21-06-10

Een boekje tuin - de zomer

Toen ik exact drie maanden geleden "Een boekje tuin - de lente" besprak, was het buiten absoluut geen lenteweer.
Vandaag is het jammer genoeg ook absoluut geen zomerweer.
boekjetuin5

Maar niet getreurd, daarvoor bestaan er boeken. Interessante boeken.
Als straks de vakantie begint, en de kinderen vervelen zich, dan hebben ze ongetwijfeld nog niet gehoord van 'Een boekje tuin' van Inge Bergh, Inge Misschaert en Kolet Janssen, met illustraties van Jurgen Walschot. Met dat boek kúnnen ze zich niet vervelen.

boekjetuin7In het hoofdstukje over de zomer staan allerlei leuke weetjes over hoe en wanneer je planten het beste water geeft, hoe bloemen en planten in elkaar zitten, hoe je sommige bloemen van kleur kan doen veranderen, hoe je zorgeloos op vakantie kan vertrekken zonder dat je potplanten verdrogen, wat het nut is van een vlierstuik, .... en nog zoveel meer.

boekjetuin1

Net als in het hoofdstuk over de lente zijn interessante weetjes afgewisseld met echte doe-momenten. Je haar pikzwart kleuren (volledig onschadelijk), kruidenlimonade maken, vliersiroop maken, bloemen plukken om  die lekker bij de sla op te eten, ....

En alsof dat nog niet genoeg is zijn er ook weer de "knutsels en frutsels": om je kinderen een hele dag zoet te houden, zon of regen.
Er staan ook wijsheden in, zoals weerspreuken die op de zomer slaan, verwijzingen naar sprookjes en legenden, ... kortom een heel vrolijk, leerzaam en aktief boek.

Pure reklame ? Ik maak geen reklame, ik prijs iets aan, en da's een groot verschil. En waarom ? Omdat ik er, als fervent tuin- en natuurliefhebber, van overtuigd ben dat de liefde voor alles wat de planten en de natuur ons te bieden hebben, heel veel gemakkelijker wordt doorgegeven via iets wat uitnodigt om aktief aan deel te nemen. Aan het spreekwoord "al doende leert men", voeg ik vandaag één zinnetje toe: "al doende krijgt men interesse". boekjetuin6En interesse voor alles wat de tuin ons geeft kan er niet vroeg genoeg zijn.

Ik eindig met dezelfde paragraaf als drie maanden geleden.
Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !!
Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan een aantal dingen in die ik nog niet wist, jawel.
Een aanrader.
ISBN 978-90-5838-609-0
(ik heb er eigenlijk 2: ééntje om te gebruiken, en ééntje om te bewaren)

En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.


Illustraties: Jurgen Walschot, uit Een boekje tuin (De Eenhoorn)

19-06-10

Erop uit.... binnenkort

Mijn verslagje over de onvergetelijke trip naar Noorwegen is voorlopig blijven hangen bij aflevering 3, maar daar komt vast en zeker nog een vervolg op. Daarvoor was het te leuk, te goed en te ingrijpend.
Maar ik heb al plannen voor een aantal nieuwe uitstapjes dit jaar. Voorlopig drie, en da's genoeg.

Eéntje waar ik zelfs niet onderuit kom, omdat er een weddenschap aan verbonden is. Mijn favoriete nichtje Melina, waarvan ik peetje-lap ben, woont in Fuerteventura, en vraagt zich terecht af waar ik zo lang blijf. Ik was er vorig jaar begin maart, dat lees je hier, en ik heb beloofd dit jaar nog eens terug te gaan.
Fue
Ik heb dat zelfs stellig beloofd, want er is aan toegevoegd dat ik de vliegreis van haar en haar vriend betaal om mij te bezoeken, als ik er dit jaar niet meer zou geraken. Zo gierig ben ik nu nog net wel: ik zal wel zélf gaan, ergens in oktober/november; nu is het mij daar te warm.


Een tweede uitstap is gepland voor ergens deze zomer: een vijfdaagse in Mellau, Vorarlberg, Oostenrijk, waar ik met dezelfde wandelcompagnon van vorig jaar in de Vogezen (zie hier), van 's morgens tot 's avonds in de bergen zal te vinden zijn.
mellau
Eindelijk nog eens naar Oostenrijk, vroeger ging ik er wel vaker, maar nu was dat al veel te lang geleden. 'k Heb wel geen zo'n goede herinneringen aan Vorarlberg, want op de Silvretta Hochalpstrasse, foto hieronder, die Vorarlberg verbindt met het Paznauntal (Tirol), reed ik ooit de motor van mijn 2pk-tje volledig aan flarden.
silvretta
In Oostenrijk bestonden toen omzeggens geen Citroën garages, mijn vader is ons komen halen met een grote aanhangwagen, waarmee het 2pk-tje gerepatrieerd werd....

 


En dan is er nog een derde uitstap die ik nog ergens tussendoor wil proberen inlassen. Maar dat hou ik voorlopig nog voor mezelf. Een mens moet niet alles op het wereldwijde net zwieren.

De tweede helft van 2010 belooft heel plezant te worden. Het plannen kan beginnen, ik kijk er echt wel naar uit !!!

16-06-10

Gedwongen arbeid

Zondagmorgen was het eventjes schrikken geblazen. Ik stond op en merkte dat een groot deel van mijn waterlelies met wortel en al gewoon kwamen bovendrijven.

vijver160610_1

In de vrije natuur hechten de wortels zich in de grond, in een folievijver kan dat natuurlijk niet. Na 12 jaar, en nooit enig opschoonwerk, waren de wortelstokken dermate groot geworden dat de inwendige luchtkanalen de boel naar het oppervlak deden stijgen.

vijver160610-2

Maandag ben ik dus noodgedwongen moeten afdalen in de vijver, en koud dat het was. Een schrale noord-oosten wind, en weinig of geen zon, maar het moest gebeuren.
Met een snoeizaag werden grote stukken aaneengepakte wortels van elkaar los gezaagd, de boel werd op het droge getrokken, de lelies wat bijgeknipt, de vijver weer opgekuist, en klaar was kees.  Eén lelie, die 12 jaar geleden met wortel en al in mijn handplam paste, was nu drie volle kruiwagens waard.
Anderhalf uur bracht ik in het water door, ik zag blauw van de kou. Maar het resultaat mag er zijn.

vijver160610-3

Op de foto's zie je van boven naar onder de toestand zondagmorgen, de toestand nadat alles was losgezaagd en ronddreef, de lelie op het droge die dus letterlijk uit zijn bakje gegroeid was, en de vijver nadat alles klaar was.

vijver160610-4

In september volgt een echt grote kuis.

10:35 Gepost door Geert in Vijver | Permalink | Commentaren (9) | Tags: waterlelie, scheuren, vijveropkuis |  Facebook

06-06-10

Burgerplicht

Het lijkt soms een beetje een vies woord.
En inderdaad, het roept geen associaties op met leuke dingen.

Ook niet voor mij. Zondag 13 juni ben ik er dubbel bij: gaan stemmen, en "bijzitter spelen".
Het werd me nooit eerder gevraagd, en toen ik maandag de brief ontving met die oproep dacht ik heel eventjes "hoe kom ik daar vanaf ?"
Maar snel vond ik drie redenen om nu eens gewoon te doen wat moet gedaan worden en wat mij gevraagd werd.

Ten eerste. Iemand moet het doen.

Ten tweede. Niemand vind dit leuk, dus iets afschuiven op een ander, die dan evenveel slachtoffer is als jezelf, vind ik neigen naar egoïsme en kortzichtigheid.

Ten derde. Zondag is het vaderkensdag. Een reden temeer voor iemand in mijn situatie om mij er niet aan te onttrekken. Wat mij betreft hadden ze zondag zelfs uitsluitend mensen mogen oproepen die geen kinderen onder de 14 jaar hebben. Een vader hoort op zo'n dag niet in een kiesbureau te zitten, en een moeder eigenlijk ook niet; op zo'n dag hoort zij ook thuis te zijn.

Moederkensdag, vaderkensdag, .... er wordt heel wat minder heisa rond gemaakt dan rond Kerstmis, Pasen, Eerste Kommunie, Plechtige Kommunie, .... maar eigenlijk doen moeders en vaders elke dag van het jaar weer hun burgerplicht. Belangeloos zelfs.

Ik ga dus zondag met plezier, in het besef dat er ergens een vader is die anders in mijn plaats had moeten opdraven.

22:21 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook

02-06-10

Beter laat dan nooit...

Welkom, ik ben terug.
020610-1

Beter laat dan nooit.
Dat geldt voor de sneeuw die nu plots begin juni heel plaatselijk uit de lucht viel.
Althans, zo lijkt het. De Viburnum Plicatum 'Cascade' is een viburnum die heel gelaagd groeit, met breed uitgroeiende bijna perfekt horizontale takken. Als die in bloei komen, eind mei, begin juni, lijkt het net alsof sneeuw uit de lucht is gevallen.
020610-3

Beter laat dan nooit.
Dat geldt voor een heel kort verslagje van de BBB-dag op 23 mei.
Voor foto's en meer info verwijs ik graag naar hier. Waar alles gezegd en geschreven is. Mijn foto's - véél minder in aantal dan wat sommige andere aanwezigen uit hun camera toverden -  gingen stomweg verloren bij het overzetten.
Toch nog eens expliciet aan toevoegen dat de afwezigen ongelijk hadden. Alle begrip natuurlijk voor bloggers die zich liever niet outen ('t was aanvankelijk ook mijn bedoeling om anoniem door blogland te wandelen), alle begrip voor hen die niet konden komen omwille van een minder gunstige datum zoals achteraf bleek, en alle begrip voor hen die zich minder thuis voelen op zoiets. Maar iedereen  - en het zijn er nogal wat toch - die plezier beleeft aan individuele blogontmoetingen kan ik toch maar aanraden om bij een eventuele volgende BBB present te zijn: het is een ideale gelegenheid om te merken met wie het goed dan wel minder goed klikt.

Beter laat dan nooit.
Dat geldt voor verliefd worden.
Ik ben verliefd op Anne. Nee, niet An of Ann, wel Anne !! 't Is een Engelse dame, Anne Thomson. Ze heeft haar aanwezigheid in de Lage Landen een beetje te danken aan mij (zie hier) en ze verwent mij dit jaar daar uitvoerig voor. Van nu tot eind oktober. Vorig jaar had ik er een aantal gescheurd, en het eerste jaar is dan telkens pover, maar nu.... zie maar.
Helemaal mijn kleur voor de tuin. Purper-paars-roze met een zwart hartje.
020610-2

020610-4