04-12-09

Erg, erger, ergst...

Madrugada met "Majesty" uit Grit
Live met "Lightning Crashes" uit Throwing Copper
Athlete met "Wires" uit Tourist

Drie songs die ik niet kende tot ik telkens toevallig enkele zinnen ervan hoorde in een TV serie. Telkens was ik ONMIDDELLIJK getroffen. Ik kan dat hebben met een nummer, dat het echt blijft plakken. Ze staan alle drie met stip op mijn iPod.

Terwijl ik vorige week donderdag in het ziekenhuis enkele uren wachtte op nieuws van de dokter over mijn 85-jarige vader keek ik de ganse tijd recht in de kinderafdeling, waar met de regelmaat van een klok borelingen heen en weer gedragen werden. Borelingen met veel kabeltjes. Wires. Coming in. Coming out. Wat een kontrast met een moegestreden oude man van 85.
Hun ouders zullen zich de eerste levensdagen ongetwijfeld heel anders hebben voorgesteld. Mogelijk neemt de toekomst van die ouders hier en nu in dat hospitaal een totaal andere wending....

En gisterenavond, precies een week later hoorde ik dus 2 zinnen uit "Wires". Nog nooit voordien één noot of één woord van gehoord, maar 'k was na 5 seconden al verkocht. Ik ging onmiddellijk googelen, en kon nadien niet anders dan er eveneens onmiddellijk een postje aan te wijden.
Hier is het resultaat, luister, kijk en lees.....

You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
You got tears, making tracks
I got tears, that are scared of the facts

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes


You got wires, going in
You got wires, coming out of your skin
There's dry blood, on your wrist
Your dry blood on my fingertip

Running, down corridoors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know

I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright
I see it in your eyes, I see it in your eyes
You'll be alright

Alright

Running, down corridors through, automatic doors
Got to get to you, got to see this through
I see hope is here, in a plastic box
I've seen christmas lights, reflect in your eyes
down corridors, through automatic doors
Got to get to you, got to see this through
First night of your life, curled up on your own
Looking at you now, you would never know.

10:04 Gepost door Geert in Muziek | Permalink | Commentaren (19) | Tags: athlete, wires |  Facebook

Commentaren

Dat Wires even beluisterd en bekeken, prachtig Indie nummer, wow, kende het niet maar dit is gewoon erg mooi Geert, kan me voorstellen dat je er daar door getroffen bent.

Gepost door: Danique | 04-12-09

ik vind dat altijd zo verschrikkelijk dat die bezekes al zo moeten vechten in hun eerste levensdagen.
Een heel mooi lied, had ik nog nooit gehoord

Gepost door: fotorantje | 04-12-09

Niks zo erg.. als zieke kindjes. Mooie indringende tekst...kan het me helemaal voorstellen hoe ouders zich moeten voelen dan...machteloos hè. En natuurlijk geloof je er heilig in dat het kleintje het gaat redden...wat kun je anders? De ontzetting als dat onverhoopt niet zo is...pff echt erg. Yep...heel mooi nummer.
Groetjessss!

Gepost door: mizzD | 04-12-09

Heel erg mooi en aangrijpend. Robin had ook problemen bij de geboorte maar met zijn 4kilo en 56cm was hij een uitzondering tussen al die andere kleine wezentjes. De coveuze was te klein voor hem. Hij moest ook vechten voor zijn leven (te ingewikkeld om het hier te beschrijven en ook te persoonlijk) maar als je die kindjes ziet dan had Robin een voorsprong omdat hij zijn lengte en gewicht had.
Madrugada is Noors hé, en die zijn onlangs gestopt als ik me niet vergis? Ik ken sommige liedjes van hen.
liefs,
a3eindje

Gepost door: a3eindje | 04-12-09

Prachtig postje en dito liedjestekst! Vanaf het begin van hun leven al moeten vechten, fijn is het niet maar zo'n kindjes blijven meestal vechtertjes voor de rest van hun leven. Heel ontroerend. Tof dat je deze gevoelens met ons wilde delen Geert.

Gepost door: Nana | 04-12-09

zucht zal het moeten op den ipod zetten want geluid van laptop is stuk hahahaha
het zal wel iets mooi zijn waarschijnlijk !

Gepost door: callemie | 04-12-09

jaja toch wel ik had het hier al gelezen en gehoord... 't doet me tranen in de ogen krijgen wegens herinneringen ... vandaar geen reactie gezet ;-)))

Gepost door: Blah | 04-12-09

De wereld is dan zo omgekeerd.. Die kleine kinderen horen gewoon een heerlijke tijd te hebben, de ouders geen zorgen.
Een kinderafdeling laat je hart zo ongeveer breken...
Prachtig nummer!

Gepost door: Annemarie | 04-12-09

dat contrast is wel héél erg groot geert...
en ik kan me het verdriet van de ouders indenken, voelen...

de hoop het balanceren op het randje van he leven,
dat moet meer dan vreselijk zijn....

een mooi log geert....

xxx

Gepost door: klaproos | 04-12-09

ontroerend Geert, prachtig liedje, voor mij zovele herinneringen die boven komen, en de tranen springen me weer in de ogen
bedankt om dit te plaatsen
liefs xxx

Gepost door: Nikita | 04-12-09

Ja,ik weet precies hoe die ouders zich voelen.Been there,done that.Met ons dochtertje is alles gelukkig helemaal goed gekomen.Ze heeft voor haar leventje gevochten.
Mijn zoontje moet de rest van zijn (ws veel te korte leven) regelmatig aan 'wires' hangen.Maar ook daar proberen we het beste van te maken.
Over liedjes die blijven hangen in je hoofd...ik heb dat altijd bij 'Fairytaile gone bad' van Sunrise avenue

Gepost door: christel | 04-12-09

Zeer ontroerend en inderdaad
een blogje naar mijn hart
het kindje heeft geluk hier geboren te worden
en niet in Afrika.
Je vader heeft ook geluk en het recht
al is hij dan in de tachtig
in de beste handen te zijn....
Maar lieve Geert
er is ook een andere kant:
door onze techniek die bijna
ALLES mogelijk maakt
worden ook echt TE kleine prematuurtjes
en TE echt oude (vaak demente) mensen
in leven gehouden
met alle gevolgen van dien....

Ik wil hiermee zeker GEEN afbreuk doen
aan je prachtige blogpost vandaag
Het laat zien wat voor mens je bent
en je zorg om het kleine en tere
wat zo kostbaar is op deze wereld,

liefs
ank

Gepost door: saartje | 04-12-09

Geert, 85 jaar of 85 uren, de strijd om te overleven blijft dezelfde. Een heel mooi nummer en een aangrijpend postje !
Groeten !

Gepost door: Piet | 05-12-09

Dit doet me direct terugdenken aan de geboorte van Amber, zes weken te vroeg. Gelukkig was alles in orde met haar en hebben we niet die onzekerheid gehad of ze er wel door zou komen.

Bedankt voor eerlijke reactie op m'n blog, zoiets kan ik echt appreciëren. Gewoon rechttoe rechtaan, zoals ik je ondertussen ook al een beetje (virtueel) ken.

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 05-12-09

Dag Geert Inderdaad een prachtig nummer waar ondanks de wires toch hoop uit weerklinkt. Nieuw leven zou een feest moeten zijn voor de jonge ouders, broers, zusjes, familie en vrienden. Helaas blijven er ondanks de medische vooruitgang baby's vanaf de eerste minuut aan infusies hangen om in leven te blijven als ze al overleven. Gelukkig komen er vrij veel kindjes goed door. Jammer genoeg worden er heel wat kansen voor sommige van deze kleintjes voor altijd al meteen geschrapt door een blijvende handicap. Ik weet er zelf alles van. Los daarvan blijft het verschrikkelijk voor de omgeving van dit kindje om dit lot, het verdriet en de onzekerheid te dragen.

Gepost door: Joke | 06-12-09

Heel mooie en ontroerende song Geert! Liefs,

Gepost door: Bientje | 06-12-09

? Maar waarom zouden mensen op FB eerlijker zijn dan op de blogs?? Vreemd idee! Zeg gewoon je eigen mening op een respectvolle manier, daar kan niemand toch wat tegen hebben?
Feit is, dat álles in dezelfde tijd gedaan moet worden Geert...dus als mensen moeten koeien melken of weet ik veel meer op FB blijft er weinig tijd over om te bloggen...en vaak hádden de mensen al weinig tijd. ( en ik lees dan wel eens: maar op FB hoef je maar één zinnetje te zetten en daarna gaat de discussie vanzelf...tja, dat ene zinnetje neemt dan niet veel tijd in beslag, maar de rest volgen dus wel en het blijft dan vast ook niet bij één zinnetje neem ik aan...bij mij zou dat zo niet werken in ieder geval en daarom begin ik er niet aan!) En dús vind ik het jammer dat er zóveel mensen hun tijd in FB steken in plaats van in hun blogs. Maar goed...ik ben weer gaan lezen ondertussen (tijd zat voor want in blogland is er de helft van de tijd absoluut niks meer te doen) en steek dáár dan weer tijd in. Ieder z'n ding zeker hè!

Maar waarom jij dit nu onder het gedichtje van vandaag zet snap ik niet zo goed...klonk dat als een aanklacht tegen FB?? dat was helemaal de bedoeling niet hoor!

Gepost door: mizzD | 06-12-09

ihi ja 't is waar, geen goeie timing, maar het kon niet anders, ervoor had hij een auto in orde te zetten, te verkopen, een andere auto in orde te zetten, hout te kappen en zagen voor de winter (en de stoof), dus jah, die mens heeft maar 2 handen en er zijn maar 24u per dag waarvan hij er een paar slaapt en een paar moet gaan werken. Neenee, ik klaag niet, ik vind het machtig dat hij zo een goeie klusser is, dat spaarde ons al massa's geld uit!

Gepost door: Blah | 06-12-09

Ah okee! Ja, dat klopt wel, dat ik dat in reakties weleens laat merken ja, ik vind het ook gewoon jammer dat veel bloggers nu meer tijd steken in FB dan in hun blog. Maar ik kan daar weinig aan veranderen hè! Alleen maar zeggen wat ik ervan vind...maar dat heb ik nu wel weer genoeg gedaan hoor...ieder doet wat ie zelf het liefste doet...ík óók! :-)

Gepost door: mizzD | 06-12-09

De commentaren zijn gesloten.