28-03-09

Treurkrulwilg of krultreurwilg

Ik heb een bijzondere boom in mijn tuin, en wel om twee redenen.

Ten eerste: ik heb nog nergens anders een treurwilg gezien die ook krult, of - zo je wil - een krulwilg die ook treurt. En ook Google kent dat ongeveer niet, dat wil dus al iets zeggen !! Dat hij krult is duidelijk, dat hij treurt misschien wat minder. Maar hij moet toch alle jaren gesnoeid worden of ik kan er niet meer passeren. Dus... hij treurt.
Ten tweede: ik kreeg die boom van mijn moeder. Waar zij hem haalde weet ik niet. Wel weet ik dat ik lange tijd niet goed wist wat ik er moest mee aanvangen. Hij werd dan maar gewoon bewaard in de pot waarin hij stond, een plant weggooien doe ik nog niet te gauw. Hoelang ik hem zo bewaarde weet ik ook niet meer, feit is dat de plaats waar hij nu staat ten vroegste 6 maanden na haar dood mijn eigendom werd.

Het zou natuurlijk ook kunnen dat hij pas écht beginnen treuren is na haar overlijden....
Ik ben bij dat ik zo'n bijzondere boom heb.
(klik voor een groter beeld)

treurkrulwilg

11:51 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: treurwilg, krulwilg, moeder |  Facebook

26-03-09

Vreselijk onkruid - deel 1

Vandaag de eerste aflevering in een serie van drie, met als gemeenschappelijk thema: onuitroeibare onkruiden.

Komen achtereenvolgens aan bod: zevenblad, winde en heermoes of kattestaart (ook wel paardestaart genoemd).
Alle foto’s hierbij zijn aanklikbaar, en komen uit eigen tuin of liever, vlak naast mijn tuin – ik weet ze gelukkig weg te houden. Behalve één foto, die ik van het internet plukte, maar dat staat aangeduid, zo ben ik wel.

Zevenblad02Zevenblad (Aegopodium podagraria) is één van de meest hardnekkige onkruiden.
Maar laten we beginnen met het goede nieuws: de bladeren zijn eetbaar, en kunnen bereid worden als spinazie. Rauw kunnen ze verwerkt worden in salades en gedroogd doet hun smaak aan peterselie denken. Het is ook een gezonde afwisseling voor op het menu.


Zevenblad_bladDe plant is duidelijk herkenbaar door iedereen die tot zeven kan tellen. Soms kan het zijn dat het onderste twee blaadjes er elk een beetje tweeledig uitzien, waardoor je de indruk krijgt dat er negen blaadjes zijn. De volwassen hoogte varieert tussen 50 cm en 1 m en de plant gedijt het best op beschaduwde plaatsen in heggen, tuinen, bermen op vochtige of bemeste grond. Ze breidt zich snel uit, hoofdzakelijk via het wortelstelsel (rizomen) en bij spitten of wieden groeit elk stukje wortel dat in de grond blijft zitten gewoon verder uit tot een nieuwe plant. De schermvormige bloemen zijn wit, soms enigszins roze, en aegopodium_podagraria-zevenbladtrekken verschillende insecten en vlinders aan.


Bestrijding.
Een algemene regel, voor zo goed als alles wat groeit in de natuur: zonder wisselwerking tussen bladgroen en wortels blijft het niet duren. Via het bladgroen wordt energie opgedaan die de plant in leven houdt. Op quasi onbereikbare plaatsen kan het dus helpen door het bladgroen konsekwent te verwijderen. Maar dan echt wel konsekwent, niet één of twee keer per jaar. Zodra je iets ziet, wordt het verwijderd. Zo heb ik mijn heermoes onder kontrole (maar da’s voor later).

Bestrijding met chemische middelen die glyfosaat bevatten (round-up) zal alleen ogenschijnlijk helpen en is dus geen goed idee: de plant lijkt het eventjes lastig te hebben, maar komt vrolijk terug.

zevenblad_verwijderenEen andere regel, die ik toepas voor het zevenblad rondom mijn tuin, is het te tolereren, maar ik trek wel een grens. Een prima grens is bijvoorbeeld een beukenhaag. zevenblad_wortels02Maar zelf heb ik een denkbeeldige grens, en verwijder op regelmatige basis de uitlopers die de grens overschrijden. zevenblad_wortels01Die jonge uitlopers bevinden zich absoluut niet diep onder het oppervlak. Als je daarmee iets te lang gewacht hebt kan het zijn dat op sommige plaatsen een soort verankeringspunt is ontstaan, van waaruit de plant een nieuwe uitvalsbasis heeft. Hoe de uitlopers onder de grond zitten, en hoe de wortelstruktuur eruit ziet, merk je op bijgevoegde foto’s bij deze paragraaf.

Verdere bestrijdingsmogelijkheden:

  • De grond met de hand omspitten en volledig ontdoen van de witte wortelstokken. Nazorg is vereist: zodra je weer iets ziet bovenkomen wordt dat (gemakkelijk) verwijderd.
  • Zevenblad01Mulchen helpt NIET, zoals je hier ziet.
  • Kippen zijn gek op de wortel van zevenblad en zorgen er voor dat de plant volledig verdwijnt.
  • Eindeloos schoffelen: dat schijnt ook te werken, maar ik ben benieuwd wie het het eerst zal opgeven.
  • De plant groeit het liefst op zure grond, kalk toedienen kan dus zeker helpen.
  • De grond twee jaar bedekken met zwart folie. Dit is de methode wanneer niets helpt.

"Zonder Is Gezonder" , een interessante link, waar vooral informatie wordt gegeven welke planten zich goed voelen in de buurt van zevenblad, en die dus het zevenblad binnen de perken zullen houden. En dit voor verschillende habitats.

12:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (9) | Tags: onkruid, zevenblad |  Facebook

21-03-09

Het Wilgenbroek (Oostkamp)

WilgenbroekZoals reeds geschreven, gisteren ging ik op verkenning. Naar Het Wilgenbroek, gelegen in Oostkamp. Een plantenkweker van onder meer vaste planten.
Op hun eigen website verwoorden ze e.e.a. als volgt: ".... is de kwekerij 'Het Wilgenbroek' gespecialiseerd in speciale vaste planten, waarvan de kwaliteit de meest veeleisende plantenliefhebber moet tevreden stellen."
Ik had ook beloofd dat ik verslag zou uitbrengen van mijn verkenningstocht en begin met het besluit. Op die manier hoeft niet iedereen de ganse tekst te lezen.

Besluit.
(Lees zeker ook de tekst onderaan - bij "update" - want ere wie ere toekomt: Het Wilgenbroek is ondertussen in zeer positieve zin veranderd)
Behalve voor alle variëteiten van de Helleborus zou ik niemand aanraden om naar Het Wilgenbroek te rijden voor kwalitatief goed verzorgde planten in container. Maar ik kan iedereen vol overtuiging aanbevelen om eens rustig een paar uren door het domein te wandelen vanaf de 2-de helft van april: het is geweldig mooi, rustgevend en leerrijk. Een uitstap waard.

Voor het uitgebreidere verslag begin ik misschien best met het slechte nieuws, zodat ik in schoonheid kan eindigen.
Ik had een lijstje opgemaakt van een aantal vaste planten die ik wou meebrengen, maar ik heb eigenlijk maar één soort gekocht. En dan nog wel omdat ik niet het gevoel wou hebben dat ik helemáál voor niets 80 km heen en terug had afgelegd.
Zowel de kwaliteit als de aanwezige kwantiteit van de planten die in hun webcatalogus voorkomen heeft mij zwaar ontgoocheld. Ik weet wel één en ander af van vaste planten, daarom durf ik beweren dat bij sommige soorten uit hun aanbod in meer dan 50% van de potjes geen leven meer zit. Ook op andere plaatsen van de kwekeij, waar heesters in pot worden aangeboden, waren er tamelijk wat exemplaren die volledig verdroogd stonden. Als er tussen de rand van de pot en de kluit plaats is voor je duim, dan weet je dat zo’n plant al een tijdje uitgedroogd staat.

En dan het goede nieuws.
Hun specialiteit, de Helleborus, bracht het er heel goed van af: goede kwalitiet, ruime keuze. Een aanrader.
En het domein waarop de kwekerij gelegen is: gewoonweg prachtig. Het lijkt wel een kasteeltuin, doorweven van hagen en paadjes, waar je in deze tuinkamer nu eens dit vindt, en in een andere tuinkamer nu eens dat.
Terwijl je er door heen wandelt valt het ook op dat alles op een kunstige manier is aangelegd, letterlijk zelfs gekombineerd met kunstwerken.
Later op het jaar moet het een plezier zijn om daar een aantal uren rond te wandelen om te genieten van de natuur en om wat plantenkennis op te doen. Want alles wat daar groeit heeft naamkaartjes, die heel informatief zijn.
Een aanrader voor een (half) dagje uit, zeker een aanrader voor hun opendeurdagen, waarnaar ik hier graag verwijs. Ze zijn wel al voorbij, maar volgend jaar komt ook nog.

Ik vermoed dat dit heel goed onderhouden rustiek en kunstig kader meteen ook de zwakte is van de kwekerij: dit onderhoud moet heel wat energie vragen en moet ongetwijfeld veel geld kosten. Veel personeel dus. Waarbij ik niet altijd de indruk had dat de begeleiding voor de lagergeschoolde werkkrachten voldoende was. En dat merkte ik aan in de kwaliteit. Jammer.

 

 

Update dd. 23-09-2011
Ik ben ondertussen al twee keer teruggekeerd naar Het Wilgenbroek, telkens toen ik toevallig in de buurt was. Eén keer vroeg in het voorjaar, en ook nog eens heel recent.
Waar ik in 2009 nog negatief was, moet ik nu mijn mening volledig bijstellen. Verzorgd, overzichtelijk, en wat het aanbod van vaste planten betreft: het assortiment is dan wel niet zo uitgebreid als bij een Jan Spruyt, maar daartegenover staat dat er een aanbod is van een aantal minder courante variëteiten. Om maar een voorbeeld te noemen: zeer uitgebreid aanbod van Salvia's; de Salvia Cacaliifolia zal je nog niet te snel ergens anders vinden in België. En zonder meerprijs worden veel plantjes aangeboden in grotere container dan de gangbare 9mm-potjes, wat dus betekent dat ze al een groter wortelgestel hebben.
Geen slecht woord meer over Het Wilgenbroek !

12:53 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: plantenkweker |  Facebook

17-03-09

Ik ga op verkenning

Ik ga op verkenning. Meestal ga ik rond deze tijd van 't jaar een bezoekje brengen aan één van de beste vasteplantenkwekers van de streek, of misschien zelfs van Belgie. Dit jaar ga ik eens elders rondneuzen: Het Wilgenbroek in Oostkamp. Waarschijnlijk vrijdag, zodat ik nog enkele dagen tijd heb om mijn verlanglijstje bij te werken.

Anne_ThomsonWat daar zeker op zal staan is de Geranium Anne Thomson. Ik ben gek op Geraniums, dat zullen jullie hier nog wel merken. En vooral op de hybride Anne Thomson. Deze hybride is een kruising tussen de Geranium Psilostemon en de Geranium Procurrens.
Anne Thomson was de afgelopen jaren vaak moeilijk verkrijgbaar in Belgie. Het zou kunnen dat die nu deels door mij weer vlot verkrijgbaar is bij de vasteplantenkwekers. Jaren geleden heb ik één van mijn planten opgeofferd opdat Guido Van de Steen via weefselkweek (klonen) in zijn labo de plant zou kunnen vermeerderen en terug op de markt zou kunnen brengen. Hij zou mij daarvan op de hoogte houden, maar ik heb daar jammer genoeg niets meer van vernomen.

Mijn bevindingen over Het Wilgenbroek zal ik hier zeker met jullie delen.

11:45 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen, geranium anne thomson |  Facebook

15-03-09

Rozen stekken

Ik heb mijn struikrozen gesnoeid. Zoals reeds eerder aangegeven kan ik het niet laten om elk jaar opnieuw een aantal stekken te nemen, die ik gemakkelijk gratis kwijtgeraak.
Ik zal hier beschrijven hoe ik mijn rozen stek, ik twijfel er niet aan dat er ongetwijfeld andere en misschien betere manieren bestaan. Maar dit is zoals ik het doe. Nu al meer dan 7 jaren na elkaar lukt het prima, en meer moet dat niet zijn.
Zonder al te veel theorieën te verkondigen, er is één belangrijke regel waar rekening moet mee gehouden worden bij het stekken van planten. Er zijn er nog, maar deze is wat mij betreft toch de belangrijkste. Een stek heeft in het begin per definitie geen wortels en is dus niet in staat om veel vocht uit de grond te halen. Daarom gaan we er voor zorgen dat de verdamping zo klein mogelijk is:

  • Weinig of geen ontwikkeld blad aan de verse stek
  • Steeds goed vochtig houden, maanden aan één stuk door, zonder dat de bodem van de pot in de nattigheid staat
  • Niet in de volle zon zetten, ik bewaar ze ergens in de schaduw, uit de wind


Alle foto's hieronder zijn aanklikbaar zodat een grotere foto beter duidelijk maakt wat ik wil bedoelen.
Om te beginnen worden een aantal uitlopers afgesneden die liefst zo recht mogelijk zijn en over minstens 25 cm. geen zijvertakkingen hebben.

uitloper_vollediguitloper_knippenuitloper_geknipt


Het bovenste deel (met eventueel wél zijvertakkingen) wordt weggesneden, en wat overblijft zal gebruikt worden als stek. Bij het snijden let ik er op dat ik werk met een scherp gereedschap, maar of het nu schuin dan wel recht afgesneden is, dat trek ik mij niet aan. Op de foto's zie je achtereenvolgens een afgesneden uitloper, diezelfde uitloper die wordt ingekort, en het resultaat.

botOp het onderste deel van de stek, dat straks in een container met aardebot_weg wordt gestoken, haal ik met de hand alle botten weg. Die laten zich heel genakkelijk verwijderen.


Zo heb ik een aantal stekken voorbereid, een stuk of 20 dit jaar, enstekken die worden dan opgepot in een container. Als grond gebruik ik mijn zelfgemaakte compost. Waarschijnlijk zou ik stek- en zaaigrond moeten gebruiken, maar als het met mijn eigen compost ook gaat, waarom zou ik dan geld uitgeven ?
Er bestaat ook stekpoeder in de handel, maar daarvoor geldt hetzelfde: ik gebruik het ook niet. Ooit heb ik dat wel eens gebruikt, maar ik had de indruk dat de stekken die opgepotdaarmee behandeld waren sneller de neiging vertoonden om te rotten onderaan. Dus: geen stekpoeder.
Nadat de stekken in de grond zitten wordt die flink begoten met water, zodat de grond goed rond de stekken gaat zitten. Zonodig wat verse grond bijvullen.
De container wordt, zoals reeds gezegd, op een rustige plaats neergezet, uit de wind en ook uit de zon. Na 4 uur in de namiddag is er in de zomer wel zon op die plaats. Maar of dat een rol speelt ?
In het begin zal er weinig gebeuren, de botten zullen een groeistilstand kennen, toch zeker in vergelijking met die op de moederstruik.

En tenslotte wil ik nog aanhalen dat niet alle uitlopers op de uitloper_ongeschiktmoederstruik zomaar geschikt zijn, of dat ook niet al te lang mag gewacht worden met dit karweitje. Zodra de botten te ver zijn uitgelopen, zoals op de foto hiernaast, vind ik zo'n stek onbruikbaar. Die uitgelopen botten zullen quasi zeker afsterven omdat de saptoevoer onvoldoende zal zijn. Op de bovenste foto's zie je in welk stadium de botten zich mogen bevinden.

19:14 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (33) | Tags: rozen, stekken, vermeerderen |  Facebook

14-03-09

Het geel van paaslelies

Zóveel heb ik er (nog) niet.

1a-narcis-tete-calvrt


Met de stijgende temperaturen van de afgelopen dagen zijn ook de paaslelies of narcissen beginnen bloeien. Straks wordt het onmogelijk om alles wat bloeit op de blog te zetten, maar nu is daar nog even de tijd voor.
Voor de narcissen geldt bij mij hetzelfde als voor de krokussen: geen meerkleurige soorten in mijn tuin. Hoewel ik ze wel graag zie - elders dan - in mijn opvatting hoort een paaslelie effen geel te zijn.

narcis1Ik had vroeger tamelijk wat bollen in de grond zitten van een prachtige soort, waarvan ik de naam niet meer weet, die jammer genoeg tamelijk hoog op hun steel bloeien. Met als groot nadeel dat ze altijd wel een reden vonden om hun eigen gewicht niet meer te kunnen dragen. Een nachtje vorst, onvermijdelijk in maart en april, wat felle regenbuien met veel wind, of een hagelbui, en ze stonden voorovergebogen met hun bloemblaadjes tot tegen de grond. En daar bleven ze, want ze geraakten niet meer recht. De gevreesde ziekte voor paaslelies: impotentitis narcissae.

narcis2Nu hou ik het voornamelijk bij de Narcissus Tête-à-tête. Die worden niet hoger dan 15 tot 20 cm, vermeerderen zich heel gemakkelijk en vormen bosjes die steun vinden bij elkaar. Bovendien hebben ze de eigenschap dat ze zich bijna steeds weer rechten na een voorjaarsnachtje vorst. Een extra bijkomend voordeel is ook nog dat het loof na de bloei niet te hoog gaat opschieten.narcis3
Vooral vooraan in de border, langs de graskant, durft dat wel eens hinderlijk zijn. Zeker als er kort nadien op die plaats een lage vaste plant moet bloeien. Bijvoorbeeld Phlox Subulata. Zoals je weet is het belangrijk om het loof van uitgebloeide bollen (krokussen, narcissen, ...) te laten groeien en spontaan te laten afsterven. Indien het wordt weggeknipt heeft de bol onvoldoende energie kunnen opslaan voor het jaar daarop, en zal er minder bloei zijn. narcis4
Indien deze fout herhaaldelijk wordt gemaakt zal de plant verdwijnen. Om die reden zet ik geen bloembollen in mijn grasperk.

En waar zit de spin ???



Ik hoop dat er af en toe eens lezers op mijn blog komen die wat kunnen bijleren, hen wil ik nu toch meegeven dat de ziekte "impotentitis narcissae" bij mijn weten niet bestaat.

12:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (5) | Tags: narcis, bollen, bloemen |  Facebook

10-03-09

Betrapt: sex in mijn tuin

Hoe kon het ook anders..... twee tortelduifjes.

Duif1

13:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: amai |  Facebook

09-03-09

Krokussen alom

De krokussen zijn nu op hun mooist. Toch die in mijn tuin. Er zijn ongelofelijk veel soorten krokussen, maar geef mij toch maar de éénkleurige. Gestreepte krokussen zal je bij mij niet zien.
Hopelijk kunnen ze nog enkele dagen genieten van af en toe een streepje zon. Want straks, als de maartse buien écht beginnen krijgen ze het hard te verduren: regen, rukwinden tijdens de buien, eventueel wat hagel, en.... ze liggen plat.
Je zal maar een krokus zijn: je uit de koude grond omhoogworstelen, rap rap wat zon meepakken, en dan genadeloos neergeslagen worden.

Een grotere foto zie je door erop te klikken.

links1rechts2 rechts1links2

17:42 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen, krokus |  Facebook

07-03-09

Iris Reticulata

iris_reticulata_4De Iris Reticulata is een kleine vroegbloeiende iris die bloeit van half februari tot eind maart met geurende bloemen. De kleuren zijn hoofdzakelijk blauw, maar varieren van helblauw over violet naar paars. De hoogte bedraagt amper vijftien
iris_reticulata_2

centimeter. Het blad is vierkantig van vorm, en lijkt wel een beetje op een grassoort. Zoals bij vele bloeiende bollen komt het blad pas echt goed in groei nadat de bloei bijna voorbij is.iris_reticulata_3
In mijn tuin staat deze plant vooraan in de border, maar ook wel als ondergroei in een verzameling bladverliezende heesters. Sommigen beweren dat deze irisjes moeilijk te houden zijn, en zich bijna niet vermeerderen; bijiris_reticulata_1 mij echter vermeerderen ze zich naar hartelust en vormen ganse groepjes, net als de krokussen.
De foto's, allen gisteren getrokken, zijn aanklikbaar en tonen in een groter formaat de pracht van deze vroege bloeiertjes.

13:25 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bollen, iris, iris reticulata |  Facebook

23-02-09

Mijn compost fabriek(je)

Zonder zo'n plastieken compostvat, zonder speciale wormen.
En het werkt prima !

Voor meer theoretische (en ook praktische) kennis over composteren kan je terecht op www.vlaco.be, waar je allerlei links vindt van wat er van ver of van dicht verband mee houdt.

Ik zal hier trachten uit te leggen hoe mijn compostfabriekje draait. Alle foto's zijn aanklikbaar en tonen een vergroot en duidelijker beeld.

gehaksel.jpgcompost.jpg

Linkse foto de tuinafval zoals hij op de composthoop terechtkomt (met dank aan mijn nieuwe aanwinst), rechts het resultaat. De wormen die het werk doen komen gewoon vanuit de ondergrond in de tuinafval gekropen en vermenigvuldigen zich daar naar hartelust. Voor alle duidelijkheid: tussen de twee foto's zit er wel een tijdsspanne van een jaartje.

Vroeger werkte ik in 2 afgescheiden kompartimenten, wat het omwerken van de compost fel bemoeilijkte. Tot ik eens ergens iets las over een modulair systeem. Simpel qua opvatting en eenvoudig om zélf in elkaar te steken. Zo kan je het formaat aanpassen aan de beschikbare ruimte.
De modules.
Alle modules zijn identiek, en passen perfekt in elkaar.
De ruimte tussen de planken rondom dient om zuurstof en lucht in de compost te brengen. De wormen en bacterieën die het werk doen hebben dat nodig.
De hoeken aan de onderkant zijn lang genoeg om in de uitsparingen aan de bovenkant te passen. Zodat alles stevig in elkaar zit. Hieronder zie je een volledige module, een detail van een hoek aan de bovenkant, en een detail aan de onderkant (omgedraaid).

compost_modulecompost_module_bovencompost_module_onder



Waarom modulair werken?
Op die manier is het mogelijk om te "stapelen", wat het heel gemakkelijk maakt om met een aantal kompartimenten te werken. Zodat de compost gemakkelijk eens kan gekeerd worden om te beluchten, en vooral: zodat je nooit dieper moet scheppen dan een 20-tal cm. Immers, eens een module leeg, wordt ze weg genomen.
Onderstaande foto's verduidelijken dit.
Op de linkse foto zie rechts nog net een stapel modules met vers tuinafval klaar om een maand of 5 te rusten; daarnaast een kompartiment dat gekeerd wordt naar het linkse kompartiment en van zodra er voldoende is uitgeschept wordt de bovenste module weggenomen, zodat je weer gemakkelijk bij de half verteerd compost kan. En zo belanden we bij de rechtse foto.
Onderste foto: compost klaar voor gebruik, hoeft niet meer bewaard te blijven in de modules.

compost_keren1compost_keren2 compostvoorraad



Nog een aantal tips.
Tijdens het composteringsproces treedt er in lichte mate verzuring op, daarom is het zeker niet slecht om tussen de verschillende lagen tuinafval soms wat kalk te strooien.
Terzelfdertijd mag je daar telkens wat beendermeel aan toevoegen: beendermeel is een compostversneller en voegt wat voedingsstoffen toe.
De bacteriën en zeker de wormen die het proces op gang houden hebben voldoende vocht nodig: de bovenkant mag dus zeker niet afgedekt zijn. Bij mij staat alles zelfs onder de oversteek van een klein tuinschuurtje, zodat er bij regen water genoeg op terecht komt.

Interesse of vragen: aarzel niet om mij te kontakteren.

12:01 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: compost |  Facebook

21-02-09

Eigen kweek

Ik schreef hier onlangs nog over een aantal bekende en - vooral goede - vaste plantenkwekers.
Maar geregeld doe ik hen konkurrentie aan. Als ik in mijn tuin iets zie dat zich heeft uitgezaaid, dan kan ik het nooit laten om dat in een potje te steken. Je weet immers maar nooit: één en ander reorganiseren, één en ander dat de winter niet overleeft.... Zo heb ik elk voorjaar mijn eigen voorraad.
Vandaag verving ik in een groep Alchemilla (vrouwenmantel) een te oud exemplaar door een gloednieuw. Uit eigen kweek, met eigen grond (compost). Moeilijk ? Neen, er is niets aan.
Wat je hieronder ziet was in september een piepkleine zaailing, en zie eens welk nut een onverwarmde serre in de winter voor zoiets kan hebben: de wortelgroei is niet gestopt en ocharme 5 maanden later heb ik een stevige plant, klaar voor de tuin.
De enige kunst die hieraan gekoppeld is, is het herkennen van piepkleine jonge plantjes in een border. Daar durft het bij "zogenaamd professionele" tuiniers wel al eens mis lopen. Als die je border opschonen ziet hij er heel proper uit, maar je bent wel vanalles kwijt.

alchemilla

18:32 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vaste planten, vermeerderen |  Facebook

Ze zijn daar verdomme weeral...

Nu we eindelijk nog eens een winter hadden met echte vrieskou zou je verwachten - of toch zeker hopen - dat de slakken daar niet goed van zijn.
Maar neen, ík ben er niet goed van, want als vanouds zijn ze weer aanwezig. Nu nog klein, straks veel te groot. En waardoor worden ze groot ? Door van de verse scheutjes van mijn planten te eten, verdomme !!
Links een naaktslakje, rechts een huisjesslakje, beide vandaag gespot. Samen met nog veel soortgenootjes. En eitjes ook.

slakken

15:51 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: amai |  Facebook

20-02-09

Snoeitips voor struiken

Heel kort enkele snoeitips, want straks gaan weer velen aan het snoeien, met soms averechtse effekten.
Alles belichten is niet mogelijk, daarom enkele vuistregels, die elkaar eigenlijk ondersteunen.

Regel 1
Alles wat bloeit vóór de langste dag: snoeien na de bloei. Want die struik bloeit op takken die het jaar voordien gevormd werden
Bij uitbreiding: alles wat bloeit ná de langste dag: snoeien in het vroege voorjaar, want die struik bloeit op takken die hetzelfde jaar worden gevormd.

Regel 2
Snoei na de bloei, en je kan weinig verkeerd doen.

Regel 3
Als je het niet weet mag je mij kontakteren, misschien weet ik het wél.

19:55 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: snoeien |  Facebook

19-02-09

Het ongeduld van de natuur - deel 2

(en tevens mijn ongeduld...)
Als vervolg op het bericht van eergisteren, vandaag nog wat planten belichten die ons duidelijk maken dat het niet alleen de sneeuwklokjes en de krokussen zijn die ons wijzen op de aankomende lente.
Ik val in herhaling, maar een aantal streepjes zon met wat warmte zal een boost op gang brengen. Alles, of toch veel, zit klaar.

knop_anemone_blandaanemone_blandaDe anemone blanda is een laagblijvend knolgewasje dat heel leuk en vroeg bloeit en zich gemakkelijk laat kombineren met vaste planten omdat het enige tijd na de bloei verdwijnt tot volgend jaar. De blaadjes komen nu schuchter boven piepen, al houden ze hun kopje nog eventjes in de beschermende grond. Maar binnen enkele dagen zijn die blaadjes niet meer beneden te houden en straks vormen de knolletjes een bloemtapijt dat gemakkelijk verwildert zonder lastig te zijn.

hydrangea_petiolarisknop_hydrangea_petiolarisDe hydrangea (anomala subsp.) petiolaris is het buitenbeentje van de hortensiafamilie. Klik op de foto links om een prachtig exemplaar te zien.
Deze klimhortensia is een zeer geschikte plant voor een schaduwzijde om bvb. een (hoge) noordermuur te bedekken en wordt onvoldoende aangeplant. Stelt weinig eisen aan de grond en vergt nauwelijks onderhoud, tenzij af en toe de vooruitstekende takken wat inkorten, zodat de plant niet te dik wordt.
Vanaf juni bloeit de klimhortensia met grote, crèmewitte, ijle bloemschermen, die licht geurend zijn. De klimhortensia, die bladverliezend is, groeit in het begin nogal traag en het kan drie to vier jaar duren vooraleer hij goed begint te bloeien. In grote tuinen kan hij zelfs gebruikt worden als bodembedekkers, daar waar de takken niets vinden om zich in de hoogte vast te hechten.

Knop_geranium_salomegeranium_salome_Jaar na jaar geraak ik meer in de ban van de geraniums. Net zoals vele van zijn soortgenoten komt ook de Geranium Salome nu al héél voorzichtig naar boven. In plaats van de bloem te beschrijven raad ik je aan om op de foto rechts te klikken. De Ger. Salome is een vrij late bloeier (start pas in juli-augustus) maar bloeit dan wel door tot de vorst invalt. De uitlopers slingeren zich doorheen andere planten en struiken, soms tot een hoogte van bijna een meter, waardoor een prachtig effekt ontstaat.

spirea_japonica_anthony_watererknop_spirea_japonica_anthony_waterer_En tenslotte een eenvoudige struik uit de Spirea familie. Heel vaak aangeplant en ontzettend gemakkelijk in het jaarlijks onderhoud: de Spirea Japonica Anthony Waterer. Bloeit van (mei) juni tot augustus, al komt er niet echt een eind aan de bloei. Want de uitgebloeide schermen blijven hun sierwaarde behouden. Wil je toch licht terugsnoeien, dan is er veel kans op een herbloei. De echte snoeibeurt komt er na de winter: de struik, die tot een meter hoog kan worden, mag dan diep teruggeknipt worden, waarbij het goed is om oude takken binnenin volledig weg te nemen.

Alle foto's uit eigen tuin, tenzij anders aangegeven.

12:59 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bomen, struiken, vaste planten |  Facebook

17-02-09

Het ongeduld van de natuur - deel 1

(en tevens mijn ongeduld...)
Ik zei het al eerder: niet alleen de temperatuur is van belang voor het ontwaken van de lente, maar vooral het lengen der dagen, het aantal uren licht dus. Warm of niet, de sapstroom valt stil als de dagen voldoende gekort zijn. Zo ook, koud of niet, de sapstroom komt op gang als de dagen voldoende gelengd zijn.
Een aantal steepjes zon met wat warmte zal een boost op gang brengen. Alles, of toch veel, zit klaar.

knop_cornus_masCornusmasDe eerste die in mijn tuin aan de beurt zal komen om zijn gele bloemetjes te tonen zal de Cornus Mas zijn. De gele kornoelje komt vanaf februari in bloei op naakte twijgen tijdens een zacht intermezzo van de winter, en trekt zich vanaf dan niets meer aan van vorst of sneeuw.

ger_sanguineumknop_geranium_sanguineumOok een aantal vaste planten zitten al bovengronds. Zoals hier de Geranium Sanguineum. Een zeer dankbare bloeier die in mijn tuin van eind april tot oktober bloemen draagt. De kleur ligt tussen roze, karmijnrood, en lila. Tot aan de zomer bloeit de plant rijkelijk, nadien blijft ze nabloeien tot de vorst opnieuw invalt. Terugknippen kan op elk moment van het jaar. Goed wintervast en zaait zich kleurvast uit zonder lastig te worden. In licht mate wintergroen.

knop_magnolia_stellataMagnolia_stellataWie er ook altijd vroeg bij is - vaak té vroeg zelfs - is de Magnolia Stellata. De plant wéét dat haar hagelwitte bloemen in stervorm heel kwetsbaar zijn voor de kou, want de knoppen hebben een heuse pels meegekregen. En toch, zodra het wat zonniger en warmer wordt zijn ze niet te houden. Helaas, één nacht vorst en de witte bloemenweelde verliest bijna al haar glorie.

Morgen of overmorgen meer...


Alle foto's uit eigen tuin, tenzij anders aangegeven.

13:12 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: bomen, vaste planten, struiken |  Facebook

15-02-09

Interessant voor tuinliefhebbers

Aangezien het hier de komende maanden meer dan geregeld over bloeiende vaste planten zal gaan wijd ik een artikel aan telers en verkopers van vaste planten.

Voor alle duidelijkheid: een vaste plant is een plant die - in tegenstelling tot de één- of tweejarigen, gedurende langere tijd ter plaatse blijft. Ze kenmerkt zich ook door het grotendeels bovengronds afsterven in het najaar, om in de lente weer op te schieten. Een voorbeeld dat wellicht iedereen kent is de aster.

 

JanSBij de echte tuinliefhebbers en zeker bij de liefhebbers van vaste planten zal de naam Jan Spruyt meer dan waarschijnlijk bekend zijn. Op zijn website vind je niet alleen een catalogus met heel veel informatie over elke specifieke vaste plant, er is ook een heel interessant artikel over de bodem, zijn struktuur, zijn zuurtegraad, hoe te bemesten, enz. Hoewel het op sommige momenten een beetje theoretisch is, loont het absoluut de moeite om het volledig te lezen. Klik hier voor dit artikel.

 

GuidoVdSEen andere kweker waar ik geregeld terugkeer is Guido Van de Steen; qua omvang, kwaliteit en aanbod moet hij zeker niet onderdoen voor Jan Spruyt. Ook hier verwijs ik graag naar zijn website.

 

anim1foto2_s

Bovenstaande twee foto's van op de website van Guido Van de Steen om u een idee te geven van de omvang van zo'n kwekerij, en vooral om u ervan te overtuigen dat het geen tuincenter is om op een zondagnamiddag eens te gaan shoppen. Toegang voor publiek is bij beide beperkt - konsulteer hun website.

19:36 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (7) | Tags: vaste planten |  Facebook

14-02-09

Gisteren en vandaag

Of wat een beetje zon kan doen.

Dit is gisteren.

krokus_130209_mini

Dit is vandaag, op dezelfde plaats.

krokus_140209_mini
Ze stralen van geluk. Tijd om hen wat ruimte te geven en het afgestorven materiaal van vorig jaar weg te halen. De komposthoop zal ook blij zijn.

13:57 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: krokus, bloemen |  Facebook

12-02-09

Dromen

De winterkou blijft maar duren.
In afwachting dat we écht aan de slag kunnen in de tuin zit er niets anders op dan te dromen..........

13:27 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: bloemen |  Facebook

08-02-09

Rozen te verkrijgen - gratis !

rozen_4Als je naar buiten kijkt en de weersvoorspellingen wat volgt is het moeilijk te geloven, maar toch. Ten laatste binnen een viertal weken zou ik mijn struikrozen willen gesnoeid hebben.
En, zoals reeds eerder hier ergens vermeld, ik ga stekken nemen, ik kan het niet laten. rozen_5
Voor wie ? Ik weet het niet, niet voor mij, want ik heb er genoeg. Dus: voor éénieder die geïnteresseerd is, en ze tegen het einde van 2009 wil komen afhalen ergens
ten zuiden van Gent, op het punt waar De Pinte, Deurle en Sint-Martens-Laterozen_6m elkaar raken.
De naam van de rozen ken ik niet, dat is dus al een minpunt. Maar daar waar ik ze ooit kocht wisten ze het ook niet meer. Omwille van verbouwingswerken werden in dat tuincentrum
een hoop planten, waar er nog slechts één stuk van was, geliquideerd. Ik heb de gewoonte om in tuincentra alle verlaten plekjes op te zoeken, en zo viel die roos - die al op de komposthoop lag - mij op. Ik heb ze zelf vermeerderd, en nu heb ik daar een struik of 12 van staan.

Beschrijving:

  • Enkelbloemige struikroos.
  • De kleur is lichtroze aan de bovenkant van de kroonblaadjes, naar onder toe zijn ze witter.
  • Bij het ontluiken is de lichtroze kleur meer uitgesproken, naarmate de bloen langer open is wordt de kleur witter.
  • De hoogte van de struik gaat van 40 cm (gesnoeid in het voorjaar) tot wel anderhalve meter in het najaar.
  • Plantafstand is bij mij een 75-tal cm.
  • De bladeren zijn blinkend groen-bruin voor de jonge blaadjes, nadien blinkend groen.
  • Tegen oktober 2009 meer dan voldoende beworteld in container van 3 liter.
  • Gratis voor bloemenliefhebbers.

Meer en duidelijkere foto's kan je hier zien, of klik op een willekeurige foto, dat geeft dezelfde link. Geïnteresseerden laten gewoon een reaktie achter, met het aantal plantjes dat ze graag gehad hadden.

13:16 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (6) | Tags: rozen, stekken, vermeerderen |  Facebook

05-02-09

Splinternieuw !!

Update 29-05-09. Ik heb deze hakselaar nu 4 maanden; hij werd dikwijls gebruikt, en ik ben er zéér tevreden over. Vergelijken met "rommel" (zo noem ik ze nu) uit Makro of Aldi heeft geen zin.

 

hakselaar2Een aanwinst voor de tuin, die het werk moet verlichten. Natuurlijk had ik al een hakselaar, om zoveel mogelijk te kunnen komposteren. Maar altijd weer opnieuw verstopte dat ding, omdat ik nogal veel - lees héél veel - afval van vaste planten te verwerken heb.
hakselaar1Straks, zodra er geen nachtvorst meer voorspeld wordt, begint de "Groote Opkuis".
Een eerste kleine test deze namiddag verliep volledig naar wens: zacht tuinafval gaat er voorbeeldig door.
Het was dan ook geen goedkoop machientje, en ze komt nu eens niet van de Makro of van 'den Aldi'.

Zes kanjers van messen zitten er vanbinnen, en de vultuit is ruim 30 cm rondom, zónder een vernauwing bovenaan. Hier is dat niet nodig, omdat de tuit lang genoeg is, en je arm onmogelijk bij de messen kan.

20:09 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: hakselaar, kompost, vaste planten |  Facebook