10-09-09

Korte vakantie - dag 3

cornimont_13

De derde dag voelden we toch wel een zekere vermoeidheid toen we opstonden, maar absoluut onvoldoende om ons tegen te houden.
Wel net voldoende om te besluiten dat ons doel na vandaag zou bereikt zijn, en dat drie dagen intensief wandelen wellicht voldoende zou zijn.
('s Anderendaags echter, bij het opstaan, de dag van de terugreis, dachten we daar gans anders over: de vermoeidheid was weggeëbt, alsof de derde dag - de lichtste in stijgingsmeters en wandeluren
 - ons over het minuuskule dipje had heengeholpen.)

En dan de wandeling.
Ik zal maar beginnen met een bekentenis. Ik had altijd al een visueel geheugen, en dat lijkt zich meer en meer te gaan manifesteren. Bij gebrek aan een detailkaart van de streek (die is eigendom van mijn wnadelcompagnon) weet ik nu zop goed als geen enkele naam meer waar we de derde dag passeerden. Anderzijds: zet me nu in Cornimont, onze uitvalsbasis, of straffer nog, zet me daar volgend jaar, ik rijd bijna blindelings met de wagen naar de startplaats, ik doe dezelfde wandeling zonder één enekel keer op de kaart te kijken. Ik zie alles voor mij, maar de namen ontglippen mij.
Dan maar gewoon beschrijven zeker ? Het moet ergens in de afdaling van de Col de Ventron geweest zijn dat de wandeling startte, en onmiddellijk ging het gedurende een klein half uurtje echte heel steil omhoog: 450 meter klimmen. Daar mochten we 500m door een bergweide wandelen waar in het vochtige gras ontelbare dazen verscholen zaten. Dirk had er geen last van, natuurlijk niet, ze zaten allemaal bij mij, of liever: op mij. Hij had wel ergens anders last van, en moest zich even later in de bosjes terugtrekken...
Dan maar eventjes wachten.

cornimont_8

Nadien werd er nog geklommen en gedaald - zo gaat dat in de bergen - we wandelden door bossen, over heuvelkammen, zagen koeien en zagen enorme mierennesten....

cornimont_9

cornimont_10

Zagen liefelijke landschappen, eerst door de bomen....

cornimont_11

Later vanuit een andere hoek.

cornimont_12

We aten braambessen onderweg, en - zo gaat dat ook meestal, als alles goed verloopt - we kwamen uiteindelijk aan waar we vertrokken waren :-)
Alweer een heerlijke dag.

Binnen enkele dagen een laatste verslagje over ons verblijf in de Vogezen, dan heb ik het over onze verblijfplaats.

11:12 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (9) | Tags: cornimont, vogezen |  Facebook

Commentaren

alls irrk na het eten van de braanbessen in de bosjes zat snap ik dat wel geert :-)
dat is gevaarlijk heb ik me laten vertellen vanwege de vos, die kan daar overheen hebben geplast en je kunt daar een vervelende worm van oplopen, gevaarlijk voor de mens,
daarom en nog een andere eet ik nooit bessen laag bij de grond, :-)
ik geniet van de landschappen die jij hier weer zo moi laat zien, mooie koeien ook, fantastisch, ik ben erg blij met jouw vakanties wil je dat geloven:-)

ik rijd zo belgie binnen ik ga daar wandelen met een blommeke:-)
maak er een mooie dag van lieve vriend,
xxx

Gepost door: klaproos | 10-09-09

Ik heb geen van beide... ik kan geen namen onthouden en als ik ergens kom waar ik al eens geweest ben, weet ik de helft niet meer! hahahahahahhaaa! Maar dan blijft het verrassend hè hahahaha! In ieder geval...had ik wel met jou mee willen wandelen hoor! Alleen die dazen, die hadden me ook gestolen kunnen worden...ai, die steken doen echt pijn! Zulke grote mierenhopen zagen wij een paar jaar geleden in de Vercors, ook een enorm prachtig gebied voor zowel tochten te voet als per auto, een aanrader!
En dat foto's maken op onze wandeling deed ik voornamelijk op de keerpunten van de lussen...als ik toch uit stond te hijgen hahahaha! Kleine stapjes in een constant tempo...dat hou ik ook vaak het beste vol omhoog, maar dit was niet vol te houden hoor...niet het hele stuk achter elkaar tenminste! Maar als ik soms andere wandelaars zo eens bekeek ( zwalkend van links naar rechts of languit liggend op één van de enkele bankjes die er stonden) deden we het zo slecht nog niet! :-)))
Groetjesssssssss!

Gepost door: mizzD | 10-09-09

een naamloze tocht :-)
maar wel een mooie tocht met lieve knuffelkoetjes
en een toch een beetje vermoeid uitziende Geert.
Het moet wel zalig zijn om door bos, berg en dal te trekken.
compleet vrij in de natuur.

blij dat ik even in je rugzakje meemocht :-))

Gepost door: fotorantje | 10-09-09

Mooi Geert,
vrijheid, natuur, puur genieten.
Dan zijn namen niet belangrijk meer.

Gepost door: ank | 10-09-09

Zo neem je iemand mee op reis. Dank je wel.

Gepost door: Ine | 10-09-09

Bedankt... voor je reactie ivm Liesje!
Het gaat al wat beter,maar de blaasjes zijn nog niet weg.
Integendeel,het lijkt alsof er nog bij komen.
Ze verveeld zich nu wel te pletter,maar kom. Dat nemen we er dan maar bij,hé!

Mooie foto's hier!
Ziet er een fijne korte vakantie uit!!!

Groetjes!

Gepost door: Els | 10-09-09

dag Geert, dat begint toch op een serieuze driedaagse te lijken hoor.Kan het best geloven dat jullie even een dipje hadden.In elk geval is het landschap mooi en dan vergeet je wel eens dat het moeilijk is dat klimmen en dalen.Maar achteraf heb je toch mooie herinneringen en die blijven ,terwijl vermoeidheid ,pijn ,dipjes vlug vergeten worden.

Gepost door: magda | 10-09-09

Als je maar niet met de billekes in de mierenhopen bent gaan zitten hè, dat geeft een boel gedoe daar beneden...

Gepost door: Danique | 11-09-09

Heb je tips nog niet gelezen... maar als je je postje helemaal kant en klaar hebt staan om te posten, je klikt op posten en na héél lang wachten krijg je een skynetvenster om je aan te werven te gaan bloggen...dan wéét je gewoon dat je postje verdwenen is en daar helpt geen enkele tip of lief moedertje aan! :-)
Gelukkig had ik wel af en toe gesafed op kladblad...maar dan ben je toch nog het laatste stuk kwijt en dus heb ik dat zeker drie keer overnieuw moeten doen! :-)
Maarrr...ik ga je tips uiteraard even lezen! Altijd in voor een goeie tip! :-)

Gepost door: mizzD | 11-09-09

De commentaren zijn gesloten.