30-04-09

Viburnum Plicatum Mariesii

viburnum_plicatum_mariesii_1_300409Op de foto hier rechts (aanklikbaar, zoals alle foto's hier) zie je op de voorgrond de Exochorda Macrantha The Bride, met links en rechts daarvan enkele Viburnums: de Viburnum Plicatum Mariesii.
De Viburnum is een bladverliezende, bossige, breed uitgroeiende heester. Volledig winterhard, soms wel onderhevig aan de verwelkingsziekte (zie achteraan).

viburnum_plicatum_mariesii_2_300409De cultivar 'Mariesii' heeft een opvallende quasi horizontaal gelaagde takkenstruktuur waarop eind april en in mei grote ronde bloemhoofdjes groeien met witte schutbladen.

viburnum_plicatum_mariesii_4_300409De bladeren van de struik zijn eirond, spits en aan de voet wigvormig. Langs de rand is het blad getand. De verdiept liggende nervatuur is heel goed te zien. Op die nerven is een lichte beharing waar te nemen. In de herfst verkleuren de bladeren naar roodachtig paars.

viburnum_plicatum_mariesii_6_300409De bloemschermen zitten langsheen de volle lengte van de horizontale takken, en bestaan uit roomwitte, vruchtbare bloempjes in het hart met daarrond een weelde aan opvallende, steriele, zuiver witte bloemen. Later op het jaar zijn een weinig rode bessen aanwezig, die naar zwart verkleuren. Veel sierwaarde hebben die niet, op dat moment trekt het verkleurde blad de volle aandacht.

viburnum_plicatum_mariesii_5_300409

De Viburnum Plicatum Mariesii groeit het best op een vruchtbare vochthoudende bodem; volle zon wordt verdragen, halfschaduw is beter. De hoogte bij mij in de tuin loopt op tot bijna 3 meter, wat beduidend meer is dan de 1.5 à 2 meter die in sommige artikels over deze Viburnum te lezen is. Drie meter lijkt echter wel een normale hoogte, want zo staat die ook aangegeven in de Atrium Tuinplanten Encyclopedie. De breedte kan ook oplopen tot 3 à 4 meter.
viburnum_plicatum_mariesii_3_300409De struik hoeft weinig gesnoeid te worden. Op latere leeftijd kunnen vanuit de voet soms vertikale nieuwe scheuten groeien. Ofwel worden die weggesneden, zodat de gelaagde struktuur intakt blijft, ofwel worden een aantal van die scheuten aangehouden om geleidelijk aan de oude en minder bloeirijke takken te vervangen. Als er toch gesnoeid wordt: liefst na de bloei, maar mijn ervaring leert me dat het er eigenlijk niet echt op aankomt.

Verwelkingsziekte: het plots afsterven van takken van struiken, bomen of andere planten, zonder aanwijsbare oorzaak. Dit wordt veroorzaakt door bodemschimmels die via de sapstroom doorheen de plant worden meegevoerd.
Doet zich voor bij Acer (esdoorn), Catalpa (trompetboom) Cercis (judasboom), Clematis, Fraxinus (es), Robinia (acacia), Tilia (linde), Ulmus (iep), Vitis (druiven), Berberis (zuurbes), Cotinus (pruikenboom), Erica (heidekruid), Ligustrum (liguster), Rhus (fluweelboom), Ribes, Syringa (sering) en Viburnum (sneeuwbalstruiken).
Een interessant artikel daaromtrent vind je hier. Bestrijding is mogelijk met bvb. Sporgon. In tegenstelling tot wat in het artikel wordt aangegeven heb ikzelf mijn Catalpa wel kunnen redden door die heel drastisch terug te snoeien. Staat ondertussen alweer 4 jaar ongestoord verder te groeien.

29-04-09

13 jaar geleden... in memoriam

moe_01

My Mummy's Dead door John Lennon/Plastic Ono Band



My Mummy's dead - I can't get it through my head - Though it's been so many years - My mommy's dead - I can't explain - So much pain - I could never show it - My mummy's dead


Negenentwintig april 1996.
Voor haar kwam de tweede hersenbloeding op 5 maanden tijd als een verlossing.
Ze was niet bang voor de dood.... maar was wel bang geworden voor het leven. Zeker het leven na de eerste hersenbloeding. Fit zijn, gezond zijn, bewegen, turnen: het hield haar al járen bezig. In gedachten en in daden.
Hoe vaak had ze het vroeger niet gezegd: "kinderkes, als ge mij ooit vindt, laat mij liggen, want ik wil niet afhankelijk en zorgbehoevend zijn."
In die tijd was één en ander nog niet geregeld zoals nu, en natuurlijk lieten we haar niet liggen toen we haar op een namiddag eind november vonden. Enkele dagen tussen leven en dood, en dan toch weer leven.... maar 't was geen leven meer.
Dikwijls zou ze nadien nog herhalen: "waarom hebt ge niet gedaan wat ik altijd gevraagd heb".
En dan kwam de 29-ste april: de verlossing in de vorm van een tweede hersenbloeding. Toen liep het niet meer mis, alles was geregeld, zoals ze gevraagd had.

trouwfoto

Ze heeft een leven gehad dat je niemand zou toewensen. Getrouwd, dat wel, maar altijd kwam ze op de tweede plaats. Gelovig als ze was, was scheiden geen optie in de jaren 60. En hoe zou dat ook gekund hebben, met vijf kinderen ? Vijf kinderen, dan is er wel altijd iets om je zorgen over te maken. Maar natuurlijk ook veel leuke momenten, zoals hier aan zee in het Zeeuws-Vlaamse Groede, waar we jaren een vaste klant waren in de maand augustus (toen nog geen naturistenstrand, voor alle duidelijkheid).

in het zand moe_03

Later, eens de kinderen zelfstandig waren, is ze zich beginnen toeleggen op wat ze het liefste deed en zo goed kon: haar tuin en de turnvereniging voor jonge en minder jonge moeders in onze gemeente - háár turnvereniging. Ze werd er op handen gedragen, en kon daarvan genieten. Zoals hierboven toen ze door talrijke vriendinnen gevierd werd voor haar 60-ste verjaardag. Toch heb ik altijd de indruk gehad dat al die vriendinnen niet konden voorkomen dat ze zich in zekere zin eenzaam voelde. Haar ongelukkig huwelijk woog haar zwaar, en veelal was ze dan ook ernstig of zelfs triest.

moe_02

72 jaar is ze geworden, absoluut niet oud. Maar ze was er klaar voor, voor haar kwam de dood niet te vroeg. Voor ons wel.

moe_04

Ik voel plaatsvervangende schaamte als ik nú zie hoe twee van haar beste vriendinnen kort na haar dood beginnen meeheulen zijn met de vrouw die haar leven kapot maakte.
Schaam u diep, Gaby !
Schaam u diep, Rozanne ! 
Het deed wel deugd onlangs te merken dat het grootste deel van de familie haar wél nog niet vergeten is. En ook apprecieert hoe de vijf kinderen hun vader bijstaan op zijn oude dag. Ondanks alles.... Dat plichtsbesef danken we aan de goede opvoeding die we meekregen van.... ons moeder.






Dit is mijn blog. En dus ook mijn mening. Die niet noodzakelijk woord voor woord gedeeld wordt door mijn 3 zussen en mijn broer. Al denk ik van wel.

07:45 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (16) | Tags: moeder, kleine geert |  Facebook

28-04-09

Vreselijk onkruid - deel 3

Vandaag de derde en laatste in een reeks van drie met als gemeenschappelijk thema "onuitroeibare onkruiden": de familie Convolvulaceae (Winde) met Convolvulus Sepium of haagwinde (hagewinde) en Convolvulus Arvensis of akkerwinde. Synoniemen zijn Calystegia Sepium - Calystegia Arvensis. Kwamen reeds aan bod: zevenblad en heermoes.
De foto's (aanklikbaar) zijn van KU Leuven, campus Kortrijk en eens niet uit eigen tuin, daarvoor is het nog iets te vroeg.calystegia%20sepium-haagwinde-03087
Het is echter wél al het moment om aan de bestrijdig (of het gevecht) te beginnen, vandaar de timing van het artikel.

Iedereen kent ze wel, maar niet iedereen kan ze uit elkaar houden. Je kan haag- en akkerwinde uit elkaar houden door de vorm van het blad, door de groeiwijze en vaak door de kleur van de bloem. Haagwinde kan tot 3 meter hoog gaan, heeft altijd witte bloemen en convolvulus%20arvensis-akkerwinde-03071heeft een groot blad
met spitse top en afgeronde "oortjes" aan de voet - zie eerste foto hierboven.
Akkerwinde heeft meestal wit met roze bloemen (soms uitsluitend wit), gaat zelden hoger dan 1 meter en heeft en een kleiner blad met spiesvormige basis zoals op de foto hiernaast.

Calystegia%20sepium_3455De foto links toont de bloemen van haagwinde, die hieronder is akkerwinde.
Winde vormt lange kruipende wortelstokken van waaruit twee soorten stengels groeien: opklimmende en windende stengels waarop de bloemen zullen groeien en ook horizontale stengels die op zoek zijn naar een beklimbaar opstakel. Die kunnen rustig verschillende meters ver op zoek gaan zonder te wortelen. Het is dus belangrijk ze daar op dat moment vóór te zijn. Als ze iets gevonden hebben waarlangs ze kunnen klimmenconvolvulus%20arvensis-akkerwinde01 gaan ze daar stevig wortelen en ontstaan er weer windende stengels, en eigenlijk een nieuwe plant. Als er ook na enkele meters geen obstakel gevonden wordt, kan de top van de horizontale stengel in de grond dringen en daar een knolletje vormen, dat kan overwinteren en tot een nieuwe plant kan uitgroeien. In het najaar sterven de bovengrondse delen af,
 maar net onder het oppervlak én diep onder de grond zitten oerwinteringsknoppen klaar om in het voorjaar in aktie te schieten. Wat ze zonder twijfel ook zullen doen !

convolvulus%20arvensis-akkerwinde-03072Links akkerwinde, hieronder haagwinde.
De plant geeft voorkeur aan een natte tot vochtige en voedselrijke grond, liefst met ruim zonlicht. Bovendien, om de ramp noig wat te vergroten, winde plant zich ook voort via zaad, en de zaden kunnen jaren inaktief blijven wat het nog moeilijker maakt: je bent er nooit vanaf. Wat verderop zal je lezen dat de beste manier om de plant te bestrijden calystegia%20sepium-haagwinde-03088 ook hier weer is: ze uitputten. Een tip om dat karweitje te vergemakkelijken: plaats een bamboestok naast jonge scheuten en laat die langs die bamboestok omhoogklimmen, zodat je ze gemakkelijk kan verwijderen. Eens ze zich in een andere plant hebben genesteld: onderaan afsnijden, laten afsterven en pas dan verwijderen.

 


Bestrijdingsmogelijkheden:

  • De plant uitputten door konsekwent steeds opnieuw het bladgroen te verwijderen; geen gemakkelijke klus als de plant zich in het midden van een border begint te manifesteren.
  • Schoffelen indien mogelijk, steeds opnieuw. Afgebroken wortelresten groeien uit tot een nieuwe plant, tenzij er opnieuw tijdig geschoffeld wordt. Zoals ik al zei: steeds opnieuw.
  • Mulchen helpt niet!! Integendeel: winde stelt organisch materiaal op prijs !!
  • Gebruik van produkten die glyfosaat bevatten (round-up) helpt zeer weinig.
  • Silvanet (van Edialux) is een bestrijdingsmiddel dat wel werkt, maar ik geef de voorkeur aan handmatig verwijderen om de plant uit te putten. Let ook op: Silvanet is schadelijk voor de meeste houterige gewassen.

27-04-09

Een bekentenis...

Ik bijt aan mijn nagels.... ja.
En ik kan het niet laten.... sorry daarvoor.

Het lot heeft gisteren tot tweemaal toe beslist dat ik vandaag dáárover zou schrijven op de blog.
Eerst was er gisteren Ellen, die met een nieuwe blog kwam opzetten. En Ellen is.... nagelstyliste.
Maar nadien werd het pas echt ernstig. Iemand was op mijn blog terechtgekomen met deze zoekterm in Google en mijn blog kwam daarbij als beste zoekresultaat naar voor...

nagels

En je moet weten: ik bijt dus op mijn nagels. Google weet dus duidelijk niet álles... en da's misschien maar beter zo.
Ik eet ze ook op. Of liever, ik at ze op - het mag niet meer van de tandarts. Nochtans, ik vond ze best lekker smaken, mag het ? 

't Is allemaal de schuld van de nonnekes. Ik ben linkshandig en vroeger was dat het hand van Den Duivel. Dus, kleine Geert werd in het eerste leerjaar afgeleerd om met dat hand te schrijven: ik kreeg tikken met de regel. Tikken ? Zeg maar slagen op mijn knokkels.
Van de weeromstuit ben ik beginnen nagelbijten.
Eventuele andere trauma's die ik daaraan overhield hou ik voor mezelf tot ik - God bespare het mij - ooit om één of andere reden voor assissen moet verschijnen. Mijn verdediging staat nu al op punt: mijn jeugd was immers één groot trauma, en dan is later álles toegelaten. Ik mocht mijn links hand niet gebruiken van de nonnekes: geen enkele psychiater die daar iets zal durven of kunnen tegen inbrengen. Vrijspraak, ongetwijfeld. En daar zal ik Vermassen niet voor nodig hebben.

10:33 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (13) | Tags: nagelbijten |  Facebook

26-04-09

Tulpen

Sommige mensen zien heel graag tulpen. Ikzelf ben er wat minder gek op en zal nooit grote groepen aanplanten. Maar hier en daar een tulp tussen het opschietend groen van vaste planten, dat zie ik zeker wel zitten. En ook in potten zijn ze wel mooi.
Speciaal voor hen deze miniatuurfotootjes, die allemaal aanklikbaar zijn. Haast je , want nog eventjes en je moet er weer een jaar op wachten. Maar er komt zoveel in de plaats.

HPIM2212HPIM2362HPIM2364HPIM2332HPIM2278HPIM2205HPIM2280HPIM2279HPIM2210HPIM2099

11:01 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: tulpen |  Facebook

25-04-09

Een vreselijke plaag...

Elk jaar weer opnieuw, telkens erger en erger. Vorige zondag was het weer van dat.
Meestal begint het zo vanaf half april. Je mag er donder opzeggen, in april een zonnige zondag met aangename temperaturen en ze zijn er.
De motorrijders.

Met duizenden komen ze naar buiten en iedereen moét hen gehoord hebben. Of je ze wil zien, daar beslis je gelukkig nog min of meer zelf over, maar ze niet horen, dat is écht wel onmogelijk.

Ik kan me best inbeelden dat het aangenaam kan zijn om op een motor rond te toeren, maar waarom moeten die dingen zoveel lawaai maken ? En waarom staan die zo goed als allemaal boven de wet - een enkele uitzondering niet te na gesproken ? Vijfennegentig percent van hen rijdt voortdurend te snel. En dan gaat het hier niet over 5 of 10 km te snel, het gaat écht om onaangepast rijgedrag. Hoe weet ik dat ? Je hoeft dat niet te zien, je hoeft dat wat mij betreft ook niet te meten, je hóórt het gewoon.

Over quads ga ik maar niet beginnen, ik zou kunnen grof worden.

11:09 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook

24-04-09

Kom eens ruiken....

Drie prominente geurverspreiders. Haal er een paar in huis en alles ruikt fris. Al zal ik nog niet snel bloemen afsnijden: die horen in de grond, aan de struiken of op de bomen.
Het mag belachelijk klinken, maar ik heb altijd het idee dat ze dat voélen als ze een langzame dood sterven in een vaas.

Syringa_1_240409Syringa_2_240409

Syringa, of sering, of zoals ze in Vlaanderen zeggen "tsoezemienen". Welke het is weet ik niet, een stekje van bij de boer wat verderop. Ruikt natuurlijk zeer lekker (niet die boer, wel de Syringa).

Hyacinthoides_NonScripta_1_240409Hyacinthoides_ NonScripta_2_240409

Hyacinthoides Non Scripta, of boshyacint. Heel leuk om te laten verwilderen. Verspreidt ook een zeer aangename geur.

viburnum_carlcephalum_240409

Viburnum Carcephalum. Een échte sneeuwbal. Zeer indringende geur, sommige mensen krijgen er zelfs hoofdpijn van.

23-04-09

Microsoft wordt gesplitst !

Vijf minuten koleire, meer was er niet nodig om deze webpagina van Microsoft te splitsen. Ze hebben mij na mijn koleire van deze morgen laten weten dat ze er spoedig gaan voor zorgen dat Belgen de keuze zullen krijgen tussen nederlandstalig en franstalig i.p.v. uitsluitend franstalig.

Nu nog Brussel-Halle-Vilvoorde, vijf minuten politieke moed......

20:41 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

Deze keer ben ik écht kwaad !

Op Microsoft. En bij uitbreiding op alles en iedereen die denkt dat er in Belgie aleen Frans wordt gesproken.
Ik weet dat ik nogal wat lezers uit Nederland over de vloer krijg op mijn blog, die moeten vandaag maar eens overslaan. Tenzij ze misschien (nog wat beter) willen leren begrijpen waarom veel Vlamingen het grondig beu zijn.
Wat volgt is op zich een akkefietje, maar vele akkefietjes samen verworden op den duur tot een fundamenteel probleem.

Deze morgen bij het opstarten van de PC kreeg ik een bericht van Microsoft dat er een pakketje zou geïnstalleerd worden in het kader van het "Genuine Windows" programma. Ik heb daar geen enkel probleem mee. Integendeel, naïef als ik ben ga ik er nog steeds van uit dat de prijzen zouden dalen als iedereen alles korrekt doet bij software.
Natuurlijk werd mijn Windowsversie zonder één enkel probleem gevalideerd als een officiële versie, en ik zou daar voor beloond worden. Ik werd meteen meegenomen naar http://www.microsoft.com/genuine/offers/default.aspx waar Microsoft een aantal toepassingen gratis ter beschikking stelt van hen die officiele software gebruiken, bij wijze van "dank-je-wel".
En nu begint het.
Om zo goed mogelijk uit te leggen wat de eigenschappen zijn van de gratis aangeboden software kan je op de bovenvermelde site aangeven van welk land je bent. Voor mij is dat dus "Belgium".....
En vanaf dan verloopt alles in het Frans. Geen keuzemogelijkheid. Je bent een Belg, dus... je bent franstalig.
Zij die mij kennen weten nú al dat ik onderussen Microsoft reeds gekontakteerd heb. Het zal wel weer niet veel uithalen, maar we geven het niet op.
Voor de Nederlanders die tóch tot hier gevolgd hebben: zo gaat dat dus dag in dag uit, al jaren, wat zeg ik, decennia lang. Minder dan 4 Belgen op 10 spreekt Frans, maar als het erop aankomt hebben Vlamingen noch steeds niets te zeggen. Nietwaar meneer Leterme ?
Dank u, Microsoft, om mij eraan te herinneren dat mijn reeds gemaakte keuze voor de verkiezingen in juni wel degelijk de juiste is (en 't is niet het VB).

Natúúrlijk kon ik de uitleg krijgen in het Nederlands. Maar dan moest ik mezelf uitgeven voor Nederlander.
Geef toe, dat gaat nét iets te ver. 1105
Toch nog eventjes ernstig: ik zou daar eigenlijk geen probleem mee hebben: 1830 hoefde voor mij niet.

11:26 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook

22-04-09

Voorjaarsimpressie

De tuin laat zijn winteruitzicht volledig varen, en geeft ons vanaf nu elke twee weken een totaal andere aanblik.
Alle foto's zijn aanklikbaar.

Plox_subulata_Purple Beauty_1Plox_subulata_Purple Beauty_2 De lage phlox, Phlox Subulata is ideaal als bodembedekker. Bloeit tamelijk lang en laat zich zeer gemakkelijk bijsnoeien. Bovendien min of meer wintergroen. Hier de variëteit Phlox Subulata Purple Beauty.

Brunnera_macrophyllaDicentra_formosa Over de Brunnera Macrophylla, het Kaukasisch vergeet-mij-nietje, hadden we het al. Ook goed geschikt voor grotere oppervlaktes. Het "gebroken hartje", Dicentra Formosa, bloeit bij mij lang en goed, zelfs in de schaduw. En het is er altijd vroeger bij dan in de boeken staat aangegeven.

Viburnum_Plicatum_Mariesii
De aandacht op de heesterborder wordt momenteel nog afgeleid door de Exochorda Macrantha The Bride, welke onlangs uitgebreid aan bod kwam. Maar in zijn rug ontdekken we nu al de stilaan verkleurende knoppen van de Viburnum Plicatum Mariesii. En daar wordt binnenkort zeker een artikel aan gewijd, want het is absoluut de moeite.

Draba_sibiricaGeranium_Sanguineum Links een fijn bodembedekkertje waarvan het groen niet veel hoger wordt dan 2 cm, en waarvan de gele bloemetjes op een fijn steeltje zo'n 10 cm omhoogsteken: Draba Sibirica. Maar zodra het allereerste bloemetje van de Geranium Sangiuneum verschijnt weet ik: het bloeiseizoen is nu echt begonnen. Die geranium bloeit van eind april tot eind september, of nog langer. Weliswaar minder uitbundig na de hoofdbloei, maar terugsnoeien kan helpen. Je kunt er niet te veel van hebben van deze geranium.

Iris_pumilaPhlox_divaricata_White_Perfume Van mijn donkerpaarse Iris weet ik niet zeker welke cultivar het is, alleszins behoort hij tot de Iris Pumilla famillie, het zou de Cherry Garden kunnen zijn. Vraagt veel kalk. Daarnaast zien we nog iemand uit de Phlox familie: een Plox Divaricata "White Perfume". En ze ruiken inderdaad heerlijk. Wordt zo'n 20 cm hoog.

Trollius_Cultorum_Earliest_of_allWeethetnieteventjes De Trollius Cultorum "Earliest Of All", duidelijk van de Ranunculaceae, is een plant die na de bloei goed mag teruggesnoeid worden, want het overblijvend bladgroen ligt er snel slordig en verdroogd bij. Veel kans dat ze nog eens bloeit. Over het hele mooie witte bloemetje rechts blijf ik u voorlopig de uitleg verschuldigd: ik kan er al twee dagen niet meer op de naam komen. Nochtans veel aangeplant. Wie helpt mijn geheugen ?

tuin_220409
En tenslotte. Twee weken zitten er tussen de foto hierboven en deze hier, bijna onderaan van de blogpagina. Het gaat inderdaad heel snel in april.