03-07-09

TMB-Dag 2

tmb_dag2

Op het schema: vertrek Les Contamines - Notre Dame de la Gorge - Nant-Borrant - La Balme - Col du Bonhomme - Croix du Bonhomme. Normale wandeltijd: 5u15'.

op_naar_nand_borrantDe tweede dag bestond voornamelijk uit klimmen. Het eerste deel verliep een beetje in een bedrukte stemming na de opgave van Dirk. Vanaf Notre Dame de la Gorge nemen we een heel bekende en oude route: via het pad dat Hannibal ooit voor ons heeft geëffend, weliswaar met wat hulp van zijn olifanten, bereikten we de hut ‘La Balme’. De tocht daarheen was best gemakkelijk. De omelet die ik daar boven voorgeschoteld kreeg werd later in de namiddag oorzaak van mijn eerste inzinking. Of kwam het door de wijn, of was het na twee dagen al een eerste teken van verzwakking ?
la_balmeWaarom weeral wijn midden in een bergtocht. Ten eerste: waarom niet, ‘t was toch ook vakantie, en ten tweede: we hadden in ‘La Balme’ wat te vieren. Hendrik, de jongste spruit uit ons gezelschap vernam via een simpel telefoontje vanop 1700 meter hoogte dat het resultaat van een eerste jaar studiewerk aan de universiteit best mag gezien worden: onderscheiding. Toeval ? Geluk ? Of brains ? De jaren nadien is gebleken dat het geen toeval was.
Na de omelet en de wijn - wat een kombinatie - volgde een klim van twee uren een een kwart, waarvan het laatste kwartier voor mij dus pijnlijk was. Daarenboven kwam op ‘t laatste een stortbui de pret volledig bederven. Gelukkig stond er boven op Col du Bonhomme een klein hutje, juist groot genoeg om met negen te schuilen: wij met zes, plus één of andere Fransman met twee vrouwen, die samen gewoon voor de sport af en toe Col du Bonhomme beklommen. Sommigen onder ons, vooral Anne-Mie, begonnen daar reeds te beseffen dat sneeuwwater overal binnendringt, zelfs in bergschoenen.
Jammer dat we omwille van de weersomstandigheden niet konden genieten van het uitzicht boven op die col. Ik zou hoegenaamd niet kunnen zeggen hoe het er ginds boven uitziet. Toch een foto ergens van internet geplukt. Dat uitzicht komt me wel nog bekend voor: zo'n uurtje voor we boven waren. Alleen de kleur van de lucht was totaal anders die dag.

col_du_bonhomme


Na nog een uurtje stappen, over rotsen, door sneeuwvelden en langs menige op natuurlijke wijze ontstane rotstuintjes - prachtig, die ontluikende bergbloempjes tussen de sneeuw - bereikten we plots het einddoel van de tweede etappe: een berghut boven op Croix du Bonhomme.
Plots zeg ik, en dat bedoel ik letterlijk, want door de dichte mist waren we er zelfs bijna voorbijgelopen.
Het uitzicht vanop Croix du Bonhomme ? Ik zou het echt niet weten, ook ‘s anderendaags viel er niets te zien.
Met blij gemoed trokken we naar binnen, in gedachten reeds onder een heerlijk warme, verkwikkende douche, want dat hadden we toch wel verdiend. De ontnuchtering kwam snel: alle energie ginds boven wordt opgewekt door zonnecellen, een vrij ongelukkige keuze in juli ’97.
Voor het eerst maakten we ook kennis met een echte dortoir: een hokje van ongeveer vier meter bij 2 meter, met daarin drie stapelbedden. De genoodzaakte opgave van gids Dirk bleek plots voor eventjes al minder erg, anders hadden ze daar tussen de stapelbedden nog een vouwbed geplaatst, en er was nu al bijna geen plaats voor onze rugzakken.
Gelukkig hadden ze in die refuge wel het verstand gehad om de houtkachel in de gelagzaal - meteen ook de enige zaal - goed te laten branden: zo konden we onze natte kledij en natte schoenen wat laten drogen. Hoewel, het valt niet mee om de kleren en de schoenen van een veertigtal randonneurs te drogen rond één klein kacheltje.
Tijdens het avondeten maakten we voor het eerst kennis met ‘semoule’ als hoofdschotel. Na een stevige soep kregen we inderdaad semoule met goulash voorgeschoteld. Maar ik verzeker je, na zo’n tocht eet je alles, vooral Karel.

refuge_croix_du_bonhomme

Refuge Croix du Bonhomme, ook van internet geplukt.

Die avond weidde Gery ons in in de geheimen van ‘beestje pakken’, één of ander, overigens volkomen onschuldig kaartspel dat in de meest afgelegen West-Vlaamse boeredorpjes nog ijverig gespeeld wordt. Het dient gezegd: met een glaasje wijn erbij volstaat dit ruimschoots voor hopen plezier. Ofschoon door grootvader Vanderheeren ooit ten stelligste afgeraden, werden er heel wat beestjes gepakt die avond, daar in Croix du Bonhomme.
De verwachtingen voor de volgende dag waren niet hoog gespannen: de meteo voorspelde al enkele dagen heel wat beterschap, maar elke dag opnieuw schoof het goede weer een dag naar achter.

Commentaren

Dus zelfs Karel... is opgevreten??? Dan moeten jullie wel érge honger hebben gehad! woehahahahahahaaaaaaaa!!
Wat een sof zeg, dat het weer zo tegenzat...zulke tochten doe je toch vooral om de prachtige uitzichten...echt zonde dat je die dan niet had! Maar het zijn sowieso leuke herinneringen hè...ik zeg altijd maar: de ergste vakanties worden later de leukste verhalen hahahahaa! Ik zie die schoenen trouwens al rond die kachel staan...en ik kan me de lucht ook voorstellen...yuckkkkk!! hahahaa!
Groetjessssssssss!

Gepost door: mizzD | 03-07-09

pff, serieuze tocht.
bij je verhaal zie ik zo de beelden alsof ik er bij was

Gepost door: fotorantje | 03-07-09

Nou... van dat wer...dat hoop ik dan maar...hoewel hier nu net al de eerste (grote!!) druppels vielen! (al was dat van korte duur gelukkig)
Wat de mensen betreft...die zijn in de bergen niks anders dan beneden hè...het zijn en blijven egoisten! We zijn het allemaal weleens denk ik...alleen de één wat meer dan de ander en de omstandigheden maken of je je er erg aan stoort of wat minder...! Zo op mekaar gepakt in een hutje en dan allemaal ook al aardig vermoeid...tja,ik ken dat! Ik erger me nooit aan snurkers, maar heb het toen ook behoorlijk moeilijk gehad!:-)

Gepost door: mizzD | 03-07-09

een omelet met wijn:-)

m'n beste geert:-)
is dat niet vragen om pijn in de benen :-)
wijn zakt toch naar beneden is dat niet zo:-)
uiteindelijk ben je dan wel goed aangekomen..
maar vergeten doe je dit niet meer hé:-)

Gepost door: klaproos | 03-07-09

mooi! Mooie foto's daar!
Ook al zijn ze dan van internet geplukt!

Hoe was het gisteren?
Wat tof om je over die mensen te ontfermen!
Zo zouden er meer moeten zijn!

Groetjes!

Gepost door: Elsje | 03-07-09

Oh, dit doet me denken aan vroeger, toen ik 's zomers door de bergen trok. Hard, maar veel oldoening gevend, ergo 'zalig'!

Geert, ik wens je alvast een leuk weekend!

Groetjes

Gepost door: Rudi | 03-07-09

Daar kun je dan blij mee zijn met zo'n tocht en dat weer.. Zou er niet vrolijk van worden.
Dapper dat jullie toch hebben doorgezet!

Gepost door: Annemarie | 03-07-09

Dit wordt nog een spannend vervolg - verhaal...

Gepost door: ank | 03-07-09

Dag Geert Thx voor je complimentje over mijn blog. Dat jij die nu mooier vindt, komt waarschijnlijk doordat hij persoonlijk wordt denk ik?

Je informeerde onlangs ook eens naar Nanoeke. Ze stelt het goed hoor! Ze heeft dan wel geen broertjes of zusjes om mee te spelen maar haar mama speelt met haar ;-)

Ik wens je een heel fijn weekend!
Lieve groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 03-07-09

Tziet er vdaar prachtig uit maar ik denk dat het wel te zwaar is voor mijn fysiek..

Fijn weekend
Groetjes

Gepost door: pcuser | 03-07-09

Geen carousel maar iets verderop!
Ben de naam vergeten,maar tis iets in de zin van "matour" ofzo!
Denk nie in Wachtebeke te geraken,weet het eigenlijk nog niet.
Misschien kom ik later op de dag wel een kijkje nemen.
Greetz

Gepost door: Elsje | 03-07-09

Post een commentaar