28-07-10

I am just a dreamer, but you are just a dream....

In december vorig jaar schreef ik hier hoe ik soms kan overrompeld worden door een muzieknummer dat ik niet ken. Het gebeurt zelden, maar in dat geval weet ik meteen dat het een nummer is dat ik voor de rest van mijn dagen zal blijven beluisteren. En dikwijls.

Niemand zal het mij kwalijk genomen hebben dat ik Wires van Athlete niet kende. Zelf vind ik het schandalig dat ik "Like A Hurricane" van Neil Young niet kende. Of toch zeker niet goed.
Maar nu wel !!!
Eerder dit jaar bracht iemand deze song onder mijn aandacht, en ik wist het meteen: voor mij de ontdekking van 2010. En 't is verdorie een song geschreven in 1975, uitgebracht in 1977. Maar beter laat dan nooit.
U mag met mij meegenieten, naar keuze. Ofwel hier vlak onder, de unplugged versie, ofwel daaronder een live versie, ofwel in mijn rechtse kolom, als song van de week: de LP versie. Die song van de week zal er wel een maandje blijven staan.
Al vrees ik dat er zullen zijn die het maar niet vinden, en zelfs zouden wagen te zeggen dat hij wat vals zingt.
Durf niet hé !!!!!!!!

Volgende week vertrek ik naar Oostenrijk. Al goed dat er iemand meerijdt, anders was ik in staat om de ganse weg, u leest het goed, de ganse weg, naar de LP-versie te luisteren. Dat nummer kikkert mij op als ik me minder voel, en als ik mij goed voel zorgt het er voor dat ik me nog beter voel.

25-07-10

In de (tomaten-)puree...

Het wordt een "annus horribilis" voor mijn tomaten. Het wil maar niet lukken zoals andere jaren.
Een groot toeval is het natuurlijk niet, want dit jaar deed ik zowat alles anders dan andere jaren. Te beginnen met het plantgoed.
Het begon eigenlijk al vorig jaar. De zaak waar tomaten2_250710.jpgik mijn plantgoed koop wordt jaar na jaar wat meer verwaarloosd, en vorig jaar bleken aperitieftomaatjes uit te groeien tot trostomaten, trostomaten werden vleestomaten, en ga zo maar door: niets was wat het had moeten zijn. Maar ik had wél tomaten.

Dit jaar zag het er daar nog wat sloriger uit dan voorheen, en behalve twee plantjes voor aperitieftomaten kocht ik er niets. En terecht zo blijkt, want hier linksboven zie je mijn aperitieftomaatjes. Als je er zo twee binnen hebt, hoeft de hoofdschotel niet meer, da's misschien ook wel een gemak.

tomaten1_250710.jpgEén plant kocht ik bij de Aveve, en da's de enige die doet wat ze moet doen, zij het met een kleine opbrengst, maar da's voor straks. In elk geval, de tomaten ontwikkelen zich normaal en ze hangen kort bij de hoofdstam aan een stevige vertakking die het gewicht makkelijk lijkt te kunnen dragen. Zoals een tomatenplant moet groeien, zoals op de tweede foto hier.

De andere tomaten zou ik dan maar zelf zaaien. Een beetje laat op 't jaar, maar enkele weken achterstand is snel ingehaald, en dat is nu ook niet het probleem. De keuze viel - onder invloed van Peter Goossens - op Cœur de Bœuf. tomaten4_250710.jpgHet kan nog fel veranderen, ant ik at er nog niet van, maar tot nu toe een ferme tegenvaller. De zijvertakkingen van de Cœur de Bœuf zijn naar mijn smaak véél, maar dan ook véél te lang, waardoor ze afknakken nog vooraleer de tomaten op halve grootte zijn. Zoals je ziet op de derde foto. Sommige van die zijvertakkingen strekken zich tot meer dan 30 cm uit, en de eerste tomaat hangt 10 cm van de hoofdstam, geen wonder dat die vertakkingen dat niet kunnen dragen.

En dan het allergrootste probleem. De bestuiving. Twee keer pech dit jaar, want nog nooit zag ik zo weinig insekten (hommels) in mijn serre als dit jaar;dat wordt toch een probleem in de toekomst. Maar ook: het was te warm. Het ideaal tipstip voor bestuiving schijnt rond tomaten3_250710.jpgde middag te liggen, dat heeft te zien met vochtigheid: het stuifmeel is dan droog genoeg om los te laten, en de stamper is nog plakkerig genoeg om het stuifmeel te vangen. Maar de optimale temperatuur is 25 graden, boven de 35 graden lukt het bijna niet meer. In mijn serre was het dit jaar nog voor de middag bijna telkens zo'n 40 graden, hoewel alles maximaal open stond.....
Resultaat van een slechte bestuiving zie je op de foto hier: de vruchtbeginsels vallen gewoon af.

Tot overmaat van ramp was ik ook nog eens zodanig fier op mijn zelfgezaaide Cœur de Bœuf , dat ik een 5-tal plantjes uitdeelde aan bevriende "boeren". Wat zullen die nu wel niet denken....
Het wordt dus een hongerige en eenzame winter: geen tomaten om soep te maken, en geen bevriende boeren meer om troost bij te zoeken.....

21-07-10

Het slijt niet, het wordt alleen maar erger...

Een blog dient soms om e.e.a. van je af te schrijven. Da's precies wat ik nu ga doen. Want "ze" probeerde weer toe te slaan.

Wie is "ze" ? Dat ga ik hieronder direkt vertellen, al wil (moet) ik er eerst de nadruk op leggen dat ik misschien de waarheid niet in pacht heb, het is gewoon zoals ik zelf het allemaal aanvoel. Ik wil (en vooral mag) immers niemand eventueel valselijk beschuldigen van iets, dus misschien heb ik het bij sommige dingen niet bij het rechte eind. Oordeel dus niet op basis van wat ik schreef......

"Ze" maakte het leven van ons moeder kapot. 
"Ze" zorgde er voor dat we nooit een vader hadden die zich als een vader gedroeg.
"Ze" zorgde er voor dat ons vader nooit één enkel grassprietje heeft afgemaaid thuis, hij was er immers nooit. Of toch, om ruzie te maken met ons moeder.
"Ze" werd na het overlijden van ons moeder steevast gevraagd op de kerstfeestjes en andere familiefeestjes, omdat we voelden dat ons vader het graag zo wou.
"Ze" durfde het aan om voor de camera fier te poseren met het achterkleinkind van ons moeder in haar armen.
"Ze" werd meegevraagd op reis naar Griekenland, omdat we voelden dat ons vader het graag zo wou.
"Ze" werd dus door ons nooit iets in de weg gelegd, omdat we voelden dat ons vader het graag zo wou.
"Ze" werd heel erg kwaad op ons omdat we weigerden een onroerend goed, dat na het overlijden van ons moeder mee aan de kinderen toebehoorde, op haar naam te laten zetten.
"Ze" kreeg ons vader zo ver dat hij haar d.m.v. een notariële schenking 25.000 EUR overmaakte, en dat op een moment waarvan mag worden aangenomen dat hij al aan het dementeren was.
"Ze" sleepte mij voor de rechter omdat ik, in naam van de vijf kinderen, de vorige zin durfde interpreteerde als een soort diefstal.
"Ze" sleepte mij misschien ook voor een deel voor de rechter omdat ik intussen was aangesteld als voorlopig bewindvoerder, en "ze" haar gang niet meer kon gaan.
"Ze" negeert ons al meer dan drie jaar omdat we niet blij waren met de timing waarop die notariële schenking tot stand kwam.
"Ze" trad bij onderzoeken in het hospitaal n.a.v. een opname op als zijnde een lid van de familie, zo werd mij door minstens één arts naderhand verteld.
"Ze" probeerde nu weer om gemaakte afspraken met het RVT in haar voordeel om te vormen, gelukkig vroeg het RVT eerst mijn mening vooraleer iets toe te zeggen.

"Ze" mag ontploffen !!!

19:23 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook

18-07-10

Weerstand tegen verandering

Of in management-taal: resistance to change
Geef toe, in het Engels komt dit nog eens zo serieus over.

Het was me wat de laatste dagen hier op de Skynetblogs, en ik beken, ik was één van de zovelen. Het is schrikken als je plots merkt dat iets waar je zoveel tijd in stak, er plots heel anders uitziet. En ik heb nog heel wat werk voor de boeg, want 50% van mijn eerder verschenen postjes ziet er nu in IE8 niet uit zoals het er zou moeten uitzien: op de ene computer wel, op de andere dan weer niet.
Ik ga er van uit dat dit dan toch aan het nieuwe platform ligt: een goed geschreven programma moet er overal hetzelfde uitzien. Maar ik ken dat, ik was/ben zelf ook ingenieur: de oorzaak ligt altijd ergens anders. In dit geval niet bij de makers van het nieuwe blogplatform, maar bij Microsoft. Natuurlijk !

Maar de mens past zich aan. En bij wijze van oefening, om e.e.a. onder de knie te krijgen, een eerste nieuw postje met wat foto's waarvan ik hoop dat ze bij iedereen zullen staan waar ik wil dat ze staan.

Bijvoorbeeld, dat de tekst boven en onder de foto nauw aanleunt bij de foto zelf, dat er dus geen lege lijn tussen te zien is.
juni10_1.jpg
En dat lukt aardig




Via de standaard methode een foto invoegen heeft tot gevolg dat er altijd een lege lijn boven en onder de foto is, zoals hier.

juni10_2.jpg

Maar dat wil ik niet altijd.




Genoeg voor vandaag, veel te mooi weer om nog langer te experimenteren, ik ga genieten van de tuin.
juni10_3.jpg

juni10_4.jpg
En van de vijver !
Heerlijk dromen van een paar onvergetelijke dagen die ik in juni en juli meemaakte, en die ondermeer bovenstaande twee foto's opleverden, getrokken door iemand die beter overweg kan met het fototoestel dan ikzelf.

11:59 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook

14-07-10

De hamvraag !!

Eigenlijk speelt er vandaag maar één ding door mijn hoofd.

19:59 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

01-07-10

Warm ? Droog ?

Té warm en té droog !

Maar voor alles is een oplossing !

koe

10:17 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook