12-06-09

(Levende) Vers

Gisterenavond en maandagavond heb ik peultjes gegeten. Ook bekend als sluimerwten. Net als spinazie zijn peultjes vers uit de tuin niet te vergelijken met wat je in de winkel koopt, echt niet.

peultjes_120609

De oogst dit jaar is per definitie groter dan die van vorig jaar: elke keer als ik peultjes ga plukken heb ik er 10% meer dan vroeger. Waarom precies 10% ? De reden is simpel. Tot vorig jaar had ik bij het plukken van de peultjes gezelschap in de moestuin. Aran liet geen kans voorbij gaan als het om rauwe groenten ging. Het seizoen begon voor haar bij de peultjes.
De oogst werd eerlijk verdeeld - althans naar mijn normen: 10 peultjes plukken voor mij, het elfde was voor Aran. Vandaar die 10% meeropbrengst nu. Soms kreeg ze er wel eentje extra: te dikke peultjes zijn niet meer zo lekker, maar voor haar stak dat niet zo nauw. Zij was nog van het gezonde principe: een peultje is een peultje.

Ik heb ze gemist, vooral toen ik maandag de eerste oogst van dit jaar ging halen. Buitenkomen met een plastieken potje stond jáááren aan een stuk synoniem voor Aran die zich rechtstelde, en geduldig achter mij aanliep, op naar de moestuin. Heel gedisciplineerd liet ze mij altijd voorgaan. En zodra ik begon te plukken stond ze heel geduldig te wachten en te kijken. Recht naar mij. "Waar blijven de peultjes?" vroeg ze zich af. Maar ze werd nooit bedrogen: 10 voor mij, ééntje voor haar. Zo ging dat.


Niet alleen bij de peultjes was dit de routine. Bij vanalles en nog wat. Ik som op in chronologische volgorde van oogsten. Het werd hier misschien al eerder aangehaald, maar ik wil het graag nog eens herhalen.
  • Eigenlijk begon het oogstseizoen voor Aran bij de wilde bosaarbeien. Daar was het ieder voor zich. Ik plukte en at ter plaatse op, Aran plukte ook zelf en deed hetzelfde.
  • Dan kwamen de peultjes: 10 voor mij, 1 voor Aran.
  • Nadien de vruchtjes van de krentenboom: ieder voor zich. Aran had daar een dagtaak aan want er waren er heel veel.
  • In de buurt staat ergens in 't wild een kersenboom, met échte kersen: ieder plukte voor zichzelf. En op de terugweg smeet ik dan af en toe een kers ergens weg waarop Aran die steevast ging zoeken. Of ik rolde een kers zoals een knikker voor mij uit op de weg, Aran ging erachterna.
  • Bij de boontjes geldde hetzelfde als bij de peultjes: 10% voor Aran.
  • De aardappelen werden iets minder eerlijk verdeeld: alleen de heel erg kleine aardappeltjes, of die welke met een riek doorboord werden bij het opgraven, waren voor haar.
  • Van de frambozen mocht ze ook eten zoveel ze kon, maar alleen als ik zelf ook plukte. Los daarvan kwam ze nooit in de verleiding om zelf te gaan stelen.
  • Later op 't jaar was ze vooral zot van vlierbessen en ook van jeneverbessen. De techniek om die te eten was voor beide hetzelfde: ik stak een tros in haar muil, zij deed de muil dicht, en ik trok de steel er weer uit vantussen haar tanden. De bessen bleven dan waar ze thuishoorden: in Aran's muil. Niet voor lang natuurlijk. N.v.d.r.: wij zeggen jeneverbessen tegen rode aalbessen, het gaat hier dus niet over echte jeneverbessen, met van die doornen aan !
  • Braambessen in het wild op de wandeling: ook die plukte ze zelf. Als er één viel ging ze die zoeken in 't hoge gras, maar ze had al snel door dat zoiets verloren tijd was als er nog veel andere plukklaar aan de braamstruik hingen. Een hond leert snel de efficiënste oplossing te kiezen.
  • Tomaten: elke dag één tomaat.
  • Druiven: zoals bij Klein Duimpje, het pad tussen de serre en het huis werd bestrooid met druiven. Aran at ze op.
  • Mais op de wandeling: ze kon dat zelf plukken, deed er zelf de omhulsels af, en at de mais. Jonge mais werd met kolf en al binnengespeeld. Rijpe mais werd er afgeschraapt met haar tanden.

12:09 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (12) | Tags: peultjes, aran |  Facebook

Commentaren

verser kan niet Aran is precies een snoeperke en weet wat lekker is
groetjes

Gepost door: fotorantje | 12-06-09

wat we dan dus noemen een gezonde hond
tja kan er wel inkomen dat je haar nu mist hé
hier is het van hetzelfde alleen zij eet meer dan 10% hihihihi
maar ja er is genoeg dus je hoort me niet klagen
alleen is madam iets kieskeuriger ze gaat niets van de grond oprapen hihihi je moet het haar geven en als ik fruit pluk moet ik van mijn schoonmoeder fluiten hahahahahahaaha dan is ze zeker dat er nog iets overblijft in het bakje! hiihihi

Gepost door: callemie | 12-06-09

Oh lekker peultjes! Ik kan ze alleen maar in de winkel kopen dus weet het verschil toch niet! :-)
Maar leuker vind ik de opsomming van Arans gezonde gesnoep...echt grappig...mijn honden eten (aten) af en toe wel eens een appelklokhuis...maar dat is het wel zo'n beetje: géén belangstelling voor groenten en fruit! En dan is Axel nog wel opgegroeid als pup met sperziebonen, wortel en spinazie door zijn vlees! Alleen die bonen eet ie nog wel eens...maar echt niet rauw!! :-)
Btw...heb altijd begrepen dat aardappels slecht zouden zijn voor een hond, zelfs gekookt maar zéker rauw?
Groetjessssssssssss!

Gepost door: mizzD | 12-06-09

Hahhahaa! Eet smakelijk...dat deden die vogeltjes zeer waarschijnlijk óók! hahahahahahahaa!

Gepost door: mizzD | 12-06-09

Geert, Dat je je trouwe hond mist is in dit postje duidelijk. Het zijn zulke dingen die een mens een heel leven lang bijblijven.
Het was een gezond snoepertje, Aran.
Groeten !

Gepost door: Piet | 12-06-09

Lara eet ook alle groenten, en ook mais, plukt ze het loof eraf en eet de mais op. Lara eet sla, alles wat overblijft mag ze hebben, hoewel sommige mensen zweren bij het duurste hondenvoer. Maar normale goede senioren brokjes krijgt ze ook,e n veel verwennerij omdat ze zo gruwelijk lief en gehoorzaam is!
Wat ik tussen al je lettertjes lees is vooral:
"IK MIS MIJN LIEVE ARAN"!
Dat kan ik maar al te goed geloven en begrijpen!
Je zal dat missen ook nog regelmatig tegenkomen deze zomer.
Liefs van ank, snuffel van Lara.

Gepost door: ank | 12-06-09

ahhhhhhhhhhh wat een heerlijk verhaal om te lezen geert, mijn honden luste ook wel groente maar alleen als die gekookt is en er roomboter bij zit:-) ja wel hé ze zijn ook kieskeurig:-)

ik stak een tros in haar muil, zij deed de muil dicht, en ik trok de steel er weer uit vantussen haar tanden. De bessen bleven dan waar ze thuishoorden: in Aran's muil. Niet voor lang natuurlijk.

toch zeker niet met de jeneverbessen:-))
dara heb ik er vandaag aan paar van geplukt en vond dat een hachelijke onderneming:-)

ze zijn nogal prikkelbaar :-)

maak er een heerlijk weekend van hé,
lieve groetjes

klaproos

Gepost door: klaproos | 12-06-09

Hi hi, 'k ben hier daarstraks al in sneltreinvaart komen bijlezen en het vervolg van de GPS in jullie straat was't eerste waarnaar ik greep. Ja, zo moest 'm varen hé. Die komt inderdaad geen 2de keer meer in je straat. En hopelijk gebruikt hij in de toekomst wat meer zijn gezond verstand dan puur op de GPS af te gaan. En ik moet eerlijk toegeven: ik zou het ook geweldig gevonden hebben.
Straks kom ik nog even van de koeien bijlezen, want die foto's zijn ook gewoon té maf :-)
Denk je er soms niet aan om terug een zo goede vriendin huis te nemen als Aran? Want dat was echt een crème van een beestje. Ik kan best geloven dat je haar mist. Alhoewel natuurlijk elke hond een ander karakter heeft en kleine pups daar moet je wel heel veel tijd insteken. Bovendien vernietigen ze misschien wel allerlei in de tuin, weliswaar goedbedoeld, maar toch hé. Dergelijke beslissing is niet zo eenvoudig.
Straks dus de koeien, maar nu weg, eventjes een hapje eten buiten de deur, nu we nog geen van beiden moeten stempelen :-)

Gepost door: stefanie | 12-06-09

Zo lief zoals je over je hond schrijft, je mist haar nog steeds heel erg.

Gepost door: Danique | 12-06-09

Om op jouw reactie in te gaan ... ik weet nu hoe jij slaapt :-)

Gepost door: Leen | 12-06-09

Vooraleer ik van wanpraktijken verdacht word: bij ons - toch zeker in Oost-Vlaanderen - worden rode aalbessen ook wel jeneverbessen genoemd.

Gepost door: Geert | 12-06-09

't is raar dat je ze mist in alles hé... en dat gaat niet over... nooit (en maar goed ook)

Gepost door: one life | 13-06-09

De commentaren zijn gesloten.