29-04-09

13 jaar geleden... in memoriam

moe_01

My Mummy's Dead door John Lennon/Plastic Ono Band



My Mummy's dead - I can't get it through my head - Though it's been so many years - My mommy's dead - I can't explain - So much pain - I could never show it - My mummy's dead


Negenentwintig april 1996.
Voor haar kwam de tweede hersenbloeding op 5 maanden tijd als een verlossing.
Ze was niet bang voor de dood.... maar was wel bang geworden voor het leven. Zeker het leven na de eerste hersenbloeding. Fit zijn, gezond zijn, bewegen, turnen: het hield haar al járen bezig. In gedachten en in daden.
Hoe vaak had ze het vroeger niet gezegd: "kinderkes, als ge mij ooit vindt, laat mij liggen, want ik wil niet afhankelijk en zorgbehoevend zijn."
In die tijd was één en ander nog niet geregeld zoals nu, en natuurlijk lieten we haar niet liggen toen we haar op een namiddag eind november vonden. Enkele dagen tussen leven en dood, en dan toch weer leven.... maar 't was geen leven meer.
Dikwijls zou ze nadien nog herhalen: "waarom hebt ge niet gedaan wat ik altijd gevraagd heb".
En dan kwam de 29-ste april: de verlossing in de vorm van een tweede hersenbloeding. Toen liep het niet meer mis, alles was geregeld, zoals ze gevraagd had.

trouwfoto

Ze heeft een leven gehad dat je niemand zou toewensen. Getrouwd, dat wel, maar altijd kwam ze op de tweede plaats. Gelovig als ze was, was scheiden geen optie in de jaren 60. En hoe zou dat ook gekund hebben, met vijf kinderen ? Vijf kinderen, dan is er wel altijd iets om je zorgen over te maken. Maar natuurlijk ook veel leuke momenten, zoals hier aan zee in het Zeeuws-Vlaamse Groede, waar we jaren een vaste klant waren in de maand augustus (toen nog geen naturistenstrand, voor alle duidelijkheid).

in het zand moe_03

Later, eens de kinderen zelfstandig waren, is ze zich beginnen toeleggen op wat ze het liefste deed en zo goed kon: haar tuin en de turnvereniging voor jonge en minder jonge moeders in onze gemeente - háár turnvereniging. Ze werd er op handen gedragen, en kon daarvan genieten. Zoals hierboven toen ze door talrijke vriendinnen gevierd werd voor haar 60-ste verjaardag. Toch heb ik altijd de indruk gehad dat al die vriendinnen niet konden voorkomen dat ze zich in zekere zin eenzaam voelde. Haar ongelukkig huwelijk woog haar zwaar, en veelal was ze dan ook ernstig of zelfs triest.

moe_02

72 jaar is ze geworden, absoluut niet oud. Maar ze was er klaar voor, voor haar kwam de dood niet te vroeg. Voor ons wel.

moe_04

Ik voel plaatsvervangende schaamte als ik nú zie hoe twee van haar beste vriendinnen kort na haar dood beginnen meeheulen zijn met de vrouw die haar leven kapot maakte.
Schaam u diep, Gaby !
Schaam u diep, Rozanne ! 
Het deed wel deugd onlangs te merken dat het grootste deel van de familie haar wél nog niet vergeten is. En ook apprecieert hoe de vijf kinderen hun vader bijstaan op zijn oude dag. Ondanks alles.... Dat plichtsbesef danken we aan de goede opvoeding die we meekregen van.... ons moeder.






Dit is mijn blog. En dus ook mijn mening. Die niet noodzakelijk woord voor woord gedeeld wordt door mijn 3 zussen en mijn broer. Al denk ik van wel.

07:45 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (16) | Tags: moeder, kleine geert |  Facebook

Commentaren

dag Geert, ik was tot hier toe een ' stille ' lezer.
Maar bij deze wens ik te reageren.
Opkomen voor je eigen mening is goed.
Zoals je zegt is het jouw blog.
Uw moeder verdient het, als ik lees, om zulke mooie ode te krijgen.
Een uitzonderlijk moedige en vooral mooie vrouw zoals het in die tijden wel meer ging.
Het gezin kwam op de eerste plaats.
Onthou de mooie herinneringen aan haar, ze verdient ze.
De mindere kan je mss met de tijd een plaatske geven.
Voor vandaag stuur ik jou een ruggesteuntje en als het een troost kan zijn,
ze bracht een schitterend gezin ' groot '.
Groetjes en zonnekes
( zij die messen in haar rug staken, krijgen hun beurt nog wel. Zo gààt dat )

Gepost door: Kay | 29-04-09

wat een mooi log voor je mama
weet je zelf ben ik mijn mama 3 jaar geleden " verloren" en als ik dit hier zo lees komen er toch wel gelijkaardige zaken me bekend voor hoor
tja scheiden was toen geen optie voor zo'n mensen !!!
een moedige en dappere mama had je en ik wens je heel veel sterkte vandaag !
ze zou heel fier zijn op haar zoontje en ben zeker dat ze ook toen was!

Gepost door: callemie | 29-04-09

Lieve Geert, Wat een ontzettend mooi eerbetoon aan de vrouw die jou ter wereld bracht.
Ze heeft je dicht bij haar hart gedragen, negen maanden lang, en daarna op handen.
Ze heeft met al haar liefde voor je gezorgd, zodat het je aan niets zou ontbreken.
Verdriet slijt met de jaren, maar iemand missen wordt alleen maar meer...
En ze leeft verder, in jouw hart!
Dag Geert,
maak je er een mooie dag van?

ank

Gepost door: ank | 29-04-09

Prachtig gezegd. Ze is fier op je, dat weet ik zeker. En iemand is pas dood als hij vergeten is, je mama is dat zeker niet

Gepost door: one life | 29-04-09

jaja met zoomlens maar ik stond toch wel op 2m ervan waqs blijkbaar nen tamme hihihihi

Gepost door: callemie | 29-04-09

beste geert,
afscheid van een moeder wara je zóveel van houdt, die jou het leven gegeven heeft, dat is moeilijk, en dat went nooit,
de scherpste pijn gaat eraf, maar weg gaan doet het nooit,
je maakte een mooi eerbetoon en ik weet zeker dat ze vanaf haar wolkje in de hemel naar beneden kijkt en zegt,ach geert, m'n lieve geert,
ik hou van je m'n kind,
ik heb het hier goed,
zoiets hoop ik dan toch:-)

ik wens je heel veel sterkte vandaag,
dikke knuffel
klaproos

Gepost door: klaproos | 29-04-09

Dit is echt wel een prachtig eerbetoon aan je moeder. Ik wil je toch nog heel veel sterkte wensen want voor jou zal dit wss altijd een dag blijven waarin je je verdrietig voelt. Alhoewel ik stiekem hoop dat het verdriet stilletjes aan plaats kan maken voor de mooie herinneringen die je moet blijven koesteren.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 29-04-09

Zo te lezen en te zien, was ze een pracht van een vrouw, die haar hemel heeft verdiend !

Je moeder verliezen, ik mag er niet aan denken, gelukkig heeft ze voor jou herinneringen nagelaten, die je kan koesteren !

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 29-04-09

:-) het zag er een heel lieve warme vrouw uit ... met op sommige fotokes inderdaad dat vleugje verdriet.
Koester de mooie herinneringen maar !!!

Lieve groetjes nog!

Gepost door: ann . | 29-04-09

verder leven Dat is wat je mama doet: ze leeft verder in iedere bloem die je koestert, in iedere lach die je krijgt.
En als je je alleen en verdrietig voelt, staat zij achter je en legt haar hand op je schouder "ik ben bij je Geert, je bent niet alleen"...

Gepost door: cindy | 29-04-09

dag geert je moeder vergeet je nooit,mijn moeder ben ik al 17 jaar kwijt,maar vergeten ben ik haar nog niet,ze zit in vele dagdagelijkse dingen,en soms betrap ik mij erop,dat ik net dezelfde dingen doe,als waar ik mij vroeger bij haar aan ergerde,en dan krijg ik het gevoel dat ze glimlachend naar me kijkt en zegt"zie je wel...
je doet het nu ook"
grtjs...

Gepost door: guusje | 29-04-09

Hoi Geert, Dat heb je hier heel mooi neergezet. Je moeder zou trots op je geweest zijn :-)
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 29-04-09

Erg mooi Geert wat U over Uw moeder schrijft.

Gepost door: danique | 30-04-09

De moeders gaan, maar sterven niet
ze leven en ze geven
zolang men moeders kindren ziet
zolang zal moeder leven.

Gepost door: Leen | 30-04-09

k ben even je archief ingedoken
en kwam bij dit prachtige berichtje over je mama
wat een lieve zachte vrouw zie ik op de foto's

ik denk dat je mama helpt om zo'n mooie tuin te maken
van hierboven stuurt ze liefde om alles mooi te laten bloeien want ze weet dat jij geniet van je tuin

groetjes

Gepost door: fotorantje | 01-07-09

Ik blijf nog steeds bij mijn eerdere reactie hier,
iemand missen wordt alleen meer, omdat er er steeds meer is, wat je nog zo graag had willen delen... laten zien
en steeds meer mensen worden in de negentig jaar.
Kan me voorstellen dat dit op je nummer 1 !! staat.
Zeker ook in je hart!

Gepost door: ank | 20-01-10

De commentaren zijn gesloten.