05-08-09

TMB-dag 10 (slotdag)

tmb_dag10

Op het schema: La Flégère - Ruine de Charlanon - Plan Praz - Col de Brévent - Le Brévent - Bellachat - Merlet - Statue du Christ Roi - Les Houches. Normale wandeltijd: 6u

Na een goede nachtrust - ik heb de indruk dat de meesten onder ons de steeds opnieuw vreemde bedden begonnen gewoon te worden - stonden we ‘s morgens op in een magnifiek decor: diepblauwe lucht waarmee de witte Mont-Blanc, omgeven door allerhande gletsjers, fel kontrasteerde.

tmb32

Ikzelf hinkte op twee gedachten: enerzijds was er de genoegdoening dat voor mij de fysieke inspanningen voorbij waren, anderzijds was er de spijt niet mee te kunnen naar Le Brévent.
Le Brévent beloofde ons immers het mooiste uitzicht te bieden van de ganse tocht, en volgens de rest van de groep werd die belofte ingelost.
Achteraf gezien had ik beter voor een tussenoplossing gekozen: mee omhoog de beklimming doen, maar afdalen met de kabelbaan. Maar wat voorbij is, is voorbij.
tmb33Ik stapte dus moederziel alleen van La Flégère over Chamonix naar Les Houches, toch ook een ferm tochtje. Eens gearriveerd in Les Houches kon ik me toch nog een beetje nuttig maken door de rest van het gezelschap met de auto - die we heelhuids terugvonden waar hij was achtergelaten - te gaan opwachten, daar waar ze uit het bos tevoorschijn kwamen. Op die manier kon ik hen een klein uurtje stappen besparen, van in het dal tot onze verblijfplaats, want die laatste kilometers zouden zeker niet de plezantste geweest zijn.
Onze laatste nacht brachten we door waar we onze eerste hadden doorgebracht, in Les Amis de La Nature, waar iedereen ‘s avonds werd getrakteerd op iets wat waarschijnlijk hun lokale specialiteit was.
Stilaan begon het tot ons door te dringen dat de tocht erop zat, en hoewel hij zeer zeker de moeite waard was geweest, was er toch een soort opluchting merkbaar. Alles was veilig verlopen, er was geen echte tegenslag geweest, en we konden ons lichaam nu laten rekupereren; zowel de vermoeidheid als de blaren (voor sommigen althans) hadden, figuurlijk dan toch, hun tol geëist

mont_blanc


Dertien juli 1997
Na een saaie terugreis (een terugreis is trouwens altijd saai) kwamen we aan in Wervik waar we door het thuisfront uitbundig werden ontvangen: onder een tot dan toe zeldzame Belgische zomerzon raakten we onze verhalen kwijt bij een aperitief a volonté, om nog maar te zwijgen van de koude schotel die op ons stond te wachten: perfekt.

10:30 Gepost door Geert in Vakantie | Permalink | Commentaren (8) | Tags: les houches, le brevent, la flegere, tmb, gtmb |  Facebook

Commentaren

Geert, Je leven teruggebracht
naar tien dagen
klimmen en klauteren
struikelen en dalen
een dip hebben
maar het daarna weer zien zitten
soms is het uitzicht weg
kompleet verduisterd
maar dan weer prachtig
en helder weids
op de laatste dag
het weten
dat net niet alles kon

een mens gaat
soms hoog
en komt weer terug
naar beneden
.....
Het was een prachtige serie verhalen!


Gepost door: ank | 05-08-09

ah we zijn er geraakt
t was heel lastig hoor

maar je hebt alles doorstaan zowel de bergen als de bijkomende emoties

OT
zoals jij in de bergen nog woont zo blijf ik even in Paradisio hangen
er stond daar trouwens een huisje/cafeetje te koop, niets voor jou?

kan toch niet alles na elkaar plaatsen hé
beetje variatie moet er zijn :-)

dada

Gepost door: fotorantje | 05-08-09

Een mooi eind... aan een mooie tocht...ondanks alles! Het was in ieder geval een genot om te lezen hoor! :-)
Groetjesssssssss!

Gepost door: mizzD | 05-08-09

jij bent wel een doorzetter hé:-) wat zul je morgen pap in de benen hebben:-))

dat worden 2 kleine wandelingen geert:-)

gezien de hitte...
hebben we een lange dag:-)

doe je beste wandelschoenen aan :-)
groetjes en tot dan.

Gepost door: klaproos | 05-08-09

Prachtig Geert. En zelfs na 12 jaar kun je alles nog zo haarfijn vertellen. Die reis was dus echt onvergetelijk en dat kan ik best geloven. Krijgen we nog zo'n mooie reisverslagen?
Voorts warme groetjes van de luie Slootjes bende. Deze avond word ik wel aktief, maar overdag is de warmte niet echt aan mij besteed. Pfff. Maar zoiets durf ik amper hardop zeggen.

Gepost door: Stefanie | 05-08-09

Ik kan er niet bij... bij de meeste bloemen van de vlinderstruik niet...kort opdondertje ben ik hè! :-) En ja, hier valt er nu ook zo af en toe een spettertje...maar ze zijn al opgedroogd zodra ze de grond raken...het is mij nog een beetje te benauwd, maar met fietsen heb je altijd een windje hè! :-)

Gepost door: mizzD | 05-08-09

aan alle mooie liedjes komen spijtig steeds een eind hé Geertje
maar ja vandaag staat er je ook iets moois te wachten hé hihihihi
maak je maar klaar voor een stevig knuffel hihihihi
dadakes

Gepost door: callemie | 06-08-09

Mooie wandeling en mooi uitzicht

Gepost door: Leidse Glibber | 08-08-09

De commentaren zijn gesloten.