31-10-10

Er op uit !!

rursee.jpgAls MizzD elke maand van 't jaar drie keer op reis mag gaan, dan mag ik er toch ook wel eens enkele dagen op uit trekken zeker ?

Ik zit momenteel hier, of toch minstens in de buurt, en zal nog vandaag nog niet terugkeren.
En Jolan ? Die is in goede handen en komt vast en zeker niets tekort !!!

12:15 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (6) | Tags: eifel, monschau |  Facebook

28-10-10

Beweging...

Lang geleden dat ik hier iets schreef over mijn sportieve prestaties.
Ongeveer dag op dag een jaar geleden werd een diagnose gesteld: metatarsalgie. Wat dat precies inhoudt lees je hier.

Het woord diagnose hoeft niet steeds een slechte bijklank te hebben, voor mij was het een nieuw begin. schoen.jpgSteunzolen in mijn gewone schoenen, steunzolen in mijn loopschoenen, en weer langzaam beginnen opbouwen. Sinds het voorjaar van 2010 loop ik toch weer minimaal 30 km per week, en ik heb geen enkel probleem meer.
Momenteel doe ik nog "amper" 27 minuten over een toertje rond de watersportbaan, dat ik het ooit in 18 minuten deed is nog slechts een leuke herinnering; het is goed zoals het nu is. En eigenlijk speelt de tijd geen rol, maar het is sterker dan mezelf..... Begrijpelijk toch, want er moet toch ergens een uitdaging zijn, ook al speel ik nu in een gans andere kategorie dan vroeger...

Straks ben ik weer weg voor een dik uurtje; iedereen die het aankan, raad ik het absoluut aan: beweeg !!! Het gevoel nadien is en blijft heerlijk !!!

10:31 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

22-10-10

Een vogel voor de kat ?

Jolan_geeuwt.jpgLaat je niet misleiden. Deze kat ziet er gevaarlijker uit dan hij is. Geeuwen van de vaak, meer is het niet.
En toch.... eergisteren betrapte ik Jolan er op dat hij de wacht zat te houden bij een holletje in de wand van het tuinhuis waar allerlei versnipperd papier en plastiek lag, meer dan waarschijnlijk afkomstig van een muis of een nest muizen. Die zijn bij deze gewaarschuwd.

Maar daarnet hoorde ik een harde tik tegen het raam, maar zag niets. Toen ik een klein half uurtje later buiten kwam zag ik dit roodborstje. Het liet zich zomaar benaderen, ik dacht dus dat het een vogel voor de kat zou worden. Gelukkig, toen ik tot op een halve meter genaderd was om het op te pakken om het op zijn minst ergens op een meer beschutte plaats weer terug te zetten, Roodborstje.jpgvloog het weg. Eerst voorzichtig naar de 2 meter verder staande afsluiting, een minuutje later fladderde het de wijde wereld in.
Het klinkt eigenaardig, maar het roodborstje mag blij zijn dat ik Jolan heb, anders had het dit avontuur niet overleefd. Nu kreeg het een half uurtje om van de smak te bekomen, voor Jolan hier was liepen hier zoveel katten heen en weer, dat het roodborstje al lang opgepeuzeld zou geweest zijn. Drie maanden oud, maar Jolan's aanwezigheid houdt al wat andere katten weg. En da's leuk, want er zaten er een paar tussen die niet eens de moeite doen om een putje te maken, en hun behoefte zomaar midden op het gras doen. Ze zijn niet meer zoals vroeger, de katten.

11:50 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kat, vogel voor de kat, jolan, roodborstje |  Facebook

15-10-10

Ik lach me te pletter

Met Jolan natuurlijk.
Ondertussen zijn er nog weinig plekjes in de tuin die hij nog niet kent. Maar waar ik ook ben: of hij is in mijn buurt, of hij staat te miauwen omdat hij mij niet ziet.

151010_1.jpg

Een deugniet tot en met, maar bovenal heel erg aanhankelijk.
Af en toe lijkt het wel een hondje, juist omdat hij zo aanhankelijk is en niet alleen wil gelaten worden. Zoals op onderstaand filmpje. Voor de eerste keer waren we samen achter in de tuin, maar hij was te druk bezig om te merken dat ik teruggekeerd was. Dus riep ik maar, en hij kwam. Onderweg eerst nog eens verdwaald, maar een 5-tal minuutjes later, bij hetzelfde scenario, had hij zijn lesje geleerd.

Komen op bevel dus, al blijft het een kat natuurlijk, 't zal dus nog wel veranderen.
Hij krijgt trouwens meer en meer echte kattemanieren. Zoals miauwen aan de achterdeur omdat hij binnen wil, en als ik de deur open doe gewoon blijven zitten. Hijzelf komt niet binnen, de muggen wel. Doe ik de deur weer toe, dan begint het spelletje van voor af aan.

Ooit had Brazilie zijn zwarte parel: Pélé. Binnenkort heeft Belgie ook een zwarte parel: Jolan. Niet in dezelfde discipline als Pélé, maar in de atletiek, met name de spurt. Jolan oefent zich momenteel in het moeilijkse onderdeel: de eerste 10 meter, met de juiste houding in de startblokken en een snelle reaktie op het startschot. Een start'schot' zou voor een dier zeer ongepast zijn, daarom is het vervangen door "allé ze!"

08-10-10

Herfstkleuren gekombineerd met vaste planten

Alle foto's in dit postje zijn aanklikbaar, omdat natuurpracht zich niet laat vangen in een kleine foto.
Elk jaar opnieuw ben ik redelijk tot zeer tevreden over mijn tuin in september en oktober. Soms duurt de kleurenpracht zelfs tot half november; of nog langer ook, afhankelijk van wanneer we de eerste nachtvorst van betekenis krijgen.

blog081010_4.jpg

blog081010_5.jpgEn het zijn niet alleen de typische herfstkleuren van het verkleurend blad die het hem doen, het is vooral de kombinatie van enkele laatbloeiende heesters, herfstkleuren aan bomen en struiken, en langbloeiende vaste planten. En dan kom ik weer bij de geraniums uit. Hiernaast andermaal de Geranium Anne Thomson: na een kleine, en dan nog relatieve rustpauze in augustus bloeit deze prachtgeranium tot de vrieskou er een eind aan maakt. Tot dan weet Anne Thomson van geen ophouden.

blog081010_2.jpg

Ook mijn rozen staan nog volop te bloeien. Een beetje hetzelfde verhaal als hierboven: ze weten van geen ophouden. Wie mijn blog volgt weet dat dit zowat de enige planten zijn in mijn tuin waarvan ik de naam niet ken: ik vond ooit een paar exemplaren op de composthoop van een tuincentrum, en elk jaar weer is er die wonderbaarlijke vermenigvuldiging. Hoe ? Dat kan je hier lezen..

blog081010_6.jpgNet zoals voor de Geranium Anne Thomson, geldt voor de Geranium Rozanne dat die bloeit tot de nachtvorst invalt, en dat hij zich doorheen andere afstervende planten slingert, in de hoogte en in de breedte, en daardoor een hoop "lelijke herfst" verbergt. Geraniums zijn wat dat betreft echt unieke planten. Ik kan er onmogelijk genoeg van krijgen.

blog081010_1.jpg

En dan enkele laatbloeiende heesters. Zoals op de foto hierboven aan de linker kant, de Abelia Grandiflora, hier reeds uitvoeriger besproken. En in het midden vooraan de Lespedeza Thunbergii, een overweldigende bloeier, die eigenlijk nogal veel plaats inneemt met zijn doorhangende twijgen. Die twijgen, vol bloemetjes die doen denken aan brem (maar dan een andere kleur) werden in het verleden gemakkelijk drie meter lang, maar sinds vorig jaar snij ik tot halfweg de zomer tamelijk wat weg, en het resultaat is veel beter nu. En de struik met de rode besjes, in het midden meer naar achter ? Da's een Viburnum. Welke ? Ik kan er niet opkomen en ben nu eventjes te lui om naar buiten te gaan kijken op het kaartje.

blog081010_7.jpgSeptember was nat, een kolfje naar de hand van de Geranium Salome. Net als de Geranium Anne Thomson is dit overduidelijk een kruising waar de Geranium Procurrens aan te pas kwam: steeds verder zoekende vertakkingen. Bij de Geranium Procurrens blijkt dat een echte last te zijn (woekeren), de Geranium Anne Thomson vormt nergens nieuwe wortels, de Geranium Salome maar op heel weinig plaatsen. Maar hij houdt wel van voldoende vocht en voelt zich absoluut niet goed na een droogteperiode. 't Is wel een prachtige bloem.

blog081010_3.jpg

En dan zijn er natuurlijk her en der de diverse asters, en de uitbundig en lang bloeiende Rudbeckia Fulgida Goldsturm.
Het is aangenaam toeven nu in mijn tuin.

04-10-10

Stap voor stap

Stap voor stap wordt Jolan een echte kat, met vallen en opstaan.
Hij komt nu volop buiten, maar alleen als ik buiten ben. En hij loopt als een hondje achter mij aan. Ziet hij mij niet, dan gaat de keel open.
Jolan_041010_1.jpg

Eén konstante is er wel: geen half werk voor Jolan.
Als hij wil kennis maken met de vijver, dan doet hij dat meteen goed, en valt er prompt in. Daar is natuurlijk geen foto van, ik had toen wel iets anders te doen.

Als hij voor de eerste keer een boom ziet, dan kruipt hij er meteen in. Toevallig was het fototoestel binnen handbereik én bleef hij daar een 10-tal seconden poseren, vooraleer hij - tot mijn ontsteltenis - plots met een serieuze tempoversnelling uitpakte en na luttele seconden minimum 5 meter hoog zat. De ladder moest er aan te pas komen. Klik op de foto voor de vergrootte sprookjesachtige versie.
Jolan_041010_2.jpg

Als hij speelt in huis, is het met volle overtuiging - de laatste paar dagen zelfs met iets teveel overtuiging. Hier op het korte videofragment is het nog noprmaal te noemen.

En als hij slaapt, dan slaapt hij echt. Plat, languit of zoals een pas overreden kat. De laatste foto ook aanklikbaar.
Maar wel altijd op mijn schoot. Voorwaar niet zo gemakkelijk. Ook nu weer zit ik hier met mijn benen stijf dichtgeknepen. En 't is niet omdat ik dringend moét.
Jolan_041010_3.jpgJolan_041010_4.jpg

12:16 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (15) | Tags: jolan, kat, kater, kitten |  Facebook

01-10-10

Vroeger......

Vroeger moest je al een gediplomeerde mol zijn om een molshoop te mogen maken.
Tegenwoordig is het voldoende als je een gewone mier bent. Al lukt het waarschijnlijk niet alleen dan.

molshoop.jpg

17:31 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (8) | Tags: mol, mier, mieren, molshoop |  Facebook