01-07-09

TMB-Dag 1

dag1

Op het schema: vertrek Les Houches - Col De Voza (1653) - Bellevue (1781) - Col du Tricot (2120) - Le Miage (1558) - Le Truc (1720) - Les Contamines (1167). Normale wandeltijd: 6u35'.
Nu begon het echte werk. Hoewel we goed getraind waren - behalve onze studenten Karel en Hendrik, maar die zijn nog jong en dus onervaren - viel nog af te wachten wat de realiteit zou brengen: tien opéénvolgende dagen ongeveer acht uren stappen met plusminus veertien kilogram op de rug was voor iedereen nieuw natuurlijk.
De waarheid gebiedt mij hier om onmiddellijk te vertellen dat uitgerekend Karel en Hendrik gemiddeld genomen de beste prestaties hebben geleverd. Het voordeel van de jaren zeker ?
En jawel, waar wekenlang voor gevreesd was, werd onmiddellijk bij aanvang van de eerste stapdag werkelijkheid: het was volledig overtrokken en het regende.
tricotDe TMB begon dus met .... de kabelbaan (de eerste en enige keer): van Les Houches naar Bellevue, een honderdtal meter hoger dan Col de Voza. Op die manier werd ons een kletsnat pak bespaard, alsook 750 m. klimmen door bossen over glibberige wegen. Men had ons gezegd dat er op het eerste stuk, door de bossen, toch niets te zien was. En zo konden we onszelf troosten. Naar verluidt zou er de komende dagen nog genoeg moeten geklommen worden.
Van Bellevue naar de top van de Col du Tricot (foto links), ongeveer 1u35 klimmen, leidde de weg ons langs mooie paadjes door lage bossen, over rotsen, langs bergriviertjes, en wat opviel: ‘t was veel steiler dan tijdens onze voorbereiding in de Ardennen. De vijftig minuten durende afdaling naar Chalet de Miage (foto rechts) was eveneens geen lachertje: glibberig door de regen en de modder, en ook zeer steil, wat voor knikkende knieën zorgde door de plotse en intensieve belasting van totaal andere spieren.
Chalet de Miage had twee pluspunten: we konden er genieten van ons lunchpakket bij een lekker glaasje wijn (waarom niet ?) en bij het buitenkomen was de regen weggetrokken.
Maar bovenal blijft ‘Miage’ in ons geheugen hangen als een negatieve herinnering: Dirk, de gids onder ons - geen echte gids, maar toch, misschien zelfs waardevollermiage dan een echte door zijn gedegen voorbereiding, zijn gedrevenheid, zijn kennis van kaartlezen, en last but not least, omdat hij de initiator was van de tocht, onze gids dus voelde zich fysisch niet in orde. Tijdens de Col du Tricot hadden we al wat gemerkt, maar wie maakt nooit eens een slecht ogenbik door. In de ‘Miage’ echter beseften we dat er iets school. ‘s Anderendaags zou hij ons ‘s morgens verlaten, en met de TGV naar Brugge terugkeren: getroffen door de bergziekte.
Na ons middagmaal volgde nog een korte beklimming van een vijfendertigtal minuten, en nadien een lange afdaling naar Les Contamines.
Onze dortoir aldaar bevond zich op een camping, en achteraf gezien was het daar helemaal niet slecht: ruim, veel frisse lucht, douches, vers brood bij het ontbijt - ‘t zou later soms anders zijn - en een heerlijk avondmaal in een restaurantje, eigenlijk het clubhouse van de sportterreinen rond de camping. De waardin verwelkomde ons met een gratis aperitief, zeer lekker, eigen geheim recept, en niet te koop: een tweede aperitief kon, maar dan wel iets anders: haar eigen kreatie gaf ze alleen gratis. Ze kende België vrij goed: ze had het vroeger wel eens bezocht, en sindsdien beseft ze dat er toch een wezenlijk verschil is tussen een simpel glas wijn en een heuse trappist.
‘s Anderendaags waren we dus nog met zes: toch wel een verrassing na amper één dag, maar Dirk had nog andere verrassingen in petto.

dag1b

Commentaren

De meesten persen er nog een lachje uit... maar zo te zien had jij het al heel zwaar gehad hahahahahaa! En dan nog wel een flink stuk met een kabelbaan..!! Ik weet nog van onze huttentocht in het Vorarlberg...deden we de Douglshute aan...de enige hut die ook met een kabelbaan te bereiken was. Kwamen wij daar moegelopen vanaf de Tilisunahutte aan: het hele terras stikvol met dagjesmensen...we konden amper zitten! Maar de hut was praktisch leeg...dus we konden kiezen waar we gingen liggen! :-)
Een berggids met bergziekte...typisch!!
En ja...het hooggebergte van de Alpen lijkt me ietsjes anders dan de Ardennen...had jij dat niet gedacht dan?? :-)
Btw...bestáát er überhaupt nog iets anders dan Antwerpen in Vlaanderen dan..??? hahahaahaaa!
Btw2: ben vandaag begonnen met de Biocondil! Kwitzwonders!! :P
Groetjesssssssssssss!

Gepost door: mizzD | 01-07-09

Die dagjesmensen bij de Douglashutte... dachten dat ze, nu ze toch eenmaal zover al waren, dat een rondje rond het meer niet zo spannend was...ze gingen daadwerkelijk op zomerschoentjes de Schezaplana op ( top bijna 3000m)...met de kids erbij...gezellig! Dóódsangsten heb ik uitgestaan om die dommerikken...die alle treedjes in de sneeuw kapotschopten en het zo ons óók moeilijker maakten ( ware het niet dat vriendlief gewoon een alternatieve route maakte en nieuwe treedjes schopte...wél een veel steiler traject!).
Ik heb het niet zo op die kabelbanen...maar in jouw geval was het natuurlijk wel gunstig. En het doet niks af aan de prestatie hoor..verstandig handelen in de bergen is alleen maar aan te bevelen! Toen vriendlief een cursus volgde in de Alpen zijn ze eens vlak onder een top teruggekeerd, omdat de gids komend onweer in zijn wenkbrauwen voelde...heus waar! En hij had gelijk! Ze voelden even later allemaal hun pikkels 'zoemen'..!!

Gepost door: mizzD | 01-07-09

Aha, dag 1 van de tocht. Hierop zat ik al wat te wachten. Jammer van Dirk, zo snel al weggevallen.
En zo te lezen was dag 1 er al meteen één die kan meetellen. Flinke belasting van de knieën. Maar dat is wel ingecalculeerd vermoed ik, anders begin je er gewoon niet aan. Toch chapeau hoor!

Gepost door: stefanie | 01-07-09

geweldige klim geert,
maar wel een gezellige club mensen zo te zien en dan kun je samen lachen als je op de plek vaan bestemming bent aangekomen,


maak er een hele fijne dag van hé avonturier

Gepost door: klaproos | 01-07-09

Yep, je had het bij het rechte eind met je reactie !

Gepost door: stefanie | 01-07-09

:-) Ga je me nu ineens zo heel erg serieus nemen?? :P
Je hoeft niet in de verdediging hoor...het was maar een grapje! ( er stond dan ook hahahahahahhaaaa achter hè...da's een aardige aanwijzing! :-))) )

Gepost door: mizzD | 01-07-09

Whaaaw!! Tof,hoor!

Ook het verhaal van de zee is echt heel mooi!
Zoveel herinneringen???
Kom jij daar nog??? Ik ga graag naar Knokke,om te wandelen en voor de winkels,maar als het voor het strand en de zee is,en te fietsen(ga ik eens doen,want mijn ma en pa reden vorig jaar van Groede naar Knokke) dan moet je daar wel zijn!
Het vakantiehuisje ziet er ook héél mooi uit! Is dat er nog?
Ik wens je nog een fijne zonovergoten week toe!
Misschien wel Groede-weer??!!
Groetjes!

Gepost door: Elsje | 01-07-09

Lijkt me heerlijk om zo de hoogte in te gaan!
Volg met plezier de rest van je verhaal.

Gepost door: ank | 01-07-09

Hoi Geert, Leuke herinneringen. Je vertelt t alsof t gisteren gebeurde :-)
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 01-07-09

Om met regen in de bergen te lopen is helemaal niet leuk...
Vervelend dat hij naar huis moest met bergziekte, maar jij blogt nog, dus jullie zijn iig veilig teruggekomen!

Gepost door: Annemarie | 01-07-09

Alsof het een vakantie van gisteren betreft, zo mooi beschreven.

Bergen,... ik begrijp plots je droom over die alpenweide :-)

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 01-07-09

De commentaren zijn gesloten.