30-10-09

Over reply'en en forwarden

Over reply'en, forwarden en een beetje leedvermaak.

Blijkt dat gisteren één van mijn ex-bazen meedeed in blokken. Vooral de laatste 5 minuten van het programma waren zeer interessant, want het liet mij niet onverschillig dat hij, na de ganse tijd op kop gestaan te hebben, bij de laatste vraag werd voorbijgestoken en moest toekijken hoe de eindvraag poepsimpel was. Exit mijn ex-baas.

Hij was het soort baas die meer dan waarschijnlijk in het privéleven en aan de toog een sympathieke kerel is, wellicht grappig ook, maar als baas geen moment zichzelf is. Een slechte baas dus. Eén waar je, als je dan toch eens besluit om langs te gaan met een vraag, zonder antwoord buiten komt, maar in plaats daarvan met 10 nieuwe vragen opgezadeld zit. Voor iedereen herkenbaar wellicht....
Maar ik had hem niet echt nodig, over de specifieke technische inhoud van mijn job wist hij weinig of niets, en ikzelf ben al lang gewoon om me altijd en overal verbaal uit de slag te trekken.

Zo ook die ene keer, maar toen was ik toch niet gerust in de afloop en had ik veel geluk dat ik een nachtje kon slapen over de strategie die ik zou hanteren.
Ik bracht hem per e-mail van thuis (homeworking) verslag uit over een internationaal project waar ik samen met een Franse collega aan werkte. Uit zijn reply bleek dat hij er niets van snapte. emailIk forwarde die reply naar mijn kollega in Parijs, met deze toevoeging: "
He's not only boring, he's also stupid. Once again he does not understand one single word of it."

Het enige probleem: i.p.v. te forwarden had ik op de reply-knop geduwd.
Binnen de minuut kreeg ik een mail terug van hem met de korte vraag om dit 's anderendaags om 8u30 in zijn bureau te komen uitleggen. Het gebeurt niet vaak, maar toen was ik enkele minuten volledig sprakeloos, zelfs lichtjes in paniek. Gelukkig zat ik thuis te werken, want was ik toen onmiddellijk bij hem geroepen, ik was door de mand gevallen.....

Maar ook hier heb ik mij uitgepraat.boss
De taktiek die ik 's nachts bedacht heeft volledig gewerkt: het onmiddellijk over een andere boeg gooien.
Ik ben bij hem binnengekomen en heb hem niet de kans gegeven om iets te zeggen. Mijn openingszin moet ongeveer als volgt geweest zijn: "Ik ben blij dat ik eens een half uurtje tijd krijg om met u te spreken, want ik ben al enige tijd uitgekeken op mijn job en overweeg om een transfer aan te vragen naar een andere afdeling." Op dat moment was ik zowel in Antwerpen als in Parijs een beetje onmisbaar en ik wist dat...
Het werd vooral voor mij een tof gesprek, waarbij ik werd verlost van een aantal minder leuke, administratieve taken. En gans op het eind zei hij nog, al lachend zelfs, blij omdat ik bleef: "Oh ja, en die mail van gisteren, dat zullen we maar vergeten, we kennen u hé."  

Ja, hij kende mij. Net zoals zij die mij op Facebook wat volgen misschien ook niet achterover vallen van dit waar gebeurd verhaal....

Oh ja, ook dit nog: drie keer had ik een vrouw als baas. Zij zijn écht duidelijk veel beter geschikt voor zo'n job.

10:51 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook

28-10-09

Anti-reklame...

.... voor mijn blog.

Als je vandaag komt lezen, zorg dan maar dat je hier rap weg bent: véééél te mooi weer om binnen te zitten achter de computer. Profiteer van dit prachtige 28 oktober-weer, want volgende week zou het, herfstvakantie of niet, erg slecht worden.

Maak dus maar dat je hier snel weg bent, ik doe dat ook.

281009




En als je dan toch wat wilt blijven hangen, luister dan meteen maar naar de Song Van De Week, met de aller-aller-allerlaatste nummers van The Beatles. Helemaal tot "The End", inklusief drumsolo en gitaarsolo's.
Jammer dat McCartney nooit meer dit niveau haalde zonder Lennon aan zijn zijde...

And in The End the love you take is equal to the love you make....

11:09 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (14) | Tags: the beatles, oktoberzon |  Facebook

26-10-09

Een pijnlijk moment

Vorige week schreef ik al dat er mij om medische redenen met aandrang werd geadviseerd om mijn dagdagelijkse (sport)schoenen in de vuilbak te smijten.
Reden: versleten tot en met en niet meer zo goed voor mijn voeten.

schoen2Omdat ik iemand ben die van sommige kledingstukken moeilijk of zelfs geen afscheid kan nemen, omdat ik iemand ben die een paar dingen heeft die hij altijd weer opnieuw zou dragen zodra ze gewassen en weer droog zijn, omdat ik iemand ben die voor geen meter - zelfs voor geen millimeter - meedoet met wat de mode voorschrijft, en omdat ik iemand ben die dus eigenlijk op dat punt niet veel nodig heeft, reken ik afscheid nemen van deze schoenen tot één van de pijnlijke momenten uit mijn nog jonge leven.
schoen1Gelukkig zorgen digitale toestellen er nu voor dat je ook van onnozelheden foto's mag trekken, zodoende kan ik de komende weken, maanden of zelfs jaren blijven kijken naar de schoenen die zo lang aan mijn voetjes mochten zitten. En die nu in de vuilbak liggen.
Maar ik ben er eigenlijk wel zo goed als zeker van dat ik toch niet alleen ben, dat er nog veel mensen zijn die op één of andere manier gehecht geraken aan bepaalde kledingstukken, en die dan ook blijven dragen, ook al is het zogenaamd "not-done". En het dan erg vinden dat versleten zijn.
Ik heb nog zo'n rode T-shirt ook. Die draag ik niet meer, omdat hij anders nóg meer zou verslijten en ik hem dan niet meer zou kúnnen dragen. Leg dit maar eens aan een normaal mens uit ....








P.S. Ondertussen heb ik de schoenen alweer uit de vuilbak opgevist, en ze staan terug klaar om gebruikt te worden waarvoor ze gemaakt werden: rond mijn voetjes zitten. Maar dát ga ik niet doen. Toch... de vuilbak, en nadien de verbrandingsoven, dát was net een brug te ver ! Dát hebben ze niet verdiend.

14:47 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook

21-10-09

Opluchting alom !

Tot en met zondag zal zowel op de Skynetblogs als op Facebook niets te lezen zijn dat uit mijn klavier ontsproot....
Een uitgelezen kans voor wie ze grijpen wil om vooral op Facebook (tijdelijk) eens het hoogste woord te voeren.

Het is mijn toer om enkele dagen op onze kat te passen, en daar kom ik niet onderuit !

kat

12:12 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook

20-10-09

Voet- en ganganalyse

Of gang- en loopanalyse, want dat was het eigenlijk.

Naar aanleiding van de diagnose van metatarsalgie, enkele weken geleden, was ik gisteren in het AZ Alma, Campus Sijsele voor een paar simpele testen. Mee te brengen: mijn loopschoenen en mijn dagdagelijkse schoenen. Bij mij zijn dat gewone sportschoenen die ik eigenlijk aan geen mens durf tonen, maar waar ik geen afscheid kan van nemen. Aangezien ze zouden geïnteresseerd zijn in het slijtpatroon van de zool, moest ik het spel eerlijk spelen.
Natuurlijk waren ze niet verrast, er zijn wel meer mensen die zweren bij dat ene paar (sport-) schoenen. Maar het verdict was duidelijk: ze zijn nog slechts voor één ding goed: voor de vuilbak.

voetengangBij de ganganalyse wordt een beeld opgemaakt van de drukpunten in de voet, zoals op de foto hiernaast (geplukt van de website van AZ Alma, dus niet van mijn voeten). Bij mij blijkt dat de zone onder de tenen veel te rood gekleurd was, en de hiel is slecht heel licht blauw gekleurd.
De loopanalyse bracht ook wel e.e.a. aan het licht, waarbij de twee voornaamste punten zijn:
a) ik land op de voorvoet i.p.v. de hiel
b) bij het afstoten draait de enkel naar buiten wat extra belasting geeft op de kuitspieren.
En mijn oude loopschoenen, gekocht in een gespecialiseerde zaak en ook volledig versleten, zijn nu nog beter dan mijn nieuwe loopschoenen, van een bekend merk, gekocht zonder advies, en bijna splinternieuw. Het waren nochtans schoenen van boven de 100 EUR. Besluit: als je graag en veel loopt: laat je adviseren bij de schoenkeuze !!!

Wat zal er nu gebeuren  ? Aangepast schoeisel en steunzolen. Ik ben benieuwd naar het resultaat. Vanaf vrijdag hervat ik het lopen (hardlopen voor de Noorderburen).

Meer medische informatie over zo'n analyse vind je hier.

18-10-09

Verbena Bonariensis

Half juli was er een postje over de Verbena Hastata, vandaag is het zusje aan de beurt: de Verbena Bonariensis. Jawel, een zusje en geen broertje, want de Verbena Bonariensis is min of meer naar de roze kant (lila-paars).

verbena_bonariensis_171009_3


verbena_bonariensis_171009_2Verbena Bonariensis (syn. Verbena Patagonica) is een vaste plant die zich vaak gedraagt als verbena_bonariensis_171009_1een éénjarige, omdat ze vorstgevoelig is en dus geregeld verdwijnt, maar zich na één seizoen rijkelijk uitzaait en dus altijs terugkomt. De plant is ook in het eerste groei- en bloeijaar quasi onmiddellijk op de normale afmetingen. En de ijle plant kan tot 2 meter hoog worden.
De ruw en behaarde, min of meer vierkante en taaie stengels komen vanuit het niets, of vanuit een klein rozetje uit de grond; de bladeren zijn lancet- tot lijnvormig, ruw en gezaagd. De stengels hebben enkele tot meerdere zijvertakkingen.
verbena_bonariensis_171009_6De zeer kleine lila-paarse bloempjes, in langgesteelde schermvormige trossen bloeien van juni tot september, tot zelfs diep in oktober. De eerste nachtvorst is er meestal teveel aan. Vorst aan de grond wordt nog verdragen, vorst op 1m hoogte is meestal wel het einde van de bloei.
De plant is zeer fraai voor zowat overal in de border, voornamelijk door de losse en ijle groeiwijze, die ervoor zorgt dat de ze nooit opdringerig is.
Volle zon geniet absoluut de voorkeur, de verbena_bonariensis_171009_4grond mag tamelijk droog zijn. Wil men de plant zelf uitzaaien, dan is vroeg zaaien de boodschap om nog hetzelfde jaar bloei te hebben. Eens je deze plant in de tuin hebt, vraagt ze heel weinig onderhoud; alleen zal je in het voorjaar de zaailingen soms wat moeten uitdunnen, en is het niet onverstandig om de meeste uitgebloeide bloemtrossen ruim voor de winter weg te snijden, zoniet kan het uitzaaien lastig worden.


verbena_bonariensis_171009_5Alle foto's uit eigen tuin, en de meeste aanklikbaar. De smalle foto toont een zicht van de volledige plant: zeer ijl dus.

15-10-09

Hoe zou het zijn met ...

.... deze vlinder ?

      vlinder1

Hij - of zij, dat kan ook - had gisteren de ganse tuin voor zich alleen.
Een zonnige, maar verrassend koude oktoberdag, en mijn aandacht werd getrokken door deze heel erg grote vlinder. Geen andere vlinders in de buurt, die hadden al lang begrepen dat je halfweg oktober niet meer zo nodig hoeft rond te fladderen.
En 's avonds koelde het af, het koelde sterk af, en toen dacht ik aan de vlinder.
Zou hij tijdig onderdak vinden voor de koude nacht ?
Waar zou hij onderdak zoeken ?
Zou hij wel een geschikte plaats vinden om het te overleven ?
En als hij 's nachts kou zou lijden, zou hij dan zitten rillen ?
Zou hij zich eenzaam voelen ?
En zou hij niet bang zijn alleen in het donker ?

vlinder2

En toen ik deze morgen merkte hoe er aan alle herfstkleuren nu ook een wit tintje werd toegevoegd, stelde ik mij weer dezelfde vragen.
Met nog ééntje erbij: als hij de koude nacht niet had overleefd, zou het een pijnlijke dood geweest zijn ?

Misschien had ik filosoof moeten worden.

 

De onderste foto is aanklikbaar, omdat ik die wel mooi vind met al die kleuren.

10:42 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (20) | Tags: vlinder, herfstkou |  Facebook

13-10-09

Kort en goed nieuws

Sinds begin maart sukkelde ik met de naweeën van een operatie aan mijn linker oor van heel lang geleden (cholesteatoom).
Zodat ik de afgelopen maanden meer tijd dan mij lief was doorbracht in de wachtzaal van de ORL. Drie specialisten hebben er zich over gebogen, en vandaag was de gote test.
De intervallen waarmee ik op konsultatie moest werden i.p.v. 14 dagen verlengd naar 1 maand, en halfweg augustus waagde de ORL het om eens te zien hoe de evolutie zou zijn binnen 2 maanden. Een mens kan tenslotte niet konstant op visite gaan. Bij een verslechtering (lees: terugkeer) van een hardnekkige ontsteking in mijn oor zou een delikate operatie volgen. Delikaat in die zin dat er moest gesneden worden op een plaats die zich onnoemelijk dicht bij de gelaatszenuw bevindt, en als die zenuw geraakt zou worden, zou ik de rest van mij dagen rondlopen met een "schieve muile" (zoals ze zeggen in Oost-Vlaanderen).

Hoera, alles gaat goed. Volgende konsultatie pas binnen 4 (vier) maanden !!

P.S. Wie hier toevallig terechtkomt en interesse heeft in wat ik hierover schreef: hier, hier en hier lees je wat vooraf ging.

11:03 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (12) | Tags: cholesteatoom |  Facebook

11-10-09

Blikvanger

Eind april kwam hier een bijdrage over de Viburnum Plicatum Mariesii. Ik schreef toen onder meer: "in de herfst verkleuren de bladeren naar roodachtig paars.
Of het nu roodachtig paars dan wel bruinachtig rood is, daar wil ik nog wel eens over discussieren, maar dat de Viburnum Plicatum Mariesii momenteel een blikvanger is, dat staat vast.

virburnum_plicatum_marisii_111009_1

Dat ze er nu nog zo bijstaan hebben ze te danken aan de vele uren dat ik ze besproeide, anders hadden ze augustus en zeker september 2009 niet overleefd.
De Viburnum Plicatum is zonder meer een aanrader voor elke tuin.

virburnum_plicatum_marisii_111009_2

09:30 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (10) | Tags: heesters, viburnum plicatum mariesii |  Facebook

09-10-09

Steeds maar werken

all_work_no_play



'k Heb nog een hoekje ontdekt dat ook nog moet geschilderd worden.

Eerst was ik zinnens om de achterkant van mijn huis in het wit te laten omdat ik dacht dat het grijs minder zou staan bij alle diverse kleuren van de bloementuin, maar ik ben van gedacht veranderd. Het grijs valt mij zodanig goed mee, dat ik ALLES ga doen, ook de achterkant en het overdekt terras. Aan dat overdekt terras is tamelijk wat houtwerk, en aangezien het vannacht weer zou kunnen regenen ga ik er nu snel aan beginnen !

Resultaten begin volgende week !

P.S. Wie ooit The Shinig zag, zal wel weten waar ik "All work and no play makes Geert a dull boy" haalde. Wie The Shining niet zag, moet dringend dié achterstand inhalen.

10:06 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook