03-08-09

Uitwerpselen van een UFO ?

Door technische problemen van Belgacom in de buurt van Gent, ben ik wat later.


Ik had reeds eerder een UFO in mijn tuin, dus ik ben wel al wat gewoon. Maar toch, als ze vanalles beginnen achterlaten, bah....

raar_1Drie jaren geleden heb ik mijn voortuin volledig veranderd. Vroeger stonden daar pinussen die veel te groot geworden waren en het trok op niets.
Ik heb toen de stammen afgezaagd enkele centimeters onder het grondoppervlak.
raar_2Boven één van die afgezaagde stammen is gras gezaaid, natuurlijk is er net waar de stam was nooit veel gras beginnen groeien.
Gisteren werd mijn aandacht getrokken door iets wat daar lag.
Alsof er 's nachts iemand die dronken was op die plaats iets had achtergelaten, het ziet er maar eigenaardig en vies uit.
Is er iemand die écht weet wat dit is ? Ik ga er van uit dat de natuur 3 jaar later nog volop bezig is met het afbreken van de harshoudende resten van de stam, maar toch zag ik dit nooit eerder. Een zwam is het niet, want het is zo zacht als chocomouse. Trouwens, onder invloed van de zon heeft het vandaag nu ook nog eens de kleur van chocomouse.

raar_3
raar_4

14:47 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (17) | Tags: rare zwammen |  Facebook

01-08-09

Lobelia

Bij Lobelia's denkt wellicht iedereen aan de éénjarige kleine hang- of staanlobeliaatjes die de terraspotten of de open plekken vooraan in de border vullen.
Het geslacht Lobelia bevat echter ook een heleboel vaste planten die op het eerste zicht niets gemeen hebben met de éénjarigen, maar als je goed kijkt zie je dat de bloemetjes fel op elkaar gelijken.

Lobelia behoort tot de Campanulaceae. Ze zijn geschikt voor zon en vochtige maar goed doorlatende bodem en bloeien allemaal ten vroegste vanaf juli. 's Winters zouden ze niet bestand zijn tegen teveel vocht, maar ik kan dat tegenspreken voor  de drie soorten die ik hieronder nader bekijk: die staan geregeld met hun voeten in 't water voor één of enkele dagen.
Buiten de soorten hieronder zijn er nog zeker een tiental andere soorten. waaronder de Lobelia Cardinalis (scharlakenrood - 1 meter en meer) en
Lobelia Fulgens Queen Victoria, syn. Lobelai Splendens ~ ( helderrode bloemen). Lobelia's worden heel graag bezocht door insekten.
Hieronder achtereenvolgens de Lobelia Siphilitica, de Lobelia x Gerardii 'Verdrariensis' en de Lobelia Sessilifolia. Alle foto's uit eigen tuin en aanklikbaar.

lobelia_siphilitica_3_310709De Lobelia Siphilitica (eerste drie foto's) is een polvormende vaste plant, tot 1 meter hoog, waarvan de onderste bladrozetten in de winter groenblijvend zijn.  lobelia_siphilitica_1_310709Bloeit vanaf half juli tot in de herfst met trossen van min of meer lichtblauwe twee-lippige bloemen. De bladeren zijn ovaalvormig, lichtgroen en aan de smalle kant. De plant gedijt goed in vochtige bodems, en wordt zelfs gebruikt voor vijverranden. De Lobelia Siphilitica bloeit vanuit gestaag meegroeiende aren, die bij aanvang zeer kompakt zijn, naarmate de bloei vordert groeien de aren verder omhoog zoda de bloemen niet te dicht op elkaar staan.
lobelia_siphilitica_2_310709Er bestaat ook een Lobelia Siphilitica 'Alba', die witbloeiend is. Aangezien alle Lobelia's zich ook gemakkelijk verspreiden via zaad, is het niet echt een verrassing dat ik in mijn tuin een lichtpaarse variant ook aantref, of soms ook een heel bleekblauwe.

En dan de Lobelia x Gerardii 'Verdrariensis' (5 foto's).

lobelia_vedrariensis_1_310709

lobelia_vedrariensis_3_310709

lobelia_vedrariensis_2_310709De Lobelia x Gerardii 'Verdrariensis' is eveneens een polvormige vaste plant, maar wordt ruim hoger dan 1 meter in mijn tuin. De bloeiperiode loopt gelijk met die van de Lobelia Siphilitica. En ook hier blijven de bladrozetten aan de grond groen in de winter. De opgaande aren zijn fijner als bij de ~ Siphilitica, de twee-lippige bloemen zijn paars-wit van kleur. Zeer mooi - vind ik - in kombinatie met gele zomerbloeiers. Net als de vorige moet ook deze Lobelia ondersteund worden.
Een prachtige plant !!

lobelia_vedrariensis_4_310709lobelia_vedrariensis_5_310709



lobelia_sessilifolia_1_310709En dan is er ook nog de Lobelia Sessilifolia. Qua bloem gelijkt die fel op de Siphilitica, maar ze is fijner. De plant zelf ziet er wel gans anders uit.  De Sessilifolia komt maar in bloei nadat de volledige hoogte is bereikt. De bladeren zijn veel fijner, iets donkerder van kleur en glanzend, en de bloei begint pas echt in augustus - daarom is er nu ook maar één enkele foto van. De Lobelia Sessilifolia zal je niet snel aantreffen in de gewone handel, het is immers een vijverplant. Bij mij staat ze aan de rand van de vijver, waar de wortels de kans krijgen om tot in het water te groeien.

De vaste plant Lobelia's zijn misschien wel te weinig gekend bij het brede publiek.

26-07-09

Achillea Millefolium

Achillea (duizendblad) behoort tot de Asteraceae (syn. Compositae) en is een geslacht van hoofdzakelijk opgaande vaste planten, waarvan sommige semigroenblijvend zijn.
achillea_millefolium_cerise_queen_1_260709Het gebladerte is varenachtig en de plant draagt voornamelijk 's zomers grote, meestal platte bloemhoofdjes. Deze zijn perfekt geschikt om te drogen.
achillea_millefolium_cerise_queen_2_260709De plant is volkomen winterhard en verdraagt de meeste grondsoorten, maar gedijt het best op een zonnige en goed gedraineerde standplaats.
Vermeerdering gebeurt door deling (najaar of vroege voorjaar) of door kruidachtige stekken in de vroege zomer. Maar de deling is zodanig simpel en de kans op sukses quasi 100% dat ik niet inzie waarom de partikuliere tuinier de moeite zou doen om stekken te nemen.

achillea_millefolium_lilac_beauty_1_260709Achillea Millefolium (gewoon duizendblad) is een must voor de vaste plantenborder omdat de uitgesproken schermvormige bloei een welkome afwisseling vormt met de lange aarvormige bloeiwijze van vele andere vaste planten. achillea_millefolium_lilac_beauty_2_260709Het gewoon duizendblad is een min of meer woekerende plant met worteluitlopers die zich ongeveer een goede centimeter diep verplaatsen en het daarbij niet schuwen om in het hart van andere planten naar boven te komen.
achillea_millefolium_lilac_beauty_3_260709Het vraagt dan ook wel elk jaar wat werk om de plant binnen de perken te houden. Op dat punt is de Achillea Ptarmica (wilde bertram) nog veel erger - maar over deze soort gaat het nu niet.
De Achillea Millefolium vermeerdert zichzelf ook door uitzaaien, waarbij - zoals  zo vaak - andere kleuren kunnen tevoorschijn komen. Ik had in mijn tuin oorspronkelijk de Achillea Millefolium 'Cerise Queen' (de twee bovenste foto's) en de Achillea Millefolium 'Lilac Beauty' (de 3 foto's daaronder). Ondertussen is daar ook een witte variant bijgekomen, waarover ik me dus niet durf uitspreken qua naam (de twee onderste kleine foto's).

achillea_millefolium_3_260709Een andere specfieke eigenschap van de Achillea Millefolium is dat de bloemen verkleuren (verbleken) naarmate achillea_millefolium_4_260709de bloei verder gaat, zodat men wisselende tinten krijgt in de border. Ook wisselende tinten in één en dezelfde plant, zoals op de bovenste foto te zien is, als nieuwe bloemen verschijnen naast oudere bloemen.


Een volledig zicht op plant en blad heb je hieronder. Deze foto is niet aanklikbaar, alle andere wel. Ook allemaal uit eigen tuin.

achillea_millefolium_2_260709

22-07-09

Alcea Rosea - Stokroos

alcea_5_220709
Alle foto's uit eigen tuin en aanklikbaar, behalve die naast de tekst - niet aanklikbaar.

alcea_4_220709De stokroos - Alcea Rosea, synoniem Althaea Rosea - behoort, in tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden NIET tot de familie van de rozen (Rosaceae), maar tot de familie van de Malvaceae.
Alcea is een geslacht van tweejarige en kortlevende vaste planten, gekweekt om hun grote en hoge bloeiaren die tot ruim 2 meter hoog kunnen worden. De plant is volledig winterhard, vraagt volle zon en een voedselrijke goed doorlatende grond. Ze kan ook best een steuntje gebruiken. Roestvorming op de bladeren kan een probleem zijn, minder op voedselrijke grond. Best worden de aangetaste bladeren verwijderd en laat ze niet op de komposthoop belanden.
Het vermeerderen gebeurt door zaad in de late zomer of de lente.
De plant trekt bijen en vlinders aan en bestaat in een diverse bloeikleuren: geel in diverse tinten en van wit over roze tot rood, paars en zelfs zwart. De bloemen zijn enkelbloemig of dubbelbloemig.
Het is lang niet zeker dat de zaailingen dezelfde kleur zullen hebben als de moederplant - net dat maakt het soms wat spannend. In een gemengde border vormt dit niet echt een probleem. 

Het verschil tussen éénjarige, tweejarige en kortlevende vaste planten is niet altijd even duidelijk. De moderne cultivars van de Alcea Rosea kunnen, mits vroeg gezaaid, vaak al in hetzelfde jaar bloeien.
Tevens is niet voorspelbaar hoelang de plant zal leven. Ik had zelf al exemplaren die na één jaar niet meer terugkeren, en andere bleven wel al 4 jaren na elkaar bloeien.

alcea_2_220709

alcea_1_220709

alcea_3_220709

11:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (15) | Tags: alcea rosea, stokroos |  Facebook

21-07-09

Rustdag

Als 't vandaag te warm wordt, dan zal je mij onder deze boom vinden..... (klik)

210709_1

..... en daar heb ik dit uitzicht.... (klik)

210709_2

....en als 't niet te warm wordt: idem.

09:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

16-07-09

Verbena Hastata

Achillea-Millefolium_Lilac_Beauty_1_160709Achillea-Millefolium_Lilac_Beauty_2_160709Eerst de oplossing van mijn vorig postje. Achteraf zag ik dat de vraag eigenlijk niet echt eerlijk was, want de bloemetjes van de Achillea Millefolium Lilac Beauty (één van de vele soorten 'duizendblad') die ik toonde waren nog maar nauwelijks aan het openkomen. Klik op de fotootjes om ze wat duidelijker te zien.

En dan de Verbena.
Verbana (IJzerhard) is bij het brede publiek wellicht het best gekend als éénjarige perk- of potplant. Hangend, rechtopstaand of kruipend, maar allemaal laagblijvend.
Ook gekend is de Verbena Bonariensis, een vaste plant die gemakkelijk tot anderhalve meter hoog wordt maar door zijn ijle groeiwijze nooit opdringerig wordt.

Hetzelfde kan gezegd worden van de Verbena Hastata, maar die is veel minder gekend. Bij mij duikt die overal op in elke border. Achteraan, vooraan, links, rechts, ... en het stoort nergens (voor mij althans niet).
De vorm van de Verbena Hastata is uitermate geschikt om zomaar ergens tussen te staan: onderaan vertrekt de plant vanuit het niets uit de grond, geen bladeren die andere planten (zoals bodembedekkers) zouden gaan verdringen, hooguit fijne worteltjes die zich rondom enkele centimeters verspreiden en een drietal centimers diep gaan.
De bloemetjes staan in smalle opgaande aartjes. Ze bloeien eerst onderaan de korte aren en geleidelijk aan verplaatst de bloei zich naar boven. Naarmate de bloei naar boven vordert, worden de aren ook langer. Als ze uitgebloeid zijn misstaan ze niet in de border.


Verbena_Hastata_160709_1
Verbena_Hastata_160709_2
De Verbena Hastata wordt tot 1m20 à 1m40 hoog, waarbij de onderste 80 cm eigenlijk niet opvallen. De kleur is blauw, en de bloei loopt van juni tot oktober.

Verbena_Hastata_Alba_160709_2
Verbena_Hastata_Alba_160709_1
De Verbena Hastata 'Alba' heeft in princiepe dezelfde eigenschappen, maar ik merk dat die doorgaans iets kleiner blijft, hooguit 1m20. De kleur is wit en de bloeiperiode is korter: juli - augustus.

Verbena_Hastata_Rosea_160709_1

Verbena_Hastata_Rosea_160709_2
En tenslotte de Verbena Hastata 'Rosea' wordt even hoog als de gewone Verbena Hastata, bloeit lichtroze, en heeft dezelfde bloeiperiode als zijn wiite broertje: juli - augustus.

De vaste plant is kortlevend (enkele jaren), maar zaait zich wel uit, zodat je eigenlijk niet merkt dat ze kortlevend is. De enige nadelen daarbij zijn dat je nooit weet waar ze terechtkomt en welke kleur ze zal hebben. Maar ikzelf vind dat ook wel een leuk voordeel, het brengt iets extra natuurlijks in de tuin.
Verbena_Hastata_Rosea_160709_3Ik meldde enkele dagen geleden dat Verbena Hastata in geen enkele tuin mag ontbreken, en ik vind dat om wat ik in de vorige paragraaf schreef en ook wel omdat de Verbena Hastata één van de weinig vaste planten is die in een klassieke vaste planten border (van klein naar groot) wat accentverschuivingen kan brengen, zonder te storen. Hier en daar mag er gerust een Verbena Hastata tussen de lagere soorten staan - geïllustreerd op bijgaande aanklikbare foto. En natuurlijk schreef ik dat ook omdat be bloemetjes heel erg mooi zijn om van dicht te bekijken en bovendien ontzettend
veel bijen en hommels aantrekken: zie onze Vlaamse regering

14-07-09

Twee dagen vakantie

Dit is het enige wat je vandaag of morgen in blogland van mij zal vinden. En verder in de zomer zal dit nog wel af en toe eens gebeuren: één dagje, twee dagjes, of waarom niet, eens enkele dagjes er tussen uit.
In afwachting ben ik benieuwd wie weet van welke vaste plant deze foto gemaakt werd ?

watisdat1

09:30 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (11) | Tags: vaste planten |  Facebook

11-07-09

Honingpotten

Vandaag eventjes weinig tijd, dus een korte bijdrage.
De honing waar onze Vlaamse regering gisteren duchtig naar op zoek was, komt uit de Verbena Hastata. Later in de week zal ik in detail terugkomen op deze vaste plant die eigenlijk in geen enkele border, ik herhaal, in geen enkele border, zou mogen ontbreken.
Op de aanklikbare foto zie je de Verbena Hastata in zijn drie kleuren: wit, roze, blauw.

verbena_hastata_100709

Meer is het niet vandaag.... ik zit ergens op het dak van een tuinhuis dat aan vernieuwing toe is.

08:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (13) | Tags: vaste planten, verbena hastata |  Facebook

07-07-09

Monarda

monarda_7_070709Monarda of Bergamotplant behoort tot de familie van de Lamiaceae (syn. Labiatae) of lipbloemigen.
Het zijn hoge (0.8m) tot zeer hoge (1m40) vaste planten die uitstekend in de border te gebruiken zijn.
De grond is liefst vochtig, maar mag zeker niet te nat zijn, en de plant houdt van volle zon of half schaduw en is volledig winterhard. De ovale en meestal getande bladeren zijn geurend en licht behaard.

monarda_1_070709Er zijn alvast twee negatieve aspekten verbonden aan de Monarda. Ten eerste is de plant in haar oorspronkelijke vorm tamelijk tot zeer gevoelig voor meeldauw. Gelukkig zijn er ondertussen voldoende hybride cultivars in de handel die daar veel minder last van hebben.monarda_6_070709
Er bestaan er al die volledig resistent zijn.
En ten tweede moet de plant absoluut om de twee jaar verplant of gescheurd worden: ze blijft niet te plaatse en verloopt door worteluitlopers enkele centimers onder de grond minimaal een twintigtal centimeter per jaar. Veel kans dat er op de plaats waar de plant stond nog weinig terugkomt, wel er rond. Tenminste, dat is mijn ervaring, en ik ben daar niet alleen in. Maar verplanten en/of delen is in het najaar of in het vroege voorjaar een heel er simpel klusje aangezien Monarda niet diep wortelt.

monarda_5_070709monarda_2_070709

De bladeren ruiken bij aanraking naar ...bergamot, een heerlijke geur. Daardoor is elke zaailing heel erg gemakkelijk te herkennen: aanraken en ruiken aan de vingers, en je weet onmiddelllijk of het een Monarda is.
monarda_4_070709Op de aanklikbare foto's uit eigen tuin zie je van boven naar beneden per twee (telkens in groep en in detail) de Monarda 'Scorpion' (purperviolet), de Monarda "Prairienacht' (paarsroze) en de Monarda 'Beauty of Cobham' (roze).monarda_3_070709
Bestaat ook in het wit (Monarda 'Schneewitchen') en Scharlakenrood (Monarda 'Cambridge Scarlet'). Verder zijn er nog talloze cultivars wiens kleur zweeft tussen wat ik opnoemde.
De bloem trekt heel veel nectar-zoekende insekten aan.


Monarda heeft ook nog andere toepassingen:
Culinair: met verse of gedroogde bladeren kan thee gezet worden; verse bladeren kunnen in de salade en als garnering gebruikt worden.
In de cosmetica wordt bergamot vaak gebruikt in zonnebrandolie.

02-07-09

2 juli 2009 - geen tijd

Vandaag heb ik eventjes geen tijd om te bloggen. Ik ben gans de dag op pad als vrijwilliger met mensen die het wat minder getroffen hebben en afhankelijk zijn van anderen om bijvoorbeeld eens naar zee te gaan. Vandaag trek ik op met hersenverlamde mensen, en verder deze zomer nog een keer of 7.
Niet iedereen echter is erop gesteld om op het internet te komen, daarom ben ik gehouden aan een privacy-overeenkomst, wat ik zeker en vast respekteer.

Daarom moeten jullie het stellen met wat recente foto's van de tuin - alweer.

tuin_010709_1
tuin_010709_2
tuin_010709_3

07:30 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook

29-06-09

Catananche Caerulea

Er is ook een nieuwe "Song Van De Week", voor één keer mét tekst wegens zeer toepasselijk deze week.

catananche_1_290609

Enkele dagen terug was er onderaan de blog bij de gele bloemen ééntje die niet kon wachten om hier ook zijn verschijning te maken. De Catananche Caerulea, of blauwe strobloem, wordt wel eens ten onrechte 'korenbloem' genoemd. Ook, en zéker, op het internet, waar wel meer onwaarheden staan. In het biezonder op Wikipedia, en toch wordt dit vaak klakkeloos overgenomen. Niet alleen gelijkt Catananche wel wat op de korenbloem, ook de naam kan het geheugen op de proef stellen. De korenbloem of Centaurea Cyanus heeft een broertje (of is het een zusje ?), de Centaurea Montana Coerulea (zie hier) waarvan het laatste deel Coerulea heel erg gelijkt op Caerulea. Ook de Centaurea Montana Coerulea wordt soms korenbloem genoemd, da's al iets dichter bij de waarheid, maar het is ook verkeerd.

catananche_2_290609
catananche_3_290609
De Catannache behoort tot het geslacht van de Asteraceae. Soms wordt ze als éénjarige toegepast omdat de plant maar matig bestand is tegen onze vaak natte winters. Catananche heeft een rozet grasachtige bladeren, waaruit van juli tot september dunne, stevige en vertakte stengels met mooie papierachtige bloemen groeien. De hoogte bedraagt een goede 50 cm. Op drogere grond zijn ze volledig winterhard. De plant is kalkminnend. De strobloem wordt vaak gebruikt om te drogen. Op één en dezelfde moederplant zijn niet alle bloemen identiek qua aantal lagen kroonblaadjes, zoals op de foto's hierboven duidelijk te zien is. Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.
catananche_4_290609

11:05 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (12) | Tags: vaste planten, catananche caerulea |  Facebook

26-06-09

Geel

Vandaag één thema: geel. Net als de zon die nu al een aantal dagen genadeloos hard op ons neer schijnt.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



telekia_1_250609
telekia_4_250609


telekia_2_250609
telekia_3_250609
Telekia Speciosa. Ook wel 'koeieoog' genoemd in onze taal.
De Telekia is een forse plant met groot, heldergroen blad voor ietwat grotere tuinen. Stelt weinig eisen, zon tot halfschaduw is goed. Een voorkeur voor een vochtige boden. Eén nadeel: de plant zaait zich zeker uit als de uitgebloeide bloemen niet tijdig verwijderd worden. En gezien de omvang van het blad is ze wel niet overal zomaar welkom. Andere naam: Buphtalmum Speciosum. Geslacht: Asteraceae.



coreopsis_verticallata_1_250609
coreopsis_verticallata_2_250609
Coreopsis Verticallata of 'meisjesogen'. Deze middelhoge gele zomerbloeiers moeten in de volle zon, zodat de kleur nog uitbundiger uitkomt. Ze stellen weinig eisen en zijn goede snijbloemen. Het is een bossige vaste plant met fijn gedeeld, donkergroen blad. De bloemetjes zijn niet zo groot en stervormig. De plant 'verloopt' elk jaar een beetje: de worteluitlopers (zo'n 3 cm onder de grond) verspreiden zich enkele centimers en op de plaats waar ze het vorige jaar groeide en bloeide komen er minder nieuwe stengels voor. Geslacht: Asteraceae.


ligularia_przewalskii_250609
catalpa
Links: Ligularia Przewalskii, ook wel eens Senecio Przewalskii genoemd. Deze Ligularia is een losse pollen vormende vaste plant. De stengels zijn omgeven door rond, donkergroen, diep ingesneden blad. In de zomer toont de plant cilindervormige trossen gele bloemen. De plant houdt van een vochtige en frisse bodem (mag zelfs ronduit nat zijn zals vijverrand) en heeft last van de felle brandende middagzon. En daar loopt het bij mij faliekaant verkeerd: ze staat op een zonnige en droge plaats. Daarom een ietwat omfloerste foto. Volgend jaar beter ! Familie: Asteraceae.
Rechts mijn Catalpa Bignoniodes Aurea. Vooral in de eerste helft van het groeiseizoen zijn de bladeren groengeel. Hier nog geaccentueerd door de avondzon. Gevoelig aan de verwelkingsziekte, een schimmel die zich in de grond vestigt en de sapstromen lamlegt. Genezing is mogelijk door heel erg diep terug te snoeien, dat heb ik zelf mogen ondervinden 4 jaar geleden.


heliopsis_helianthoides_sonnenschild_2_250609heliopsis_helianthoides_sonnenschild_1_250609
Heliopsis Helianthoides Sonnenschild, of 'zonneoog'. Nog afkomstig uit de tuin van mijn moeder.
Een hele reeks namen die op elkaar trekken duiden op een hele reeks zomerbloeiers die ook op elkaar gelijken en soms moeilijk uit elkaar te houden zijn: Helenium, Helianthemum, Helianthus, Heliopsis. Tot bijna anderhalve meter hoog, of zelfs nog hoger, en heeft zeker steun nodig. Donkergroen ingesneden blad, met dubbele bloem. Stelt weinig eisen aan de bodem, maar ik merk dat de toenemende droogteperiodes minder goed verdragen worden. Da's trouwens een konstante in de tuin: beter een regenbui teveel dan er één te weinig. Wellicht daarom lukt het in Engeland allemaal zo goed. Familie: Asteraceae.


Opvallend: alle gele zomerbloeiers die hier aan bod kwamen komen allemaal uit dezelfde familie: Asteraceae.


oeps

Oeps, ik zit hier in de verkeerde post en ik ben er ook nog niet gans klaar voor.

23-06-09

Centradenia Grandifolia

Centradenia is bij ons een éénjarige zomerbloeier die véél te moeilijk te vinden is en bovendien een drietal jaren geleden nog eens extra uit de gratie gevallen is (zie verder). De Engelse naam is "Princess Flower".
Van oorsprong is Centradenia afkomstig uit Mexico en is het een vaste plant, of een heester. Atrium Tuinplantenencyclopedie schrijft:
Centadenia is eem geslacht van groenblijvende vaste planten en heesters, gekweekt om hun bloemen en gebladerte. Zeer vorstgevoelig. Heeft lichte schaduw en goed doorlatende grond nodig. Kuip- en potplanten in volle groei rijkelijk gieten, tijdens de overige perioden matig. Zeer vorstgevoelig.

In Mexico zijn het vaak winterbloeiers. Bij ons worden ze in sommige zaken verkocht als éénjarige zomerbloeiers, voor in de potten op het terras of in de hanging baskets. Als heester totaal ongeschikt voor onze kontreiën. De bladeren zijn bronsachtig groen-bruin, met een rode ondertoon. Hoe frisser het wordt, hoe roder de bladeren kleuren.

Meestal worden ze vermeerderd uit stekken of weefselcultuur en zo in de handel gebracht. En daar moet het enkele jaren geleden misgelopen zijn en werd waarschijnlijk een minder geschikte moederplant gebruikt: in een groot deel van Belgie heeft er dat jaar geen enkele plant gebloeid; wel was er heel veel bladvorming. Ik had daar niet echt zoveel spijt van, want het gebladerte heeft iets speciaals qua kleur, zeker in minder goede zomers. Dit jaar zijn de aangeboden planten heel erg bloeirijk, met magenta bloemen. En ik denk niet dat Annemarie de kleur zal waarderen, 't zou haar nochtans niet misstaan :-).

Oordeel zelf maar over de plant en de bloemen - alle foto's aanklikbaar. En 'k zal het maar zelf zeggen, anders zegt het toch niemand: ik ben heel erg tevreden over de linkse foto op de tweede rij.


centradenia_1
centradenia_6
centradenia_2


centradenia_3

centradenia_4
centradenia_5

11:18 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (12) | Tags: eenjarigen, centradenia grandifolia |  Facebook

19-06-09

Escallonia

escallonia_1_190609In het eerste deel van de zomer zijn er minder bloeiende heesters dan in het voorjaar of in de periode vanaf augustus. Vlinderstruiken en Hibiscus, om maar die te noemen, beginnen pas echt dan te bloeien.
escallonia_2_190609Om die periode wat te overbruggen is de Escallonia een prima keuze. De Escallonia is een mooie groenblijvende bloemheester met takken die min of meer overhangen. De bloei begint eind mei en duurt wel eventjes voort. Na de hoofdbloei van juni en juli volgen nog enkele bloeiperioden tot in oktober. En dit zonder dat we hiervoor moeten gaan bijsnoeien, al mag het wel: de struik bloeit op vers gevormde takken.
De foto's hierbij zijn allemaal van de Escallonia 'Donard Seedling', uit eigen tuin en aanklikbaar.
escallonia_3_190609De standplaats is best in volle zon en op een warme plaats; een licht zure en doorlaatbare bodem is ideaal, en droogte wordt heel goed verdragen. Ze zijn zeer goed bestand tegen felle (zee-)winden maar niet volledig winterhard. De koude wind in de winterperiode wordt slecht verdragen, en het is dan ook niet uitzonderlijk dat de in principe groenblijvende struik tegen het voorjaar veel van zijn bladeren kwijt is. Terugsnoeien zal meestal wel soelaas brengen.
De struik bloeit met bloemetjes met vijf kroonblaadjes en de donkergroene blaadjes zijn blinkend en leerachtig.
escallonia_4_190609Vermeerderen kan gebeuren door afleggen of door kruidachtige stekken in de zomer.
Hier en daar lees ik dat de Escallonia mag teruggesnoeid worden na de bloei, ikzelf snoei de struik na september niet meer en wacht daar mee tot na de winter. Aangezien hij vorstgevoelig is zal er sowieso moeten bijgesnoeid worden in het voorjaar.escallonia_5_190609

Enkele veel voorkomende Escallonia's:
Escallonia 'Donard Seedling': bloeit wit tot licht-roze met bloemetjes die ontspringen uit roze knoppen.
Escallonia 'Red Elf': bloeit met donkerrode bloemetjes.
Escallonia 'Apple Blossom': roze
Escallonia 'Iveyi': wit
Escallonia rubra Macrantha: rood
 

15-06-09

Twee weken ver in juni - 2

Na deel 1 gisteren, deel 2 vandaag.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



buphtalum_salicifolium_1_150609
buphtalum_salicifolium_2_150609
buphtalum_salicifolium_4_150609
buphtalum_salicifolium_3_150609 style=
De zomer nadert, de kleuren in de tuin worden enigszins anders. Veel tuinarchitecten - en bijgevolg ook veel tuinbezitters - trekken hun neus een beetje op voor geel. Geel is "not done". Waarom ? Ik zou het begot niet weten, voor mij hoort het bij de zomer en zeker ook bij het najaar, wacht maar !!
Wie kan ontkennen dat deze Buphtalmum Salicifolium niet prachtig is. En de plant laat zich wél kombineren, bij de lavendel en de vrouwenmantel bijvoorbeeld.
Deze margrietachtige bloem, met als nederlandse naam "koeieoog" zorgt vanaf nu vier maanden lang voor een vrolijke noot in de tuin. Het is tevens een zeer goede snijbloem voor een zonnige plek. De hoogte schommelt rond de 40 centimeter, en de plant vermeerdert gemakkelijk via zaad. Gelukkig zonder zich overal te gaan tussen zetten.
Er is nog een gele bloem die in onze taal koeieoog genoemd wordt: de Telekia Speciosa, die komt later aan bod.


campanula_portenschlagiana_2_150609campanula_portenschlagiana_1_150609 style=
Het is ook volop de tijd van de Campanula's. Zoals deze hier: de Campanula Portenschlagiana. Een volledig groenblijvende campanula, die in het vroege voorjaar een trekpleister is voor kleine slakjes: het moment dus om ze daar te vangen. Al kan het ook nóg vroeger, want de plant - omdat ze groen blijft, hoe wéten ze het op voorhand - is in het najaar bij de slakken in trek om hun eitjes af te zetten, waar ze vorstvrij, want beschut door de groene blaadjes, kunnen overwinteren. Zoek de eitjes, en je bent een hoop slakken kwijt.
De Campanula Portenschlagiana is een bodembedekker en vormt boven de plant uitlopers waaraan de bloemen komen. Die slingeren zich gemakkelijk enkele 10-tallen centimer in ander planten. De kleur is blauw. Het is een beetje een lastige plant, omdat ze ook ondergrondse uitlopers vormt, en nogal snel teveel plaats gaat innemen. Die uitlopers vormen dicht zoden, en zijn eigenlijk niet zo goed te verwijderen. Gelukkig zijn het wel zeer korte ondergrondse uitlopers, het gaat hier over een uitbreidingsdrang van enekel centimers per jaar. Maar ze zaait zich ook uit, dus goed in de gaten houden. Toch zeker geen reden om de plant niet aan te planten: het groenblijvend karakter is een zeer sterke troef. Na de bloei de plant verjongen door ze met de hand kaal te plukken, na enkele dagen staat ze er weer fris bij. Dit doe ik ook vlak na de winter.



onbekend_1_140609
onbekend_2_140609
Wie kan mij hier helpen ? Deze plant zie ik dit jaar voor het eerst opduiken in de moeraszone van de vijver, en aan de vijverrand. Ik weet niet wat het is, en waar ik moet beginnen zoeken. Qua blad en qua  voorkomen vóór de bloei dacht ik aan een soort uit de Orchidaceae. Want ze kwam uit de grond zoals de Dactylorhizza Fuchsii in een postje van enkele weken geleden.


dianthus_deltoides_flashing_light_2_150609
dianthus_deltoides_flashing_light_1_150609
Het mag ook wel eens rood zijn van kleur. Zoals bij de bodembedekker Dianthus Deltoides Flashing Light. De Deltoides soorten woorden niet hoger dan 20 cm, het bladgroen blijft zelfs vaak onder de 5 cm. Het is een niet zo lang levende vaste plant, maar eigenlijk merk je dat met moeite, omdat ze zich - bij mij althans - ook uitzaait, maar heel erg matig.


veronica_austriaca_knallblau_2_150609veronica_austriaca_knallblau_1_150609
Een andere bodembedekker, de Veronica Austriaca Knallblau, is prachtig in bloei. Eén mooi echt blauw tapijt. Volgens de literatuur zou hij moeten bloeien tot in augustus, maar hij wil in mijn tuin niet goed meewerken. De bloei is veel korter: van half mei tot half juni, en dan is het voorbij. Het is een kalkminnende plant die niet hoger wordt dan 25 à 30 centimeter. Zeer gemakkelijk voor de rest in vergelijking met sommige andere Veronica soorten. Denk maar aan de Veronica Longifolia: een prachtige bloeier ook, maar die kan ik niet in toom houden. Da's voor de volgende keer, binnen een tweetal weken.

14-06-09

Twee weken ver in juni - 1

Alweer enige tijd geleden dat er een update kwam van bloeiende vaste planten. Vandaag is het zover. Nu deel 1, morgen deel 2.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.



aconitum_napellus_1_140609
aconitum_napellus_4_140609


aconitum_napellus_2_140609
aconitum_napellus_3_140609
De monnikskap of Aconitum - hier de blauwe Aconitum Napellus - is een vaste plant die behoort tot de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae). Haar nederlandse naam dankt ze aan de vorm van de bloem die op een monnikskap gelijkt. Alle delen van de plant zijn giftig, vooral de wortels. Sommige mensen krijgen ook allergische huidreakties bij het aanraken van de plant. Ikzelf heb daar gelukkig geen last van. Het is een zeer mooie plant voor de bosachtige hoek van de border, die zich bovendien ook uitzaait in mijn tuin, echter heel bescheiden, zodat het absoluut geen lastige klant wordt.
De plant is een trekpleister voor insekten zoals vlinders en bijen, maar vooral hommels.
Dit jaar zijn een aantal exemplaren van de Aconitum Napellus wel biezonder vroeg beginnen bloeien, normaal begint het pas in juli.



alchemilla_mollis_2_140609
alchemilla_mollis_1_140609
Vrouwenmantel of Alchemilla Mollis, wie kent deze tamelijk laagblijvende plant niet ? Er zijn weinig andere planten die de dauw- en de regendruppels zo mooi en zo lang op hun blad laten parelen. Heel erg gemakkelijke plant. Na de bloei kan ze diep teruggeknipt worden: niet alleen raak je zo af van de afgestorven bloeiwijzen, ook de bladeren zullen een nieuwe boost krijgen, de plant wordt weer fris. Bijna niet kapot te krijgen.


Waterlelie_2_140609

Waterlelie_1_140609
Waterlelies horen er natuurlijk ook bij. Zoals dat zo vaak gaat worden die van de ene vijverliefhebber aan de andere doorgegeven, zodat ik op deze twee soorten geen naam durf te plakken. Ik vraag me soms af wie er nog zo gek is om een waterlelie te kopen, want elkeen die een vijver heeft van enkele jaren oud is soms maar wat blij dat hij de waterleleies eens kan uitdunnen.
Speciale soorten, zoals een echt geelbloeiende waterlelie, worden soms gekocht, maar zelf vind ik dat die het in onze kontreiën veelal niet zo goed doen.


delphinium_pacific_giant_king_arthur_2_140609


delphinium_pacific_giant_king_arthur_4_140609

delphinium_pacific_giant_king_arthur_3_140609
Vorige maand kreeg je hier foto's te zien van de Delphinium Pacific Giant Black Knight. Deze keer is de "King Arthur" aan de beurt. Mooi écht blauw, met een wit hartje. Wordt heel erg druk bezocht door insekten. Ik heb hier drie foto's geplaatst, alle drie met een andere lichtinval. Zeker de moeite om eens aan te klikken.


asteromoea_mongolica_1_140609


asteromoea_mongolica_2_140609
asteromoea_mongolica_3_140609

En dan een "specialleke". De Asteromoea Mongolica die ik ooit kocht is één van mijn mooiste zomerbloeiers. Liefst 12 weken lang is de plant getooid met licht lila gekleurde aster-achtige bloemen met een geel hartje. Wordt ongeveer een halve meter hoog, en blijft tamelijk goed overeind staan in weer en wind.
Maar de Asteromoea is niet meer te vinden; de naam zou veranderd zijn naar Kalimeris. De Kalimeris Incisa Blue Star zou de vervanging zijn van de Asteromoea Mongolica. Maar diewelke ik op het internet tot nu toe vond, of die ik zag bij kwekers en op beurzen zijn toch niet hetzelfde als wat ik in mijn tuin heb.
In Engeland vond ik wél een Kalimeris Mongolica. Misschien moet ik één van mijn planten ook eens aanbiden voor vermeerderen bij een vaste plantenkweker, zodat deze prachtige zomerbloeier weer kan verkocht worden.
Rechts onderaan blijkt dat er ook in de bloemenwereld Siamese tweelingen bestaan.




aconitum_napellus_5_140609
delphinium_pacific_giant_king_arthur_1_140609
Bij de Aconitum en bij de Delphinium schreef ik dat ze druk bezocht worden door insekten. Ik zou niet graag hebben dat er iemand zou denken dat ik jullie blaasjes wijsmaak, daarom heb ik voor bewijzen gezorgd.


tekst

11-06-09

Bestand tegen de regen

Ontegensprekelijk doet het slechte weer heel veel deugd aan de tuin- en landbouw. Het was dus echt wel eens nodig: een aantal dagen na elkaar regenen zodat het water de grond kan indringen.
Straks komt de zon natuurlijk terug, in afwachting is de totale aanblik van de tuin eerder somber - maar toch mooi. Veel bloeiende planten staan letterlijk gebukt onder het gewicht van de regen, maar een droge dag zal alles doen herleven.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.

tuin_110609

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om nog eens de enkelbloemige struikrozen onder de aandacht te brengen. Struikrozen zijn rijkbloeiend, langbloeiend, vereisen weinig of geen zorgen of kennis (het snoeien kan als het ware met de haagschaar, al doe ik dát nu ook weer niet) én de meeste blijven bij regenbuien gewoon onbewogen overeind staan. Zoals je ziet op de eerste foto links hieronder, genomen na een lange nacht van intense regen. Terloops: bij mij bijvoorbeeld geen Hydrangea arborescens Annabelle in de tuin, ik word gek als ik die mooie, witte, immense bollen na een regenbui op de grond zie hangen, waarbij gans de plant is opengevallen.
Ik maakte reeds eerder een bijdrage over deze rozen; vandaag zijn er nog altijd een 5-tal stekken die wachten op een nieuwe eigenaar. Iedereen die interesse heeft mag reageren; tegen eind dit jaar zijn ze leverbaar. Gratis en voor niets. In het artikel waarnaar ik zopas verwees moest ik toegeven dat ik de naam niet ken, lees het en je zal weten waarom.



roos_4_110609
roos_1_110609
roos_2_110609
roos_3_110609

Ook mijn klimrozen zijn enkelbloemig. De kleur is overwegend wit, maar bij het ontluiken van de knoppen zit er een gele waas aan de kelkblaadjes, en de eerste dagen is het hart ook geelgekleurd. Het is een zeer sterk groeiende struik, waarvan een aantal takken tot wel zes meter ver langsheen een afsluiting geleid zijn. De struik komt nu tot bloei. Alleen jammer: de bloei is tamelijk kort, en er is geen nabloei, ook al heb ik al geprobeerd om door middel van snoeien een tweede bloei te forceren. Zeer opvallend: de hemelse geur die deze roosjes verspreiden.
Ook hier ken ik de naam niet: ze komen uit iemand anders tuin, waar ze mij al een aantal jaren opgevallen waren, en waar ik enkele stekken mocht nemen.
Als de struik echt volop bloeit, binnen een week of zo, komen hier zeker nog foto's.

roos_7_110609
roos_6_110609


roos_8_110609

roos_5_110609

07-06-09

Vier voor twaalf

Neen, 't gaat hier niet over de verkiezingen en de gevolgen, want wat dat betreft is het al lang een heel eind na twaalf uur. In Belgie dan toch.

Het gaat over de droogte die - op één geweldig onweer na - het westen van ons land nu al gans het voorjaar teistert.
Maartse buien ? Geen enkele gezien meneer.
Aprilse grillen ? Afgeschaft meneer.
Een ouderwetse regenzone die van over het westen komt binnenwaaien ? Uitverkocht meneer.
Want als er dan in april of eerder in mei regenzones ons land aandeden was daar een hoog drukgebied boven IJsland dat ervoor zorgde dat de regenwolken "teruggeduwd werden". Het zuidwesten van Gent hebben ze zelden of nooit bereikt. Trouwens, ook in de weersvoorspelling was dat een konstante: in het westen van ons land blijft het zo goed als droog.
Maar het zou veranderen. Al gans de week werd voor deze morgen een regenzone aangekondigd die "gans" het land zou aandoen. Iedereen gelijk, Vlamingen, Walen, Brusselaars, op deze verkiezingsvoormiddag zouden ze ons hierboven eens leren wat gelijkheid en solidariteit is: iedereen zuipnat. Gisteren was het vijf voor twaalf, vandaag is het jammer genoeg vier voor twaalf.
Ziehier de regenzone waar ze het over hadden en waar veel tuinhobbyisten, veel boeren en ook veel koeien hun hoop hadden op gesteld.

regenzone

Alsof de duivel ermee gemoeid is: terwijl ik dit hier allemaal zit te typen zie ik om de 5 minuten één druppel vallen in mijn vijver. Ik dus rap gaan kijken op buienrader, en ja er hebben zich wat buien gevormd. Ik woon in het vierkantje, de buien trekken van linksonder naar rechtsboven, dus weer niets. Zo is dat hier al gans het jaar.

regenzone2

Voor deze namiddag worden nog buien voorspeld. Ik zou mezelf een dienst bewijzen door te gaan fietsen. Want als er in Belgie gelijk waar één bui valt én ik ben op dat moment aan het fiestsen, dan heb ik ze gegarandeerd op mijn kop. Dus: deze namiddag fiets ik rond mijn tuin. Ik moet wel nog eerst een parcourske aanleggen.

Niettegenstaande al deze relatieve miserie, heb ik gisteren toch de eerste Geranium Salome ontdekt van het jaar. Deze geranium is een kruising van de Geranium Lambertii x Geranium Procurrens. Grote lila bloemen, donker geaderd en met een zwart hart; zeer langbloeiend (in theorie van juli tot oktober); weeft zich in struiken waardoor mooie effekten ontstaan.

geranium_salome


En om te besluiten voor vandaag.

iris_hollandica

05-06-09

Crambe Cordifolia

Enige tijd geleden postte ik een bericht onder de titel "Veelbelovend".
De klimhortensia kwam ondertussen al aan bod, en heeft de verwachtingen ingelost. Vandaag de beurt aan de Crambe Cordifolia, of zeekool. Volledig korrekt is de naam zeekool niet, die is eigenlijk voorbehouden voor een andere Crambe: de Crambe Maritima.
De verzamelnaam Crambe staat voor de "bolletjeskool".

crambe_cordifolia_1_160509Zoals op de foto links zag de Crambe Cordifolia er een aantal weken geleden uit, nu staat de Crambe er bij zoals op de grotere foto's hieronder. Alle foto's uit eigen tuin en aanklikbaar, behalve deze hier links.
Crambe Cordifolia is inheems in N-Kaukasus, waar ze groeit in de steppen en op open rotsige plekken. Bij ons geschikt voor de grote border op goed doorlatende rijke grond, graag in volle zon.
Het is een stevige vaste plant met in mei-juni massa's kleine, geurende, witte bloemen in zich vertakkende bloeiwijzen boven dichte pollen grote, gerimpelde, gelobde, donkergroene bladeren. De hoogte gaat tot 2 meter, en de breedte kan gemakkelijk meer dan anderhalve meter zijn.
De Crambe Cordifolia heeft jammer genoeg wel de eigenschap om niet elk jaar te bloeien.
De plant kan wel een steun gebruiken. De enkele hoofdtakken ondersteunen is voldoende, de zijvertakkingen zijn heel talrijk, maar dragen elk weinig gewicht. Bij ondersteuning is de plant echt heel goed bestand tegen felle regen en wind.

crambe_cordifolia_3_050609
crambe_cordifolia_1_050609
crambe_cordifolia_2_050609
De Crambe Cordifolia (Brassicaceae/Cruciferae) behoort tot de kruisbloemenfamilie waartoe alle koolsoorten behoren. Het donkergroene blad is een gewild afzetgebied voor de koolwitjes, waarna de talrijke rupsen in geen tijd de bladeren kunnen opeten. Daarvoor is het soms beter om de plant niet vlak bij een terras te plaatsen: bij vraat door rupsen kan een minder aangename koolgeur verspreid worden. Ook de bloemetjes hebben een special geur, die door de enen als welriekend wordt omschreven, door de anderen als minder aangenaam kan ervaren worden.
crambe_cordifolia_4_050609De plant behoudt haar sierwaarde tot ná de winter. Eens uitgebloeid zijn er de kleine vruchtjes: bolletjes. In het najaar verdroogt alles, maar blijft de plant toch overeind, en krijgt een houterig uitzicht. Zeer mooi als er sneeuw of rijp op ligt.
Vermeerderen kan door scheuren in de lente of uit zaad in de lente of herfst. Het scheuren van de dikke houtige wortelstok is niet evident en zal niet steeds succes opleveren.

11:30 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (13) | Tags: crambe cordifolia, vaste plant |  Facebook

02-06-09

De klokken zijn daar...

Wie beweert dat de klokken met Pasen komen, dwaalt. 't Is elk jaar een heel stuk later:eind mei, begin juni, niet eerder.
't Gaat hier dan ook niet over de Paasklokken, maar over de Campanula. Meer specifiek over de Campanula Persicifolia.
Zoals steeds: alle foto's uit eigen tuin en aanklikbaar.

campanula_persicifolia_5_310509

De nederlandstalige naam is 'perzikbladig klokje'. Het is een rozetvormende, breed uitgroeiende vaste plant die tot 1 meter hoog en 30 cm breed wordt en volledig winterhard is. In de vroege zomer verschijnen knikkende, klokvormige, papierachtige witte of blauwe bloemen boven de smal lancetvormige, heldergroene bladeren. De plant zaait zich uit en vermeerdert zich ook via ondergrondse uitlopers, die wel steeds heel erg dicht bij de moederplant naar boven komen. Dus zeker geen woekeraar.
Als je die een tijdje in de tuin hebt, dan nestelen ze zich hier en daar tussen, in het wit en in een veelheid van blauw. Ooit ben ik begonnen met de Campanula Persicifolia 'Grandiflora Alba' (wit) en de 'Grandiflora Coerulea' (blauw). Nu heb ik witte, en bleekblauwe, helblauwe, paarsblauwe, ...

campanula_persicifolia_2_310509campanula_persicifolia_4_310509
campanula_persicifolia_3_310509campanula_persicifolia_6_310509
campanula_persicifolia_9_310509campanula_persicifolia_8_310509
campanula_persicifolia_1_310509campanula_persicifolia_7_310509

Nog meer klokvormig is de Campanula Punctata  Sarastro, paars van kleur. Persoonlijk vind ik die wat tegenvallen: de klokken zijn zodanig groot (tot 10 cm) dat ze vertikaal naar beneden hangen, en meer dan een aubergine-achtige aanblik is er niet te zien. Het is een plant om van dicht te bewonderen, dan kan ze vast en zeker wel bekoren, maar in een vasteplantenborder geeft ze van ver - wat mij betreft - weinig extra's. Moet ook absoluut ondersteund worden.
campanula_punctata_sarastro_1_310509
campanula_punctata_sarastro_2_310509