31-05-09

Hoe doen ze het ?

Sommige spinsoorten zie je deze tijd van het jaar een wit bolletje meedragen. Enig zoekwerk leert mij dat het waarschijnlijk de wolfspin is. Wolfspinnen maken van de eieren een kogelrond hoopje en dragen dat op hun achterlijf met zich mee. Als de eieren uitkomen, reizen de jonge spinnen nog een tijdje mee op de rug van hun moeder.

wolfspin


Een foto zegt natuurlijk niet alles, want het is vooral leuk om de spin wat te observeren. Om te merken hoe snel ze kan lopen met dat pakketje. En om te merken hoe rap ze zichzelf herstelt als ze haar eitjes verliest onderweg. En als moeder spin de eitjes echt kwijt is gaat ze niet op de vlucht; integendeel, ze blijft in de buurt tot ze rustig op zoek kan gaan. Ik heb haar een handje geholpen en de eitjes met een stokje haar richting uit geduwd.
Ze nam ze gretig in ontvangst, knipoogde snel eens naar mij, en was weg.

P.S. Binnenkort kan ik alles nog beter gaan dokumenteren.... met mijn nieuwe camera: een Canon G10. Ik ben zelf benieuwd of het beter wordt.

10:48 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (9) | Tags: wolfspin, eitjes |  Facebook

30-05-09

Mijn werkterrein

Mooi weer gisteren, dus hard gewerkt.
Het lijkt simpel, maar ik heb nooit gedaan. Gelukkig, want ik doe niets liever.
Verder eens weinig woorden vandaag.

werkterrein_5 werkterrein_2 werkterrein_3 werkterrein_1 werkterrein_4

09:09 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

29-05-09

Kraanvogel

Wat een mooie foto zag ik eergisteren op de website van de volgens mij meest ordinaire krant van Belgie: Het Laatste Nieuws.

kraanvogel


Wat een mooie vogel. Met die gespreide vleugels, net alsof de rok van moeder vogel opwaait.


De foto roept ongewild ook een herinnering op. Hij doet me denken aan de tijd toen ik een jaar of 12 was. Dan gingen wij (wij = een aantal vriendjes en ikzelf) tijdens de verplichte zondagsmis van 11u altijd ergens gaan zitten in de buurt van die roosters waar de warme lucht krachtig uit de vloer werd geblazen. Boven die roosters zag je soms ook zulke tafereeltjes, hoewel er in de kerk géén kraanvogels liepen. Wél werden er in die tijd nog veel rokken gedragen :-)

Ach de kerk... voor 12-jarigen de ideale plaats om de zondag wat bij te kletsen. En of we dat deden !! Alsof tijdens de week in de klas nog niet alles gezegd was....
Er valt natuurlijk ook heel wat te vertellen als je jong bent, en zwijgen was o zo moeilijk.
Ik herinner het me nog als was het gisteren, die zondag dat de pastoor zijn preek (homilie) onderbrak omdat wij met ons getweeën teveel kabaal maakten. Hij wachtte tot wij zwegen en stopten met lachen. We hadden het zelfs nog niet eens door, zó geconcentreerd waren we aan het babbelen en zó leuk was het op dat moment. Tot we merkten dat het in de kerk écht muisstil werd. En dat iédereen naar ons zat te kijken.
Ik ben er nochtans zeker van: als er een God bestaat zal hij op dat moment glimlachend op ons hebben neergekeken. Met veel meer sympathie en begrip dan voor sommige kwezels in de kerk die ons toen verwijtend aankeken, verbolgen over zoveel heiligschennis.

Al die uren die ik vroeger al lachend doorbracht, dat kan niemand mij nog afpakken. En gelachen heb ik, wees daar maar zeker van. Het was mijn handelsmerk. Als er op de middelbare school in het leraarslokaal over mij werd gepraat dan was het "Geert O ?, dat is die welke altijd loopt te lachen..."

10:12 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kraanvogel |  Facebook

28-05-09

Hydrangea Petiolaris

De klimhortensia of Hydrangea Petiolaris (synoniem Hydrangea Anomala subsp. Petiolaris) is in onze kontreien een zeer dankbare plant.
Foto's uit eigen tuin en aanklikbaar.
hydrangea_petiolaris_1_270509Nog maar enkele dagen geleden hadden we over Belgie en zeker over Oost-Vlaanderen een onweer dat gemiddeld maar eens om de 10 jaar zou voorkomen. En wie heeft er niet bewogen in mijn tuin ? De klimhortensia !!
Dit is een bladverliezende, met hechtwortels hechtende klimplant met houtige stengels. Heeft een min of meer ovaal en getand blad. Vanaf eind mei witte bloemhoofdjes, die de rest van het jaar tot diep in de winter, hun sierwaarde behouden. Op de foto rechtsboven een zicht op de plant voor ze volop in bloei komt.
hydrangea_petiolaris_2_270509De buitenste witte steriele bloemblaadjes vallen het meest op en dienen om insekten aan te trekken. Alleen de binnenste, iets minder witte bloemen zijn vruchtbaar. Eens de bloemschermen uitgebloeid zijn hoeven ze hydrangea_petiolaris_3_270509
zeker niet weggeknipt te worden, want in de winter geven ze, bedekt met sneeuw of met rijp, een heel mooi aanzicht. Hierbij twee foto's: één van een bloemscherm dat nog maar pas in bloei staat en een tweede van een bloemscherm in volle bloei.
De klimhortensia is zeer winterhard en stelt niet heel veel eisen aan de bodem: die mag niet te zwaar zijn, en bij voorkeur met wat humus bewerkt, zeker bij het aanplanten. Bij voorkeur niet in volle zon aanplanten, hoewel de zon goed verdragen wordt, maar liever niet de ganse dag. Schaduw en halfschaduw zijn ideaal.
hydrangea_petiolaris_4_270509De kleur van het blad van de klimhortensia is mooi donkergroen, bij mijn weten ook niet onderhevig aan ziekten of plagen. Toch heeft de plant alvast één mindere eigenschap. Na het aanplanten kan het geruime tijd duren eer ze goed vertrekt en begint te klimmen. De eerste jaren zal ze dan ook weinig bloemschermen laten zien. En het verdient ook aanbeveling om ze wat te helpen in haar klim door ze op te binden: de hechtworteltjes zijn nog niet zo sterk. Maar eens goed aangeslaan kan de Hydrangea Petiolaris 15 tot 20 meter hoog klimmen.
Toch is de plant heel erg gemakkelijk in toom te houden: na de bloei in de zomer of later in de winter kan gesnoeid worden zowel in de hoogte als in de breedte. Ook de vooruit groeiende takken mogen geregeld wat ingekort worden, anders groeit de klimplant te ver van de muur of steun weg en kan ze te zwaar worden.
Eén enkele plant kan heel erg breed worden, mits je ze haar gang laat gaan. hydrangea_petiolaris_5_270509Takken die de grond raken zullen inwortelen en een nieuwe plant vormen, zodat de breedte in principe onbeperkt is. Meteen ook dé ideale manier om de klimhortensia te vermeerderen: afleggers. Al ben ik er zeker van dat het via stekken ook perfekt moet lukken, alleen deed ik het nog nooit.
Op plaatsen in de schaduw kan de klimhortensia gebruikt worden als bodembedekker, daar waar geen aangrijpingspunten zijn om omhoog te gaan groeien. Net zoals die andere klimplant, de klimop, ook een ideale bodembedekker is.
Op de laatste foto is de klimhortensia te zien in volle bloei.

27-05-09

Jeugdige overmoed

Een tamelijk grote tuin met vijver in een voorlopig nog landelijke omgeving (bestaat dat eigenlijk wel in De Pinte ?) heeft ook zijn nadelen.
Zo'n tuin trekt veel vogels aan, en de tuin wordt uitgekozen om voor hun nageslacht te zorgen. Dat zijn voordelen natuurlijk. Maar... met alle gevolgen vandien.
Eergisteren hoorde ik een bonk en nadien wat geritsel aan het raam naast de voordeur. Ik dacht aan onaangekondigd bezoek, maar al gauw bleek het om een jonge merel te gaan die maar niet kon begrijpen dat een venster niet dient om gewoon doorheen te vliegen. De sukkelaar bleeft het enkele keren proberen. Gelukkig zonder gevolgen: het vogeltje liet zich gemakkelijk benaderen - even dacht ik dat het een vogel voor de kat zou worden - maar zodra ik op minder dan twee meter kwam vloog het vrolijk weg.
Oef....

mereltje_1mereltje_2



Maar het loopt niet altijd zo goed af met jonge vogeltjes.
Gisteren iets na 19u wou ik de TV aanzetten en stond ik vlak aan het raam toen ik in een flits iets zag komen aanvliegen en een bonk tegen het raam hoorde. Toen ik keek lag er een heel mooi vogeltje op de terrasstenen.
Ik deed onmiddellijk de schuifdeur open en binnen de 5 seconden had ik het vogeltje in mijn hand. Het bewoog nog nauwelijks....
Ik had zelfs de tijd niet om na te denken wat ik nu best zou doen: het heeft nog een drietal keren een slikbeweging gemaakt en is dan binnen de 10 seconden in mijn hand gestorven.
Zo'n stom en onnozel vogeltje in je hand zien sterven laat je toch met een heel vervelend gevoel achter. Ik had één grote troost: als het geleden heeft was het niet langer dan 15 seconden.
Het heeft eventjes enkele dagen met de wereld kunnen kennismaken, maar heeft het niet goed gehad waarschijnlijk.
Nog maar net uit het nest gevlogen maakte het kennis met het vreselijkste onweer in jaren - het kan niet anders dan dat ook de vogels dan bang zijn - om zich de dag nadien te verongelukken tegen een venster.....
Iemand enig idee wat voor vogeltje dit was ? Op de (klikbare) foto niet zo duidelijk te zien, maar het kopje bovenaan tot in de nek was donkergrijs, bijna zwart.
Het antwoord hierop ken ik ondertussen (4 uur na publikatie): het is inderdaad een zwartkopje, als ik die input nakeek op internet mertkte ik overduidelijk dat het dat vogeltje was. Kan, zoals Klaproos zegt, heel mooi fluiten:luister maar eens hier. Nu ik dat hoorde, hoor ik meteen - parallel - dat er nog in mijn tuin zitten.

vogeltje

10:53 Gepost door Geert in Dieren | Permalink | Commentaren (16) | Tags: vogels |  Facebook

26-05-09

De prijsvraag - maar dan zonder prijs :-)

De meesten hadden het juist: ik stond als tweede van rechts in de tweede rij.

zangkoor2En over de fysieke mishandelingen kan ik kort zijn: ik heb daar niets aan overgehouden, en ik weet zelfs niet eens of het echt allemaal zo verschrikkelijk was als we elkaar nu proberen wijsmaken. Het hoorde bij de tijd van toen.
Eergisteren haalde iemand op de blog van Veerle een oud spreekwoord van onder het stof: "wie niet horen wil moet voelen".
Ik voeg daar met alle graagte nog ééntje aan toe: "Boontje komt om zijn loontje". (*)
Als je vroeger iets mispeuterde dan droeg je de gevolgen, zo simpel was het. Nu kan je veel ongestraft doen, of toch bijna ongestraft.
In het Gentse mocht een bejaarde dame - kankerpatiente - onlangs van een groep snotneuzen niet eens gaan zitten op de tram op vrije stoelen: die waren voorbehouden voor hun boekentassen. Het ganse verhaal is nog veel erger, maar wat te lang om hier neer te schrijven. Het typeert wel de richting die de maatchappij uitgaat.
En waarschijnlijk - ik verzin zo maar wat - zal de school welke drie van de "stoute kinderen" wegstuurde, voor de rechtbank gedaagd worden door de ouders. Recht op vrije studiekeuze, inbreuk op de privacy, .... de advocaten zullen wel wat verzinnen.
Was zoiets vroeger met ons gebeurd, er zou wat gezwaaid hebben thuis.

(*) Is het "Boontje komt om zijn loontje" ? Of "Loontje komt om zijn boontje" ? Of "boontje komt om zijn loontje", zonder hoofdletter ? Wie het echt wil weten kan ofwel hier kijken, ofwel de blog van Talleke dagelijks bezoeken, daar staan ook geregeld taaltips.

11:42 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (9) | Tags: kleine geert |  Facebook

25-05-09

Rara, wie vindt mij ?

Ooit, heel lang geleden, had ik een zoetgevooisde stem. Ik was dan ook meezingend lid van het zangkoor in de lagere school.
Wijlen Meester Oeyen van het vijfde leerjaar zat aan de piano, en had ogen op zijn rug. Gelijk wie er vals zong, hij wist het. En - wat veel erger was voor mij - gelijk wie er stond te babbelen i.p.v. te zingen, hij haalde hem eruit.
Nu ja, dát was eigenlijk ook niet zo moeilijk, meestal was ik het wel. Een slag met de achterkant van zijn hand op mijn kaak was toen telkens mijn deel. Op de duur word je dat gewoon, en heb je dat er zelfs voor over.
Komt daar nog bij dat ik als klein manneke de eigenschap had: hoe harder ze mij sloegen, hoe harder ik lachtte. Vooral mijn moeder werd daar gek van: ze zat achter mij aan, rond de ronde tafel, dul van koleire omdat ze mij a) niet te pakken kreeg en b) ik al langs om harder begon te lachen naarmate het langer duurde.
Ik kon daar niet aan doen: iedereen die mij sloeg werd toegelachen :-))

Maar wie kan mij hier in dit allegaartje terugvinden ? Aan de hand van de kategorie "uit de oude doos" zou het moeten lukken. Vind ik toch.
De foto is ook aanklikbaar en dus groter zichtbaar.

Morgen maak ik het antwoord op deze prangende vraag bekend.

zangkoor

09:08 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (12) | Tags: kleine geert |  Facebook

24-05-09

Het zal je maar overkomen...

Eéntje die er velen wellicht al kennen, maar voor de weinige mannen die hem nog nooit gehoord hebben: zeg niet dat je niet verwittigd werd.


fairyfrogEen man heeft een penis van 40cm. Hij gaat naar de dokter en doet zijn beklag: "Dokter, wat moet ik doen? Alle vrouwen zijn bang van mij. Kan jij dat ding niet wat verkorten?"
De dokter kan daar niet onmiddellijk iets aan doen maar geeft hem het adres van een heks die ergens in het bos woont.
Hij dus naar die heks.
Hij doet zijn verhaal, de heks begrijpt het en zegt: "Ga naar de vijver aan het eind van het bos, daar woont een kikker. Vraag hem of hij met jou wil trouwen en als hij NEE zegt, zal jouw penis met 5 cm verkorten."
Hij dus naar die vijver, vindt inderdaad die kikker en vraagt:
"Wil jij met mij trouwen?"
"NEE", zegt die kikker... en plop... 35cm.
"Wil jij met mij trouwen", vraagt hij nog eens.
"NEE", zegt die kikker... en plop... 30cm.
Dat gaat goed denkt die man en vraagt nog eens: "Wil jij met mij trouwen?"
"Maar NEE", zegt die kikker... en plop... 25cm.
Die man denkt: 25cm dat kan gaan, maar 20 cm dat is het ideaal. Dus nog een keer.
"Wil jij met mij trouwen?"
"Ben jij doof of wat", vraagt die kikker, "ik heb gezegd NEE... NEE, NEE, NEE en nog eens NEE."

10:27 Gepost door Geert in Humor | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook

23-05-09

Weinig inspiratie

Vandaag eventjes weinig inspiratie. Jullie zullen het moeten doen met wat bloeiende waterlelies, een aantal waterlelies in wording, en een pad die scheel kijkt.

lelie_1_220509lelie_2_220509lelie_3_220509pad_220509

11:55 Gepost door Geert in Vijver | Permalink | Commentaren (14) | Tags: pad, waterlelie |  Facebook

22-05-09

Drie weken ver in mei - 2

Elke week, elke dag, verandert er nu vanalles in de tuin. Eergisteren een eerste overzichte bijna eind mei, vandaag een tweede.
Alle foto's zijn aanklikbaar en uit eigen tuin.

delphinium_pacific_black_knight_1_210509
delphinium_pacific_black_knight_4_210509
delphinium_pacific_black_knight_2_210509delphinium_pacific_black_knight_3_210509
De Delphinium Pacific Black Knight zou ongeveer 180 cm hoog moeten worden, dit jaar doet hij daar bij mij een meter bij. Misschien door de warme nachten in april ? De plant komt nu in bloei, en ongetwijfeld wordt die straks bij een regen- of onweersbui neergesabeld. Bij die hoogte zijn ze veel te kwetsbaar. Maar eer het zover is, is het wel genieten van de donkerblauwe of donkerviolette kleur, met zwart hart. Wordt ook overvloedig door insekten bezocht.



kolkwitzia_1_200509
kolkwitzia_2_200509
De Kolkwitzia Amabilis is een bladverliezende heester die goed winterhard is en heel mooi bloeit met vele roze bloemen. Voorkeur voor volle zon en vruchtbare goed doorlatende bodem. Oude en beschadigde takken worden na de bloei bij voorkeur weggesnoeid. Vermeerderen kan uit een halfrijpe stek in de zomer. Wordt tot 3 meter hoog en breed. Prachtige struik, een aanrader.


veronica_austriaca_knallblau_200509

myositis_210509
Twee keer blauw, maar heel verschillend. De Veronica Austriaca (synoniem Veronica subsp. Teucrium) Knallblau komt nu stilaan in bloei, en zal gedurende enkele weken de ene rand van mijn vijver knalblauw kleuren. De naam zegt het zelf. Heel wat lichter blauw zien we bij het vergeet-mij-nietje (Myositis).



trandescantia_andersoniana_innocence_220509
trandescantia_andersoniana_Zwanenburg_blue_220509
De ééndagsbloem. Links de Tradescantia Innocence, rechts de Tradescantia Zwanenburg Blue. Beide zijn niet volledig winterhard, maar bij ons valt dat heel erg goed mee. Ze kunnen terugvriezen in het voorjaar, maar komen nadien weer glorierijk te voorschijn. De planten kunnen na enige tijd wat rommelig worden, en mogen dan teruggesnoeid worden. Elke bloem bloeit één dag, maar de plant houdt dat wel vol van in mei tot diep in september.


geranium_svelte_lilac_2_200509
geranium_svelte_lilac_1_200509
Natuurlijk mogen ook de geraniums hier weer niet ontbreken. Dé ideale plant om alleen te staan, of in groep, of als tussenbeplanting in andere groepen. Eergisteren zagen we hoe de Geranium Psilostemon zo mooi opklimt tussen een rododendron, nu zien we de Geranium Nodosum Svelte Lilac, die een plaatsje zoekt tussen de hosta's. Voordeel is ook: de geranium staat er vroeger op 't jaar dan de hosta's en past zijn hoogte aan aan de groei van de hosta's. Heel gemakkelijk. Zaait zich wel een klein beetje uit, telkens soortvast.



dactylorhiza_210509
iris_hollandica_delft_blue_210509

Links iets wat ik zelf nooit rond de vijver of in de moerraszone gezet heb, maar er nu volop te vinden is: de Dactylorhiza Fuchsii of bosorchis. Een soort wilde orchidee. Ik ben er alleszins heel tevreden mee dat die is komen aanwaaien.
En rechts de o zo mooie Iris Hollandica Delft Blue. Prachtige bloem, jammer dat ze niet lang bloeit.



geranium_johnson_blue_200509salvia_nemorosa_mainacht_200509
Over de Geranium Johnson Blue had ik het eerder al, maar toen was de bloei nog maar pas ingetreden; nu staat hij volop in bloei. En ook de Salvia Nemorosa Mainacht kwam al aan bod, maar stond ook nog niet echt in vol ornaat te pronken: nu wel.