26-01-11

Een toontje hoger...

Jolan_operatie.jpg

Vandaag blijft Jolan's doekje leeg. Jolan is deze morgen als een "hij" afgezet bij de dierenarts, en komt in de namiddag terug als een "het". Dan zingt hij een toontje hoger.

Op Facebook wordt er vaak en graag gelachen met de fratsen van Jolan. En hij verdient dat.
Niettemin, nu het hier eventjes rustig is en ik besef hoe leuk zo'n dier is in huis, voel ik me schuldig: Aran kreeg niet al die aandacht op de blog of op Facebook. Geen van beide bestond al. En zij verdiende het als geen ander !
Daarom maakte ik dit....

13:11 Gepost door Geert in Hovawart | Permalink | Commentaren (22) | Tags: aran, jolan, hovawart, kat |  Facebook

20-01-11

't Begin van 't einde

Nee, niet van mijn blog; ik ben vandaag precies 2 jaar bezig, en was het niet van MizzD geweest, ik had er helemaal niet aan gedacht.

Vandaag ontdekte ik het begin van het einde van de winter. Nog heel voorzichtig, en maar een paar enkelingen, maar één ding is zeker: niet meer tegen te houden !!

200111_1.jpg200111_3.jpg

Links herkent natuurlijk iedereen de sneeuwklokjes, rechts de bloeiende 'Viburnum Farreri 'Farrer's Pink'

200111_4.jpg200111_2.jpg

En hier zie je links de winterakoniet, en rechts een doodgewone krokus. Wie doorklikt op de link van winterakoniet zal merken dat we, niettegenstaande de koude maand december, momenteel bijna drie weken voorliggen op vorig jaar.....

Ook de foto's zijn aanklikbaar, en leiden naar een grotere foto waar ook wat meer op te zien is.

16-01-11

De zoektocht naar een deurklink

Wat is het leven lastig !!
Nog maar pas gedaan met de renovatie van mijn wasplaats/berging, en ik ben al weer aan de slag gegaan. Terecht kreeg ik opmerkingen over mijn gedemodeerde klinken, zodat ik besloot om maar meteen ook de deuren en deurstijlen aan te pakken. Met dit resultaat - weliswaar nog wel met de oude klink.

deur.jpg

Maar een klink vinden, da's verdorie niet gemakkelijk. Zeker niet als je - zoals ik - graag je gedacht doordrijft.
klink.jpgInderdaad, eens ik iets in mijn hoofd heb, zal ik nog niet snel van gedacht veranderen omdat het moeilijk te vinden is, of moeilijk te plaatsen. En laat de klink die ik in gedachten heb dan nog eens én moeilijk te vinden te zijn, én moeilijk te plaatsen te zijn.
Dat moeilijk te plaatsen.... Softwarefabrikanten wordt wel eens verweten steeds nieuwe dingen uit te vinden zodat we ook nieuwe computers nodig hebben, en omgekeerd. Wel, de fabrikanten van klinken en sloten kunnen er ook weg mee: moderne klinken passen niet meer op mijn sloten; die moeten dus ook vernieuwd worden.
Dat moeilijk te vinden..... De dame aan de andere kant van de lijn van het telefoonnummer op de website van Litto scheept mij beleefd (?) maar kordaat af als ze hoort dat ik een partikulier ben: voor 10 sloten moet ik mij wenden tot hun verdeler. Ik krijg niet eens de kans om te zeggen dat hun verdeler nog nooit die klink gezien heeft, niet weet hoe hij ze voor mij moet bestellen en tot overmaat van ramp hun website niet eens vindt. Van een kluns gesproken. Of liever, van twee klunzen gesproken.

Eventjes overweeg ik om mijn keuze te veranderen en te kiezen voor een klink van Bertomani. Een kat in een zak wil ik niet, ik wil dus eerst de technische informatie op de website van Bertomani, of zijn invoerder Metafranc, raadplegen. Bertomani heeft geen website die ik kan vinden, en Metafranc heeft alleen een e-mailadres op hun website. Een e-mail daarheen met de vraag mij de website van Bertomani door te spelen blijft nu al bijna een week onbeantwoord.

Dat brengt het totaal op vier klunzen: de dame aan de telefoon bij Litto (Assa Abloy), de verdeler van Litto, de dame (of heer) aan de e-mail bij Metafranc en de fabrikant Bertomani.
Vier klunzen, en één klos: ik ben de klos.

21:47 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (12) | Tags: litto, assa abloy, metafranc, bertomani |  Facebook

11-01-11

De arm der wet

Onlangs las ik bij Bientje een postje waarbij mijn gedachten snel terug gingen in de tijd.
En zó oud ben ik nu ook weer niet, toch lijkt het honderden jaren geleden als je het vergelijkt met de toestand nu..
Politie, Rijkswacht, Gemeentelijke Politie, fusies tussen Rijkswacht en Politie.... wij hadden daar geen boodschap aan. In onze gemeente was er een heuse veldwachter. En die verplaatste zich niet met een spiksplinternieuwe BMW, of een Volvo, of een Golf GTI... neen, de fiets, dat was zijn vervoermiddel.
Hij stond er ook gans alleen voor, maar dat was geen probleem, want hij werd geholpen i.p.v. tegengewerkt.

veldwachter.jpgTegenwoordig wordt iedereen die verondersteld wordt gezag uit te oefenen of gezag af te dwingen tegengewerkt. Om maar enkele voorbeelden te noemen: de leraar wordt tegengewerkt door de ouders, de politie wordt tegengewerkt door de advocaten.
Dan was de veldwachter er heel wat beter aan toe.
Reed kleine Geert zonder handen ? Een boze blik van de veldwachter, die alomtegenwoordig bleek te zijn, was voldoende om dat zeker een ganse week niet meer te durven.
Reed kleine Geert op het voetpad ? Idem dito.
Of reed kleine Geert zonder handen én op het voetpad (zowat het summum van overtredingen die je toen nog kon maken), dan stond de veldwachter tegen valavond aan de voordeur, en werd de hulp van vader en moeder ingeroepen. De veldwachter moest toen niet vrezen allerlei verwijten naar de kop geslingerd te krijgen, hij moest toen niet bang zijn voor een zinnetje dat pas veel later is uitgevonden ("hebt ge niets anders te doen?"), neen, hij werd binnengeroepen, dronk een druppel (of twee) en kon er zeker van zijn dat hij kleine Geert de komende maanden niet meer zou moeten berispen. Daar zorgden vader en moeder wel voor.

De wereld is veel veranderd. Verbeterd ? Waarschijnlijk wel, maar zeker niet in alle opzichten. 't Zou mooi zijn mocht de zwaarste criminaliteit weer iets zijn in de zin van een kind dat op het voetpad rijdt, of een volwassene die een kilo boter smokkelt van Nederland naar Belgie.
Nu moet je al voor de derde keer iets gestolen hebben in een winkel eer er een PV van opgemaakt wordt.

 

P.S. Wie wat tijd heeft moet eens het gratis webboek lezen op http://www.kromrecht.be/, of toch minstens de korte inhoud op http://www.kromrecht.be/page3.html

06-01-11

Een boekje tuin - de winter

De winter is dan wel al een tweetal weken officieel bezig, in het echt is het al veel langer koud dit jaar, en is er al veel vroeger sneeuw gevallen.
Maar in het kerstverlof is het zo druk met vanalles en nog wat dat er weinig aandacht is voor interessante blogpostjes, daarom kom in nu pas met de winter op de proppen. Want dit is een interessant blogpostje, wees daar maar zeker van.

Op 21 maart kwam ik hier heel enthousiast met "Een boekje tuin - de lente". Klokslag drie maand later, op 21 juni, was ik nog even enthousiast, en volgde "Een boekje tuin - de zomer". En op 28 september, een week telaat, ik weet het, volgde "Een boekje tuin - de herfst", en nu is het dus hoogtijd voor het vierde en laatste hoofdstuk: de winter. En dan is de cirkel rond.
boekjetuin11.jpg

En ik val in herhaling als ik zeg dat er ook voor het winterseizoen voor de kinderen een heleboel leuke en interessante wetenswaardigheden, knutsels, en spelletjes staan in het boek van Inge Bergh, Inge Misschaert en Kolet Janssen, met illustraties van Jurgen Walschot.

boekjetuin12.jpgInformatie over de kerstboom, hoe dit aloude gebruik ingeburgerd geraakte. Hoe je straks reeds kan beginnen met de sommige zaden te laten kiemen om ze later uit te planten. Welke leuke en lekkere planten er bestaan om op te eten en die wat in de vergeethoek geraakten. En het zijn er meer dan wat hierbij is opgesomd. Lekker en van bij ons !!

boekjetuin1.jpg

Wie het boekje heeft zal nu ongetwijfeld al genieten van de heerlijke geur van zelf tot bloei gebrachte hyacinten, smult volop van graanrepen en ander zelfgemaakt lekkers, en was al volop in de weer om de vogeltjes de eerste en strenge winterprik te helpen overleven.
Zelfs de wormen werden niet vergeten, want daar werd een heus hotel voor gebouwd. Niet zomaar natuurlijk, ondertussen werd ook uitgelegd hoe nuttig wormen wel niet zijn.
En nog zoveel meer, teveel om op te noemen.

En na het hoofdstuk winter staat nog een kollektie foto's die op een leuke manier een aantal weetjes overbrengen.

En dan benadruk ik nog eens letterlijk wat ik al eerder schreef.
Pure reklame ? Ik maak geen reklame, ik prijs iets aan, en da's een groot verschil. En waarom ? Omdat boekjetuin13.jpgik er, als fervent tuin- en natuurliefhebber, van overtuigd ben dat de liefde voor alles wat de planten en de natuur ons te bieden hebben, heel veel gemakkelijker wordt doorgegeven via iets wat uitnodigt om aktief aan deel te nemen. Aan het spreekwoord "al doende leert men", voeg ik vandaag één zinnetje toe: "al doende krijgt men interesse". En interesse voor alles wat de tuin ons geeft kan er niet vroeg genoeg zijn.

Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !! Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan een aantal dingen in die ik nog niet wist, jawel. Een aanrader. ISBN 978-90-5838-609-0
(ik heb er eigenlijk 2: ééntje om te gebruiken, en ééntje om te bewaren)

En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.


Tot slot nog aan toevoegen dat mijn foto's bij kunstlicht toch niet echt goed gelukt zijn, en dat de tekstjes en figuurtjes er in het echt heel wat frisser uitzien !


Illustraties: Jurgen Walschot, uit Een boekje tuin (De Eenhoorn)

02-01-11

Mijn nieuwjaarscadeau

Zelf voor gezorgd, en bijna vier weken werk aan gehad.
Maar het mag er zijn, en ik ben er meer dan tevreden mee.

Mijn wasplaats annex berging had nu ruim 23 jaar geleden een plafond gekregen in de zowat goedkoopste houten planchetten die er bestaan, en het zag er niet meer uit. Ik wou een nieuw plafond, en van het één is het ander gekomen.
Alle foto's zijn aanklikbaar: ze allemaal groot neerzetten hier leek me geen goed idee, maar wie in meer detail wil zien hoe e.e.a er vroeger uitzag, of nu uitziet, kan doorklikken.

Het eerste rijtje foto's is van hoe het er tot voor kort allemaal uitzag, al was ik toen wel al begonnen met het plafond, en ook met 1 valse wand.
Ik had een heleboel legborden, waarop het gaandeweg één grote chaos was geworden. En stof dat daarop valt, da's niet te geloven.

berging2.jpg

berging1.jpg

berging3.jpg

Hieronder was ik al een eindje opgeschoten, i.p.v. alles wit was er, op aanraden van en advies door een paar FB-vrienden, gekozen voor een accent met mos-groen.

berging4.jpg

En toen alles uiteindelijk klaar was, tegen nieuwjaar, was ik zo tevreden met het resultaat dat ik jullie met plezier een aantal details laat zien. Ik ben echt wel trots op mijn werk: een stielman zou het misschien, misschien zeg ik wel, niet beter doen.

berging5.jpg

berging7.jpg

berging8.jpg

berging6.jpg berging10.jpg

En tot slot nog een totaalzicht, langs twee kanten.
Het enige wat mij nog te doen staat, en dat ik eerst niet van plan was, is het schilderen van de deuren en de deurlijsten. Ook op aanraden van.... Het zwart steekt nu wat af tegen alle andere frisse kleuren.

berging9.jpg

berging11.jpg

11:47 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook