12-05-09

Goede hersenen en prestatiedwang

Als kind was ik geen dommerik. Hoe het nu is, dat oordeel laat ik aan anderen over.
Zoiets had niet alleen voordelen: de verwachtingen waren altijd hooggespannen. Zonder er ook maar iets te moeten voor doen was ik telkens weer opnieuw de eerste van de klas. Het werd een vanzelfssprekendheid. En toen dat eens éénmalig niet zo was, stortte de wereld haast in. Ik was "maar" de tweede van de klas. Dat dit hoogst uitzonderlijk was, wordt bewezen door het feit dat er een foto van bestaat, en in het pre-digitaal tijdperk werd er niet lichtzinnig omgesprongen met het maken van foto's : 11-jarige Geert thuis aan de tafel zijn rapport aan het inkijken, terwijl de verwijten ongetwijfeld van alle kanten kwamen.

11jaar

Ik weet nog zo wat er op dat moment door mijn vader zal gezegd zijn. Zijn bijdrages tot de opvoeding van zijn kinderen bleven beperkt tot dergelijke momenten van topcrisis en hij zal ongetwijfeld volgende pedagogische uitspraak gedaan hebben: "Als ge zo voort doet dan zal er voor u maar één beroep weggelegd zijn: strontraper achter de trein." 
Zo ging dat vroeger.
Maar ook ons moeder had graag dat haar kinderen goede punten haalden. In die tijd moest je nog elke verbeterde toets laten aftekenen thuis. En dan mocht je nog 2 keer een 10 hebben, 3 keer een 9,5 en ook nog een 9, als er één 7 of zelfs "maar" een 8 tussen zat, dan werd er alleen over die ene toets gesproken.... de rest telde niet mee !

Later ben ik naar de universiteit gegaan: burgerlijk ingenieur. Want "onze Geert kan goed wiskunde, dat gaat een burgerlijk ingenieur worden". Jaren na elkaar had ik niets anders gehoord, en de keuze lag dan ook voor de hand. Niemand stond er bij stil dat ik eigenlijk wel heel goed was met mijn handen en beter iets meer praktijkgericht zou gedaan hebben. Ook ik niet. Het werd dan ook een grote katastrofe, dat jaar universiteit: ik had nooit leren studeren en was mentaal nog véél te jong en te speels. De uren van verplichte studie op mijn kamer vulde ik met het overtekenen van passende verhaaltjes uit de boekjes van Snoopy en Charlie Brown. Ik heb ze nog allemaal.
Zoals dit hieronder, ik hing ze dan uit in mijn kamer (zie het gaatje bovenaan voor de nagel), maar de boodschap werd nooit begrepen...... Of op z'n minst: er werd niets mee gedaan....

charlie

11:22 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (16) | Tags: kleine geert |  Facebook

Commentaren

Mja... ik was ook steevast één van de twee besten uit de klas..de andere was een jongen...hij leek wel wat op die oude foto van jou, ook zo witblond! Maar er werd bij ons thuis gelukkig niet zo opgefokt over gedaan...eigenlijk misschien wel te weinig...ik koos zelf voor het lyceum als vervolgonderwijs...en daar bleek ook al gauw dat het niveau veel hoger lag dan waar ik op voorbreid was. Ik ging van atheneum3 naar havo4 en slaagde in havo5 toch in één keer. Maat studeren zat er door mijn overstap van atheneum naar havo al niet meer in...en dat was maar goed ook, want dat was in onze familie wel echt een unicum geweest...in Nederland gingen arbeiderskinderen niet naar de universiteit! Dat was voor rijke stinkerds hahahahaaa!
Ik behaalde m'n kleuterleidstersakte en kon gelukkig werk vinden in een peuterspeelzaal...want in het onderwijs was toendertijd geen baan te vinden hoor! Van de 24 meiden uit mijn klas zijn er uiteindelijk slechts 2 in het kleuteronderwijs beland! De rest werden bankemployees, tandartsassistentes, en weet ik wat allemaal nog meer!
Maar mijn rapporten van de lagere school die koester ik nog steeds...al die negens...mooie tijd! haha!
Groetjesssssssssss!

Gepost door: mizzD | 12-05-09

:-)

ach arme geert, de verwachtingen zijn af en tóe té hoog gespannen hé,

ik hoop dat je er geen last meer van hebt nu:-)
groetjes
klaproos

Gepost door: klaproos | 12-05-09

:-) Ik heb dan gewoon geluk gehad ;-)
Ik leerde zonder problemen ook en zou rechten gaan doen ... Ik heb het geluk gehad verpleegkunde te mogen gaan studeren.

Lieve groetjes

Gepost door: ann. | 12-05-09

Inmiddels weet je, Geert, dat de Kunst van het Leren vaak in het gewone Leven ligt....?
"Mens zijn" zit niet in een studie, dat behelst véél meer!

Gepost door: ank | 12-05-09

tja klassiek hé
ik denk dat dit de mentaliteit ven die generatie was!
hier juist van hetzelfde behalve dat bibi het nakomertje een koppige was en met alle gevolgen van dien
zus heeft rechten moeten studeren en dat heeft ze dan ook gedaan
broer moest ook rechten doen en die heeft dat dan ook gedaan maar heeft op zeer subtiele wijze na een jaar dit kunne afwimpelen
ik was zogezegd de slimste pffffffffff ja ik had de wiskunde afdeling gedaan en ik zou voor apotheek gaan studeren , maar bibi was een keurturnster en ze moest dan haar turnen maten vallen!!!!
NO WAY dus is schreef me in voor licentiaat Lich Opv. amaai ik dacht dat ik het hoorde donderen in Keulen
papa ging de inschrijving annuleren , maar callemie zou callemie niet zijn hé dus wat zei ze " papa je wil dat ik universiteitsstudies doe eh wel tis dat of ik ga werken in de GB hihihi
en voilà klaar was Kees!
je ziet het hé iedereen heeft zo wel zijn verhaaltje!

Gepost door: callemie | 12-05-09

Ik sta in het onderwijs en het is nog steeds hetzelfde voor sommige ouders/kinderen Geert.
Sommmige kinderen worden in een richting geduwd waar ze helemaal niet op hun plaats zitten. Ik moet het binnenkort weer gaan uitleggen. Sommige mensen waarderen mijn raadgevingen en anderen slaan ze in de wind. Ik weet nog goed, een 25 jaar geleden, ik was nog een bakvisonderwijzeresje, zei ik tegen een mama dat haar zoon ooit een gewaardeerd tekenaar zou worden. Hij mocht niet naar het kunstonderwijs maar moest iets anders doen. Hij bakte er natuurlijk niets van. Nu is hij een dertiger en maakt prachtige schilderijen en prijkt al eens met tekeningen in een weekblad. De mama zie ik soms nog en elke keer opnieuw zegt ze dat ik overschot van gelijk had ;-)

Fijne dinsdag nog Geert!
Lieve groetjes van Fleur

Gepost door: Fleur | 12-05-09

Toch mooie bloemenplaatjes op jeblog,grt,Fred

Gepost door: Fred | 12-05-09

:-) Zeker weten dat dat geweldig is!!

Gepost door: mizzD | 12-05-09

Zo ging dat vroeger en nu eigenlijk nog steeds!

Kinderen met 'verstand' MOETEN goede punten halen! En een zo hoog mogelijk diploma!

Wat ze zelf willen en wat ze zelf denken dat hen gelukkig maakt, is van geen tel!

Jammer, maar helaas :-(

Gepost door: Rudi | 12-05-09

Van thuis heb ik rechten moeten studeren, maar eigenlijk had ik meer een literaire of filosofische aanleg. Kon ik het maar overdoen, ik zou iets met godsdienstwetenschappen of zo gaan volgen. Maar ook voor mij was er toen geen discussie mogelijk... Ik heb anders de indruk dat wat dat betreft de tijden toch wel veranderd zijn. Maar misschien is het maar een indruk.

Gepost door: Vlammetje | 12-05-09

ik was de slimste van de klas tot in 't derde leerjaar!!! Toen kreeg ik de "kiekhoest", kinkhoest!!!!! en ik raakte er maar nie vanaf, zat maanden thuis van school,en 't was gedaan met de slimste!! Op mijn 13de kreeg ik er nog eens een hersenvliesondsteking bij, en mijn verstand is er dan ook niemeer op vooruit gegaan!!!!
Gelukkig heb ik mijn handen steeds meegehad!!! Ze mogen me alles geven, ik weet er wel raad mee!!!
Jaja Geertje, die regen zou hier ook MEER dan welkom zijn!!! Straks zitten mijn vissen in een zandbak in plaats van in een vijvertje!!!!!!

Gepost door: yvette&Tuurke | 13-05-09

hoi, ik ben nooit de eersten geweest,maar was van de middenmaat,ben toch met het latijnse gestart,en mijn droom was journalistiek,maar in de zomer van'72,viel de droom instukken...en ik mocht mijn stuttezak pakken en gaan werken in de televisiefabriek ........
grtjs...

Gepost door: guusje | 13-05-09

Ik heb altijd tussen de middenmoot van de klas gezeten, ik leerde ook niet graag (en niet veel), dus geen Hogeschool of Universiteit voor mij. Dochterlief die is bij de 'beteren' van de klas, die heeft dan weer het probleem dat ze lat voor zichzelf zeer hoog legt, en daardoor soms een beetje ontnuchterd wordt, tot tranen toe, door 'maar' een 8. Ik zeg haar altijd, zo lang we weten dat ze haar best doet op school, zijn wij tevreden ouders.
Wat ik ook heel belangrijk vind, is dat je je kind zelf laat kiezen, wat het wil worden. Want een gedwongen studiekeuze, loopt regelrecht fout af. Voorlopig droomt de dochter van een carrière als dierenarts, maar tegen dat het zover is, is het misschien weer wat anders ...
Het leven zit vol verrassingen hè ...
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 13-05-09

Een beetje laat, maar toch een verduidelijking: burgerlijk ingenieur was geen verplichting, maar er werd over niets anders gesproken. Plus dat universiteit zeer wenselijk was, dat werd ik wel gewaar. In kombinatie met mezelf die op 18 nog veel te jong en te speels was, werd dit een verkeurde beslissing.

Gepost door: Geert | 13-05-09

goh ja Vroeger was het zo maar er is nog niet veel veranderd hoor Geert. Mss mag men nu meer de richting kiezen, maar als men 'slim' is MOET men naar ASO. Moonray zit in het BSO en dan zeggen de mensen 'ach ja, als hij goed met zijn handen kan werken' maar hun kind doet wel ASO Latijn. Bullschit zeg ik dan (in mezelf). Het gros van de mensen vindt nog altijd dat hogere studies of unief nog altijd hoger aangeschreven staat dan vloerder, metser, ... Maar ik kan je zeggen dat ik vele 'BSO'ers' ken die nu ontzettend goed boeen en meer verdienen dan de doorsnee verder gestudeerde hogere school.
Ik hoop dat ons Moonray zijn weg vindt in de tuinbouw, we zien wel. Als hij zijn 7 jaar afwerkt ben ik al heel content.
En ons Jana die wil persé psychologie doen volgende jaar. Ze zal het zwaar hebben volgens mij, maar ze verdient zeker die kans.
Ik vind dat je kind gelukkig moet zijn, de rest komt wel.
En ik heb nooit mogen verder studeren, terwijl mijn droom was om wroedvrouw te worden. 10 jaar heb ik daar 'lastig' van gelopen, maar het was financieel niet haalbaar om die studies zelf te bekostigen.
Maar intussen heb ik met middenjury en opleidingen een job die ik graag doe, al is het totaal iets anders dan ik ooit had gedacht.

Gepost door: patsy | 01-10-09

Hoi Geert, Ik was ook altijd bij de eersten van de klas, in t middelbaar ook nog! Dan ben ik een maand hoger onderwijs gaan doen, Secretariaat Moderne Talen, maar ben er dan mee gestopt omwille van t Frans :-( Ik had in t middelbaar voor Engels 2de taal gekozen en t Frans dat we daar kregen stelde niks voor!
Toen ik stopte, hebben mijn ouders gezegd: 'Ik hoop dat je er geen spijt van krijgt' en dat heb ik nooit gehad, dus ...
Ik ben gelukkig als huisvrouw door t leven gegaan en al de kennis die ik in t middelbaar onderwijs heb opgedaan en ook nog later via persoonlijke interesse, heeft me een goeie basis gegeven! Zie t als 'een geschoolde huisvrouw' :-)
Onze kinderen hebben we nooit gedwongen iets tegen hun zin te studeren.
Ik heb altijd onthouen wat mijn oudste broer zei, toen men hem vroeg wat hij wilde dat zijn kinderen zouen worden! Hij antwoordde: 'Gelukkig, wil ik dat mijn kinderen worden! en t is dat wat telt, hé!

Gepost door: Ri@ | 01-10-09

De commentaren zijn gesloten.