31-03-09

Rara, wie ben ik ??

rara_wie_ben_ik


Het antwoord op deze prangende vraag zal ik morgen tussen 09u00 en 10u00 onthullen.

10:23 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

30-03-09

Vanaf nu gaat het snel

Sinds gisteren hebben ook mijn (goud-)windes het begrepen: het wordt lente. Net als elk jaar zijn ze in 't begin nog wat voorzichtig en zoeken nog niet meteen het oppervlak op, ze hangen er zo'n 20 cm onder.winde300309 De sukkelaar op de foto hier is er jammer genoeg niet meer bij. Windes zijn schoolvissen, en net als bij de kuddedieren op het vasteland kan je er van op aan dat er iets scheelt als er zich ééntje afzondert. Nog eigenaardiger was dat zij (want 't was een vrouwtje) zich gewoon liet pakken met de hand. Meer dan waarschijnlijk had een reiger zich misrekend aan het formaat van de vis, en moeten lossen. Maar wel genoeg om langs weerszijden een kwetsuur te hebben. Links ook nog eens veel erger dan rechts. Als je klikt op de foto zie je onderaan de buik, ter hoogte van de witte plek op de rug, een rode vlek: een open wonde. Links was het dus erger, en was er zelfs wat kuit te zien. 't Was dus een vrouwtje. Ze keek ook heel triestig, dus ik heb de vis dan maar uit haar lijden verlost. Niet prettig, maar weten dat ze pijn zou blijven lijden en langzaam zou sterven is nog zoveel erger.

amelanchier300309Zoveel beter er aan toe zijn de Amelanchier Lamarkii, de Viburnum Plicatum 'Mariesii' en de Exochorda Macrantha 'The Bride'. Hun moment van glorie is bijna aangebroken.
De Amelanchier is een struik die niet zo heel lang bloeit, geschikt is voor groepsbeplanting en in het tweede deel van de zomer bessen draagt die eetbaar zijn. De nederlandstalige naam is "krentenboom", verwijzend naar die vruchten. De vogels komen er massaal op af. En ook Aran was er gek op. Al was dat geen verrassing, want zij kon zelf braambessen plukken, maiskolven afbreken, vlierbessen afbijten, boontjes en peultjes oogsten, tomaten plukken en komkommers afbreken. Allemaal voor eigen consumptie, natuurlijk ! En dan ben ik nog wel één en ander vergeten.

viburnum_mariesii300309Viburnums bestaan in vele soorten, sommige groenblijvend. Op elk tijdstip tussen december en eind juni is er altijd wel een bepaalde soort die in bloei staat. Binnen enkele weken, wanneer de bloemknoppen zijn opengesprongen, zal ik een bijdrage wijden aan deze mooie struik.



exochorda300309Ook op de Exochorda zal ik zeker en vast in detail terugkomen. Vooral omdat dit laagblijvend struikje (hoogte tot 1 meter) echt véél te weinig wordt aangeplant. Het is nochtans geschikt voor kleine tuinen als solitair, zowel als voor grotere tuinen halfweg de border. En witter dan de bloemen van de Exochorda Macrantha 'The Bride' bestaat waarschijnlijk niet.

 

Alle foto's zijn aanklikbaar. En vooral die van de Amelanchier is wel goed gelukt vind ik; ik leer bij :-)

29-03-09

Verantwoording afleggen

Eens iets ernstigers.
Ik was daarnet wat administratie aan het doen als, zoals ze dat zo mooi omschrijven, "voorlopig bewindvoerder" over mijn vader. Aangesteld bij vonnis van de vrederechter van het kanton xxxx.

Het is inderdaad een soort vonnis dat over jou wordt uitgesproken. Want één keer per jaar moet je een jaarrapport opmaken waarin elke uitgegeven eurocent in detail moet worden ge-attesteerd. En tussentijds moet je bij elke iets serieuzere transaktie als een klein kind toelating gaan vragen aan de vrederechter. Waarbij je steeds het gevoel krijgt dat het vredegerecht er per definitie van uitgaat dat je zélf uit bent op eigenbelang.
"'t Is toch voor uw vader dat we dat allemaal doen hé", hoor je dan. "We moeten er toch op toezien dat hij nooit iets tekort komt."

Ja, tarara. Als hij ooit iets tekort komt zal het niet aan ons liggen maar wel aan de persoon die hem, toen Alzheimer al wat begon toe te slaan, 25000 EUR wist af te troggelen. Iets wat zelfs voor zijn huisdokter, die hem goed kent, het sein was om een dossier op te stellen ter inleiding van een "verzoekschrift rechtspleging inzake bescherming van de goederen van onbekwame personen". Het verzoekschrift werd snel met goed gevolg behandeld, wat eraan vooraf gegaan is, daar is nooit iets mee gedaan. Integendeel zou ik durven zeggen.

Ik zou hier nog veel meer kunnen aan toevoegen, maar ga dat niet doen, want het internet is een gevaarlijk medium. En alles wat een mens zegt kan tegen hem gebruikt worden. Laat dit laatste nou net zijn waarin mijn tegenpartij uitblinkt.

Misschien vind ik het binnenkort ook wel opportuun om dit bericht gewoon te verwijderen, ik zal nog zien.

11:54 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook

28-03-09

Eindelijk - verse sla

Vanavond eet ik sla van eigen kweek, recht uit de tuin.

Sla_280309


Nog te klein ? Ah ja ? En wie gaat er mij tegenhouden om er twee, drie of desnoods vier te eten ?
Er is er toch genoeg, gratis en voor niets.

15:15 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (10) | Tags: meikoningin, sla |  Facebook

Treurkrulwilg of krultreurwilg

Ik heb een bijzondere boom in mijn tuin, en wel om twee redenen.

Ten eerste: ik heb nog nergens anders een treurwilg gezien die ook krult, of - zo je wil - een krulwilg die ook treurt. En ook Google kent dat ongeveer niet, dat wil dus al iets zeggen !! Dat hij krult is duidelijk, dat hij treurt misschien wat minder. Maar hij moet toch alle jaren gesnoeid worden of ik kan er niet meer passeren. Dus... hij treurt.
Ten tweede: ik kreeg die boom van mijn moeder. Waar zij hem haalde weet ik niet. Wel weet ik dat ik lange tijd niet goed wist wat ik er moest mee aanvangen. Hij werd dan maar gewoon bewaard in de pot waarin hij stond, een plant weggooien doe ik nog niet te gauw. Hoelang ik hem zo bewaarde weet ik ook niet meer, feit is dat de plaats waar hij nu staat ten vroegste 6 maanden na haar dood mijn eigendom werd.

Het zou natuurlijk ook kunnen dat hij pas écht beginnen treuren is na haar overlijden....
Ik ben bij dat ik zo'n bijzondere boom heb.
(klik voor een groter beeld)

treurkrulwilg

11:51 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: treurwilg, krulwilg, moeder |  Facebook

27-03-09

Zoek het konijn

zoek_het_konijn

10:10 Gepost door Geert in Uit de oude doos | Permalink | Commentaren (13) | Tags: kleine geert |  Facebook

26-03-09

Vreselijk onkruid - deel 1

Vandaag de eerste aflevering in een serie van drie, met als gemeenschappelijk thema: onuitroeibare onkruiden.

Komen achtereenvolgens aan bod: zevenblad, winde en heermoes of kattestaart (ook wel paardestaart genoemd).
Alle foto’s hierbij zijn aanklikbaar, en komen uit eigen tuin of liever, vlak naast mijn tuin – ik weet ze gelukkig weg te houden. Behalve één foto, die ik van het internet plukte, maar dat staat aangeduid, zo ben ik wel.

Zevenblad02Zevenblad (Aegopodium podagraria) is één van de meest hardnekkige onkruiden.
Maar laten we beginnen met het goede nieuws: de bladeren zijn eetbaar, en kunnen bereid worden als spinazie. Rauw kunnen ze verwerkt worden in salades en gedroogd doet hun smaak aan peterselie denken. Het is ook een gezonde afwisseling voor op het menu.


Zevenblad_bladDe plant is duidelijk herkenbaar door iedereen die tot zeven kan tellen. Soms kan het zijn dat het onderste twee blaadjes er elk een beetje tweeledig uitzien, waardoor je de indruk krijgt dat er negen blaadjes zijn. De volwassen hoogte varieert tussen 50 cm en 1 m en de plant gedijt het best op beschaduwde plaatsen in heggen, tuinen, bermen op vochtige of bemeste grond. Ze breidt zich snel uit, hoofdzakelijk via het wortelstelsel (rizomen) en bij spitten of wieden groeit elk stukje wortel dat in de grond blijft zitten gewoon verder uit tot een nieuwe plant. De schermvormige bloemen zijn wit, soms enigszins roze, en aegopodium_podagraria-zevenbladtrekken verschillende insecten en vlinders aan.


Bestrijding.
Een algemene regel, voor zo goed als alles wat groeit in de natuur: zonder wisselwerking tussen bladgroen en wortels blijft het niet duren. Via het bladgroen wordt energie opgedaan die de plant in leven houdt. Op quasi onbereikbare plaatsen kan het dus helpen door het bladgroen konsekwent te verwijderen. Maar dan echt wel konsekwent, niet één of twee keer per jaar. Zodra je iets ziet, wordt het verwijderd. Zo heb ik mijn heermoes onder kontrole (maar da’s voor later).

Bestrijding met chemische middelen die glyfosaat bevatten (round-up) zal alleen ogenschijnlijk helpen en is dus geen goed idee: de plant lijkt het eventjes lastig te hebben, maar komt vrolijk terug.

zevenblad_verwijderenEen andere regel, die ik toepas voor het zevenblad rondom mijn tuin, is het te tolereren, maar ik trek wel een grens. Een prima grens is bijvoorbeeld een beukenhaag. zevenblad_wortels02Maar zelf heb ik een denkbeeldige grens, en verwijder op regelmatige basis de uitlopers die de grens overschrijden. zevenblad_wortels01Die jonge uitlopers bevinden zich absoluut niet diep onder het oppervlak. Als je daarmee iets te lang gewacht hebt kan het zijn dat op sommige plaatsen een soort verankeringspunt is ontstaan, van waaruit de plant een nieuwe uitvalsbasis heeft. Hoe de uitlopers onder de grond zitten, en hoe de wortelstruktuur eruit ziet, merk je op bijgevoegde foto’s bij deze paragraaf.

Verdere bestrijdingsmogelijkheden:

  • De grond met de hand omspitten en volledig ontdoen van de witte wortelstokken. Nazorg is vereist: zodra je weer iets ziet bovenkomen wordt dat (gemakkelijk) verwijderd.
  • Zevenblad01Mulchen helpt NIET, zoals je hier ziet.
  • Kippen zijn gek op de wortel van zevenblad en zorgen er voor dat de plant volledig verdwijnt.
  • Eindeloos schoffelen: dat schijnt ook te werken, maar ik ben benieuwd wie het het eerst zal opgeven.
  • De plant groeit het liefst op zure grond, kalk toedienen kan dus zeker helpen.
  • De grond twee jaar bedekken met zwart folie. Dit is de methode wanneer niets helpt.

"Zonder Is Gezonder" , een interessante link, waar vooral informatie wordt gegeven welke planten zich goed voelen in de buurt van zevenblad, en die dus het zevenblad binnen de perken zullen houden. En dit voor verschillende habitats.

12:46 Gepost door Geert in Tuin | Permalink | Commentaren (9) | Tags: onkruid, zevenblad |  Facebook

25-03-09

Trop is teveel

Eén keer, twee keer, soms zelfs drie keer kunnen ze zich rechten nadat ze weer zijn platgeregend, maar of het nu nog zal lukken ? De kombinatie van wind en regen, met zelfs wat hagel, was er voor sommigen duidelijk teveel aan.
We vinden het niet leuk, maar we moeten er mee leven want 't is elk jaar weer van dat.

narcissus_platchionodoxa_plat

14:03 Gepost door Geert in Bloembollen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: regen, wind, hagel |  Facebook

24-03-09

Voor mij NÚ geen tomaten, dank u

tomaten_eigen_kweekGisteren was het deels nog voor de grap, vandaag ben ik bloedserieus: het wordt tijd dat we wat meer teruggrijpen naar wat ónze bodem ons te bieden heeft in de 4 verschillende seizoenen.
Ikzelf heb ook best wel trek in een lekkere tomaat, maar door dat te zeggen sluit ik al meteen uit dat ik nú tomaten zal kopen. Ik sprak immers van een lékkere tomaat. En die vind je nu niet. Ze komen uit verwamde serre's, werden opgekweekt met kunstlicht, ze smaken vooral te weinig naar tomaat, en ze leveren een bijdrage tot het onleefbaar maken van onze planeet voor onze achterkleinkinderen. Tenminste, als't nog zo lang zal duren, maar die discussie ga ik hier niet aan.
Om nog eventjes bij de tomaat te blijven: in onze kontreien is die te oogsten gedurende de zomer en de herfst.

Ikcaltha_palustris raad jullie allemaal aan om de seizoensgroente- en fruitkalender van het VELT te raadplegen. Dit kan je hier. Niet alleen zal je zo een aantal 'vergeten' groenten herontdekken, ook en vooral zal je merken, als je dit toepast, dat een groente gewoon veel beter smaakt in het seizoen waarin ze op een normale manier werd gekweekt en geoogst.
VELT staat voor Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren. Laat je vooral niet afschrikken door het woord ecologisch. Eén van de basisregels is even logisch als eenvoudig: alles op het juiste moment en op de juiste plaats.
Zoals dus: tomaten in de zomer en de herfst.
En zoals bijvoorbeeld een dotterbloem (caltha palustris): die zet je niet op een droge zandgrond welke geen water ophoudt, maar in natte grond, zoals hier langs mijn vijver. Die is daar trouwens vanzelfs gekomen, hét bewijs bij uitstek dat dit de natuurlijke habitat is voor zo'n plant.

10:58 Gepost door Geert in Groenten | Permalink | Commentaren (9) | Tags: tomaat, velt |  Facebook

23-03-09

Voor mij geen kiwi's, dank u

Geen kiwi's en wel om twee redenen.

Ten eerste, en sommigen zullen denken "daar gaan ze weer": in de periode dat ze niet uit Frankrijk of uit Italie komen is de CO2 uitstoot per kiwi die in onze winkelrekken belandt onnoemelijk hoog. Ooit las ik dat de CO2 uitstoot om een kist van 80 kiwi's uit Nieuw-Zeeland naar hier te transporteren even groot is als die welke wordt uitgestoten tijdens een ritje heen en weer Brussel-Parijs met een personenwagen. We spreken hier wel over 'maar' 80 kiwi's hé !!

Ten tweede, en vooral: ik vind het telkens weer hartverscheurend Kiwiom ze te schillen. Jawel ! Je gelooft me niet ? Kijk maar eens op de foto hiernaast, en als die wat te klein is uitgevallen: klikken !

11:11 Gepost door Geert | Permalink | Commentaren (15) | Tags: kiwi, co2 |  Facebook