en alleen, en had alle zonlicht voor zichzelf. Maar in groep is het natuurlijk veel fijner, dat hebben ook sommige krokusjes al begrepen.

krokus1_2011.jpg

23:45 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: krokus |  Facebook

04-03-10

Zonder woorden

Over krokussen valt veel te zeggen, er bestaan talloze soorten. Vroege, late, witte, blauwe, gele, paarse, gemengde, ....
Zoveel over te zeggen dat ik er niet aan begin.
Of toch: geef mij maar de felle kleuren.

Een wandelingetje door de tuin.
En aangezien zwarte krokussen niet bestaan heb ik voor een wit schaap gezorgd.

krokus_alom krokusjes_alom

21:46 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (15) | Tags: krokus |  Facebook

15-02-10

Hoop in bange dagen

Bijna iedereen heeft er nu stilaan de buik van vol. Als we naar buiten kijken zouden we het niet onmiddellijk vermoeden, maar de lente bereidt zich voor. Langzaam maar zeker; vooral langzaam dit jaar.

Ik ging vorige vrijdag op inspektie in de tuin.
Het sneeuwklokje en de krokus behoeven weinig uitleg. Ze staan er al, maar laten bij deze temperatuur hun hartjes niet bewonderen.

150210_1 150210_2

Er zit dus al leven in de tuin. En niet alleen maar dingen die we leuk vinden en waar we naar verlangen. Klik maar eens op onderstaande foto, en het wordt duidelijk: de slakken (in mijn tuin zijn dat naaktslakken), zijn ook al van de partij. Ze laten zich nog niet zien, maar hun aktiviteit is wel al waar te nemen.
150210_3

Erica's mogen in geen enkele tuin ontbreken, zij geven wat kleur aan de winter. Welke soort ik staan heb, durf ik niet met zekerheid zeggen, ze staan er al heel erg lang, en in die tijd noteerde ik nog niet alles. Eén ding is zeker: ze zijn niet bewerkt met de verfspuitbus of met andere rommel. Ik vraag mij trouwnes af wie zo'n dingen koopt. Erica's geven piepkleine bloemtjes, maar ze zijn wel prachtig. Klik maar op onderstaande foto.
150210_6

En dan de winterakoniet. Beide foto's ook aanklikbaar, en de bloemetjes zijn ook al aangetast door de eerste slakken.

150210_4 150210_5

Eranthis behoort tot de Ranunculaceae. Het zijn polvormende knolgewassen met komvormige bloemen (al is dat hier nog niet te zien - ze staan nog niet open) en kraagachtige, ronde schutbladen die zijn samengesteld uit vingervormige lobben. Ze worden niet hoger dan 8 à 10 cm., en bloeien op het einde van de winter en in het vroege voorjaar.
Ze hebben absoluut voorkeur voor halfschaduw en humushoudende grond die goed doorlaat, maar best niet uitdroogt in de zomer. Daarom zijn ze zo geschikt als onderbeplanting bij struiken. In de zomer sterven ze volledig af, maar het volgende voorjaar zijn ze daar terug.
Vermeerderen kan door zaad in de herfst, of - gemakkelijker - door deling van de kluiten onmiddellijk na de bloei, wanneer het blad er nog aan zit.
Let op: alle delen van de Eranthis kunnen bij inwendig gebruik lichte maagstoornissen veroorzaken, en het sap kan de huis irriteren.
Meest voorkomend is de Eranthis hyemalis. De Eranthis x tubergenii Guinea Gold vormt de grootste bloemen, en is een kruising tussen Eranthis cilicica en Eranthis hyemalis

20-06-09

Koningin Fabiola in mijn tuin

Elk jaar rond deze tijd komt Koningin Fabiola mij met een bezoekje vereren. En ze blijft ongeveer 2 maanden *zucht*.

queen_fabiola_1

Telkens weer sta ik ervan versteld hoe fris ze voor de dag komt en hoe mooi ze eruit ziet. Vooral - en ik weet het, het klinkt ongeloofwaardig - vooral dus, als je haar van dicht bekijkt. Prachtig is ze. Je zou er verliefd op worden.
Eerst lijkt ze nog wat verrimpeld, maar als ze zich weldra volledig blootgeeft aan de zonnestralen zie je pas hoe vrolijk ze kan tevoorschijn komen.
Op een engelstalige website omschrijven ze het als volgt, ik kan dit niet beter: "Queen Fabiola's blossoms open in succession, rather than all at the same time, so the show is extended." Het is dus maar best Koningin Fabiola voortaan niet meer te onderschatten.
queen_fabiola_2

Het knolgewas Triteleia Laxa 'Queen Fabiola' behoort tot de familie van de Liliaceae. Bloeiperiode is juni/juli. Kan tot 45 cm hoog worden, in mij tuin niet hoger dan 30 cm. Best in volle zon of half schaduw. Op de stengel vormt zich een scherm van trechtervormige bloemen, die zich niet allemaal gelijktijdig openen, en zo voor een vrij lange bloei zorgen.
queen_fabiola_3

Toepassingen: borders, rotstuinen, ook wel als snijbloem.
Dit plantje heeft diverse namen: naast 'Brodiaea' is het ook bekend als 'Ipheion', 'Dicholostemma' en 'Bloomeria'. Er zijn wel 300 soorten bekend maar de Triteleia laxa is die welke het meest wordt gecultiveerd en vaak het enige dat in de handel verkrijgbaar is.

26-04-09

Tulpen

Sommige mensen zien heel graag tulpen. Ikzelf ben er wat minder gek op en zal nooit grote groepen aanplanten. Maar hier en daar een tulp tussen het opschietend groen van vaste planten, dat zie ik zeker wel zitten. En ook in potten zijn ze wel mooi.
Speciaal voor hen deze miniatuurfotootjes, die allemaal aanklikbaar zijn. Haast je , want nog eventjes en je moet er weer een jaar op wachten. Maar er komt zoveel in de plaats.

HPIM2212HPIM2362HPIM2364HPIM2332HPIM2278HPIM2205HPIM2280HPIM2279HPIM2210HPIM2099

11:01 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: tulpen |  Facebook

25-03-09

Trop is teveel

Eén keer, twee keer, soms zelfs drie keer kunnen ze zich rechten nadat ze weer zijn platgeregend, maar of het nu nog zal lukken ? De kombinatie van wind en regen, met zelfs wat hagel, was er voor sommigen duidelijk teveel aan.
We vinden het niet leuk, maar we moeten er mee leven want 't is elk jaar weer van dat.

narcissus_platchionodoxa_plat

14:03 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: regen, wind, hagel |  Facebook

19-03-09

Chionodoxa en Scilla

Deze twee bolgewasjes gelijken op het eerste zicht fel op elkaar. Maar de Chionodoxa heeft opstaande bloemetjes, terwijl die van de Scilla meer naar beneden hangen. Ook het hartje van de bloem (de stamper) is een klein beetje anders. De kwaliteit van mijn fototoestel laat jammer genoeg niet toe om dit hier te accentueren.

De Chionodoxa heet in het Nederlands "Sneeuwroem", een bijna letterlijke vertaling van zijn Griekse naam. 'Chion' is het Grieks voor 'sneeuw', en 'doxa' betekent 'glorie'. De plantjes zijn van oorsprong afkomstig uit de bergen van Turkije, Kreta en Cyprus, maar gedijen perfekt in onze kontreien. Ze zijn volkomen winterhard, vermeerderen zich spontaan om dichte bosjes te vormen, en verkiezen dat afgevallen blad in de herst gewoon blijft liggen zodat ze een humusrijke bodem ter beschikking hebben. Klik op de foto's voor een grotere versie.

Chionodoxa_1Chionodoxa_2 Chionodoxa_3Chionodoxa_4


Voor de Scilla geldt een beetje hetzelfde: humusrijke bodem, vermeerdert gemakkelijk, groeit en bloeit perfekt in onze streken.

scilla_1 scilla_2 scilla_3


Beide bolgewasjes worden steeds populairder, vooral omdat blauw en de kleuren die daar rond hangen tegenwoordig zeer gewild zijn in de tuinen.


P.S. Naar aanleiding van de reaktie van Mizzd heb ik op 19-03 later op de dag dit nog bijgevoegd.
Beide bolgewassen behoren tot de familie van de Hyacinthaceae. Over de naam is er toch wat onduidelijkheid. De Austrlische botanist Speta vindt dat de Chionodoxa zou moeten ingesloten worden in de Scilla familie, maar hij wordt daarin niet door iedereen bijgetreden. Met als gevolg dat er wat verwarring is ontstaan. In de Atrium Tuinplantenencyclopedie, nog steeds gebruikt als naslagwerk in vele opleidingen, staan ze wel duidelijk afzonderlijk vermeld. De Scilla familie is tamelijk uitgebreid, de Chionodoxa familie is kleiner. Beide bestaan ook in het wit, en het paars-roze. Maar dit is geenszins een reden om ze onder dezelfde naam verder te laten gaan, want die kleuren vinden we terug bij quasi alle gewassen van de Hyacinthaceae. Kijk bijvoorbeeld maar naar de boshyacint (Hyancinthoides Non-Scripta) die weldra ook zal bloeien, en een heel stuk hoger wordt.

12:03 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: chionodoxa, scilla |  Facebook