26-02-10

Mijn reis naar Londen.

Onlangs was Mizzd in Londen. En ze had het daar goed.
Natuurlijk zijn er haar al veel voorgegaan, ook ik. Maar had ik het daar ook wel zo goed ?

Het moet ergens in 1983 geweest zijn. Ik was nog nooit de plas overgestoken, en plots werd ik door mijn baas gevraagd om als enige vertegenwoordiger van ons bedrijf een belangrijke vergadering bij te wonen, in Portsmouth. En ik zou overnachten in Londen. Voor de eerste keer gans alleen naar een vergadering, en dan nog wel in Engeland !

De meeting (want zo heet dat in Vlaanderen) was op een donderdag. Ik zou de woensdag in de namiddag overvliegen, overnachten in Londen, 's morgens de trein nemen naar Portsmouth, de meeting bijwonen, en nog dezelfde dag het omgekeerde trajekt afleggen.
Natuurlijk, hoe kon londen1het ook anders, was de eerste etappe al een probleem nog voor ze begonnen was: de woensdag om 17u gaf ik voetbaltraining, en ik had nog nooit een training overgeslaan, en wou dat liefst ook nu niet doen.
Gelukkig werd daar de weken voordien, na de zaterdagwedstrijd, tussen pot en pint een oplossing voor uitgewerkt. De vader van één van mijn spelertjes werkte in Zaventem en had daar wel iets te zeggen. En die woensdagnamiddag was hij van dienst. In plaats van een vlucht in de namiddag, zou ik de laatste vlucht naar Londen boeken, en die vertrok om 20u00.
Training tot 18u30, snel douchen, propere kleren aan, en dan naar Zaventem. Alles was geregeld: hij had londen2mij uitgelegd waar er een parking gereserveerd was, en naar welke ingang ik mij moest begeven. En inderdaad, ik kwam daar toe om 19u45 en dat liep daar zeer vlot; hij stond mij op te wachten, begeleidde mij naar de check-in (alleen handbagage), waar speciaal voor mij een loket werd opengemaakt, en nam me mee naar de gate. Iedereen zat al te wachten in het vliegtuig en toch verwelkomde de boordkommandant mij met een brede glimlach. En de hostessen ook :-)

Eten op het vliegtuig deed ik niet, dat zou ik straks wel in het hotel doen. En het zou mij smaken, want het was al van 's middags geleden dat ik iets had binnengespeeld.
Maar dat mislukte. Eer ik het vliegtuig had verlaten, buiten stond, een taxi had genomen, en aan het hotel geraakte, was het restaurant daar gesloten. Ik besloot om van de nood een deugd te maken, en vroeg in bed te kruipen. Zo zou ik de honger niet te lang voelen, zou ik 's morgens goed uitgerust op de meeting aankomen, en zou ik dubbel zoveel trek hebben om eerst een uitgebreid Engels ontbijt te proeven.

's Morgens was ik ruim op tijd wakker voor een verkwikkende douche. Ik was op alles voorzien, londen3want ik moest er op mijn eerste buitenlandse opdracht toch een beetje proper uitzien, en had dus natuurlijk mijn scheerapparaat mee.
Klein probleem echter: het paste niet in het stopkontakt in Engeland. Om een lang verhaal kort te maken, eer ze mij daar in het hotel aan een "normaal" stopkontakt konden helpen was er zeker 20 minuten gepasseerd, was ik zo zenuwachtig als maar kon zijn, was ik doodsbang geworden om strakt mijn trein ook nog te missen, en besloot ik maar om het ontbijt op mijn buik te schrijven en onmiddellijk te vertrekken naar het station. Omvallen van de honger zou ik wel niet doen, en ze hadden mij op het werk gezegd dat er tijdens zo een meeting 's middags uitgebreid geluncht werd.

Ik haalde nog net de trein, en was opgelucht dat ik op tijd bij BAe (British Aerospace) aankwam. Tijdens de meeting zat ik de hele tijd op mijn horloge te kijken, verlangend naar 12u, wanneer we zouden gaan lunchen. Want ondertussen had ik toch wel wat honger gekregen.

Het werd 12u30 en de meeting schoot niet goed op. Ik had wel al gemerkt dat er nog waren die op hun horloge zaten te kijken, wellicht begonnen die ook serieuze honger te krijgen.
Maar 't werd snel londen4duidelijk waarom ze op hun horloge zaten te kijken. De voorzitter van de meeting begon plots iets te brabbelen over "nog veel punten te bespreken", "vliegtuigen die moesten gehaald worden" en "een lunch die dan misschien beter gewoon werd overgeslaan". Of dat iedereen daar mee akkoord kon gaan ? En iedereen was akkoord, opgelucht zelfs.
Iedereen ? Ja, iedereen. Ik ging mij daar niet belachelijk maken door mijn verhaal te vertellen; 'k had het trouwens zo al lastig genoeg op mijn eerste buitenlandse meeting.

Neen, op londen5de terugreis was er geen tijd in het station om iets te eten, ook niet in de luchthaven; zelfs op het vliegtuig werd er "omwille van een aktie van het cateringpersoneel" alleen koffie aangeboden.
Die avond heb ik aan het eerste het beste frietkot in Zaventem dorp de heerlijkste frieten gegeten die er zijn. Met drie frikandellen !!

11:52 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bae, british aeropsace, londen, geen eten |  Facebook

Commentaren

:-D Amai, en niet flauwgevallen!?
Op je reactie: natuurlijk de klokken zijn nog niet geweest!

Gepost door: Nana | 26-02-10

Woehahahahahaaaa! Ja ja ja ik zie dat helemaal voor mij en kan het me heel goed voorstellen hoe zoiets gaat hahahaha het zou voor mij ook wel wat zijn om zoiets mee te maken hoor hahahaha! Wat zal die friet met frikandellen goed gesmaakt hebben!! :-)))
Maar dat van dat stopcontact...dat wisten we de eerste keer dat we gingen al en we hebben daar van die hele handige omzetstekkers voor bij ons! hahahahaha!
Dat wij geen ontbijt hadden kwam door het simpele feit, dat m'n zussie de tijden van het ontbijt (7.30u-9.u00) en de uitchecktijd (10.u30) die de receptionist haar verteld had door elkaar had gehusseld tot van 9.u00 tot 10.u30 als ontbijttijd. We vonden het al laat, maar aan de andere kant slapen we allemaal ook graag uit, dus we dachten er niet aan nog eens te checken hahahahahahahhahaahaaa!

Gepost door: mizzD | 26-02-10

een reisje london alá geert.

* frietje pik*

hmmm lekker,
wanneer ga je weer :-)
xxx

Gepost door: ♥ klaproos | 26-02-10

Ja ja Geert, dat moet jou weer overkomen ;-))
Wij zijn eens met school voor vijf dagen naar Londen geweest en toen ben ik een paar kilo's kwijtgespeeld omdat ik het Engels eten niet zo lustte en ook omdat de andere leerlingen meer fastfood wilden dan wat anders, ik lust dat niet zo graag en heb ook veel honger geleden! Ik durfde (bangerik als ik ben) niet alleen een winkel binnen stappen om gezonder voedsel te gaan kopen ;-))
p.s. ik kan voorlopig niet op mijn blog, weet niet waaraan het ligt maar ik hoop dat het vlug terug opgelost raakt, begin het te missen ;-)
hilsen fra Norge,
a3eindje

Gepost door: a3eindje | 26-02-10

jawadde, en niet flauwvallen, nen sterke beer ben je

Gepost door: fotorantje | 26-02-10

Man ik zou dat zolang niet hebben volgehouden! Dus zou ik zeker nog ergens een trein of een vliegtuig hebben gemist!
Was wel goedkoop hé dat reisje?
Liefs,

Gepost door: Bientje | 26-02-10

je zou me kunnen bijeenvegen als ik zo lang niks eet!

Gepost door: Martine | 26-02-10

goede nacht Geert ik ga je postje nu niet lezen ,dat doe ik morgen.Ik kom pas thuis van een filmavond (daar heb ik het morgen wel even over).Ik moest nog even versrooiing hebben want ik ga echt niet onmiddellijk kunnen slapen,zo spannend was de film.

Reactie: Geert ,ik zoek nooit andere bloggers uit om ook mee te doen aan een of ander "spelletje".Ik vind het moeilijk tov anderen die je dan niet uitkiest.Want iedereen heeft toch wel iets te vertellen.Alé ik voel me geflattteerd dat je het voor mij eventueel toch zou gedaan hebben. Ik daag je uit!doen!!
Zelf heb ik geen problemen om over mezelf te schrijven .Ik heb niets op mijn geweten dat niet mag geweten zijn,hahaha!
Wees gerust de volgende bbb dag ben ik er weer bij,tenzij dat ze dat in de Ardennen zouden doen.Tja we zouden er een weekend kunnen van maken ergens op een grote boerderij,hahaha!

Gepost door: magda | 27-02-10

Waar het verhaal van MizzD jou al niet aan herinnerde
en ik er om kon glimlachen...

Gepost door: ank | 27-02-10

Een reisje londen...Ik wens je een gezellig weekend ondanks het sombere weer

Gepost door: Yolanda | 27-02-10

Ik denk dat ze mij al aan een baxter hadden mogen leggen. Echt serieus hé, dat was niet goedgekomen!

Onvoorstelbaar wat jij daar hebt gepresteerd!

Liefs,
en groetjs,
inge

Gepost door: inge | 27-02-10

Ik voel wat je bedoelt Ik heb in 1983 ook een onverwachte trip naar London gemaakt in opdracht van mijn werkgever, die me op een maandagmorgen informeerde dat ik de volgende zondagnamiddag diende te vertrekken voor 1 week. Diezelfde zondagnamiddag vertrok manlief op een 4daagse companytrip naar Duitsland. We hadden dus 5 werkdagen om dochterlief te informeren, haar te verhuizen naar oma, valiezen te maken, wassen en strijken, afspraken te maken of te verplaatsen en het avontuur te beginnen. Het hotel viel mee maar het eten !!! Buiten het seminarie herinner ik me vooral taxi's en metro's en Engels middageten en Engels ontbijt en enkele leuke avonduitstapjes in Italiaanse en Indische restaurantjes. Mijn telefoonrekeningen met het thuisfront waren zo hoog dat mijn baas me geen tweede keer uitstuurde.

Gepost door: Leva | 28-02-10

amai Geert, toch nie geobsedeerd geraakt door eten vanaf toen, zeker?!
Ik zou t zo lang nie kunnen volhouen. Mij hadden ze al lang kunnen afvoeren dan :-(

Gepost door: Ri@ | 28-02-10

goedenavond Geert, ik ben nu je reisverhaal komen lezen! doeme ,hoe hield je dat uit! Ik ben een vooruitziende vrouw en heb altijd wel wat chocolade of repen van 't een of 't ander in mijn tas en zelfs wat drank!!Wees in het vervolg maar een vooruitziende man!!!

Gepost door: magda | 28-02-10

De commentaren zijn gesloten.