22-05-10

The World Is Outside

Uitgerekend in de dagen voor de bloggersbijeenkomst zit ik in een dipje wat het bloggen betreft.

Er kruipt tijd in, soms teveel tijd, en ik stel me de vraag "voor wie en voor wat doe ik dit eigenlijk allemaal ?"
Er zijn ogenblikken dat ik het wel een beetje gehad heb met het virtuele.
En toch... het was en het is de moeite.
Leuke mensen leren kennen virtueel.
Leuke mensen leren kennen in het echt.
Een nieuw stuk van de wereld opengegaan: ik was nooit in Noorwegen geraakt ...
Maar vooral ook enkele mensen leren kennen waar ik daadwerkelijk iets aan heb. En waarmee de echte kontakten het virtuele ver overstijgen. Geen tientallen, en dat hoeft ook niet. Voor mij althans niet. Kwaliteit boven kwantiteit was altijd al mijn motto.

De frekwentie waarmee ik blog zal afnemen, het aantal blogbezoekjes ook. Ik was al vaak buiten te vinden, ik zal voortaan nog meer buiten te vinden zijn.

Heel erg zwart-wit gesteld, de stukjes begeleidende tekst hieronder, maar toch het nadenken waard, niet alleen voor mij !

Where'd your sense of adventure go?
You sit at home, with dinner on a tray,
The world is outside.

. . . . . .

Open your eyes; the world is outside your door,
Oh oh oh,
Don't tell me your story if you don't have one.

. . . . . .

16-05-10

Noorwegen - deel 3 - Preikestolen

Wie is er zo zot om één van de mooiste en bekendste plekken rond Stavanger te beklimmen op een dag dat de mist zo dicht is dat je soms moet zoeken naar de aanduidingen van het wandelpad ? Ikke.

En wie is er zo zot om dat de volgende dag in de gietende regen nog eens opnieuw te doen omdat het in de mist zodanig veel indruk maakte ? Ikke.

En wie is er zo zot om daar geen seconde spijt van te hebben ? Ikke.

preik_10

preik_9

Hier was ik dus, helaas... de twee eerste foto's zijn niet van mij maar ergens gepikt op het www. Alle foto's zijn aanklikbaar, en probeer abstraktie te maken van de weersomstandigheden, dat deed ik ook.
Op de eerste twee hieronder is te zien welke de weersomstandigheden waren, en wat de 'klim' voorstelt.
De volgende twee geven een zicht op het wandelparcours: meestal heel veel stenen, uitzonderlijk eens een knuppelpad over een veengebied; op die foto zie je ook waar het pad heen leidde: precies in het midden, tussen de twee toppen, dan was de tocht bijna halfweg.
En dan zijn er nog twee foto's met een zicht op de omgeving tijdens het klimwandelen, en tenslotte wat ik daar boven zag. Maar het oog ziet echt wel meer dan de camera.

preik_1 preik_2

Preikestolen is één van de bekendste toeristische attrakties van Forsand in de provincie Rogaland. Het is een alles in acht genomen heel groot plateau dat 604 meter boven de Lysefjorden uitsteekt. Van daarboven heb je een fantastisch uitzicht over de bergen en de Lysefjorden. Het pad er naar toe loopt nu eens via smalle en heel steile wandelpaadjes, met rotsblokken bezaaid, en dan weer via immense rotsvlaktes, omgeven door meertjes. De attraktie wordt jaarlijks door ruim 100.000 mensen bezocht, en het meest indrukwekkende is dat de plateau bovenaan niet eens is afgezet door een afsluiting. Erg dicht bij de rand durfde ik alvast niet komen.

preik_3 preik_4

Het was dus iets wat zeker de moeite waard zou zijn.
Over mijn eerste klim naar de top, de eerste dag in de mist, kan ik kort zijn: een heel erg aangename bergwandeling, maar we zagen niets, en moesten zelfs geregeld enkele tientallen meters op onze stappen terugkeren omdat we niet zo goed zagen waarlangs de markeringen ons leidden. Er waren nochtans voldoende en heel duidelijke markeringen, maar de mist was tamelijk dicht.
Jammer maar helaas.

preik_5 preik_6

De volgende dag dan maar opnieuw, op mijn ééntje, want mijn gastheer kon moeilijk elke dag verlof nemen, en ik kende nu de weg daarheen.
Geen mist.... wel regen, van 's morgens tot 's avonds....

preik_7 preik_8

En toch, een onvergetelijke herinnering. Trouwens, heroïsche tochten blijven veel langer in het geheugen hangen dan gewoon eens de straat op en af wandelen.
De woeste natuur, de uitzichten (hoewel niet optimaal door de regen, verre van zelfs), het gevoel van één zijn met de natuur, het gevoel van nietigheid in die omgeving en terzelfdertijd het gevoel van macht omdat je de klim overwint.... het zal me allemaal bijblijven.
En de rust.... 100.000 bezoekers per jaar en ik kwam die dag niemand tegen, behalve de laatste 10 minuten. Dat alleen al maakte het waard om het eens in de regen opnieuw te doen.

Ik was daar de enige zot....

13-05-10

Wachten op Godot

In dit geval, de zon.

vib_mar_10_2En wie zou er nu met het meeste ongeduld wachten ? Wij ? De bloemen van de Viburnum Plicatum 'Mariesii' (klik op de foto's) die nog geen minuut zon te zien kregen sinds ze wit kleuren, en nog geen enkel bijtje op bezoek kregen ? Of de bijtjes, die met deze temperaturen amper genoeg energie hebben om hun vleugeltjes uit te strekken, laat staan te bewegen. vib_mar_10_1
En dus nog in geen velden of wegen te bespeuren zijn.

Maar ooit.... ooit komt ze wel. En weet ze misschien weer van geen ophouden. En gaan we weer klagen. Onder dezelfde titel: wachten op Godot. Met daaronder: in dit geval de regen.

't Is altijd iets met ons.....

Meer info over de Viburnum Plicatum 'Mariesii' ? Klik hier.

11-05-10

Noorwegen - deel 2 - Omgeving Stavanger

Voor zover de moeite: alle foto's aanklikbaar.

Noorwegen2_8Noorwegen2_4

Langzaam groeit het besef hoe moeilijk het is een reisverhaal te brengen als het weer tegenviel, zeker als het gaat over een land als Noorwegen, waar toch vooral de natuur een overweldigende indruk naliet. Zelfs met dat slecht weer, ja.
Alleen, ik kan het niet bewijzen op de foto's.

Noorwegen2_6Noorwegen2_7

Het menselijk oog ziet altijd al veel breder en met meer diepte dan een foto, en als het zicht beperkt was blijft van de fotos niet veel meer over dan een persoonlijke en onvergetelijke herinnering.

Noorwegen2_1Noorwegen2_2

Eind april was de natuur nog niet echt begonnen met groen worden, en dat merk je wel; het accentueert echter nog meer en beter de ruwheid van alvast dat deel van Noorwegen.
Op maandag en donderdag verkenden we de nabije buurt van Stavanger. Talloze bezienswaardigheden, elk op zich niet op en top spektakulair, maar samen met de prachtige omgeving meer dan de moeite waard. Twee fantastische dagen dus.
Voor de toeristen staat elke markante plek ook telkens vrij goed aangeduid langs de weg; het volstaat er de tijd voor te nemen en een klein ommetoertje te maken.

Noorwegen2_5Noorwegen2_3

Ik hoop echt dat ik er een klein beetje in geslaagd ben de unieke omgeving van Stavanger weer te geven, want het is echt waar de moeite. In mijn laatste verslag, binnen enkele dagen, komen enkele foto's met wat meer kleur, want zo gaat dat: als het een hele week slecht weer is, dan vertrek je op je laatste dag 's morgens onder een staalblauwe hemel naar huis....

Voor wie het niet duidelijk mocht zijn: het slechte weer heeft mij geen seconde belet om te doen wat ik wou doen en om te genieten van deze heerlijke week.

10:57 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (14) | Tags: noorwegen, randaberg, amoy, floyola, stavanger |  Facebook

08-05-10

Zelfportret

Zelfportret van boven uit gezien.

zelf

Vanaf dinsdag hervat ik mijn blogaktiviteiten :-) of :-( alnaargelang je dat leuk vindt of niet.

19:37 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook

05-05-10

Noorwegen - deel 1 - reis en aankomst

Vorige week zat ik een weekje in Noorwegen. 'k Wou dat land al heel lang eens bezoeken, maar 't was er nog niet van gekomen.
En plots was daar de uitgestoken hand van Ann en haar gezinnetje, en die kans werd met beide handen gegrepen.

Op een moment dat niets mij nog bleek te kunnen gaan tegenhouden was daar plots de Eyjafjallajökull-vulkaan, waardoor mijn vertrek met het vliegtuig plots onzeker werd.
En aangezien ik een hartsgrondige hekel heb aan situaties waarin ik zelf machteloos sta besloot ik na enkele dagen nadenken om gewoon met de wagen te gaan. Er was immers ook de mogelijkheid dat ik er wél zou geraken, maar eventueel ter plaatste zou vastzitten. Met een vulkaan weet je immers nooit.

's Morgens iets voor 6u denemarkenvertrokken, even na de middag al in Hamburg, en dan voor het eerst in mijn leven Denemarken binnen gereden. Wat ik zag van Denemarken (en ik doorkruiste toch het ganse land ongeveer) lijkt me niet echt iets om enthousiast over te doen.
Ruim op tijd aangekomen in Hirtshals, Denemarken, om met de ferry naar Kristiansand, Noorwegen, over te steken. Ik zou om middernacht in Kristiansand toekomen, en dan had ik nog een kleine drie uur rijden voor de boeg. Murphy - of mijn verdacht uiterlijk, wie weet ? - maakte er bijna 4 uren van, want ik werd door de Noorse douane uitgepikt voor een onderzoek van de inhoud van mijn wagen.

colorline

'k Vond het voor mijzelf vervelend, maar vooral voor de gastfamilie: wie komt er nu ergens toe om 4u 's ochtends ?
Maar blijkbaar was dat niet echt een probleem, want de ganse familie stond mij op dat ontiegelijke uur enthousiast op te wachten.
Ik had gedacht om na een 5-tal uurtjes slaap voldoende hersteld te zijn om er meteen de eerste dag al in te vliegen, maar de rit van Kristiansand naar Stavanger, langs een donkere, kronkelende weg doorheen de bergen, had blijkbaar veel geëist, en heel erg fris was ik niet 's anderendaags.
We maakten er een rustige dag van in Stavanger, de vierde stad van Noorwegen, met enkele heel leuke straatjes.

Stavanger1Stavanger2Stavanger3

Het vervolg is voor binnen enkele dagen.

04-05-10

Nog een kleine 3 weken en.....

.... het is zover !

bbb

De tweede bijeenkomst van bloggers. Skynet, Wordpress, Bloggen, Seniorennetblogs, ... iedereen is welkom.

Vorig jaar twijfelde ik heel erg lang om mij in te schrijven, maar uiteindelijk deed ik het toch. Het beviel mij zodanig goed dat ik dit jaar zelfs mee mijn schouders onder het initiatief gestoken heb. Medebloggers ontmoeten, nieuwe blogs leren kennen, ... het was echt heel gezellig.
Maar vooral: het zorgde er voor dat het bloggen voor mij niet meer uitsluitend een individualistisch iets is. Ik leerde een aantal mensen kennen waar ik ook buiten het bloggen om kontakt mee heb, en niet noodzakelijk alleen per mail. De bijeenkomst kan echt wel een extra dimensie geven aan het bloggen.

Twijfel je ? Doen !!!
Bang de anonimiteit kwijt te zijn ? Die is achteraf naar de onbekende buitenwereld nog even groot als voorheen.
Nana, Bientje en ik verwachten u op 23 mei in Sint Niklaas. Meer info: klik hier of op de foto !

03-05-10

Een overpeinzing...

Terwijl hieronder te zien is (aanklikbare foto) hoe de natuur explodeerde tijdens mijn korte reis naar Noorwegen in vergelijking met de foto in mijn vorig postje, kijk ik nu naar buiten  en zie ik vanalles wat ik hier de komende weken aan bod zou kunnen laten komen. Teveel om op te noemen. Al zal er natuurlijk eerst wel wat te vertellen zijn over Noorwegen, want dat was in één woord fantastisch.

Maar ik merkte ook dat ik in Noorwegen het bloggen niet echt miste en het lijkt wel alsof ik het gevoel heb dat ik moét bloggen. Natuurlijk moet ik niet bloggen, maar onbewust leg ik het mijzelf op.
Ik denk dat ik daar toch een klein beetje wil van terugkomen. Stond de wereld stil als ik een week afwezig was ? Gelukkig niet. Leden de andere blogs onder het gemis van 1 bezoeker minder ? Ik mag hopen van niet.

De lijst van te volgen blogs in mijn reader wordt te groot om ze nog dagelijks te kunnen doen......
Ik weet het nog niet, maar het zou kunnen dat ik wat minder ga reageren.... Ik weet het echt niet.....

030510_1

14:11 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (10) | Tags: overpeinzingen, mijmeringen |  Facebook